معماری
بدمینتون

دانستنیهای بدمینتون

ورزش بدمینتون

Badminton

تاریخچه و ریشه بازی «بدمینتون» امروزی از کشور هندوستان آغاز شده‌است، از بازی که آنها به نام پونا انجام می‌دادند. این بازی که رقابتی زیبا بود توسط افسران ارتش انگلیس، ازهندوستان به کشورشان انتقال داده شد. اما پیش از پرداختن به بازی کنونی بدمینتون نخست باید پرسید: «بازی که آن را پونا نامیدند خود چگونه و در میان چه کسانی انجام می‌شد؟» بازی کودکانه : بازی «پونا» از بازی‌های کودکانه دیگری آغاز شد. آن بازی‌ها براساس مدت زمان ضربه زدن هرگروه بر شی ءای، بدون برخورد آن به زمین، توسط اسبابی شبیه چوگان یا شیئی پارو شکل انجام می‌شد. این بازی مشارکتی و نه رقابتی، در اصل بدون وجود تور انجام می‌شد، و توپ مورد استفاده را «پرنده» می‌نامیدند چون بیشتر مواقع از پر ساخته شده بود. امروزه برخی از انواع توپ‌های بدمینتون از پلاستیک درست می‌شود اما توپ‌هایی که در رقابت‌های جدی و رسمی استفاده می‌شوند از ۱۶ پر واقعی درست شده‌اند. کارشناسان ادعا می‌کنند بهترین توپ‌های موجود، آنهایی هستند که ازبال چپ غاز برای قسمت پردار توپ استفاده شده است!! (این هم خود معمایی جالب است، خاصیت بال چپ غاز!!) البته پیش از تکامل بازی‌های یاد شده هم درجای جای این دنیای بزرگ ، بازی‌های مشابه با آن انجام می‌شد.

 

مقدمه :

در قرن پنجم در چین بازی به نام (Ti jian zi) وجود داشت که در آن به توپی در هوا ضربه می‌زدند.در حدود سال ۱۶۰۰ مردم در اروپا بازی به نام«jeu de Volant» را با استفاده از یک راکت انجام می‌دادند. زمانی که افسران انگلیسی در هندوستان مستقر شدند با بازی پونا آشنا شدند و خیلی زود از آن یک رقابت ورزشی ساخته شد و آنها در اوایل سال ۱۸۷۰ آن را همراه با وسایل و تجهیزات لازم به کشورشان معرفی کردند. یک مهمانی در بدمینتون: یک «دوک انگلیسی» رسماً این بازی را به انگلستان معرفی کرد. در سال ۱۸۷۳ ، بابرگزاری یک مهمانی درمحل زندگی خود (بدمینتون) ترتیب برگزاری بازی «پونا» را داد و این بازی از همانجا توجه سایرین را جلب کرد ومیان طبقه مرفه جامعه انگلیس شناخته شد و از آنجا گسترش یافت. آنها بازی جدید را به نام محل زندگی دوک «بدمینتون» نامیدند. (پونای کودکان کوچه و خیابان هندوستان به طبقه مرفه جامعه انگلستان رسید و نامش تغییر پیدا کرد!) بدمینتون قانونمند نخستین بار قوانین این بازی درسال ۱۸۷۷ نوشته شد و طی چند سال شکل زمین بازی تغییراتی کرد تا اینکه در سال ۱۹۰۱ زمین رسمی بدمینتون به شکل مستطیل فعلی تثبیت شد. باشگاه‌های ورزشی بدمینتون کم کم در سرتاسر انگلستان شروع به کار کردند. تا سال ۱۸۹۳ این بازی تا اندازه‌ای پیشرفت کرد که ۱۴ باشگاه برای ساختن یک اتحادیه به هم ملحق شدند.(سپس وقتی کشورهای بیشتری فدراسیون‌های خود را راه اندازی کرد این نام به «انجمن بدمینتون انگلستان تغییر پیدا کرد»). در آن زمان این انجمن یا اتحادیه قوانین مشخص و معینی را برای این بازی‌ها تدوین و نخستین و با ارزش ترین مسابقات بدمینتون که در خود انگلیس و بین ورزشکاران آنجا بود را برگزار می‌کرد. با گسترش این ورزش در میان سایر کشورها، نیاز به وجود تشکیلات بین المللی برای این ورزش حس شد. فدراسیون جهانی بدمینتون (IBF) در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد و درحال حاضر اداره مرکزی آن در (کنت) انگلستان است. این ۹کشور نیز نخستین بانیان و اعضای این اتحادیه به شمار می‌روند:کانادا ،دانمارک، انگلستان ، فرانسه، ایرلند ، هلند، نیوزیلند، اسکاتلند، ولز. امروزه در IBFبیش از ۱۵۰ کشور عضویت دارند. یک بازی ساده اما جذاب تقریباً هر شخصی می‌تواند به کمک یک راکت سبک وزن بدمینتون و ضربه زدن به توپی از روی تور از این بازی لذت بخش استفاده کند. چرا که این بازی برای مبتدیان بسیار ساده‌است. این بازی در جمع‌های خانوادگی ، مهمانی‌ها و… درسرتاسر دنیا پرداخته می‌شود. اما نباید فراموش کرد که سریع ترین بازی انجام شده با راکت است. یک ضربه محکم به توپ باعث می‌شود که توپ با سرعت تقریبی ۳۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت کند و در سطوح حرفه‌ای و بالای آن نیاز به سرعت، عکس العمل ، استراتژی و قدرت زیاد بازیکن دارد. چرا که بازیکن برجسته این رقابت حتی تا ۲ کیلومتر را طی یک مسابقه در زمین می‌دود و به این طرف و آن طرف می‌زند! رقابت‌ها و مسابقات بیشتری در کشورهای مختلف دنیا، با الهام از آنچه در انگلستان شکل گرفت، راه اندازی شد جام “توماس” یکی از این رقابتها بود که نخست وارد این عرصه شد.

