معماری
ابله مرغان

آبله مرغان و زونا

آبله مرغان توسط ویروس زوستر آبله مرغان ایجاد می شود . بچه ها را می توان با تزریق واکسن آبله مرغان نیز، محافظت کرد . معمولاً در سنین 12 الی 15 ماهگی این واکسن تزریق می شود . مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها ( CDC ) توصیه می کند برای محافظت بیشتر ، از واکسن یادآوری در سنین 4 تا 6 سالگی استفاده کنند . ( CDC ) همچنین توصیه می کند به افراد 13 سال و مسن تر که تا به حال هرگز آبله مرغان نگرفته اند و واکسن آبله مرغان نزده اند ، دو نوبت با فاصله 28 روز یکبار واکسن تزریق کنند .
شخصی ممکن است فقط یک مرحله از آبله مرغان را بگیرد و ظاهراً علائمی نداشته باشد اما ویروس ( VZV ) می تواند به صورت نهفته در بدن بماند و پس از سالها به صورت بیماری زونا خود را نشان دهد .
استفاده از واکسن آبله مرغان  ، تا حدود قابل توجهی شانس ابتلا به آبله مرغان را در بچه ها کاهش می دهد اما ممکن است در سنین بالاتر دچار زونا بشوند .
علائم ابله مرغان:
آبله مرغان باعث قرمزی و خارشی پوست ، ابتدا معمولاً در شکم یا پشت و یا صورت ایجاد می شود و سپس به تمام نقاط بدن گسترش می یابد . از جمله پوست سر ، دهان ، بینی ، گوش ها ، و اندام های تناسلی .
جوش های آبله مرغان ابتدا به شکل نیشگون کوچک قرمز یا مثل جوش و یا نیش حشرات به نظر می رسد . داخل جدار نازک تاول ها، مایع پرشده ، گاهی دیواره تاول ها شکسته و ترک زخم باز می شود . و اثر های زخم به رنگ قهوه ای است . تاول های آبله مرغان معمولاً کمتر از یک چهارم اینچ عرض دارند و پایه تاول های آبله مرغان مایل به قرمز می باشد . و علائم آن بیش از 2 تا 4 روز طول می کشد . در کودکانی که دچار ناراحتی های پوستی هستند ، جوش ها ممکن است گسترده تر و شدید تر باشد ، مانند : اگزما.
یک یا دو روز قبل از ظاهر شدن جوش های آبله مرغان ، بعضی از بچه ها دچار تب گرفتگی ، درد شکم ، گلو درد ، سردرد شده  یا احساس بی حالی می کنند . این علائم ممکن است از چند روز گذشته اتفاق بیافتد . و تب در حدود ( 37.7 و 38.8 ) درجه سانتی گراد باقی بماند . هر چند در مواردی هم ممکن است درجه تب بالاتر باشد . در کودکان خردسال اغلب علائم بیماری خفیف تر است و تاول های کمتری نسبت به کودکان بزرگتر و بزرگسالان ایجاد می شود . معمولاً آبله مرغان یک بیماری در حد متوسط است . اما برخی از نوزادان ، نوجوانان و بزرگسالان را که سیستم ایمنی ضعیفتری دارند می تواند شدیدتر تحت تاثیر قرار دهد .
در اثر این بیماری برخی از مردم ممکن است به عفونت های شدیدتر باکتریایی که پوست ، ریه ، مفاصل استخوان ها ، و مغز را درگیر کند ، دچار شوند . حتی در بچه ها هم گاهی با وجود سیستم دفاعی طبیعی بدن این عوارض شدیدتر می شوند . عفونت ها بیشتر در نزدیکی تاول های پوست ایجاد می شود هر کسی که تا به حال در دوران کودکی آبله مرغان نگرفته و یا واکسن آبله مرغان تزریق نکرده ، ممکن است در سنین بالاتر در معرض خطر ابتلا به زونا باشد . که حدوداً بالای 20% از افراد را شامل می شود . پس از عفونت ، VZV می تواند در سلولهای عصبی در نزدیکی نخاع غیر فعال باقی بماند و بعداً فعال شود که در نتیجه به بیماری زونا منجر می شود . این بیماری همراه با خارش و یا سوزش و درد می باشد و به صورت یک جوش قرمز و تاول روی بدن ایجاد می شود .
بیماری زونا گاهی اوقات با داروهای ضد ویروسی ، استروئیدها و داروهای ضد درد درمان می شود . و واکسن زونا نیز در حال حاضر برای افراد 60 سال و بالاتر هم وجود دارد .

