آزمایش هموگلوبین الکتروفورز

تفسیر آزمایش الکتروفورز هموگلوبین,الکتروفورز هموگلوبین در تالاسمی,روش انجام الکتروفورز هموگلوبین,بالا بودن هموگلوبین f,هزینه آزمایش الکتروفورز,جواب آزمایش تالاسمی مینور,هموگلوبین d,تفسیر الکتروفورز هموگلوبین,تفسیر آزمایش الکتروفورز هموگلوبین,آزمایش خون hba2,الکتروفورز هموگلوبین در تالاسمی,الکتروفورز هموگلوبین,جواب آزمایش تالاسمی مینور,هموگلوبین a2,آزمایش الکتروفورز چیست,هزینه آزمایش الکتروفورز

این تست جهت تشخیص هر نوع هموگلوبین غیر طبیعی و بیماری هایی نظیر بتاتالاسمی مینور، بتاتالاسمی ماژور، کم خونی داسی شکل و … مورد استفاده قرار میگیرد. در بتاتالاسمی مینور غلظت هموگلوبین A2 بیش از ۳٫۳ بوده و غلظت هموگلوبین F معمولاً بین ۵ تا ۲۰ % هموگلوبین تام است و در بتاتالاسمی ماژور مقدار هموگلوبین F حدود ۷۰ تا ۹۰% از هموگلوبین تام است. افزایش جزئی غلظت Hb F در بیماری های خونی نظیر آنمی و لوسمی حاد دیده می شود.

نام اختصاری: Hb electro

سایر نام ها: الکتروفورز هموگلوبین،

, HGB electrophoresis, Hemoglobin Cascade   Hb Variant

بخش مورد انجام: هماتولوژی

نوع نمونه قابل اندازه گیری : خون تام

حجم نمونه مورد نیاز: ۱۰ ml

شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی نمی باشد.

ملاحظات نمونه گیری:

  1. با رعایت اصول نمونه گیری از بیمار خون وریدی گرفته شود. و در ویال های حاوی ضد انعقاد EDTA یا ACD یا هپارینه جمع اوری نمایید.
  2. از جمع آوری نمونه در ویال های بدون ضد انعقاد و یا ضد انعقاد نامناسب اجتناب نمایید.
  3. دانستن سن بیمار حائز اهمیت است.
  4. در صورت انتقال خون بیمار در ۴-۳ ماه گذشته، در برگه آزمایش یادداشت نمایید.
  5. در صورت داشتن سابقه بیماری خونی، آن را در برگه آزمایش یادداشت نمایید.
  6. پس از جمع آوری نمونه، آن را در دمای یخچال نگه دارید. از سانتریفیوژ نمودن نمونه اجتناب نمایید.
  7. محل خونگیری را از لحاظ خونریزی بررسی نمایید و در صورت لزوم با باند فشاری ببندید.

موارد عدم پذیرش نمونه:

ü      نمونه های لخته شده

ü      نمونه های مانده در دمای اتاق و نمونه های فریز شده

ü      نمونه های بدون برچسب یا با برچسب اشتباه

شرایط نگهداری: از خون تام باید همان روز همولیزات تهیه گردد. همولیزات در دمای ۰C 8- 4 به مدت یک هفته پایدار است. از فریز کردن نمونه و یا نگهداری در دمای اتاق اجتناب نمایید.

اطلاعات تکمیلی:

هموگلوبینوپاتی نوعی اختلال خونی ارثی است که توسط اشکال مختلف هموگلوبین یا کاهش تولید هموگلوبین (تالاسمی) مشخص می‌شود. هموگلوبین پروتئینی است که حاوی آهن می‌باشد. این پروتئین در گلبول‌های قرمز یافت می‌شود و وظیفۀ انتقال اکسیژن از ریه‌ها به سرتاسر بدن را به عهده دارد. هموگلوبین‌های طبیعی موجود از این قرار می‌باشند:

هموگلوبین A: حدود ۹۵ تا ۹۸ درصد کل هموگلوبین را در افراد بالغ تشکیل می‌دهد.

