معماری

تجهیزات نابینایان

چشم دل باز کن که  جان بینی …. نابینایی یا کوری وضعیتی است که بیمار در آن ادراک بینایی ندارد و علت آن عوامل فیزیولوژیکی یا عوامل عصبی است. سازمان بهداشت جهانی حدس میزند در حال حاضر ۳۵ میلیون نابینا در جهان زندگی میکنند که ۹۰ درصد از آن ها در کشورهای در حال توسعه و بیشتر در آسیا و آفریقا هستند که بیشتر در مناطق محروم و روستایی زندگی میکنند. خطر نابینایی در بسیاری از این مناطق بیشتر از کشورهای صنعتی توسعه یافته اروپا و آمریکا هستند.
دلایل نابینایی علاوه بر این که میتواند ارِثی باشد میتواند به دلایل مختلف بروز کند. دلایل مختلف بروز بیماری کوری بستگی به شرایط اجتماعی و جغرافیا دارد. در کشورهای در حال توسعه، آب مروارید شایع ترین دلیل است و هم چنین تراخم، جذام، انکوسرکیازیس وگزروفتالمی، نیز از دلایل مهمی به شمار می رود. در کشورهای توسعه یافته، کوری بیشتر به میزان پیری فرد بستگی دارد.
سایر دلایل کوری عبارتند از:
 رتینوپاتی دیابتی

 جداشدگی شبکیه
 بیماریهای دژنراتیو ارثی شبکیه
 کم بینایی
کم بینایی (Low Vision) یک کاهش بینایی دو طرفه است که به میزان قابل ملاحظه ای عملکرد بینایی فرد را مختل می سازد و نمی توان آن را با روش های متعارف پزشکی وجراحی و وسائل کمک بینایی معمولی مانند عینک یا لنزهای تماسی به میزان کافی اصلاح نمود. نیمه بینایی اغلب به صورت کاهش وضوح دید یا حدث بینایی بروز می کند ولی ممکن است به صورت کاهش میدان بینایی؛ حساسیت به نور اعوحاج در دید و یا از دست دادن حس کنتراست نیز دیده شود.
طبق تعریف فردی که حدث بینایی وی کمتر از ۷۰/۲۰ و بیشتر و یا مساوی با ۴۰۰/۲۰ باشد، کمبینا است. کم بینایی اغلب در اثر مشکلات هنگام تولد؛ صدمات؛ سالخوردگی و یا به صورت عوارض جانبی بیماری ها روی می دهد.
عمدهترین علل جهانی نابینایی قابل اجتناب و آسیبهای جدی بینایی، کاتاراکت، گلوکوم و تراخم است. خدمات کم بینایی علت ایجادکننده مشکل بینایی را درمان نمی کند بلکه از باقیمانده بینایی موجود حداکثر استفاده را می برد. مراقبت های کم بینایی جانشین نیاز به سایر درمان های همزمان مانند لیزر؛ دارو و جراحی نمی شود. متخصصان کم بینایی وسایل کمک بینایی؛ فیلترها؛ تجهیزات میکروسکوپ یا تلسکوبیک؛ بزرگ کننده ها؛ تجهیزات انطباقی؛ سیستم های مدار بسته؛ وسائل کمک به زندگی مستقل و آموزش ها و مشاوره را به بیماران خود عرضه می کنند.

متخصصان کم بینایی متخصصان اپتومتری یا چشم پزشکی هستند که در معاینه و درمان بیماران دارای اختلالات بینایی که با روش های دارویی وجراحی یا وسایل کمک بینایی معمولی مانند عینک و لنز تماسی به طور کامل قابل درمان نیستند مهارت دارند. توانبخشی افراد کم بینا یک کار گروهی است که مستلزم حضور متخصصان کم بینا (اپتومتریست یا چشم پزشک)، کاردرمانی فیزیوتراپی توانبخشی، تکنیسین ها و افرادی از سایر مشاغل برحسب نیاز است.