آبله مرغان مطمئنا خارش دار است . به اين دليل : بعد از اينكه جوش هاي قرمز روي بدن ظاهر شود، با مايع شفافي پر مي شود . اين دانه هاي پر آب تاول ناميده مي شوند. اين تاول ها مواد شيميايي در پوست آزاد مي كنند كه اعصاب خارشي را تحريك مي كند. خبر خوب اين است كه وقتي آبله مرغان گرفته ايد پوستتان خارش پيدا مي كند . خارش نشانه اي است كه بدنتان كار دفاع از خودش را انجام مي دهد .اين اعصاب در سطوح بالايي پوست ، وقتي چيزي دچار خارش مي شود به مغز اطلاع مي دهند. اين ها همان اعصابي هستند كه در مقابل نيش پشه تحريك مي شوند. وقتي اين اعصاب تحريك مي شوند پيغامي را به مغز ارسال مي كنند :« چيزي روي پوست است ! آن را دور كن !» مغز پيغامي را به دست و بازو مي دهد كه مي گويد «ٍ بخاران!»

اين اعصاب همان اعصاب درد نيستند اما به يكديگر شبيه اند. اعصاب درد نسبت به اعصاب خارش پيامهاي قوي تري را به مغز مي فرستند. وقتي پوستتان را مي خارانيد در واقع كمي باعث درد مي شويد، كه اين درد بطور موقت احساس خارش را از بين مي برد. اما هنگاميكه درد محو شود، احساس خارش باز مي گردد.

ممكن است فكر كنيد اين خارش هرگز متوقف نمي شود ، اما بعد از 4-3 روز بهتر مي شويد . در مدت يك هفته تا 10 روز اين تاول ها به صورت زخم در مي آيند و ديگر احساس خارش نداريد.ابله مرغان

در اين حال بيشترين سعي خود را براي جلوگيري از خاراندن انجام دهيد. خاراندان ممكن است ميكروب را پخش كند كه باعث عفونت مي شود . ناخنهايتان را كوتاه كنيد . بنابراين وقتي پوستتان را مي خارانيد آسيب نمي بيند. همچنين دستهايتان را در اين مدت بيشتر بشوييد . خودتان را سرگرم كنيدكه نخواهيد زياد بخارانيد . حالا بهترين زمان براي استراحت است ، كتاب بخوانيد ، بازيهاي صفحه اي را انجام دهيد و فيلم تماشا كنيد.

اگر پزشكتان تجويز كند، ممكن است پدر يا مادر به شما كمك كنند تا از كرمها يا پمادهاي ضد خارش استفاده كنيد. يا قرص يا شربت هاي ضد خارش مصرف كنيد . اگر نمي توانيد به خاطر خارش بخوابيد اين دارو ها مي تواند بسيار مفيد باشند.

اگر خارش داريد چيز ديگري هست كه مي توانيد امتحان كنيد – بلغور جو . حدس بزنيد چگونه ؟ آن را نمي خوريد ، در آن حمام مي گيريد ! در واقع در يك قابلمه گرم ، بلغور جو لعاب دار حمام نمي كنيد ، بلكه پدر يا مادر مقداري از آرد يا خود بلغور جو را به آب حمام اضافه مي كنند . آه ، بلغور جو . ديگر فقط براي صبحانه نيست !

افرادیکه در خطر عوارض پرخطر بیماری آبله مرغان هستند شامل:

  • نوزادانی که مادرشان به آبله مرغان مبتلا نشده و یا واکسینه نشده است.
  • بزرگسالان
  • زنان بارداریکه قبلا آبله مرغان نداشته اند.
  • افردیکه سیستم ایمنی بدنشان توسط داروها همچون شیمی درمانی و بیماری ها همچون اچ آی وی / ایدز و سرطان مختل شده است.
  • افرادیکه داروهای استروئیدی برای درمان سایر بیماری ها استفاده می نمایند.
  • افرادیکه داروهایی مصرف می کنند که سیستم ایمنی بدنشان را ضعیف می نماید.