هموگلوبین A2: حدود ۲ تا ۳ درصد کل هموگلوبین را در افراد بالغ تشکیل می‌دهد.

هموگلوبین F (هموگلوبین جنینی): حدود ۱ تا ۲ درصد کل هموگلوبین را در افراد بالغ تشکیل می‌دهد. این هموگلوبین اولین هموگلوبینی است که در دوران بارداری در جنین تولید می‌شود و بعد از تولد، تولید آن کاهش می‌یابد و بعد از حدود ۱ تا ۲ سال به میزان ۱ تا ۲ درصد می‌رسد.

جهش‌های ژنتیکی می‌توانند نوع هموگلوبین تولیدی را تغییر دهند و می‌توانند روی شکل، اندازه و عملکرد گلبول‌های قرمز تأثیر گذار باشد. گلبول‌های قرمزی که محتوای هموگلوبین آنها مشکل داشته باشد نمی‌توانند به صورت صحیح به وظایف خود عمل نمایند و نسبت به بقیۀ گلبول‌های قرمز با سرعت بیشتری توسط بدن تخریب می‌شوند. اگر این روند سرعت بگیرد می‌تواند باعث به وجود آمدن نوعی کم‌خونی بنام کم‌خونی همولیتیک شود. در افرادی که مبتلا به کم‌خونی وابسته به سلول‌های داسی شکل هستند هموگلوبینی به نام S وجود دارد. هموگلوبین C باعث کم‌خونی همولیتیک و هموگلوبین E می‌تواند علامت خاصی نداشته باشد یا باعث کم‌خونی خفیفی گردد. به طور معمول افرادی که قصد ازدواج با یکدیگر را دارند نیز این آزمایش را انجام می‌دهند که مشخص شود آیا ناقل انواع غیرطبیعی هموگلوبین هستند و یا مبتلا به کم‌خونی یا تالاسمی‌می‌باشند یا خیر. در صورتی‌که هر کدام از والدین ناقل و در انتظار فرزند باشند می‌توان از جنین نیز قبل از تولد آزمایش‌های مربوطه را به عمل آورد. از علائم ابتلا به کم‌خونی می‌توان به خستگی و ضعف، کمبود انرژی، زردی و رنگ پریدگی اشاره کرد. بعضی از انواع بیماری‌ها مانند کم‌خونی وابسته به سلول‌های داسی شکل علائم شدیدتری نسبت به بقیه بروز می‌دهند مانند دردهای شدید، تنفس بریده بریده، بزرگ شدن طحال و اختلالات رشد در بچه‌ها.

از انواع دیگر هموگلوبین که زیاد شایع نیستند می‌توان به M ,J ,G ,D ,Bart ,H اشاره کرد.

 

کاربردهای بالینی:

  1. جهت بررسی نقایص مربوط به هموگلوبین (هموگلوبینوپاتی) نظیر کم خونی داسی شکل، تالاسمی ها و …..
  2. در صورت وجود نتایج غیرطبیعی در آزمایش CBCاین آزمایش درخواست می‌شود.
  3. این آزمایش بخشی از برنامۀ غربالگری نوزادان نیز می‌باشد.

روش مرجع و ارجح:

روش های متداول: الکتروفورز هموگلوبین با ژل سیترات آگار به روش اسیدی (pH: 6-6.5)،  الکتروفورز هموگلوبین با ژل آگاروز یا استات سلولز به روش قلیایی (pH: 8.4-8.6 ) ، روش HPLC.

در این آزمایشگاه ژل های اسیدی و قلیایی  توسط اپراتور ساخته می شود.

سایر روشها: الکتروفورز کاپیلاری، الکتروفورز ژل نشاسته (pH: 6.8-7)، الکتروفورز زنجیره گلوبولین (۶٫۳, ۸٫۹)، ایزوالکتریک فوکوسینگ (IEF)

الکتروفورز به روش سیترات آگار، جهت افتراق هموگلوبین های غیر طبیعی :

هنگامی که هموگلوبین حاصل از گلبول های قرمز لیز شده را بر روی کاغذ یا ژل الکتروفورز در میدان الکترومغناطیسی قرار دهند، انواع مختلف هموگلوبین با سرعت های متفاوتی حرکت می کنند و از یکدیگر جدا می شوند. حرکت انواع گوناگون هموگلوبین بر روی ژل موجب پیدایش باندهای مختلفی می شود. شکل باند حاصل با شکل باند طبیعی و سایر باندهای غیر طبیعی شناخته شده مقایسه می گردد. سپس از روی آن وجود بیماری را تشخیص می دهند. مقدار هر باند را می توان به صورت درصدی از هموگلوبین کل گزارش نمود که نشانگر شدت بیماری می باشد.

تمام هموگلوبین ها از ناحیه کاتد (- ) به سمت آند (+) شروع به حرکت میکنند. برخی هموگلوبین ها سرعت تجمع مساوی دارند و در یک ناحیه با هم دیده میشوند. مثلا Hb A2 قابل تفکیک از Hb C/E/O نیست. همچنین HbS نمیتواند از Hb D جدا شود. در الکتروفورز به روش سیترات آگار  در  pH: 6.2 سه گروه هموگلوبین خواهیم داشت.

هموگلوبین های کند شامل  O، E،A2، C و C-Harlem که نزدیک کاتد جمع می شوند. گروه میانه شامل HbF ، HbA،HbS ، Lapore ، G و  D هستند. گروه سریعتر یا نزدیک به آند شامل N ، J ، I ، H ، Hb K و Bart’s.

در بتاتالاسمی (یعنی HbS-β-Thalasemia یا HbC-β-Thalasemia) هموگلوبین A کاملاً از بین رفته و تصویر الکتروفورز شکل هموزیگوت از هموگلوبین های متغیر دیده می شود ( یعنی HbSS یا  HbCCو بدون HbA با مقادیر متغیر HbF). در بتا تالاسمی هتروزیگوت HbA2 معمولاً افزایش میابد. وجود یک باند ضخیم در ناحیه A2 معمولاً معرف HbC است.  در این هموگلوبینوپاتی بیش از ۹۰% هموگلوبین تام را هموگلوبین C تشکیل می دهد.

هموگلوبین ها از نظر سرعت حرکت از سمت کاتد به آند (چپ به راست):

 

A      E        G         F        A        K        J      بارتز   N        H

O        D                                                           I

C        S(lepore)

 

متدولوژی بر اساس نوع هموگلوبین:

Hemoglobin A2 and F: Cation Exchange/HPLC
Hemoglobin Electrophoresis: Capillary Electrophoresis
Hemoglogin S: Hemoglobin S Solubility
Unstable Hemoglobin: Isopropanol Stability
Hgb F, Red Cell Distribution: Flow Cytometry
Hgb Variant by Mass Spec: Mass Spectrophotometry (MS)
Hgb ELP, Molecular: Polymerase Chain Reaction (PCR) Analysis/Multiplex Ligation-Dependent Probe Amplification (MLPA), Polymerase Chain Reaction (PCR)/DNA Sequencing
IEF Confirms: Isoelectric Focusing

 

مقادیر مرجع:

Hgb Aنوزادان:۵٫۹ – ۷۷٫۲%
 ماه۱ – ۲:۷٫۹ – ۹۲٫۴%
  ماه۳ – ۵:۵۴٫۷ – ۹۷٫۱%
 ماه۶ – ۸:۸۰٫۰ – ۹۸٫۰%
 ماه۹ – ۱۲:۸۶٫۲ – ۹۸٫۰%
 ماه۱۳ – ۱۷:۸۸٫۸ – ۹۸٫۰%
ماه۱۸ – ۲۳:۹۰٫۴ – ۹۸٫۰%
≥  ماه ۲۴:۹۵٫۸ – ۹۸٫۰%
Hgb A2 نوزادان:۰٫۰ – ۲٫۱%
ماه ۱ – ۲:۰٫۰ – ۲٫۶%
 ماه۳ – ۵:۱٫۳ – ۳٫۱%
≥ ماه ۶:۲٫۰ – ۳٫۳%
Hgb Fنوزادان :۲۲٫۸ – ۹۲٫۰%
ماه ۱ – ۲:۷٫۶ – ۸۹٫۸%
ماه۳ – ۵:۱٫۶ – ۴۲٫۲%
 ماه۶ – ۸:۰٫۰ – ۱۶٫۷%
 ماه۹ – ۱۲:۰٫۰ – ۱۰٫۵%
 ماه۱۳ – ۱۷:۰٫۰ – ۷٫۹%
ماه۱۸ – ۲۳:۰٫۰ – ۶٫۳%
≥  ماه ۲۴:۰٫۰ – ۰٫۹%
واریانت ها: عدم وجود واریانت های غیر طبیعی

