معماری
اسکاراپيكال

اسکاراپیکال (Apical scar)

گاهی نقص استخوانی ایجاد شده ناشی از گرانولوم پری اپیکال توسط بافت فیبروزه به جای استخوان ترمیم می شود و بنابراین به صورت رادیولوسنسی باقی می ماند. در این موارد آن را اسکار اپیکال می نامند. این عارضه، در مواردی که یک یا هردو کورتکس باکال و لینگوال به دلیل جراحی پری اپیکال یا فرآیندهای متناوب تشدید حاد یک ضایعه پری اپیکال مزمن از بین رفته باشد، ایجاد میگردد .

خصوصیات کلینیکی و رادیوگرافی:

اسکار اپیکال در ماگزیلا بیشتر از مندیبل بوده و شایع ترین مکان آن، قدام ماگزیلاست. اکثراً در دهه پنجم زندگی دیده می شود . دندان مبتلا بدون علامت وغیر زنده است. تاریخچه ضایعه پری اپیکال، درمان ریشه و یا جراحی اپیکال وجود دارد. در نمای رادیوگرافی فک، به صورت رادیولوسنسی محدود وکم وبیش گردی مشابه کیست یا گرانولوم پری اپیکال ظاهر می شود، اما غالبأ از آنها کوچکتر است و اندازه آن در طی سالها ثابت می ماند و اگر هم کوچکتر شود، جزیی خواهد بود .

خصوصیات هیستوپاتولوژیک:

درنمای هیستوپاتولوژیک اسکار اپیکال، دستجات کلاژن ضخیم هیالینیزه، تعداد کمی سلولهای فیبروبلاست یا فیبروسیت دوکی شکل دیده می شود . ضایعه نمایانگر آن است که فرآیند ترمیم منجر به تشکیل دستجات کلاژن به جای استخوان شده است. ارتشاح سلولهای التهابی و عروق خونی نیز چندان مشهود نیست.

درمان و پیش آگهی:

اسکار اپیکال یک عارضه پاتولوژیک محسوب نمی شود و بدون علامت باقی می ماند و لذا در صورت اثبات تشخیص، هیچ درمانی نیاز ندارد.