معاینه یک بیمار کم بینا
یک معاینه معمولا با یک تاریخچه کامل شروع می شود. در این مرحله تاکید خاصی بر روی مشکلات فونکسیونل بیمار مانند دید نزدیک، مشکلات مربوط به glare مشکلات بینایی در محیط خانه، کار، مدرسه و سفر می شود همچنین یک بررسی دقیق از سابقه مشکلات چشمی و پزشکی بیمار به عمل می آید. معاینات مقدماتی ممکن است شامل ارزیابی عملکرد چشم مانند درک عمق، دید رنگ، حساسیت به کنتراست و اندازه گیری انحناء قرنیه شود. حدث بینایی با استفاده از تابلو های دید ویژه کم بینایی شامل حروفی با اندازه های بزرگ تر اندازه گیری می شود تا دید بیمار دقیق تر مشخص شود تعیین وضعیت انکساری افراد کم بینا با تکنیک های خاصی صورت می پذیرد که ممکن است شامل تغییر سطح نور، استفاده از فیلتر و استفاده از تغییرات وسیع تر که مشاهده آن ها برای بیماران راحت تر است شود. اگر دید بیمار خیلی کم باشد معاینه کننده ممکن است از سیستم های تلسکوپیک که برای بزرگنمایی در دور بکار برده می شوند استفاده نماید این سیستم ها هم برروی عینک سوار می شوند. و هم ممکن است در دست نگه داشته شوند انواع وسایل کمک بینایی در نزدیک شامل عینک هایی با شماره بالا، ذره بین های معمولی یا الکترونیکی و حتی ماشین های مطالعه الکترونیک مورد آزمایش قرار می گیرند. میدان بینایی نیز معمولا مورد ارزیابی قرار می گیرد و اگر بیمار دچار محدودیت میدان بینایی باشد وسایل تقویت میدان بینایی مورد ارزیابی قرار می گیرند وسایل ساده ای برای بهبود نحوه استفاده بیمار از باقیمانده میدان بینایی اش ممکن است تجویز شود.  ارزیابی سلامتی چشم بیمار شامل یک معاینه بیومیکروسکوپیک از ساختمان های خارجی و یک معاینه داخلی در حالت باز بودن مردمک می شود.  معاینه کننده ممکن است در مورد چگونگی تاثیر مشکل بیمار بر روی دید وی و نحوه تقویت و مراقبت از بینایی بیمار با او مشورت نماید وسایل کمک به زندگی مستقل برای رفع نیازهای خاصی از بیمار مورد بررسی قرار می گیرند. یک جلسه معاینه فرد کم بینا ممکن است دو یا سه برابر یک معاینه استاندارد چشم به طول انجامد.