 تفسیر نتایج : این تست جهت تشخیص هر نوع هموگلوبین غیر طبیعی و بیماری هایی نظیر بتاتالاسمی مینور، بتاتالاسمی ماژور، کم خونی داسی شکل و … مورد استفاده قرار میگیرد. در بتاتالاسمی مینور غلظت هموگلوبین A2 بیش از ۳٫۳ بوده و غلظت هموگلوبین F معمولاً بین ۵ تا ۲۰ % هموگلوبین تام است و در بتاتالاسمی ماژور مقدار هموگلوبین F حدود ۷۰ تا ۹۰% از هموگلوبین تام است. افزایش جزئی غلظت Hb F در بیماری های خونی نظیر آنمی و لوسمی حاد دیده می شود.

اندازه گیری Hb F برای تشخیص تالاسمی ها و ناهنجاری های ارثی ساخت هموگلوبین بکار می رود.  معمولاً به تدریج Hb F های خون به Hb A  تبدیل می شود. بطوری که بعد از ۲ سالگی کمتر از یک درصد هموگلوبین های خون از نوع F می باشند.

اگر بعد از ۶ ماهگی درصد هموگلوبین F بیش از ۵% باشد، باید به  تالاسمی مشکوک شد.

مقدار هموگلوبین A2 در فرد طبیعی ۳٫۵- ۱٫۵ % است . در تالاسمی مینور مقدار Hb A2 بیشتر از این میزان است (۶%- ۴%).

محتوی هموگلوبین در برخی از هموگلوبینوپاتی های شایع که توسط الکتروفورز مشخص گردیده از قرار زیر است:

 

Hb HHb CHbSHb FHb A2Hb A1هموگلوبینوپاتی های شایع
%۸۰-%۱۰۰% ۲% ۲ – %۳% ۰آنمی داسی شکل ( هموزیگوس Hb SS)
%۲۰-%۴۰%۲۲% ۲ – %۳%۶۰ -%۸۰صفت داسی شکل (هتروزیگوس Hb SA)
%۹۰-%۱۰۰% ۲% ۲ – %۳بیماری هموگلوبین C (هموزیگوس)
%۵-%۳۰% ۲ – %۳%۶۵ -%۹۰بیماری هموگلوبین H
%۱-%۳%۴-%۶%۵۰ -%۸۵بتاتالاسمی مینور (هتروزیگوس)
%۶۵-%۱۰۰% ۲ – %۳%۵ -%۲۰بتاتالاسمی ماژور (هموزیگوس)

 

عوامل مداخله گر:

  • آنمی مگالوبلاستیک ناشی از داروها و هیپرتیروئیدیسم باعث افزایش Hb A2 می شودو تزریق خون قبل از آزمایش باعث ایجاد تداخل در آزمایش میگردد.
  • انتقال خون در طی ۱۲ هفته قبل ممکن است  به علت رقیق شدن غیر طبیعی هموگلوبین سبب تغییر نتایج آزمایش شود.