مسری بودن :
آبله مرغان مسری است از حدود دو روز قبل از ظاهر شدن جوش ها تا زمانی که همه تاول ها بهبود یابند . کودکی که آبله مرغان گرفته باید حدود یک هفته به مدرسه نرود و در خانه استراحت کند تا اینکه همه تاول ها خشک شود و بیماریش بهبود یابد ، اگر شما مطمئن نیستید که فرزندتان برای بازگشت به مدرسه بهبود یافته می توانید از دکتر سوال کنید . آبله مرغان بسیار مسری می باشد اکثر بچه ها آبله مرغان را از خواهر یا برادری که آلوده شده می گیرند. به غیر از کسانی که قبلاً این بیماری را گرفته اند و یا واکسن آبله مرغان تزریق کرده اند . علائم نشان دهنده آبله مرغان در دیگر بچه ها، حدود 2 هفته بعد از آلوده شدن اولین فرزند صورت می گیرد .

آبله مرغان مادرزادي

چنانچه مادر بارداري در ماه هاي نخست ، آبله مرغان بگيرد ، اين بيماري از طريق جفت به کودک او نيز منتقل مي شود . اين نوع بيماري را آبله مرغان مادرزادي مي گويند که در دو درصد مواقع نارسايي هاي کشنده اي ايجاد مي کند . اين نارسايي ها ، روي مغز ، چشم و اندام هاي حرکتي تأثير مي گذارند . اگر مادران باردار ،‌ در ماه هاي نخست آبستني آبله مرغان بگيرند ،‌ بايد در مورد مصونيت داشتن خود مطمئن شوند . چنانچه پيش از اين آبله مرغان گرفته باشند ، به طور قطع ايمن خواهند بود ، اما اگر شک دارند ، بهتر است آزمايش خون بدهند تا از حضور پادتن هاي ضد آبله مرغان در بدن خود اطمينان يابند . در صورتي که پادتن در بدن آنها موجود باشد ، نوزاد آنها سالم مي ماند .

توجه : اگر خانمي در نيمه اول بارداري خود آبله مرغان بگيرد و مقاومتي در برابر آن نداشته باشد ، مي تواند با تزريق پادتن ضد آبله مرغان ، خود را درمان کند . چنانچه مادري پنج روز پيش از به دنيا آوردن کودک يا دو روز پس از آن ، آبله مرغان بگيرد ، بايد به نوزاد او حداکثر تا چهار روز پس از تولد ، پادتن ضد بيماري تزريق شود . اگر کودکان نارس در چند هفته اول پس از تولد ، دچار بيماري شوند ، بايد حداکثر تا چهار روز پس از ابتلا به آن ، از طريق پادتن ضد بيماري ، درمان شوند .

پیشگیری از گسترش ویروس:
اول مطمئن شوید که آیا بچه ها دست هایشان را به طور کامل می شویند، به ویژه قبل از غذا خوردن و بعد از حمام کردن . تا آنجا که ممکن است کودکی را که مبتلا به آبله مرغان است از خواهر و برادر خود که تا به حال آبله مرغان نگرفته و واکسن آبله مرغان نزده دور نگه دارید .
آبله مرغان و بارداری :
زنان باردار و هرکسی که مشکلات سیستم ایمنی بدن دارند نباید در نزدیکی فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گیرند . اگر یک زن باردار در گذشته آبله مرغان نگرفته نباید در نزدیکی فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گیرد، چون سریع به او سرایت می کند . ( به خصوص در 20 هفته اول بارداری ) که جنین ممکن است در معرض خطر ابتلا به نواقص مادرزادی قرار گیرد . و همچنین مادر جنین هم در معرض خطر قرار می گیرد . اگر زن باردار درست قبل یا بعد از تولد فرزند آبله مرغان بگیرد ، فرزند تازه متولد شده در معرض خطر قرار می گیرد . اگر زن در دوران بارداری به زونا مبتلا شود ، هیچ خطری برای کودک در حال رشد وجود ندارد .
اگر یک زن باردار درست قبل از بارداری ، آبله مرغان گرفته باشد ، کودک را باید مدتها از خطر آلودگی محافظت کرد . زیرا مادر از طریق جفت یا شیر دادن ممکن است کودک را آلوده کند . به کسانی که در معرض خطر شدیدتری هستند مانند نوزادهایی که مادران آنها در دوره بارداری آبله مرغان گرفته ، بیماران مبتلا به لوسمی و یا دارای سیستم دفاعی ضعیف ، کودکانی که داروهایی مصرف می کنند که که سیستم دفاعی آنها را ضعیف نگه می دارد ، در صورت ابتلا به آبله مرغان معمولا برای ایمنی بیشتر ، دوز IG  آبله مرغان تزریق می کنند .
پیشگیری :
پزشکان توصیه می کنند که بچه ها باید واکسن آبله مرغان را در سنین 12 تا 15 ماهگی و نوبت یادآوری را در 4 تا 6 سالگی تزریق         کنند . تزریق واکسن حدود 70 تا 85 درصد در پیشگیری از عفونت خفیف موثر است . و بیشتر از 95 درصد در پیشگیری از عفونت نوع متوسط تا شدید موثر است . کلاً بچه هایی که واکسن زده اند نسبت به بقیه ، علائم خفیف تری از خود بروز می دهند . بچه های سالم که آبله مرغان گرفته اند نیازی به تزریق واکسن ندارند و آنها مادام العمر در برابر این بیماری مصونیت دارند .
درمان :
چون ویروس باعث آبله مرغان می شود . بنابراین پزشک، آنتی بیوتیک  تجویز نمی کند . اما اگر زخم ها توسط باکتری آلوده شود ممکن است آنتی بیوتیک لازم باشد . این در میان کودکان بسیار رایج است چون زخم ها و جوش ها را دستکاری می کنند .