برخی نابینایان سرشناس جهان
نابینایی فقدان کامل درک نور است. بیشتر مردم اعتقاد دارند که ما با چشمانمان میبینیم با این حال، حقیقت این است که این مغز ماست که آنچه فکر میکنیم میبینیم را درک میکند.
افراد مشهور نابینا در بسیاری از حوزهها جهان را تغییر داده و حتی شکل دادهاند، در بخشهایی چون موسیقی، سیاست، علم، هنر و ورزش. آنها موفق شدند چرا که اجازه ندادند تا عدم درک خارجی نور، نور درونی آنها را خاموش کند. اینها افرادی هستند که جهان با استعداد و شجاعت آنها، روشن شده است:
هلن کلر (۲۷ ژوئن ۱۸۸۰- یکم ژوئن ۱۹۶۸) نویسنده، فعال اجتماعی و مدرس امریکایی نخستین فرد کر ولالی بود که در دانشگاه تحصیل کرد. او یک مدافع خستگیناپذیر حقوق افراد معلول بود.
استیو وندر (تولد: ۱۳ می ۱۹۵۰ میلادی) خواننده، ترانهسرا، تهیه کننده آمریکایی است. فهرست نابینایان مشهور جهان بدون نام وی کامل نخواهد شد. وندر ترانههای بسیاری در حمایت از گروههای حقوق بشری و مبارزه بدون خشونت سروده است.
ری چارلز (۲۳ سپتامبر ۱۹۳۰- دهم ژوئن ۲۰۰۴) نوازنده پیانو و موسیقدان امریکایی از خوانندگان سبکهای جاز و ریتم و بلوز بود. او از پیشگامان موسیقی سول و پیانو بود که به شکلدهی صدای ریتم و بلوز پرداخت. چارلز را “تنها نابغه واقعی در این حرفه” مینامیدند.
کلود مونته (۱۴ نوامبر ۱۸۴۰- پنجم دسامبر ۱۹۲۶) بنیانگذار نقاشی امپرسیونیست فرانسوی بود. تا سال ۱۹۰۷ همچنان مشهور بود اما کمکم مشکلات جدیاش آغاز شد و بیناییاش را از دست داد. حتی در شرایطی که وضعیت بینایی کلود روز به روز بدتر میشد، او هیچگاه از نقاشی کردن دست نکشید. کلود مونت در پایان زندگیاش و در حالی که کاملا نابینا شده بود، یکی از مشهورترین آثار خود با عنوان “نیلوفرهای آبی” را نقاشی کرد.
آندری بوچلی (تولد: ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۸) در ۱۲ سالگی در یک تصادف در جریان بازی فوتبال نابینا شد. وی با وجود تسلط به پیانو، فلوت و ساکسیفون در مدرسه نابینایان ادامه تحصیل داد و دکترای حقوق دریافت کرد. بوچلی با ایتالیایی خوانندههای مشهور اپرا چون پاواروتی نیز همکاری داشته است.
فرانکلین دلانو روزولت (سیام ژانویه ۱۸۸۲- دوازدهم آوریل ۱۹۴۵) سیودومین رئیسجمهوری ایالات متحده امریکا بود. روزولت معلولیتهای متعددی از جمله اختلال در بینایی داشت. توماس گور (دهم دسمابر ۱۸۷۰- شانزدهم مارس ۱۹۴۹) توماس گور سیاستمدار دموکرات امریکایی بود. وی در کودکی نابینا شد ولی هرگز از رویای خود برای سناتور شدن دست نکشید. در سال ۱۹۰۷ میلادی، او یکی از دو سناتور ایالت اوکلوهاما بود و دو بار دیگر نیز به این سمت انتخاب شد.
هریت توبمن (۱۸۲۰- ۲۱ مارس ۱۹۱۳) در جوانی یک برده بود که به کانادا گریخته بود ولی به امریکا بازگشت، جایی که به کمک صدها برده سیاهپوست شتافت. او در جریان مبارزات برابری حقوق سیاهان به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و از ناحیه سر مجروح شد، جراحتی که منجر به اختلال شدید بینایی وی شد. گفته شده که این مسئله نیز نتوانست توبمن را از مبارزه برای آزادی همنوعانش بازدارد.
لوئیس بریل (چهارم ژانویه ۱۸۰۹- ششم ژانویه ۱۸۵۲) در سن سه سالگی چشم چپش بهطور تصادفی با یکی از ابزار کارگاه آهنگری پدرش آسیب دید که باعث نابینایی این چشم شد و به علت نفوذ عفونت به چشم راستش در سن ۴ سالگی بینایی خود را کاملا از دست داد. او خالق خط بریل است، روشی که افراد نابینا میتوانند از طریق آن بنویسند و بخوانند.
مارلا رانیان (تولد: چهارم ژانویه ۱۹۶۹) دونده امریکایی دو ماراتن است که نابینا است. او تاکنون سه بار قهرمان ملی دو پنج هزار متر زنان شده است. او نخستین ورزشکار نابینایی است که بهطور رسمی در مسابقات المپیک شرکت کرده است.

تجهیزات کمکی برای نابینایان
پریز برای نابینایان

این وسیله در اصل آداپتوری است که به پریز برق وصل شده و با استفاده از سیم های مخصوص مغناطیسی می توان به راحتی به آن متصل شد. از ویژگی های این سیم و آداپتور می توان به نوشته های بریل روی بدنه اشاره کرد که به نوع دستگاه بستگی دارد.
طراحان صنعتی همه روزه درتلاش هستند تا راهکار مفیدی برای راحت تر کردن زندگی نابینایان پیدا کنند. این افراد یکی از دغدغه های خود را درست کردن وسیله های مختلف مخصوص استفاده نابینایان می دانند و در این زمینه طرح های بسیاری را نیز ارائه می کنند. به تازگی وسیله ای برای راحتی نابینایان هنگام کار  با وسایل الکتریکی ابداع کرده است که ویژگی های منحصر به فردی دارد. این طراح پریز برق مغناطیسی که در اصل یک آداپتور برای وسایل برقی است به وجود آورده است. این وسیله در اصل آداپتوری است که به پریز برق وصل شده و با استفاده از سیم های مخصوص مغناطیسی می توان به راحتی به آن متصل شد. از ویژگی های این سیم و آداپتور می توان به نوشته های بریل روی بدنه اشاره کرد که به نوع دستگاه بر می گردد. نکته دوم زمانی جلوه پیدا می کند که نابینایان در حال عبور مرور هستند و اگر پای آن ها به سیم گیرکند بدون هیچ مشکلی سیم از پریز خارج شده و مانع از سقوط فرد نابینا می شود.
این دستگاه هنوز در بخش تست های اولیه است و ممکن است تا سال های آینده وارد بازار شود. تا به حال طراحان بسیاری از این وسیله تمجید کرده اند و آن را از جمله بهترین وسیله های کمک به نابینایان می دانند.

ابزار روبوتیک برای کمک به نابینایان
متخصصان موسسه تحقیقاتی MIT به تازگی ابزار روبوتیک جدیدی ساخته اند که کاربران نابینا می توانند با استفاده از آنها از سرویس های نقشه یابی آنلاین استفاده کنند.
برای بسیاری از انسان ها در اقصی نقاط جهان آنلاین شدن و بررسی نقشه شهرها و مناطق مختلف قبل از سفر به آن مکان ها به یک امر عادی  مبدل شده، البته استفاده از سرویس نقشه های گوگل و دیگر نقشه های بصری برای کسب اطلاعات جغرافیایی توسط کاربران نابینا تقریبا غیر ممکن است که البته با ابزار جدید ساخته شده از سوی شرکت MIT این مشکل رفع خواهد شد. با استفاده از این ابزار کاربران نابینا می توانند از تمام مزایایی که افراد سالم با استفاده از سرویس نقشه های آنلاین نصیبشان می شود استفاده کنند.
با استفاده از این سیستم موسوم به The BlindAid کاربران نابینا می توانند مسیر حرکت خود را در یک مدل مجازی از یک اتاق یا ساختمان احساس کنند و پیش از رفتن به یک مکان با آنجا ارتباط برقرار کرده و آشنا شوند .
طبق گفته طراحان این سیستم ، افراد نابینا زمانی که بتوانند مدل مجازی یک مکان را پیش از رفتن به آنجا بازنگری کنند، با مشکلات کمتری برای برقراری ارتباط با آن مکان برخورد خواهند کرد .
این سیستم بر روی ابزاری به نام “فانتوم” ساخته شده که پیش از این در سال ۱۹۹۰ توسط شرکت MIT ساخته و وارد بازار جهانی شده بود. فانتوم شامل یک بازوی روبوتیک است که کاربر باید آن را در دستان خود نگاه دارد . این ابزار می تواند با وارد آوردن یک فشار ضعیف و کنترل شده به انگشتان کاربر احساس لمس را به دستان کاربر نابینا القا کند.
این ابزار با سیستم مخصوصی که دارد همانند چوب دستی فرد نابینا عمل می کند و به او این امکان را می دهد که زمین،  دیوارها و کلیه اشیاء موجود در یک مکان را لمس کند. این ابزار به یک رایانه حاوی یک نقشه سه بعدی از اتاق متصل است بنابراین هر زمانی که یک مانع مجازی بر سر راه فرد نابینا قرار دارد رایانه به ابزار مکانیکی دستور می دهد که فشاری به دست کاربر وارد کند که این می تواند تقلیدی از نیروی واکنشی موانع در دنیای حقیقی باشد.

پیوند موفقیت آمیز چشم بیونیک
دانشمندن یک گام مهم برای کمک به افراد نابینا برداشته اند تا این افراد بتوانند با یک چشم بیونیک زندگی مستقلی داشته باشند.بیماری در نتیجه شرایط ارثی بخشی از بینایی خود را از دست داده و در بیمارستان چشم و گوش تحت یک عمل جراحی از یک چشم بیونیک استفاده می کند. شکل (۱)