توضیحات:

  • روش سیترات آگار هموگلوبین S را از هموگلوبین E، D، G و C جدا میکند. اساس این روش الکتروفورز با pH : 6.2 بر روی ژل سیترات آگار است.
  • هموگلوبین C و S عمدتاً در غرب و مرکز آفریقا و هموگلوبین E و H در جوامع جنوب آسیا شایع است.
  • روش الکتروفورز ژل نشاسته برای جداسازی هموگلوبین S از D و G و هموگلوبین C از O و E مناسب است.
  • روش الکتروفورز زنجیره گلوبولی قادر به جداسازی هموگلوبین های H و بارتز از دیگر هموگلوبین هاست.
  • الکتروفورز ژل سیترات آگار یک روش انتخابی برای غربال واریانتهای معمول هموگلوبین است، اما مقادیر کم هموگلوبین A و F مشکل جدا می شوند.
  • الکتروفورز کاپیلاری (CE) تکنیک کلاسیک الکتروفورز در لوله موئینه سیلیکای به هم جوش خورده با منافذ کوچک که اغلب با پوشش پلیمری نازک (پلی ایمید) که در سطح خارجی احاطه شده است، انجام می شود. این لوله موئینه به عنوان اتاقک الکتروفورز عمل می نماید که در انتها به یک آشکارساز متصل شده و از طریق منبع بافر با ولتاژ بالا ایجاد می شود. مزیت اصلی CE پراکندگی گرما با راندمان بالا در مقایسه با الکتروفورز های رایج می باشد. پراکندگی گرمای ایجاد شده، اجازه استفاده از ولتاژی در دامنهء ۲۵ تا ۳۰ کیلووات را فراهم می کند که موجب افزایش کارایی جداسازی می گردد و زمان جداسازی را در بعضی موارد به کمتر از یک دقیقه کاهش می دهد. حجم نمونه در حدود پیکولیتر تا نانولیتر می باشد تا انحراف در میدانی که به دلیل حضور نمونه ایجاد می شود به حداقل برسد. این تکنیک در جداسازی هموگلوبین کاربرد دارد.
  • تکنیک ایزوالکتریک فوکوسینگ (IEF)، ترکیبات آمفوتریک نظیر پروتئین ها را با افزایش قدرت تفکیک در محیطی شامل شیب پایدار pH جدا می نماید. پروتئین ها به ناحیه ای از محیط که pH ژل با pI پروتئین برابر باشد حرکت می نماید. در این نقطه، بار پروتئین صفر می شود و حرکت آن متوقف می شود. پروتئین هایی که مقادیر pI فقط ۰٫۰۲ واحد pH تفاوت دارند با روش IEF از هم جدا می شوند. این تکنیک در بررسی هموگلوبینها کاربرد دارد.

انواع هموگلوبین طبیعی عبارتند از:

هموگلوبین A: این نوع  هموگلوبین، بیشترین هموگلوبینی است که به طور طبیعی در بالغین یافت می شود. در بعضی از بیماری ها، مثل تالاسمی ممکن است میزان هموگلوبین A کاهش یابد و میزان هموگلوبین F زیاد شود.
هموگلوبین F ( هموگلوبین جنینی ): این نوع هموگلوبین در جنین و نوزادان تازه متولد شده یافت می شود. کمی بعد از تولد، هموگلوبین F‌ با هموگلوبین A ( هموگلوبین بالغین ) جایگزین می شود. مقدار خیلی کمی از هموگلوبین F بعد از تولد ساخته می شود. در بعضی از بیماری ها مثل کم خونی سلول های داسی شکل، کم خونی آپلاستیک و لوسمی،  میزان هموگلوبین F افزایش می یابد.
هموگلوبین A2: نوعی هموگلوبین طبیعی است که به مقدار کم در بالغین یافت می شود.

بیش از ۳۵۰ نوع هموگلوبین غیر طبیعی وجود دارد. شایع ترین انواع آن ها عبارتند از:

هموگلوبین S: این نوع  هموگلوبین در کم خونی سلول های داسی شکل یافت می شود.
هموگلوبین C: این نوع هموگلوبین اکسیژن را به خوبی حمل نمی کند.
هموگلوبین E: این نوع هموگلوبین در جنوب شرقی آسیا شیوع دارد.
هموگلوبین D: این نوع هموگلوبین در بعضی از بیماران مبتلا به  کم خونی  داسی شکل یافت می شود.

هموگلوبین C و هموگلوبین S هموگلوبین های غیر طبیعی هستند که عموما در آزمایش الکتروفورز هموگلوبین یافت می شوند.