 

آبله مرغان و بیماری زونا

اگر شما دچار آبله مرغان شده اید، پس در خطر ابتلا به بیماری زونا  نیز هستید. بعد از ابتلا به آبله مرغان و درمان آن، بعضی از ویروس های واریسلا زوستر (عامل آبله مرغان) در سلول های عصبی باقی می ماند. سالها بعد، ممکن است ویروس فعال شده و به شکل بیماری زونا خود را نشان دهد. این بازگشت در بزرگسالان و افراد با ضعف سیستم ایمنی بیش تر می باشد.

واکسن پیشگیری از ابتلا به بیماری زونا برای بزرگسالان بالای 60 سال موجود می باشد.

زونا چيست؟

همان ويروسي كه سبب بيماري زونا مي شود، مي تواند سبب ايجاد دانه ها و جوش هاي دردناك بنام زونا شود. وقتي كه يك بچه در دوران كودكي آبله مرغان مي گيرد، ويروس در بدن وي باقي مي ماند و مي تواند سالها بعد مجددا در شرايط خاصي فعال شده و باعث بروز علائم شود. زونا مي تواند چندين سال بعد از اولين ابتلا كودك به آبله مرغان ظاهر شود.

 زونا

تقريبا از هر ده نفري كه در كودكي تجربه آبله مرغان را داشته اند، يك نفر ممكن است در بزرگسالي به زونا مبتلا شود.

علایم و عوارض بیماری زونا چیست؟
اولین علایم زونا بعد از اینکه ویروس فعال شد احساس سردرد، کوفتگی در یک طرف بدن روی یک مسیر عصبی در پوست در قسمت های شکم، سر، صورت، گردن، بازو و یا ران می باشد. بدنبال این دردها احساس ناراحتی، خارش و سوزش می باشد بروز می کند چرا که حمله زونا فیبرهای عصبی را مورد هدف قرار می دهد. تشخیص بالینی بیماری بعد از ظهور جوش ها و تاولها آسان می باشد ولی دردهای اولیه در یکطرف بدن از جلو تا عقب مخصوصاً در سینه و صورت قبل از اینکه جوش ها خودشان را نشان دهند باعث اشتباه و سردرگمی بیمار و حتی پزشکان می شود. این عوارض ممکن است با دردها و علایم ناشی از زخم ها مانند زخم معده، حمله قلبی، کمردرد، سردرد میگرنی، آپاندیسیت و بعضی ناهنجاریهای داخلی بدن اشتباه گرفته شود. در مواردی ممکن است بیمار با تشخیص اشتباه بستری شود. قبل از ظاهر شدن جوشها ممکن است فرد اندکی تب داشته باشد. بعد از 4 یا 5 روز یک گروه از جوشها و تاولهای ریز در روی زمینه قرمز رنگ ظاهر می شوند که این نشانه مطمئنی برای زوناست. با گذشت زمان تاولها بیشتر شده و دردآور می شوند. در 2 یا 3 هفته بعد مایع داخل تاولها رنگ متمایل به قهوه ای به خود گرفته و بتدریج مانند روی زخم دلمه بسته، خشک شده و می افتند. از شدت درد هم کاسته می شود. بعضی مواقع در قسمت هایی که جوش ها بوجود آمده بودند رنگدانه هایی در پوست بجا گذاشته می شود. تنه، گردن، باسن و پشت معمولترین نواحی هستند که در آنها جوش ها و تاولها ظاهر می شود اما در مواردی چشم، صورت و نوک بینی، لاله گوش هم مورد حمله ویروس قرار می گیرند که در این صورت بیمار بلافاصله باید به دکتر مراجعه کند تا از عوارض بعدی مانند تخریب قرنیه و کوری چشم و کری در امان باشد. در مواقعی ممکن است بیماری آنقدر شدید باشد که به مرگ بیمار بیانجامد.