این چشم بیونیک شامل یک دوربین کوچک است که بر روی عینک نصب می شود و مانند شبکیه عمل می کند، همچنین یک پردازنده جیبی دارد که اطلاعات الکترونیک را از دوربین می گیرد و آن را به سیگنال ها تبدیل می کند. این ابزار مغز را قادر می سازد تا یک ساختار بصری ایجاد کند.
نمونه اولیه این چشم بیونیک توسط بیونیک ویژن استرالیا تولید شده است و براساس اعلام این گروه، آن ها نخستین چشم بیونیک جهان را به طور موفقیت آمیز پیوند زده اند.
بیمار در رابطه با این تجربه اظهار داشت: وقتی که نخستین تصویر بزرگ تر شد بسیار شگفت زده شده است، چرا که اصلا امیدوار نبوده بتواند چیزی ببیند.
این چشم بیونیک با همکاری محققان استرالیایی ساخته شده و با ۲۴ الکترود مجهز شده که یک سیم کوچک به گیرنده ای که به پشت گوش قرار دارد، متصل شده است. این چشم بیونیک در نزدیک شبکیه داخل چشم کار گذاشته می شود و به طور الکتریکی شبیکه را تحریک می کند.
جراح متخصصی که این نمونه اولیه را کار گذاشته اظهار داشت: تحریک های الکتریکی از دستگاه عبور می کنند و پس از آن شبیکه را تحریک می کنند. این ضربه ها به مغز می رسند و تصویر ایجاد می کنند.
این دستگاه دید اندکی برای بیمار ایجاد می کند و بیمار می تواند تضادهای رنگی و حاشیه ها را چون اجسام روشن و تیره تشخیص دهد. محققان امیدوارند که این دستگاه را به نوعی توسعه دهند که بیمار با استفاده از آن بتواند به طور مستقل حرکت کند.
این بیمار، نخستین بیماری است که یکی از این سه دستگاه برای چشم وی پیوند زده شده است، گام بعدی تحلیل اطلاعات تصویری است که از این تحریک سازی ها دریافت می شود.
براساس اظهارت محققان عمل جراحی پیوند عمل ساده ای است که می توان آن را به جراحان چشم در سراسر دنیا آموزش داد؛ یکی از اهداف، طراحی ساده این دستگاه بوده تا پیوند آن نیازمند فرآیند پیچیده ای نباشد. تحقیقات مشابهی توسط محققان در دانشگاه نیویورک انجام شده که طی آن نیز از ضربات الکترونیکی به عنوان تحریک برای انتقال اطلاعات به مغز استفاده می شود.

دوربینی مخصوص نابینایان
این روزها با تولد تلفن های هوشمند و سیستم عامل های دوست داشتنی شان خیل عظیمی از اپلیکیشن ها وارد زندگی کاربران شده که انجام بسیاری از امور ضروری و زمان بر را برای همه آسان کرده است.
اما بی شک استفاده از این وسایل برای روشندلان و کسانی که با اختلالات بینایی مواجه هستند به آسانی دیگران نیست. آن ها همیشه باید به دنبال ابزار و یا نرم افزار های واسطی باشند تا بتوانند اطلاعات را آن طور که برایشان قابل استفاده است در اختیار داشته باشند شکل (۲).

یک تیم از محققین سنگاپوری با کمک دانشگاه MIT ، یک ابزار پوشیدنی ویژه نابینایان را طراحی کرده اند. این وسیله که EyeRing نام دارد مانند یک انگشتر قابل پوشیدن است و به کمک دوربین اش از اشیا اطراف خود تصاویری را تهیه کرده و آن ها را به یک اپلیکیشن اندرویدی ارسال می کند که در آنجا به اطلاعات شنیداری برای کاربر نابینا تبدیل می شوند.
این دستگاه مجهز به یک دوربین VGA کوچک است. یک میکروپروسسور ۱۶ مگاهرتزی AVR فرایند کنترل نرم افزاری این مجموعه را بر عهده دارد. اطلاعات مربوط به تصاویر تهیه شده از این ابزار پوشیدنی به کمک بلوتوث به تلفن همراه هوشمند کاربر ارسال می شود. همچنین یک باتری لیتیمی قابل شارژ نیز برای این مجموعه در نظر گرفته شده که برای سهولت فرایند شارژ در آن یک پورت مینی USB  نیز تعبیه شده است. جالب اینجا است که آن ها بدنه گجت جدید شان را هم با یک پرینتر سه بعدی ساخته اند.
تصاویر توسط لنز دوربین تهیه و به گوشی هوشمند بلوتوث می شوند. در آنجا به کمک الگوریتم اپلیکیشن پردازش می شوند و نتایج در دو فرمت متنی (برای نمایش بر روی صفحه نمایشگر اسمارت فون) و صوتی (برای شنیدن) آماده می شوند. اطلاعات صوتی از طریق هدفونی که در گوش کاربر است به او اطلاع داده می شود. این سیستم در حال حاضر قادر به تشخیص و پردازش اطلاعاتی پیرامون برچسب قیمت ها، واحد پول، رنگ ها و… است.
پروژه EyeRing فعلا در دست بررسی و توسعه است. تیم طراح در نظر دارد اپلیکیشنی نیز برای سیستم عامل iOS و همچنین ارتقا هایی در بخش سنسورها، ماژول ها، لنز دوربین و اندازه و ظاهر این وسیله داشته باشد تا بتواند آن را به صورت یک ابزار کمکی همراه و منطبق با نیاز های یک فرد نابینا تبدیل و به زودی آن را به صورت انبوه وارد بازار کند.