در آزمایش الکتروفورز با استفاده از جریان الکتریسیته هموگلوبین های طبیعی و غیر طبیعی در خون از هم جدا می شوند. هموگلوبین های مختلف، بار الکتریکی مختلفی دارند و هر کدام با سرعت های مختلفی حرکت می کنند. هر مقدار از هموگلوبین در مسیر جریان الکتریکی اندازه گیری می شود.

وجود هموگلوبین غیر طبیعی و غیر طبیعی بودن میزان هموگلوبین طبیعی در بدن می تواند نشان دهنده وجود بیماری باشد. ممکن است وجود هموگلوبین غیر طبیعی در بدن بدون علایم بالینی خاصی باشد و یا به علت یک بیماری خفیف و یا به علت یک بیماری تهدید کننده ی زندگی باشد. به عنوان مثال،  وجود هموگلوبین S در بیماری کم خونی داسی شکل. این هموگلوبین غیر طبیعی در خون باعث ایجاد یک بیماری جدی می شود.
علت انجام آزمایش الکتروفورز هموگلوبین چیست؟

آزمایش بررسی الکتروفورز هموگلوبین به دلایل زیر انجام می شود:

بررسی انواع هموگلوبین در خون. برای تشخیص انواع کم خونی ها نیز به کار می رود مثل تالاسمی.
بررسی روند درمانی بیمارانی که هموگلوبین غیر طبیعی دارند.
راهنمایی پدر و مادر ها برای بررسی احتمال ابتلای فرزندشان به انواع خاصی از کم خونی ها که ممکن است این بیماری را از یکی از والدین به ارث ببرد.

آمادگی های لازم برای انجام این آزمایش چیست؟

اگر برای درمان کمبود آهن داروی آهن مصرف می کنید به پزشکتان اطلاع دهید.
آزمایش الکتروفورز هموگلوبین چگونه انجام می شود؟

بستن یک نوار کشسان (گارو) بالای بازو که جریان خون را متوقف می کند . این کار رگ زیر نوار را بزرگ تر می کند، در نتیجه سوزن در رگ راحت تر فرو می رود.
تمیز کردن محل فرو رفتن سوزن
فرو بردن سوزن در داخل رگ. ممکن است بیش از یک بار سوزن زدن لازم باشد.
وصل کردن لوله به سوزن تا از خون پر شود.
باز کردن نوار از بازو، وقتی که خون کافی جمع آوری شده باشد.
قرار دادن باند یا پنبه در محل سوزن بعد از در آوردن سوزن
فشار دادن جای سوزن و بانداژ کردن محل

بیمار در حین آزمایش چه احساسی دارد؟
نمونه خون از رگ بازو گرفته می شود. یک نواری که حالت کشسانی دارد، به بالای بازو بسته می شود ? که ممکن است احساس کنید کمی سفت است. شما ممکن است احساس درد ناشی از فرو بردن سوزن نداشته باشید و یا ممکن است احساس سوزش داشته باشید.

خطرات آزمایش الکتروفورز هموگلوبین
ممکن است کمی کبودی در محل خون گیری بوجود بیاید. اگر بعد از خون گیری چند دقیقه محل را فشار دهید، احتمال کمی وجود دارد  که محل نمونه گیری کبود شود. در موارد نادری ممکن است بعد از گرفتن نمونه خون، رگ متورم شود. که به این حالت فلبیت می گویند. انجام کمپرس گرم چند بار در روز  می تواند به بهبودی این وضعیت کمک کند.

خون گیری می تواند برای افرادی که بیماری انعقادی دارند  مشکل ایجاد کند. آسپیرین ، وارفارین و سایر داروهای رقیق کننده خون می توانند باعث افزایش خونریزی شوند. اگر شما مشکل انعقاد خون و یا خونریزی دارید و یا اگر داروی رقیق کننده خون مصرف می کنید، باید قبل از خون دادن به پزشک اطلاع دهید.

