معماری
من

پلاسمودیوم فالسی پاروم و پلاسمودیوم اواله

 

images
Plasmodium falciparum
این گونه از دیگر پلاسمودیاهای انسان متفاوت است به جز اینکه عفونت همراه با تعداد زیادی انگل در خون همراه بوده و فقط اشکال حلقوی تروفوزوئیت های اولیه و گامتوسیت ها در خون محیطی مشاهده می شوند.
شیزوگونی در مویرگ های عضلات و احشا اتفاق افتاده و تعداد کمی شیزونت در خون محیطی یافت می شوند.
گلبول های قرمز عفونی اندازه طبیعی دارند.وجود بیشتر از یک حلقه در سلول نسبتا شایع است.نقطه های دوتایی کروماتین(هسته ها) غالبا در شکل های حلقوی پلاسمودیوم فالسی پاروم یافت می شوند و در حلقه های گونه های دیگر فقط گهگاهی دیده می شوند.
شیزونت ها به ندرت در خون یافت می شوند و شبیه به شیزونت های پلاسمودیوم ویواکس به نظر می رسند اما وقتی بالغ و اماده پاره شدن گردیدند کوچکتر بوده و مروزویت های بیشتری دارند.
گامتوسیت های نابالغ به تدریج یک شکل بیضی پیدا نموده و دراز می شوند اما همچنان در داخل گلبول قرمز باقی می مانند.وقتی کاملا رسیده شدند به شکل مشخص موز در می ایند که ان را هلال می نامند.
در سلول هایی که به وسیله پلاسمودیوم فالسی پاروم عفونی شده اند،گاهی اوقات رسوبات سیتوپلاسمیک به نام نقطه های مارر وجود دارد که به شکل نقطه یا شکاف های قرمز به طور منتشر و نامنظم در سلول به نظر می رسند.

پلاسمودیوم اووال
Plasmodium ovale

به طور شایعی در افریقای غربی یافت می شود اما گاهی در نقاط دیگر دیده می شود و در بسیاری از خصوصیات شبیه به پلاسمودیوم ویواکس و پلاسمودیوم مالاریا است.
گلبول های قرمز مبتلا مختصری بزرگ شده و می توانند بیضی شکل باشند و نقطه های شافنر را نشان دهند.
یک نکته مهم تشخیصی ظاهر نامنظم یا ریشه دار لبه های گلبول قرمز مبتلا است.شیزونت ها توده های رنگدانه مرکزی داشته و وقتی بالغ گردند فقط ۸ مروزوئیت دارند.


پاسخ دهید