چند راهکار برای درمان سوختگی‌ های شیمیایی

تمیزکننده‌های اسیدی، تینر یا بنزین، می‌توانند پوست شما را دچار سوختگی حاد کنند. وضعیتی که می‌تواند بدن‌تان را دچار شوک کند و کارتان را به اورژانس بکشاند و با توجه به شغل‌تان، بعید نیست که هر روز بارهاوبارها، مجبور به استفاده از این مواد سوزاننده شوید. شاید در تمام سال‌هایی که از این مواد استفاده کرده‌اید، هیچ‌گونه آسیب جدی پوستی را تجربه نکرده باشید؛ اما بعید نیست که در یکی از همین روزها، خودتان یا یکی از همکاران‌تان سوختگی‌های آزاردهنده و حتی مهلک پوستی را تجربه کنید. پس نکاتی که در ادامه به شما یادآوری می‌کنیم را بخوانید و برای کاهش آسیب‌های احتمالی، از آنها کمک بگیرید.
در زمانی که یکی از همکاران‌تان دچار سوختگی شیمیایی شده‌، مراقب علائمی که تجربه می‌کند، باشید. غش‌کردن، انقباض عضلانی، تشنج، عدم تمرکز یا از دست‌دادن هوشیاری، رنگ‌پریدگی چهره و تنفس ضعیف، نشانه‌های خوبی نیستند و در صورتی که همکارتان دچار این علائم شد، فورا او را به اورژانس نزدیک‌ترین بیمارستان برسانید.
نفوذکردن سوختگی به لایه‌های زیرین پوست، بیشتر از هشت سانتی‌متر قطرِ ناحیه دچار سوختگی، آسیب‌دیدن چند اندام به‌دلیل سوختگی شیمیایی یا تهدید شدن چشم‌ها، دهان یا کشاله ران با این اتفاق را جدی بگیرید. در این شرایط فرد آسیب‌دیده، به کمک متخصصان طب اورژانس نیازمند است. پس سعی نکنید که در این شرایط، با خوددرمانی، صورت مسئله را پاک کنید. درصورتی‌که خودتان یا کسی از اطرافیان‌تان موارد فوق را تجربه کرد، فورا از
متخصصان کمک بگیرید.
ممکن است نشانه‌های آسیب‌دیدگی، ساعت‌ها بعد از برخورد کردن مواد با پوست خود را نشان دهند و به همین‌خاطر، دلیل اصلی آسیب‌دیدن پوست مبهم باقی بماند. در این شرایط، فرد آسیب‌دیده باید پزشک را در جریان دامنه گسترده‌ای از فعالیت‌های آن روز قرار دهد و احتمالات مختلفی که ممکن است زمینه‌ساز آسیب شده‌اند را بررسی کند.

برای پیشگیری از آسیب…
– هنگام استفاده از مواد شیمیایی، از دستکش‌های عایق در برابر نفوذ این مواد استفاده کنید و در صورت نیاز، وقت کار کردن چکمه پلاستیکی بپوشید.
-به محض آلوده شدن لباس‌تان به مواد شیمیایی آن را تعویض کنید.
-بعد از سوختن پوست با این مواد، فورا آب سرد را روی منطقه آسیب‌دیده بریزید و برای 10دقیقه، آن را در آب سرد قرار دهید.
– درصورت دچار درد شدن، از مسکن‌هایی مانند ایبوپروفن، استامینوفن یا ناپروکسن استفاده کنید.

خشم سرطان‌ آور است؟
خشم یک احساس طبیعی است. احساسی که همه ما، مدام آن را تجربه می‌کنیم؛ اما وقتی این احساس طبیعی، مدام شما را درگیر خود می‌کند، باید نگران باشید. خشم نه‌تنها تهدیدی برای سلامت روان شماست، بلکه به جسم‌تان هم آسیبی جدی می‌زند و عمرتان را کوتاه می‌کند. به گفته محققان، کسانی که مدام با خشم درگیرند و برای حفظ روابط‌شان با دیگران و ادامه‌دادن به زندگی اجتماعی، این احساس را سرکوب می‌کنند، با احتمال بیشتری دچار سرطان می‌شوند. سرطان پستان، یکی از بیماری‌های شایع در میان افراد درگیر با خشم مزمن است. این افراد که همواره در حال فروخوردن خشم‌شان هستند، سیستم ایمنی ضعیف‌تری پیدا می‌کنند و سلول‌های‌شان با تکثیری مهارناپذیر، زمینه را برای دچار شدن به سرطان فراهم می‌کنند.
هورمون کورتیزول یا همان هورمون استرس، در بدن این افراد بیشتر ترشح می‌شود و سطح بالای آن، تعادل قند خون را برهم می‌زند، فعالیت غده تیروئید را دچار اختلال می‌کند، احتمال ابتلا به سرما‌خوردگی و عفونت‌ها و حتی بیماری‌های پوستی را ایجاد می‌کند.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده