معماری
استرس

آیا کودکان نیز دچار نشانگان استرس بعد از سانحه می‌شوند؟

علائم نشانگان استرس بعد از سانحه  در کودکان بسیار شبیه افراد بزرگسال است با این تفاوت که علائم در کودکان بیشتر در بازی‌هایشان نمایان می‌شود یا به شکل اختلالات خواب خود را نشان می‌دهد.
کودکان گاهی همانند افراد بزرگسال از تکرار حادثه می‌گریزند و گاهی بیش از حد به آن نزدیک می‌شوند؛ مثلا کودکی که با چاقو تهدید شده ممکن است از در دست گرفتن چاقو به شدت ترس داشته باشد یا برعکس مرتبا چاقو دستش بگیرد.

برای درمان این نشانگان در کودکان ابتدا به یک ارزیابی کامل نیاز است. کودکان پتانسیل سازگاری متفاوتی دارند. باید مشخص شود کودک چگونه به واقعه پاسخ داده است.
همزمان با کودک باید ارزیابی دقیقی از والدین نیز داشت زیرا والدین هم باید در روند درمان همکاری کنند و گاهی وجود علائم استرس پس از سانحه در والدین، خود می‌تواند روند درمان را دچار اختلال کند.
در ارزیابی مشخص می‌شود نوع تاثیر واقعه بر کودک رفتاری یا خلقی بوده یا اینکه سبب تغییرات شخصیتی در کودک شده است و بر همین اساس درمان‌ها آغاز می‌شوند.
کنار این مساله والدین موظف‌اند محیطی امن برای کودک ایجاد و از تکرار مجدد حادثه پیشگیری کنند. یکی از درمان‌های الزامی، درمان‌های رفتارشناختی است. در کشور ما دیده شده بسیاری از والدین و حتی کودکان بعد از یک اتفاق گمان می‌کنند ارتکاب گناهی باعث شده آنها سزاوار آن اتفاق ناگوار شوند.
باید حتما این ذهنیت را در افراد اصلاح کرد. در صورتی که فرد به افسردگی دچار شده باشد نیز دارودرمانی ضرورت دارد.

نشانگان استرس پس از سانحه چیست؟
سلامت: نشانگان استرس پس از سانحه نوعی اختلال اضطرابی است که به دنبال حادثه‌ای ناگوار مثل تصادف، زلزله، حملات تروریستی، گروگان‌گیری، بمب‌گذاری، خشونت‌های فیزیکی، دزدی و… بروز می‌کند.
تا یک ماه بعد از حادثه افراد تحریک‌پذیر هستند و علایم اضطرابی از خود نشان می‌دهند. بیمار از هر نوع موضوعی که حادثه را یادش بیاورد اجتناب می‌کند. با این وجود مرتب حادثه برایش تکرار می‌شود. ممکن است فرد کابوس ببیند و دائما حس کند مجددا در همان شرایط قرار گرفته و اتفاق را دوره ‌کند.
در صورتی که علایم استرس و اضطراب بیش از 3 ماه طول بکشد، فرد دچار نوعی بدبینی دائمی به دنیا شود و احساس ناامیدی کند یا مرتبا و بدون دلیلی خاص احساس کند مورد تهدید است یا دچار تحولی اساسی شود و مثل گذشته نباشد، به نشانگان استرس پس از سانحه دچار شده است.

رابطه ICU و PTSD
تحقیقات موجود نشان می‌دهد استرس پس از سانحه در همراهان بیماران بخش آی‌سی‌یو بین 30 تا 60درصد است.
هر چه مواجهه فرد با حادثه ناگوار ناگهانی‌تر و شدید‌تر باشد، احتمال بروز نشانگان استرس پس از سانحه بالاتر می‌رود. خانواده‌ها یا افرادی که خبر بیماری یا مرگ عزیزی را به‌طور ناگهانی دریافت می‌کنند بیشتر دچار این اختلال می‌شوند.
ارتباط بین خانواده بیماران و کارمندان بخش مراقبت‌های ویژه و اطلاعاتی که بین این 2 رد و بدل می‌شود هم بسیار مهم است.
هرچه میزان آگاهی همراهان از وضعیت بیمارشان در بخش کمتر باشد میزان اضطراب بالاتر می‌رود. تعارض بین همراهان و کارکنان هم باعث افزایش اضطراب خواهد شد.
افراد درگیر معمولا یا زمینه ابتلا به افسردگی دارند یا اطلاعات کاملی در رابطه با وضعیت بیمار به آنها داده نشده است و به همین دلیل میزان اضطراب در آنها بالا می‌رود. البته این موضوع و شدت بروز آن یا مدتی که علائم پایدار است، به مهارت‌های سازگاری افراد و شدت حادثه، سابقه اختلال‌های روانی در فرد و میزان حمایتی که از آن برخوردار است نیز بستگی دارد.
بررسی‌ها نشان داده بعد از آنکه بیماران بخش مراقبت‌های ویژه مرخص می‌شوند، همراهان آنها همچنان حاضر به همکاری در تحقیقات نیستند و این موضوع یکی از علائم استرس پس از سانحه است.

مدیتیشن می‌تواند درمان مکملی برای مبتلایان به استرس پس از سانحه باشد
معمولا ماه‌ها و حتی سال‌ها طول می‌کشد تا بیماران مبتلا به استرس پس از سانحه به دنبال جلسات روان‌شناختی متعدد، به زندگی طبیعی خود بازگردند اما محققان آمریکایی می‌گویند مدیتیشن با هوشیاری کامل می‌تواند علائم ناشی از نشانگان استرس پس از سانحه را رفع کند.
براساس تحقیقی که مشروح آن در مجله «جاما» منتشر شده است، زیرنظر گرفتن ۱۱۶ سرباز جنگی که 23 درصد آنها در  ۶۰ سالگی دچار نشانگان استرس پس از سانحه بودند نشان داد مدیتیشن هوشیارانه به مدت ۹ هفته باعث بهبود علائم در ۵۹ درصد بیماران می‌شود.

پاسخ دهید