معماری
تست اعتیاد

آزمایشهای تشخیص اعتیاد

شناسایی اعتیاد در آزمایش،تشخیص نوع مواد مخدر در خون و ادرار،تست اعتیاد،آزمایش اعتیاد،انواع آزمایشات اعتیاد،آزمایش خون و ادرار جهت بررسی وجود مواد مخدر

آزمایش ادرار با استفاده از روش کروماتوگرافی نازک لایه

این یک روش کیفی جهت بررسی وجود مواد مورد سوءمصرف و متابولیت‏هایشان است. این روش یکی از روش‏های اصلی آزمایش وجود مواد مخدر در نمونه‏ها در بسیاری از مراکز است. هر چند حساسیت این روش از سایر روش‏های کروماتوگرافی از جمله گاز کردماتوگرافی کمتر است، اما در عوض از لحاظ اقتصادی با صرفه‏تر است. با این همه هر آزمایش برای فرد بین ۳۵۰۰۰  الی ۴۰۰۰۰  ریال هزینه دربردارد. این روش تنها کیفی بوده و از میزان مصرف تخمینی به دست نمی‏دهد. انجام این آزمایش اغلب بین ۱ الی ۴ ساعت زمان نیاز دارد.

روش انجام آزمایش به این ترتیب است که نمونه روی لایه نازک قرار داده شده و مواد مختلف به ترتیب از هم به طور تفکیک‌شده روی لایه نازک پخش می‏شوند. با استفاده از اشعه ماوراء بنفش (UV)، نور فلورسنت یا واکنش‏های رنگی با رنگ‏های شیمیایی، نقاط مختلفی که نمایانگر مواد مختلف و متابولیت‏هایشان هستند نمایان می‏گردند.

 

آزمایش ادرار با روش کروماتوگرافی گازی (Gas Chromatography)

روش دقیق‏تری است که نه تنها قادر به اندازه‏گیری کمی وجود یا عدم وجود مواد مصرف شده است، بلکه می‌تواند میزان آن را در نمونه نیز تخمین بزند. مولکول‏های مختلف در طی مسیر از یکدیگر تفکیک شده، قله‌های (picks) مختلفی را ایجاد می‏کنند. در این جا به جای صفحه TLC  لوله‏های شیشه‏ای یا فلزی به نام ستون به کار گرفته می‏شوند. ماده جدا شده توسط گاز داغ به سمت ردیاب هدایت شده و وجود ماده مورد نظر با ترسیم منحنی و اندازه‏گیری ثبت می‏شود. زمان مورد نیاز بین تزریق نمونه و انجام واکنش برای تفکیک مواد استفاده می‏شود. اگر در دو لوله به طور هم‏زمان ردیابی انجام شود که مساوی با زمان لازم برای ردیابی یکی از مواد شناخته‏شده باشد، احتمال درستی نتیجه آزمایش بسیار بالا می‏رود. میزان تخمینی ماده مورد نظر در نمونه از طریق سطح زیر منحنی قابل محاسبه است.

گاز کروماتوگرافی از TLC  بسیار دقیق‏تر است، اما هزینه آن نیز بسیار بالاتر است. در آزمایشگاه مرجع (رفرانس) وزارت بهداشت این روش درحال راه‏اندازی است. در حالی که سایر مراکز عمدتاً از کیت‌های تشخیصی و روش TLC  برای تشخیص مصرف مواد استفاده می‏کنند.

 

آزمایش خون                              

آزمایش خون در بررسی مصرف مواد بسیار کمتر از آزمایش ادرار کاربرد دارد. مواد مورد مصرف و متابولیتهایشان تا مدت کوتاهتری درخون ردیابی می‏شوند. البته درست به همین دلیل اگر هدف از انجام آزمایش تعیین زمان مصرف باشد، آزمایش خون بر آزمایش ادرار ارجح است زیرا نمایانگر مصرف اخیر و بیشتر با سطح ماده مصرفی در مغز مرتبط است.

آزمایش ادرار از چند جهت بر آزمایش خون برتری دارد: ۱- غیر تهاجمی است. ۲- نمونه‏های بیشتری به راحتی قابل جمع‏آوری است. ۳- به علت کارکرد تغلیظی کلیه، غلظت‏های بالاتری از مواد و متابولیتهایشان در ادرار قابل ردیابی است. ۴-  ادرار راحت‏تر از خون قابل تجزیه است. ۵- نگاهداری دراز مدت نمونه‏های مثبت ادرار سهل‏تر از نگاهداری نمونه‌های خون و سرم است.

 

آزمایش بزاق                                

اکثر مواد به واسطه پخش ساده  (simple diffusion)وارد بزاق می‏شوند. مزیت اصلی آزمایش نمونه بزاق سهولت گردآوری آن است.

غلظت مواد در بزاق با سطح خونی آن‏ها رابطه مستقیم دارد. البته استفاده از بزاق برای تعیین سطح خونی به علت مخدوش شدن مقدار آن در اثر مصرف خوراکی، تدخین یا استفاده داخل بینی زیاد کاربرد ندارد. مواد تنها تا مدت بسیار کوتاهی در بزاق قابل ردیابی هستند. بهترین کاربرد آزمایش بزاق برای تعیین علت تصادفات رانندگی است. آزمایش بزاق بیشتر برای بررسی وجود مصرف ماری‏جوانا، کوکائین، فن‏سیکلیدین، بارییتوراتها و متابولیتهای نیکوتین استفاده می‏شود. در کشور ما آزمایش بزاق برای تعیین  مصرف مواد مرسوم نیست.

 

آزمایش عرق بدن                         

گردآوری عرق بدن به علت وابستگی آن به درجه حرارت مشکل است. کوکائین، مرفین، نیکوتین، آمفتامین و اتانول وبرخی مواد دیگر به وسیله آن قابل ردیابی است. تحقیقات در این زمینه هنوز در مراحل آغازین قرار دارد.

 

آزمایش مو                        

اثبات مصرف طولانی‌مدت مواد در موارد خاصی مورد نیاز است. این شیوه آزمایش نیز همانند آزمایش عرق نسبتاً جدید است. از آنجا که تنها مقادیر بسیار اندک مواد در مو تجمع می‏یابند، روش‏های بسیار حساسی برای آزمایش آن مورد نیاز است. روش‏های محتمل ورود مواد به مو عبارتند از‍: ۱-  پخش مواد از خون به  فولیکول و سلول‏های مو و در نتیجه اجزای آن‏ها ۲- دفع مواد در عرق به داخل فولیکل مو و تار‏های آن  ۳-  دفع از طریق ترشحات روغنی به داخل فولیکل مو و سطح پوست سر ۴-  ورود از طریق محیط (مثلاً دود ناشی از مصرف). مورد اخیر ممکن است با نتایج مثبت کاذب همراه باشد. زمان و تعداد مصرف به این روش قابل تعیین نیست. آزمایش مو می‏تواند مصرف مواد تا ۶ ماه پیش از آزمایش را نشان بدهد.

پاسخ دهید