لباس لرزشی جدید به کمک نابینایان
طبق گفته سازمان جهانی بهداشت اکنون حدود ۲۸۵ میلیون نفر در سراسر جهان نابینا هستند و هنوز در بسیاری از کشورهای پیشرفته اغلب افراد نابینا از عصای سفید استفاده می کنند. این در حالی است که گروهی از محققان آمریکایی به تازگی نوعی لباس لرزشی با تکنولوژی بالا ساخته اند که به کمک نابینایان و افرادی که مشکل بینایی دارند می آید. این لباس بدون آستین که “Eyeronman” نام دارد برای شناسایی موانع از سنسورهای خاص استفاده می کند و با لرزش خود نابینایان را آگاه می کند. شرکت سازنده لباس لرزشی مدعی است که لباس ابداعی علاوه بر نابینایان به ماموران آتش نشانی و سربازان نیز کمک می کند. ظاهر این لباس مانند یک جلیقه معمولی است و مجهز به سنسورهای ویژه و یک سیستم لیزری است که مشابه آن در خودروهای بدون راننده به کار گرفته می شود و خفاش ها و جانوران دیگر نظیر مارها نیز برای شناسایی طعمه از آن استفاده می کنند.

ساخت تکنولوژی راه یاب (wayfindr) برای نابینایان
افراد نابینا به شدت وابسته به وسایل حمل و نقل عمومی هستند حتی بیشتر از این که یک همراه بینا همراه با آن ها باشد. اما در مطالعه ای که توسط انجمن رویال نابینایان لندن (RLSB) صورت گرفت، حدود نیمی از شرکت کنندگان از استفاده ی مترو اظهار نارضایتی کردند. با در نظر داشتن این امر، انجمن جوانان RLSB با همکاری شرکت طراحی ustwo نمونه اولیه سیستمی را به نام wayfindr ساختند. این سیستم از ترکیبی از Beaconهای بلوتوث، یک نرم افزار و هدفون های انتقال به استخوان جهت راهنمایی کاربران از طریق سیستم زیرزمینی استفاده می کند.
iBeacon ها به شکل ماژول های Estimote در می آیند  که در مکان های استراتژیک اطراف سیستم مترو قرار داده شده اند iBeacon یک سیستم تقریباً داخلی است که توسط اپل ساخته شده و انتقال دهنده های کم قدرت بلوتوث آن برای اطلاع رسانی از دستگاه های ios در صورت وجود استفاده می کند.
در مورد wayfindr برنامه سیگنال ها را از سه چراغ نزدیک دریافت می کند، مکان های فیزیکی آن ها از پیش در برنامه ای مثل waypoints طراحی شده است. با مقایسه ی قدرت آن سیگنال ها برنامه می تواند مکان کاربر را نسبت به نقاط ایستگاه با سه زاویه مشخص کند- همانند مدلی نیست که باGPS کار می کند و از ماهواره ها به جای  iBeaconsاستفاده می کنند.
سپس نرم افزار نشانه های جهات گفته شده را از طریق هدفون های برند Aftershokz به کاربر نشان می دهد. چون این هدفون ها با فرستادن ویبره هایی از طریق استخوان های گونه کار می کنند، کانال گوش را نمی بندند و به کاربر اجازه می دهند تا آنچه در اطرافش اتفاق می افتد را بشنود.
آنچه هنگام برطرف نمودن این مشکلات به دست آمد این بود که افراد جوان با نقص بینایی استقلال خود را همانند سایر همسالان خود پرورش می دهند. کاری که روی wayfindr انجام گرفت این بود که مکمل تلاش های صورت گرفته توسط حمل و نقل عمومی بوده و به آن ها کمک می کند. بازخورد بسیار خوبی در مباحثات اپراتورها و نمونه آزمایشی دریافت شد. در دانشگاه Nevada، سیستم Reno Navatar نیز برای کمک به کاربران نابینا درون خانه طراحی شده است (که جی پی اس آن کار نمی کند)، اگرچه از ترکیب نقشه های ساخت دیجیتال، قطب نمای گوشی و سرعت سنج، و نقاط مکانی استفاده می کند که توسط کاربر تهیه شده است.