سایر عوارض زونا که ممکن است در شخص مبتلا ممکن بروز کند شامل موارد زیر است:
1- سوزش، خارش شدید، حساسیت شدید به تماس در نقاط معینی از پوست که مورد حمله قرار گرفته است.
2- احساس خستگی، بی حالی و کم انرژی شدن
3- تب و لررز ناگهانی
4- دردهای شکمی و اختلال در گوارش
5- مشکل در حرکت دادن بعضی ماهیچه ها
6- سنگین شدن پلک ها
7- احساس ناخوشی عمومی
8- اسهال
9- اختلال در شنوایی
10- مشکلات گوارشی
11- درد مفاصل
12- اختلال در دید
13- اختلال در چشایی
14- ورم غدد لنفاوی
15- حمله مجدد ویروس زونا مخصوصا در افراد بالای 60 سال که باعث پیچیده تر شدن وضعیت بیمار می شود.
16- نابینایی دائمی چشم اگر زونا چشم را مورد حمله قرار دهد.
17- سندرم رامسی هانت (Ramsay Hunt Syndrome) اگر زونا اعصاب صورت را مورد حمله قرار دهد.
18- آنسفالیت (Encephalitis) یا التهاب مغز.

7- آیا درمانی برای زونا وجود دارد؟
اگرچه درمان قطعی برای پیشگیری و درمان زونا وجود ندارد با این وجود داروهایی وجود دارد که باعث کندی پیشرفت ویروس و جلوگیری از عوارض آن می شود تا فرد مبتلا دوره بیماری را طی کرده و بهبود یابد. کسانی که یک بار در عمرشان زونا می گیرند برای تمام عمرشان در برابر زونا ایمن خواهند بود مگر در موارد خیلی نادر. به محض اینکه پزشک تشخیص داد که فرد مبتلا به زونا شده است درمان او را با تجویز داروهای ضد ویروسی شروع می کند.. اگر فرد مبتلا در مدت دو روز اول بعد از ظاهر شدن جوشها شروع به استفاده از داروها بکند شانس ابتلا به عوارض بعد از بیماری تا درصد قابل توجهی پایین می آید.

