معماری
tnf

فاکتور نکروز دهنده تومور

فاکتور نکروز دهنده تومور (TNF) واسطه اصلی پاسخ التهابی حاد در برابر باکتری های گرم منفی و سایر میکروب های عفونت زا است و مسئول بسیاری از عوارض سیستمیک عفونت های شدید است.
تولید، ساختمان و گیرنده ها
بیگانه خوارهای تک هسته ای فعال شده ، منشا اصلی تولید TNF هستند. البته سلول های تحریک شده با آنتی ژن،سلول های NK و ماست سل ها نیز می توانند این سیتوکین را تولید کنند.قویترین محرک تولید TNF توسط ماکروفاژها ،LPS است و در عفونت های باکتریایی گرم منفی که LPS آزاد می شود ممکن است مقادیر زیادی از این سیتوکین تولید شود. انترفرون های گامای سنتز شده توسط سلول های Tو NK اثر تقویتی بر تولید TNF توسط ماکروفاژهای تحریک شده با LPS دارد.بیگانه خوارهای تک هسته ای TNF را به صورت یک پروتئین غشایی نوع دوو غیر گلیکوزیله می سازند که دارای یک انتهای آمینی داخل سلول و یک انتهای کربوکسیلی بزرگ در خارج از سلول است. TNF طبیعی به شکل هرمی سه وجهی است که هر وجه آن در بردارنده یک زیر واحد است.جایگاههای اتصال به گیرنده در قاعده هرم قرار دارد در نتیجه TNF می تواند همزمان به بیش از یک گیرنده متصل شود.
اثرات بیولوژیک
عملکرد فیزیولوژیک اصلی TNF فراخوانی مونوسیت ها و نوتروفیل ها به جایگاههای عفونی و فعال کردن این سلول ها به منظور از بین بردن میکروب ها است.TNF از طریق اثرات مختلفی که بر روی سلول های اندوتلیال رگی و لکوسیت ها دارد این اعمال را نجام می دهد
۱-TNF سلول های اندوتلیال رگی را وادار به بیان مولکول های چسبندگی می کند. این مولکول ها باعث چسبندگی نوتروفیل ها و سپس مونوسیت ها و لنفوسیت ها به سطح اندوتلیوم می شوند.مهمترین این مولکول های چسبندگی، انتگرین های لکوسیتی و سلکتین های انوتلیال است
۲-TNF سلول های اندوتلیال و ماکروفاژها را وادار به ترشح کموکین می کند که باعث کموتاکسی و فراخوانی لکوسیت ها می شوند. به علاوه بیگانه خوارهای تک هسته ای را وادار به ترشح IL-1 می کند که اثراتی بسیار شبیه به خودTNF دارد.

در عفونت های شدید ، مقدار زیادیTNF تولید می شود که منجر به عوارض سیستمیک بالینی و پاتولوژیک می شود.در صورتی که محرک تولید TNF به اندازه کافی قوی باشد آنقدر سیتوکین تولید می کند که وارد جریان خون می شودو به عنوان هورمونی اندوکرین در بافت های دور دست نیز اعمال اثر می کند.

اثرات سیستمیک اصلی TNF عبارتنداز :

۱-TNF با تاثیر بر هیپوتالاموس باعث ایجاد تب می شود و به همین دلیل است که آن را ماده ی تب زای داخلی نامیده اند.TNF با افزایش سنتز پروستاگلندین ها در سلول های هیپوتالاموسی باعث ایجاد تب می شود.مواد بازدارنده ی سنتز پروستاگلندین ها از جمله آسپرین با ممانعت از این عملکرد TNF یا IL-1 باعث کاهش تب می شوند.
۲-TNF بر روی هپاتوسیت ها تاثیر می گذارد و آنها را وادار به سنتز پروتئین های سرمی خاصی از قبیل آمیلوییدA و فیبرینوژن می کند.مجموعه پروتئین های پلاسمایی ساخته شده توسط هپاتوسیت ها تحت تاثیر TNF و دو سیتوکین دیگر ایمنی ذاتی یعنی IL-1 و IL-6 پاسخ فاز حاد در برابر محرک های التهابی را تشکیل می دهند.
۳-تولیدTNF در دراز مدت منجر به بروز تغییرات متابولیک کاشکسی(لاغری) می شود کاشکسی حالتی است که توام با از دست رفتن سلول های ماهیچه ای و چربی می شود.علت عمده کاشکسی بی اشتهایی ایجاد شده توسط TNF اشت. این ماده مانع از سنتز آنزیم لیپوپروتئین لیپاز نیز می شود.این آنزیم برای آزاد شدن اسیدهای چرب از لیپوپروتئین های موجود در گردش خون لازم اس تا برای بافتها قابل استفاده باشند.
۴-فاکتور نکروز دهنده تومور باعث ایجاد ترومبوز داخل عروقی می شود که عمدتا ناشی از زایل شدن خاصیت طبیعی ضد انعقادی اندوتلیوم است.این سیتوکین سلول های اندوتلیومی را وادار به بیان فاکتوربافتی می کند. این ماده به شدت خاصیت انعقادی دارد.TNF از طرفی مانع از بیان ترومبودولین می شود که خاصیت ضدانعقادی دارد.فعال شدن نوتروفیل ها باعث تشدید این تغییرات اندوتلیال و انسداد عروقی می شود. توانایی این ماده در نکروزه کردن تومورها وجه تسمیه آن نیز است، عمدتا ناشی از ترومبوز رگ های خونی تومور است.tnf

پاسخ دهید