معماری
التهاب گوش میانی

التهاب گوش میانی (علائم و نشانه،درمان)

التهاب گوش میانیO.M:که معمولاً ناشی از یک عفونت باکتریال یا ویرال است.
سن: در بچه ها شایعتر است اما می تواند در هر سنی ایجاد شود.
جنس، ژنتیک ونحوه زندگی: عوامل قابل توجهی نیستند.
در التهاب گوش میانی بافتهای پوشاننده گوش میانی ملتهب شده، چرک و مایع در گوش میانی تجمع یافته و باعث ایجاد درد و افت شنوایی نسبی میشود. این حالت در یک عفونت ویروسی مثل سرماخوردگی یا آنفلوآنزا و یا یک عفونت باکتریایی که از حلق به گوش میانی منتشر شده است، رخ می دهد. ممکن است عفونت باعث پارگی پرده گوش شود. اوتیت مدیا در کودکان شایع است. این بخاطر شیپورهای استاش آنهاست که گوش را به پشت بینی و حلق متصل می کند و گوش میانی را تهویه می کند. این شیپورهای استاش نارس هستند و براحتی بوسیله ساختمانهای بزرگی مثل لوزه سوم adenoids مسدود می شوند. گاهی اوقات، تجمع دائمی مایع چسبناک در گوش میانی، شنوایی را مختلف می کند.

علائم بیماری:
علائم التهاب گوش میانی اغلب بعد از چند ساعت ایجاد میشوند و عبارتند از:

– درد گوش که ممکن است شدید باشد.

– افت شنوایی نسبی

-تب

اگر پرده گوش پاره شود ممکن است ترشحاتی به رنگ خون از گوش خارج شده و درد کم شود. التهاب گوش میانی درمان نشده ممکن است تبدیل به یک عفونت مزمن با ترشح دائمی چرک از گوش شود. در موارد نادر عفونت منجر به کلستاتوم Cholesteatoma میشود که تجمعی از سلولهای پوست و مواد باقیمانده در گوش میانی است. این عارضه ممکن است به گوش میانی و در موارد نادر به گوش داخلی آسیب برساند و باعث افت شنوایی دائمی شود.
اقداماتی که باید انجام دهید:
پزشک گوش شما را با اتوسکوپ معاینه می کند و التهاب پرده گوش و وجود چرک در گوش میانی را کنترل می نماید. ممکن است برای شما آنتی بیوتیک خوراکی و مسکن تجویز شود. در بیشتر موارد درد پس از چند روز فروکش می کند اما گاهی ممکن است افت شنوایی برای یک یا دو هفته باقی بماند. اگر کلستاتوم ایجاد شود معمولاً برداشتن آن نیازمند جراحی است
بسته شدن مجرای گوش توسط موم گوش عبارت است از تولید بیش از اندازه موم گوش (سرومن)، که باعث بسته شدن مجرای
خارجی گوش شود. موم گوش توسط غده های موجود در مجرای گوش تولید می شود و نقش محافظت از مجرای خارجی گوش را برعهده دارد. مجرای خارجی گوش از پرده گوش به محیط بیرون از گوش کشیده شده است. میزان تولید موم در افراد مختلف متفاوت است.
در بعضی از افراد، موم آنقدر کم تولید می شود که هیچ گاه به طور محسوس در گوش جمع نمی شود. اما در بعضی از افراد، تولید موم آنقدر زیاد است که هر چند ماه مجرای گوش را کاملاً مسدود می کند.
علایم شایع
کاهش شنوایی

– گوش درد

– احساس گرفتگی و بسته شدن گوش

– وزوز گوش
پیشگیری
از بودن در جاهایی که گرد و غبار هوا زیاد است یا خرابه ها خودداری کنید. بودن در این نوع مکانها باعث تولید بیش از اندازه موم گوش می شود. اگر مجبورید در مکانهای پر گرد و غبار حضور داشته باشید، از گوش پنبه استفاده کنید.
ریختن ماهیانه ۲ – ۱ قطره گلیسیرین در گوش ممکن است موم را نرم کرده ، از بروز مجدد انسداد جلوگیری کند.
درمان
برای درآوردن موم در منزل

– قطره گوش مخصوص نرم کردن موم تهیه کنید

– طوری دراز بکشید که گوش بسته شده به سمت سقف باشد

– بالای گوش را با ملایمت به بالا و عقب بکشید

– قطره را طبق راهنما در گوش بریزید

– بگذارید قطره ها ۲۰ دقیقه در گوش باقی بمانند. حتی المقدور در حالت درازکش بمانید. در آخر مقداری پنبه در گوش خود بگذارید
– بنشینید و مقداری به سمت گوش بسته شده خم شوید

از سرنگ برای وارد کردن آب گرم ، با محلول آب گرم و آب اکسیژنه به نسبت یک به یک ، به درون گوش استفاده کنید. این کار باید با ملایمت انجام شود.

شستشوی گوش را تا زمانی که احساس کنید گوش پاک شده است، ادامه دهید. اگر گوش پاک نشد، به پزشک خود مراجعه کنید تا موم را با گیره ، فورسپس ، یا با مکش درآورد.

تلاش نکنید موم را با یک تکه چوب یا گوش پاک کن درآورید. با این کار ممکن است پرده گوش پاره شود یا مجرای گوش عفونت کند. توجه داشته باشید، اگر پرده گوش پاره شده است ، هیچ تلاشی برای درآوردن موم نکنید و به پزشک مراجعه کنید.