عوارض بعد از بیماری زونا بنام نورالژیای بعد از بیماری شناخته می شود ممکن است 10 تا 15 درصد افراد مخصوصا افراد بالای 60 سال به این عوارض مبتلا شوند. برای فرد مبتلا معمولاً از سه نوع دارو برای پیشگیری از عوارض زونا استفاده می کنند:
1- داروهای ضد ویروس که شامل آسیکلوویر Acyclovir (زویراکس Zovirax)، فامسیکلوویر Famciclovir (فامویر Famvir) یا والاسیکلوویر Valacyclovir (والترکس Valtrex)
2- داروهایی که برای تسکین دردهای زونا تجویز می شود شامل نارکوتیک ها (موادی که حالت مخدر دارند)، استامینوفن (Acetaminophen)، آسپیرین، ایبوپروفن (Ibuprofen). همچنین از داروهای ضد خارش مانند محلول کالامین (Calamine Lotion) یا هیدروکورتیزون %1 (Hydrcotrisone) ، باند آغشته به لیدوکائین (Lidocaine Patch ) می توان برای تسکین خارش جوش ها استفاده کرد. در صورتی که خارش جوشهای زونا شدید باشد می توان از قرص های نوع آنتی هیستامین (Anti-histamine) مانند بنادریل (Benadryl) استفاده کرد. داروهای غیراستروئیدی ضد التهاب (Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs) یا NSAID هم برای تسکین دردها مورد استفاده قرار می گیرند.
3- برای جلوگیری از صدمات عصبی و تشنج یا غش ناشی از زونا می توان از داروهایی مانند کاربامازپین (Carbamazepine)، داروهاب ضد افسردگی از نوع تری سیکلیک (Tricyclic) مانند آمیتریپتیلین (Amitriptyline)، داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین (نوروپنتین) (Gabapentin) یا پرگابالین (Pregabalin) و زوستریکس (Zostrix) که کرمی است که حاوی کاپاسایسین (Capasaicin) که عصاره نعناع است برای جلوگیری از عوارض نورالژیای بعد از زونا استفاده کرد. ممکن است این داروها عوارض جانبی داشته باشند. برای مثال داروها ضد افسردگی تری سیکلیک مانند آمیتریپتیلین ممکن اسن عوارض جانبی مانند یبوست، اختلال در دفع ادرار، تاری دید، خشکی دهان، اضافه وزن و خواب آلودگی داشته باشد.
قسمت های عفونی را می توان روزی یک یا دو بار با یک صابون ضد باکتری با آب سرد یا ولرم برای جلوگیری از گسترش آن به آرامی و بدون فشار روی آن شستشو داد. بعد از شستشوی برای جلوگیری از انتشار باکتری این قسمت ها باید خود به خود و با جریان هوا خشک شود. همچنین برای دوش آب سرد گزینه دیگری برای خنک کردن جوش های زوناست.

8- آیا واکسنی برای زونا وجود دارد؟
بله توصیه می شود برای افراد 60 ساله و بالای 60 سال چه آنهایی که قبلاً زونا گرفته باشند و چه آنها که نگرفته باشند یک دوز از واکسن زونا که زوستاواکس (Zostavax) نامیده می شود تزریق شود. زوستاواکس زونا یا نورالژیای بعد از زونا را بعد از مبتلا شدن درمان نمی کند.

9- آیا زونا مسری است؟
فرد مبتلا به زونا قبلاً مبتلا به بیماری آبله مرغان شده است که در سالهای بعد یا در بزرگسالی زونا می گیرد. یک شخص از شخص دیگر زونا نمی گیرد. اما ویروسی که باعث آبله مرغان یا زونا شده است می تواند از یک شخص با ویروس فعال زونا به یک شخص که هرگز آبله مرغان نگرفته یا از طریق تماس مستقیم با جوش ها واکسینه شده است انتقال یابد. وقتی ویروس زونا از فرد مبتلا به فرد سالم منتقل می شود، فرد سالم به بیماری آبله مرغان مبتلا می شود نه زونا. اگر جوش با چیزی پوشانده شوند خطر انتشار ویروس زونا پایین می آید. افراد مبتلا به زونا باید پوست خود را تمیز نگه داشته و روی جوشها را پوشانده، آنها را لمس نکرده و نخارد و دست های خود را برای جلوگیری از انتشار ویروس ها بشویند. شخص مبتلا باید برای جلوگیری از سرایت بیماری به دیگران از افراد سالم مخصوصاً زنان حامله جدا نگه داشته شود. زمانی که جوشها خشک شده و دلمه می شوند شخص دیگر منتقل کننده بیماری نیست. همچنین فرد مبتلا قبل از اینکه تاولها ظاهر شوند یا در مرحله نورالژیای بعد از زونا ناقل و منتقل کننده بیماری نیست. ویروس زونا از طریق عطسه و سرفه کردن، یا تماس انتقال نمی یابد. فرد مبتلا به زونا می تواند بیماری را زمانی که جوشها به مرحله تاول رسیده اند منتشر کند.

10- چه عوارضی بعد از رفع زونا ممکن است در فرد مبتلا بروز کند؟
با بالا رفتن سن خطر ابتلا به زونا و همچنین خطر ابتلا به عوارض بعد از زونا که تحت نام نورالژیای بعد از زونا (Post-Herpetic Neuralgia) شناخته می شود افزایش می یابد. بعد از اینکه جوش ها و تاولهای زونا بهبود می یابند ممکن است دردها در همان جاهایی که جوش های زونا وجود دارد برای ماهها یا سالها ادامه داشته باشد. علتی که باعث ظهور درد می شود رشته ای از آمینواسیدها هستند که بنام ماده P شناخته می شوند که به طور طبیعی زمانی که فیبرهای عصبی آسیب می بینند ترشح می کنند. تصور می شود دردهای بعد از زونا از آسیب هایی که به اعصاب وارد شده و باعث ترشح مداوم ماده P می شود منتج می گردد. داروهای خاصی مانند داروهای ضد تشنج (Anticonvulsant)، ضد افسردگی (Antidepressant) و اوپیوایدها (Opioid) می تواند برای رفع دردهای بعد از زونا استفاده شود. از میان گزینه های درمان که برای نورالژیای بعد از زونا استفاد می شود، هیچکدام بطور قابل مؤثری قابل اطمینان نیستند. اولین سری از درمان نورالژیا شامل استفاده از ترکیبات موضعی مانند داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب از قبیل آسپیرین (Aspirin) یا ایندومتاسین (Indomethacin) یا عاملهای بی حس کننده موضعی از قبیل لیدوکائین (Lidocaine) که می تواند هم به به تنهایی استفاده شود و هم در ترکیب با پریلوکائین (Prilocaine). رویکرد دیگر ترکیب کردن داروی ضد تشنج کاربامازپین Carabamazepine (تگرتول Tegretol) با داروی ضد افسردگی آمیتریپتیلین Amitriptyline (الاویل Elavil) می باشد. تصور می شود این ترکیب یا جلوی ترشح ماده P را می گیرد و یا واکنش به آن را. تزریق بی حس کننده های موضعی برای بلوکه کردن ارسال عصبی در نقاط آسیب دیده هم می تواند مفید واقع شود، اما این گزینه درمانی پیچیده و گران است. گزینه درمانی دیگر مالیدن کرمی که حاوی ماده ای بنام کاپاسایسین Capasaicin (زوستریکس Zostrix زوستریکس ایچ پی Zostrix-HP)است. کاپاسایسین خود می تواند احساس گزش و سوزش تولید کند چرا که انتهای اعصاب را برای ترشح ماده P تحریک می کند. با این وجود اگر استفاده از کاپاسایسین باعث ترشح ماده P می شود، کاپاسایسین ذخیره های ماده p اعصاب را کاهش داده و از ترشح بیشتر آن جلوگیری می کند. از طب سوزنی هم امروزه برای تسکین و درمان دردهای نورالژیا استفاده می شود. روی نقاط دردآور پوست می باشد. دربیشتر موارد نورالژیای بعد ار زونا با گذشت یک سال بهبود می یابند. در موارد بسیار نادر، ممکن است درمان نورالژیا از طریق عمل جراحی با بریدن اعصاب آسیب دیده برای قطع سیگنالهای درد که به مغز فرستاده می شود باشد. دردهای ناشی از نورالژیا به صورت سوزش و خارش شدید بروز می کند.

 

درمان خانگی آبله مرغان

برای کاهش شدت علایم آبله مرغان موارد زیر را نیز در کنار دستورات پزشک انجام دهید.

  • خود را نخارید – خارش باعث زخم شدن پوست، کاهش سرعت بهبودی و افزایش خطر عفونت آبله ها می شود. اگر نمی توانید جلوی خاریدن پوست بدن توسط کودکتان را بگیرید، ناخن هایش را کوتاه کرده و دستکش در دستهایش بپوشایند.
  • بهبود خارش و سایر علایم – برای بهبود خارش ناشی از آبله مرغان حمام خنک بهمراه جوش شیرین استفاده نمایید. لوسیون های حاوی کالامین نیز می تواند مفید باشد.
  • رژیم غذایی – اگر آبله ها در دهان شما ظاهر شده اند، از یک رژیم غذایی نرم استفاده نمایید.
  • آنتی هیستامین ها – استفاده از آنتی هیستامین ها از جمله دیفن هیدرامین برای بهبود خارش توصیه می شود. مشورت با پزشک قبل از مصرف دارو لازم می باشد.
  • درمان تب – برای درمان تب از استامینوفن و یا بروفن بعد از مشورت با پزشکتان استفاده نمایید.

گردآوری:پارسیان لاب

پاسخ دهید