معماری

جراحی پیوند کلیه,مراقبت قبل و بعد از پیوند کلیه,عکس

پیوند کلیه
درمان انتخابی اکثر بیماران با بیماری کلیوی در مراحل انتهایی  پیوند کلیه است. بیماران به دلایل مختلف پیوند کلیه را انتخاب می کنند:
۱)    اجتناب از دیالیز
۲)    بهبود حس خوب بودن و آرزوی داشتن یک زندگی طبیعی
۳)    هزینه انجام یک پیوند موفق در حدود یک سوم هزینه یک بیماری دیالیز است.
پیوند کلیه، عبارتست از گرفتن کلیه از یک دهنده زنده یا جسد انسان و پیوند دادن آن به گیرنده مبتلا به بیمار کلیوی در مراحل انتهایی. پیوند کلیه هایی که از یک انسان زنده کاملا سازگار با بدن گیرنده ( از نظر گروه خونی و سیستم ایمنی) گرفته می شود تا حدودی موفق تر از کلیه های گرفته شده از جسد انسان هستند.
نفرکتومی ( برداشتن کلیه ) بیمار ممکن است قبل از پیوند، انجام شود.
اقدامات قبل از عمل
هدف از درمان قبل از عمل، نزدیک کردن وضعیت متابولیک بیمار به وضعیت تقریبا نرمال میباشد. انجام معاینه فیزیکی کامل ، تعیین سازگاری بافتی، سازگاری خونی و غربالگری آنتی بادی، برای تعیین هماهنگی بین بافتها و سلولهای دهنده و گیرنده ضروری است.مجاری ادراری نیز باید از نظر عملکرد گردن مثانه و تشخیص ریفلاکس ادراری بررسی شود.
بیمار باید در زمان پیوند، عاری از عفونت باشد، زیرا بعد از عمل ، بیمار داروهایی را برای پیشگیری از رد پیوند در یافت خواهد کرد. این داروها سیستم ایمنی را تضعیف می کنند و بیمار را در معرض خطر عفونت قرار می دهند.بنابراین بیمار از نظر هر گونه عفونتی ( بیماریهای لثه و پوسیدگیهای دندانی )باید ارزیابی و درمان شود.برای بررسی توانایی بیمار جهت سازگاری با پیوند، روشهای سازگاری روانی، تاریخچه اجتماعی، میزان حمایت اجتماعی و منابع مالی یک ارزیابی روانی _اجتماعی صورت می گیرد.تهیه تاریخچه از بیماری روانی مهم است زیرا تجویز کورتیکواستروئیدها برای تضعیف سیستم ایمنی، وضعیت روانی بیمار را بدتر می کند. غالبا یک روز قبل از پیوند برای بهبود وضعیت جسمی بیمار،یک جلسه همودیالیز انجام میشود.

 

پیوند کلیه
مداخلات پرستاری قبل از عمل
آموزش قبل از عمل می تواند در بخشهای مختلف از جمله بخش سرپایی قبل از پذیرش، بیمارستان یا کلینیک پیوند کلیه در حین ویزیت اولیه، انجام شود.آموزش بیمار بر موضوع بهداشت ریوی بعد از عمل، اصول درمان درد، محدودیتهای رژیم غذایی، خطوط وریدی و شریانی، لوله هاو راه افتادن زودرس تاکید دارد.همچنین برطرف کردن استرس و نگرانی فرد گیرنده کلیه نسبت به اینکه آیا پیوند موفق آمیز خواهد بود یا خیر از وظایف پرستار میباشد.
اقدامات بعد از عمل جراحی
هدف از مراقبتها، تامین هومئوستاز (تعادل عمومی) تا زمان کارا شدن کلیه پیوندی است. بیماری که کلیه اش فورا شروع به کار میکند نسبت به بیماری که کلیه اش عملکردی ندارد، از پیش آگهی بهتری برخوردار است.
درمان تضعیف سیستم ایمنی
حیات کلیه پیوندی بستگی به توانایی تضعیف سیستم ایمنی برای واکنش در مقابل کلیه پیوندی دارد.برای حذف یا به حداقل رساندن مکانیسم های دفاعی بدن، از داروهای تضعیف کننده ایمنی مثل آزاتیوپورین،کورتیکواستروئیدها،سیکلوسپورین استفاده می شود.سیکلوسپورین امروزه به شکل میکروامولسیون در دسترس است که شکل مطمئن تری از این دارو میباشد.اخیرا انجمن غذا و داروی ایالات متحده  برای جلوگیری از رد کلیه پیوندی، مایکوفنولات را پیشنهاد کرده است.
مسائل مربوط به رد پیوند
رد پیوند کلیه ممکن است در خلال ۲۴ ساعت اول (واکنش بسیار حاد) یا در طی ۱۴-۳ روز (واکنش حاد) و یا پس از چند سال (مزمن) اتفاق بیفتد. اگر بدن کلیه پیوندی را رد کند، بیمار دوباره به دیالیز احتیاج پیدا می کند.
☻مداخلات پرستاری بعد از عمل جراحی
●بررسی برای رد پیوند و پیشگیری از عفونت
پس از پیوند کلیه، بررسی بیمار از نظر علائم و نشانه های رد پیوند توسط پرستار صورت می گیرد عبارتست از : اولیگوری (کاهش حجم ادرار)، ادم،تب،افزایش فشار خون،افزایش وزن و تورم یا حساسیت در بالای کلیه پیوندی.
☼ هشدار۱: باید بین عفونت و رد پیوند تمایز قائل شد، زیرا نقصان عملکرد کلیوی و تب هر دو از علائم عفونت و رد پیوند هستند اما درمان آنها متفاوت است.
☼هشدار۲:تظاهرات بالینی عفونت عبارتند از: لرز، تب،  نبض و تنفس تندو افزایش یا کاهش لکوسیت ها. عفونت ممکن است از مجاری ادراری، مجاری تنفسی، محل جراحی یا سایر منابع منشا بگیرد.
بعلت بروز بالای باکتریوری در مراحل اولیه و دیررس پیوند کلیه، مکررا کشت ادرار انجام شود.
●کنترل عملکرد ادراری
پس از پیوند موفق کلیه بسته به اینکه کلیه گرفته شده از بستگان زنده بیمار است یا فردی بیگانه،عملکرد کلیه متفاوت است و حتما باید فرد از نظر دفع ادرار کنترل شود.
●کنترل و درمان عوارض احتمالی
امکان ایجاد زخم گوارشی و خونریزی ناشی از استروئیدها وجود دارد.
مراقبت در منزل
بیمار و خانواده اش باید با نشانه ها و علائم رد پیوند و عوارض جانبی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی اشنا شوند از جمله:
کاهش برونده ادراری، افزایش وزن، بیحالی، تب، دیسترس تنفسی، حساسیت در بالای کلیه، اضطراب، افسردگی، تغییرات در الگوهای خوردن و نوشیدن و الگوهای رفتاری و تغییرات فشارخون.همچنین بیمار باید درباره پیوند کلیه و مصرف داوهای سرکوب کننده    سیستم ایمنی به مراقبین پزشکی از جمله دندانپزشک اطلاع دهد.