معماری

استئومیلیت اسکلروزه کانونی مزمن (استئیت کندانسه)

استئومیلیت اسکلروزه کانونی مزمن (استئیت کندانسه)

این ضایعه به دنبال پالپیت های دندانی در ناحیه پری اپیکال دندانهای دارای پوسیدگی وسیع یا ترمیم تاج عمیق یا پالپ نکروتیک دیده
می شود. اغلب در مندیبل و در مجاورت اپکس دندان مولر اول مشاهده می شود. معمولاً بدون علامت بوده و به طور تصادفی در رادیوگرافی کشف می گردد . این ضایعه تقریباً در افراد جوان زیر ۲۰ سال با سیستم دفاعی قوی یا مواردی که ویرولانس میکروبی پائین است، دیده می شود (۱).

 

 

خصوصیات رادیوگرافی:

در رادیوگرافی به صورت توده های رادیواپک با حدود مشخص در اطراف و مجاور اپکس یک یا هر دو ریشه دندان مبتلا دیده می شود. طرح کلی و حدود ریشه کاملاً واضح بوده که آن را از سمنتوبلاستوما مجزا می کند. ضخیم شدن لیگامان پریودنتال نیز دیده می شود. همچنین با تغییر زاویه تابش ضایعه از اپکس ریشه جدا نمی شود.

خصوصیات هیستوپاتولوژیک:

در بررسی این ضایعه، یک توده متراکم ترابکول های استخوانی با فضاهای مغز استخوان فیبروتیک اندک همراه با تعداد اندکی لنفوسیت و پلاسماسل مشاهده می شود. تعداد کمی استئوبلاست فعال نیز ممکن است در سطوح ترابکول های استخوان وجود داشته باشد (۲۳). با این وجود فعالیت استئوبلاستیک در زمان بررسی میکروسکوپیک ممکن است کاملاً متوقف شده باشد .

درمان و پیش آگهی:

درمان معمولاً درمان ریشه دندان درگیر یا کشیدن آن می باشد که در ۸۵% از مواردمنجر به بهبود ضایعه می شود. گاهی پس از کشیدن دندان، توده اپک در فک باقی مانده و اسکار استخوانی را تشکیل می دهد که درمان نیاز ندارد (۲۳). گاهی استئیت کندانسه قبل از مرگ کامل پالپ، در دندانهای زنده نیز ایجاد می شود که در چنین موارد ممکن است با پوشش غیر مستقیم پالپ بتوان حیات پالپ را حفظ نمود و سبب ناپدید شدن ضایعه گردید (۲۴).

تشخیص افتراقی :

استئیت کندانسه در تشخیص افتراقی با ضایعاتی مانند پری اپیکال سمنتواسئوس دیسپلازیا ،پری اپیکال ایدیوپاتیک استئواسکلروز،سمنتواسئوس دیسپلازیای کانونی ، جسم خارجی ناشی از درمان ریشه وجراحی رزکسیون اپیکال،هیپرسمنتوز ،سمنتوبلاستوما،استئوبلاستوما ،ادنتوم واستئوما قرار می گیرد که بررسی تاریخچه وسیر کلینیکی ورادیوگرافی ضایعه با تفکیک آنها کمک می کند.در هیپرسمنتوز،امتداد لامینا دورا در محیط ضایعه در نمای رادیوگرافی مشخص است.در سمنتوبلاستوما ریشه دندان با تومور اتصال یافته وحدود آن مشخص نیست که در تمایز آشکار با استئیت کندانسه قرارمی گیرد.در ایدیوپاتیک استئواسکلروزپری اپیکال برخلاف استئیت کندانسه،با تغییر زاویه تابش اشعه x ،رادیواپاسیتی از آپکس دندان دور می شود ودندان زنده است.در ضایعات فیبرواسئوس مانند سمنتواسئوس دیسپلازی های کانونی وپری اپیکال،معمولاًحاشیه رادیولوسنت یکنواخت در اطراف اپاسیتی مشهود است که برخلاف استئیت کندانسه می باشد.به علاوه اپاسیته در ضایعات سمنتواسئوس دیسپلازیا در بسیاری موارد به صورت لبوله یا متلاقی است ولی در استئیت کندانسه،معمولاًیکنواخت می باشد.ثالثاً دندان های درگیر در ضایعات سممنتواوسئوز دیسپلازیا،معمولاًزنده هستند

پاسخ دهید