معماری
۲

استئومیلیت چیست،آشنایی با التهاب استخوان

استئومیلیت

به طور کلی استئومیلیت، التهاب استخوان و مغز استخوان است که در نتیجه گسترش عفونت های ادنتوژنیک یا به دلایل دیگر مانند شکستگی های فکی و کشیدن دندان و به ندرت باکتریمی ایجاد می شود (۱). ضایعات پری اپیکال و بیماری های پریودنتال مهمترین منشأ استئومیلیت ها هستند. اما معمولأ به سمت استئومیلیت پیشروی نمی کنند، بلکه عوامل مساعد کننده از جمله افزایش ویرولانس میکروبی، کاهش دفاع ایمنی در برخی بیماری ها مثل دیابت، ایدز، لوسمی، نوتروپنی، مراحل نهایی بیماری پاژه و سمنتواسئوس دیسپلازی به خصوص نوع Florid، دخانیات و آنمی در ایجاد استئومیلیت نقش اساسی دارند (۴۶و۲۳). استئومیلیت شامل انواع چرکی و اسکلروزه
می باشد (۱). اکنون هریک از این انواع را جداگانه شرح می دهیم:

استئومیلیت حاد چرکی

استئومیلیت حاد چرکی ماگزیلا و مندیبل معمولأ متعاقب گسترش آبسه های پری اپیکال ایجاد می شود. اگرچه آسیب های تروماتیک که در شکستگی ها یا جراحی های فکین رخ می دهند و در مرتبه آخر، باکتریمی از عوامل اتیولوژیک دیگر استئومیلیت های حاد چرکی هستند (۱).

خصوصیات کلینیکی:

استئومیلیت حاد چرکی دارای علایم سیستمیک حاد مثل تب، لکوسیتوز، افزایش سرعت رسوب گلبولی، لنفادنوپاتی، درد، پارستزی، تریسموس، لقی و درد دندانهای درگیر می باشد (۴۷و۶). امکان گسترش عفونت به بافت نرم و ایجاد سلولیت و آبسه بافت نرم وجود دارد. چرک ایجاد شده میتواند توسط سینوس تراکت تخلیه گردد و قطعات استخوان نکروتیک (سکستروم) نیز ممکن است از طریق سینوس تراکت تخلیه گردند. ناحیه خلفی مندیبل یعنی تنه مندیبل یا ناحیه مولرها شایع ترین ناحیه بروز این نوع استئومیلیت محسوب می شود (۴۸).

۲

خصوصیات رادیوگرافی:

این ضایعه فرایندی سریع و پیشرونده بوده و معمولاً در مراحل اولیه نمای خاص رادیوگرافی ایجاد نمی نماید، ولی با گذشت زمان ایجاد نمای رادیولوسنسی منتشر در استخوان بدون حدود مشخص و با نمای بیدخورده (moth eaton) می نماید. در این رادیولوسنسی ترابکول های منفرد نکروتیک که همان سکسترها هستند به صورت کرکی و نامشخص در می آیند (شکل ۱۰) (۲۳و۱).

 

شکل ۱۳٫ نمای هیستوپاتولوژیک استئومیلیت چرکی مزمن ، متشکل از سکسترهای استخوانی و بافت جوانه ای و ارتشاح سلولهای التهابی مزمن (۲۳)

شکل ۱۲٫ نمای رادیوگرافی استئومیلیت چرکی مزمن (۲۳)

خصوصیات هیستوپاتولوژیک:

در بررسی میکروسکوپی، فضاهای مغز استخوان با اگزودای التهابی پر شده که ممکن است منجر به تشکیل چرک شده یا نشده باشد. سلول های التهابی، اساسأ شامل نوتروفیلها می باشند، اما ممکن است گاهی لنفوسیتها و پلاسموسیتها نیز مشاهده گردند (۱). در زمینه نکروتیک چرکی، استخوان های مرده یا سکسترهای استخوانی با لاکوناهای خالی از استئوسیت ، کانال های هاورس حاوی
دبری های نکروتیک، حاشیه مضرس همراه با کلونی های باکتریال و بدون حاشیه سلولهای استئوبلاست دیده می شود ( ۲۳و۶). در رنگ آمیزی معمول بافتی هماتوکسیلین – ائوزین، سکسترها کمی بازوفیل تر از استخوان طبیعی می باشند (شکل ۱۱) (۲۳).

درمان و پیش آگهی:

درمان شامل درناژ مناسب با تخلیه چرک و آنتی بیوتیک تراپی با استفاده از پنی سیلین ودر صورت لزوم جنتامایسین تزریقی داخل عضلانی می باشد. سکسترهای کوچک در صورت تخلیه مناسب نیاز به جراحی نداشته اما سکستر های بزرگ باید از طریق جراحی خارج گردند. دندان های عامل استئومیلیت، پس از کنترل سیستمیک عفونت، بایدکشیده شده یا در صورت امکان درمان ریشه و رزکسیون اپیکال گردند (۴۲). در صورت عدم درمان مناسب یا درمان ناکافی استئومیلیت های حاد چرکی منجر به پریوستیت،آبسه های بافت نرم و سلولیت می گردند یا به استئومیلیت مزمن چرکی تبدیل می شوند

پاسخ دهید