نتیجه آزمایش الکتروفورز هموگلوبین
آزمایش الکتروفورز هموگلوبین، آزمایش خونی است که انواع هموگلوبین را در خون بررسی می کند. نتیجه آزمایش برای آماده شدن چند روز زمان نیاز دارد.

میزان طبیعی
میزان طبیعی هموگلوبین ها در جدول زیر ذکر شده است که مقادیر مرجع نامیده می شود و فقط برای راهنمایی است. این مقادیر از یک آزمایشگاه با آزمایشگاه دیگر متفاوت است? و آزمایشگاهی که شما مراجعه می کنید ممکن است میزان مقادیر نرمال آن با مقادیر این جدول متفاوت باشد. جواب آزمایش باید میزان نرمالی را که  آن آزمایشگاه استفاده می کند، داشته باشد. همچنین ? پزشک نتایج را بر اساس سلامتی و یا عوامل دیگر ارزیابی می کند. این به این معنا است که اگر جواب آزمایش خارج از میزان نرمال بود، ممکن است برای شما یا برای آن آزمایشگاه این میزان نرمال باشد.

الکتروفورز هموگلوبین
هموگلوبین A1
۹۶٫۵%–۹۸٫۵% از هموگلوبین کلی یا  ۰٫۹۶–۰٫۹۸۵  کسر جرمی

هموگلوبین A2
۱٫۵%–۳٫۵% از هموگلوبین کلی یا  ۰٫۰۱۵–۰٫۰۳۵   کسر جرمی

هموگلوبین F
۰%–۱% از هموگلوبین کلی یا ۰–۰٫۰۱  کسر جرمی
انواع غیر طبیعی هموگلوبین  صفر

افزایش و کاهش میزان هموگلوبین
افزایش میزان هموگلوبین A2 و هموگلوبین F ممکن است به دلیل بیماری تالاسمی خفیف  باشد.
کاهش شدید میزان هموگلوبین A و افزایش میزان هموگلوبینF ممکن است به علت تالاسمی شدید باشد.
افزایش میزان هموگلوبین F در موارد نادری ممکن است دیده شود که به دلیل تداوم ارثی هموگلوبین جنینی می باشد.
افزایش متوسط میزان هموگلوبین S بیماری خفیف سلول های داسی شکل را نشان می دهد. افزایش شدید میزان هموگلوبین S نشان دهنده بیماری شدید سلول های داسی شکل است.
هموگلوبین  C در مقدار کم می تواند به این معنی باشد که صفت هموگلوبین C  وجود دارد. هموگلوبین C  در مقادیر بالا به معنی بیماری C  هموگلوبین است، که باعث کم خونی و بزرگ شدن طحال می  شود.
وجود هموگلوبین S و C به معنی بیماری هموگلوبین S-C است که نوع خفیف و متوسط بیماری سلول های داسی شکل است.
میزان خفیف هموگلوبین E می تواند به معنی وجود صفت هموگلوبین E باشد. افزایش میزان هموگلوبین E به معنی بیماری هموگلوبین E می باشد که باعث کوچک شدن گلبول های قرمز خون شده و کم خونی ایجاد می شود.
انواع هموگلوبین غیر از S, C, D, E نادر هستند. اما بیش از ۳۵۰ نوع هموگلوبین غیر طبیعی وجود دارد.

چه عواملی بر نتیجه آزمایش تاثیر می گذارد؟
عللی که شما ممکن است نتوانید این آزمایش را انجام دهید و  اینکه نتایج آزمایش ممکن است مفید نباشد، عبارتند از:
داشتن سابقه انتقال خون در ۳ ماهه گذشته
داشتن کم خونی فقر آهن. کم خونی فقر آهن می تواند باعث شود تا میزان هموگلوبین A2 به طور کاذب کاهش یابد.

بررسی ها و تفکرات
اگر شما قصد بچه دار شدن دارید، برای بررسی وجود هموگلوبین غیر طبیعی در خون خود باید مشاور ژنتیک انجام دهید. این کار به شما کمک می کند تا متوجه شوید که فرزند شما مبتلا به نوع خاصی از کم خونی ارثی ( سلول داسی شکل و یا تالاسمی ) خواهد بود یا خیر.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده