معماری
کیسه آب جنین

تشخیص پارگی کیسه آب

تشخیص پارگی کیسه آب جنینی در پایان دوره بارداری به منظور بستری نمودن سریع زنان باردار و درمان به موقع آنان از اهمیت بسیاری برخوردار است  و می تواند به پیشگیری از عفونت های داخل رحمی، سندرم   تنفسی و تحریک زایمان کمک کند.

با این وجود تشخیص دقیق پارگی کیسه آب جنینی معضلی شایع در امر زایمان است. آزمایش های رایج کنونی مانند نیترازین، فرنینگ و پولینگ با محدودیت هایی همراهند و تا حدودی حالت تهاجمی دارند چراکه مستلزم نمونه برداری با استفاده از اسپکولوم می باشند.

روش نمونه گیری

در موارد خاص، و در صورتیکه بیمار قادر به مراجعه به َآزمایشگاه نیست،   می توان نمونه را در مطب گرفته و به آزمایشگاه ارسال کرد. انجام این آزمایش نیاز به  استفاده از اسپکولوم ندارد. یک سواب  استریل را به میزان ۵ تا ۷ سانتی متر در واژن فروبرده، سپس سواب را در یک لوله دربسته قرار داده و سریعاً به آزمایشگاه ارسال کنید. نمونه بلافاصله پس از رسیدن به آزمایشگاه مورد آزمایش قرار گرفته و نتیجه در کمتر از ۵ دقیقه گزارش خواهد شد.

اصول آزمایش

PAMG-1) Placental Alpha Microglobulin-1 ) پروتئینی است که در طی دوران بارداری توسط سلول های Decidual به

داخل مایع آمنیوتیک ترشح می شود. وجود این پروتئین درترشحات واژن دلیل بر پارگی کیسه آب و نفوذ مایع آمنیوتیک به محیط واژن

است.

بهترین و دقیقترین روش تشخیص این پروتئین یک آزمایش ایمونوکروماتوگرافی است که در یک مرحله صورت می گیرد. در این آزمایش چند پادتن مونوکلونال به منظور آشکار سازی پروتئین  PAMG-1 مورد استفاده قرار میگیرند. این تست تحت دامنه وسیعی از غلظت های پروتئین PAMG-1 موجود در ترشحات واژن (از ۵ نانوگرم در میلی لیتر تا ۱۰۰ میکروگرم در میلی لیتر) از کارائی لازم برخوردار است. دقت عمل تشخیصی این آزمایش امکان آشکار سازی مقدار ناچیزی از مایع آمینوتیک رها شده را فراهم می سازد.

Test Characteristics:

  • Sensitivity = ………………………..     ۹  %
  • Specificity =…………………………….. ۱۰۰     %
  • Positive Predictive Value = ………….…۱۰۰ %
  • Negative Predictive Value = ………….. ۱  %

پاسخ دهید