ده طرح نوآورانه برای کمک به نابینایان
شاید از نظر ظاهری یک نابینا را محدود بدانیم اما در واقع اینگونه نیست. یک نابینا از نظر دیدن محدود است اما نباید دیگر حواس او را فراموش کرد. در اینجا به چند طرح نوآوری برای نا بینایان اشاره می شود.
۱- کامپیوتر برای نابینایان
این وسیله شانس عادلانه برای اکتشاف جهان بی حد و حصر کامپیوتر را برای نابینایان فراهم می کند. شکل (۳)
۲- تلفن همراه لمسی
این تلفن لمسی Kinda آیفون با یک رابط بریل امکان استفاده از موبایل را برای نابینایان فراهم می سازد. شکل (۴)
۳- وسیله تشخیص رنگ
این گجت امکان تشخیص روشنایی ، اشباع و نوع رنگ پارچه ها را مشخص میکند. این وسیله اجازه می دهد تا یک فرد نا بینا به معنای واقعی رنگ ها را تشخیص دهد. شکل (۷)
۴- لیبل ساز بریل
بریل ساز لیبل این امکان را فراهم می سازد تا برچسب های به خط بریل برای استفاده نابینایان درست کرد. که به عنوان مثال برای مشخص کردن نوع محصول در فروشگاه ها کارایی دارد. این بریل ساز کارایی های دیگری هم دارد. شکل (۵)
۵- کمک کارت نا بینا
این وسیله برای امنیت بیشتر اطلاعات محرمانه کارایی دارد. مثلا شما هنگام استفاده از کارت های بانکی شماره رمزی وارد می کنید حال دوست دارید برای امنیت بیشتر رمز آن را عوض کنید. این دستگاه به نابینا کمک می کند تا از اعداد و ارقام مختلفی برای این منظور استفاده و به اطلاعات شخصی خود دسترسی پیدا کند. شکل (۶)
۶- مترجم بریل
فرض بر این است که نابینا آشنایی به خط بریل ندارد. این وسیله به نابینا کمک می کند تا خط بریل را آسانی بخواند. شکل (۱۱)
۷- کتاب خوان بریل
یک تکنولوژی EAP است که از طریق سیگنال های الکترومغناطیسی و ایجاد الگوهای سطحی شبیه ساز خط بریل است. با این تکنولوژی ضخامت کتاب ها به خط بریل کم شده و حمل آن برای نابینایان آسان می شود. شکل (۱۰)
۸- حافظه صوت
حافظه صوت برای اسکن و تشخیص کارکتر طراحی شده توسط این وسیله نابینایان با اسکن کردن نوشته های خود ( کتاب ، روزنامه ، قرارداد ، نامه ، کارت بازرگانی و …) می توانند آن را به صورت گویا گوش دهند. شکل (۱۲)
۹- ساعت زنگدار
این یک ساعت زنگدار سرامیکی است که ۱۲ ساعت را به صورت خط های بریل مشخص کرده است. این ساعت از دو حلقه که یکی برای زمان و دیگری برای تنظیم زنگ طراحی شده است. کارکردن با این ساعت آسان است و می تواند مفید واقع شود. شکل (۱۳)
۱۰- مکعب روبیک برای نابینایان
این مکعب متشکل از شش پایه که هر کدام داری مواد مختلفی از فلزات، چوب ، منسوجات ، لاستیک، پلاستیک و سنگ ساخته شده است. بافت های مختلف تشکیل دهنده آن نابینایان را برای درک آسان و بهتر بازی کمک می کند. شکل (۱۴)

پاسخ دهید