معماری

استئیت آلوئولر یا حفره خشک

استئیت آلوئولر یا حفره خشک:

بعد از کشیدن دندان، لخته خونی درمحل کشیده شدن یک دندان تشکیل می شود. لخته خونی با ایجاد بافت جوانه ای و جایگزینی تدریجی با استخوان فیبریلار خشن و در نهایت استخوان بالغ ارگانیزه می گردد. تخریب لخته مانع التیام مناسب می گردد و منجر به ایجاد سندرم کلینیکی آلوئولر استئیت یا حفره ی خشک می گردد (۲۲). عوامل مختلفی باعث ایجاد این ضایعه می گردند که شامل موارد زیر
می باشند: ترومای موضعی در موارد کشیدن تروماتیک دندان توسط دندانپزشکان کم تجربه و کم مهارت یا کشیدن دندان هایی که به دلیل موقعیت اناتومیک خاص خود؛به سختی و مشکل خارج می گردند، داروهای ضد بارداری، عفونت های قبل جراحی و یا شستشوی ناکافی حین جراحی و شستشوی زیاد پس از جراحی و مصرف دخانیات که همگی باعث لیز و تخریب لخته می شوند. همچنین در برخی افراد مبتلا به استئوپتروزیس، پاژه یا افراد با سابقه ی رادیوتراپی، تشکیل لخته اولیه با مشکل روبرو است. هیچ نوع باکتری خاصی در اتیولوژی آن مؤثر دانسته نشده است، ولی عفونت آن به صورت مخلوط بوده و تعداد زیادی از باکتری های شایع دهان در ایجاد آن دخالت دارند (۳).

خصوصیات کلینیکی:

بیشترین محل ابتلا، ناحیه ی مولرها به ویژه مولرهای سوم مندیبل است که به دلیل خون رسانی محدودتر و تراکم بیشتر استخوان مستعد این عارضه می باشد. این ضایعه گرایش سنی خاصی ندارد ولی با افزایش سن، به علت تراکم بالاتر استخوان و کاهش عروق، احتمال حفره خشک بالاتر است. بعد از لیز لخته، ساکت دندان به صورت حفره ای لخت حاوی خرده های غذایی، بزاق و استخوان نکروزه به نظر
می رسد. نکروز و التهاب اغلب به فضاهای مغز استخوان گسترش نمی یابد و به همین دلیل اصطلاح استئیت برای آن به کار می برند. اما گاهی ممکن است عفونت درفضاهای مغز استخوان نیز توسعه یابد که در این موارد، استخوان مرده یا سکستر در مغز استخوان تشکیل
می شود و تدریجاً توسط استئوکلاستها مجزا و خارج می گردد (۵۶).

تشخیص این عارضه به کمک پروبینگ ساکت ممکن است که استخوان اکسپوز و به شدت حساس را آشکار میکند. درد شدید، بوی بد و گاهی تورم و لنفادنوپاتی در عرض ۴-۳ روز بعد از کشیدن دندان مشهود است. علایم ممکن است ۴۰-۱۰ روز تداوم داشته باشند (۵۶).

درمان و پیش آگهی:

در ارزیابی شکایت بیمار باید ابتدا رادیوگرافی تهیه شود. بعد از تشخیص قطعی ضایعه، ساکت دندانی باید با سرم فیزیولوژی گرم شسته شود و با پانسمان آنتی سپتیک مانند زینک اکساید اوژنول مسدود گردد. پانسمان هر ۲۴ ساعت برای ۳ روز و سپس هر ۳-۲ روز یکبار تعویض گردد تا زمانی که بافت جوانه ای روی استخوان عریان را بپوشانند. معمولاً ۳ تا ۴ هفته طول می کشد تا ساکت کاملاً منقبض گردد (۲۳). اقدامات پیشگیرانه که برای جلوگیری از استئیت آلوئولار توصیه می شوند عبارتند از: تجویز آنتی بیوتیک موضعی و سیستمیک از جمله تتراسیکلین، داروهای آنتی فیبرینولیتیک موضعی، شست و شو با محلول های آنتی میکروبیال بعد از کشیدن دندان و شست و شوی حین عمل با سرم فیزیولوژی می باشد. احتمالاً مهم ترین عامل نفوذ در جلوگیری از عوارض ناشی از کشیدن دندانها، احتیاط درکشیدن دندانها و احتراز از تروماتیزه شدن دندان می باشد

پاسخ دهید