 

بدمینتون

آشنایی با ورزش بدمینتون

 

این بازی که با راکت و توپ پردار در سالنهای سرپوشیده اجرا می شود برای اولین بار در هند اجرا شد و پس از آن به انگلستان برده شد. در هندوستان این بازی را پونا(Poona) می نامیدند. افسران ارتش انگلیس که در آن کشور مستقر شده بودند این بازی را آموختند و آنرا به انگلستان برده و به دوستان خود معرفی کردند.

چون برای اولین بار این بازی در مجلس ضیافتی که در قصر بدمینتون برپا شده بود انجام گرفت از آن پس بازی پونا را بدمینتون نامیدند. این بازی به سرعت در اکثر کشورهای جهان گسترش یافت.

در سال ۱۹۳۴ فدراسیون بین المللی بدمینتون را “سر جرج توماس” بنیان نهاد. بعدها این بازی در محیط باز نیز انجام شد. در حال حاضر زبده ترین تیمهای بدمینتون دنیا را کشورهای آسیایی مانند چین، اندونزی، تایلند، هند، سنگاپور، ژاپن و کره جنوبی و زبده ترین تیمهای بدمینتون اروپا را کشورهای انگلستان، دانمارک، سوئد، بلژیک و آلمان تشکیل می دهند.

پیدایش بدمینتون در ایران حدود یکصد سال پیش با ورود انگلیسیها به جنوب کشور بخصوص شهرهای نفت خیز خوزستان متداول شد.

اولین زمین بدمینتون حدود صد سال پیش در سالنی در شهر مسجد سلیمان خط کشی و مورد بهره برداری قرار گرفت و سرانجام در سال ۱۳۵۱ فدراسیون بدمینتون ایران تأسیس گردید.

 

ویژگیهای بازی بدمینتون:

این ورزش شامل انواع حرکات دویدن، پریدن، ضربه زدن و خم شدن و کشش بدن بصورت سریع بوده و برای بازیکن لذت بخش است. این ورزش برای سلامت بدن بسیار مفید بوده و موجب تقویت کامل قدرت، استقامت، سرعت و چابکی و ورزیدگی بدن می شود.

قدرت تشخیص، احساس رقابت و رضایت و تمرکز حواس و سرعت انتقال فکری و بدنی( عصبی و عضلانی) را تقویت می نماید. ضمناً در طی تمرینات و مسابقات موجبات آشنایی و دوستیهای بیشتر را فراهم می نماید.

 

مختصری از روش و اصول بازی بدمینتون:

بازی بدمینتون بر روی زمینی به شکل مستطیل اجرا می شود که توسط یک تور به دو قسمت مساوی تقسیم شده است.

این بازی به دو صورت انفرادی و دو نفر( دوبل) انجام ی گیرد. در بازیهای انفرادی، در هر قسمت زمین یکنفر و در بازیهای دوبل در هر قسمت زمین دو نفر قرار می گیرند و بازیکنان توپ را از روی تور به طرف یکدیگر طوری می زنند که به زمین حریف مقابل برخورد نماید و یک امتیاز یا زدن سرویس را بدست آورند. توپ بدمینتون حتماً باید در فضا بین بازیکنان رد و بدل شود و در صورتیکه توپ روی زمین بازی بافتد، بازی متوقف خواهد شد.

یک مسابقه شامل سه گیم است و برنده کسی است که دو گیم از سه گیم را برده باشد. هر گیم در بازی انفرادی و دوبل مردان ۱۵ امتیاز و در بازی بانوان انفرادی ۱۱ امتیاز و دوبل بانوان ۱۵ امتیاز است. پس از پایان هر گیم بازیکنان زمین را عوض می کنند.

 

اندازه و ابعاد زمین بدمینتون:

زمین بازی دو نفره(دوبل):

طول ۴۰/۱۳ متر

عرض۱۰/۶ متر

 

زمین بازی یکنفره ( سینگل)

طول ۴۰/۱۳ متر

عرض۱۸/۵ متر

 

 

سالن بازی:

ارتفاع سقف نباید کمتر از ۶۲/۷ متر از مرکز میدان بازی باشد. در مواردی که فقط یک میدان وجود دارد باید حداقل یک متر اطراف آن خالی بوده و اگر دو زمین در کنار هم است این فاصله باید حداقل ۲۲/۱ متر باشد.

رنگ کف سالن باید یکنواخت و تیره انتخاب گردد.

رنگ سبز تیره توصیه می شود. دلیل تیره بودن رنگ کف زمین این است که نور را منعکس نکند.

 

نور:

در طی روز بهتر است نور کافی از سقف بتابد اگر چنین امکانی نباشد از پنجره های کنار میدان بازی نور بتابد هر پنجره ای که روبروی بازیکنان قرار دارد، باید کاملاً تیره و بسته باشد.

در شب و یا در سالن باید نور چراغ بالای هر طرف زمین بفاصله در حدود ۴ متر ارتفاع و حدود ۱ متر بیرون از سطح زمین نصب شود قدرت تمامی چراغهای سالن باید ۲۰۰۰ وات باشد.

پایه ها:

پایه ها یا میله های تور باید ۵۵/۱ متر ارتفاع داشته باشد. پایه های فلزی بر کف سالن در کنار خط میانی میدان نصب شوند.   در صورتیکه نصب آن ممکن نباشد، باید پایه ها بر کف سالن بوسیله وزنه سنگین مهار شوند. قطر هر پایه نباید بشتر از ۴ سانتی متر باشد.

 

تور:

تور باید از نخ طبیعی یا بافت مصنوعی ظریف و به رنگ تیره بصورت بافت مشبک مربع به ابعاد حداقل ۵/۱ تا حداکثر ۲ سانتی متر بعرض ۷۶/۰ متر باشد و محکم از پایه ای به پایه دیگر کشیده شود. فاصله فوقانی تور از سطح زمین در نقطه مرکزی تور باید ۵۲۴/۱ متر و در کنار پایه ۵۵/۱ متر باشد و لبه آنرا نواری سفید بعرض ۷۵ میلیمتر در برگیرد بطوریکه طناب و یا سیمی از آن بگذرد و به پایه ها محکم گردد.

 

مشخصات و اندازه وسایل ورزشی:

توپ( شاتل):

وزن توپ بدمینتون باید ۷۳/۴ الی ۵۰/۵ گرم باشد و ۱۴ تا ۱۶ پرک بر قسمت چوب پنبه ای انتهای آن که به قطر ۵/۲ تا ۷/۲ سانتی متر است قرار گیرد. در ازای هر پرک ۴/۶ تا ۷ سانتی متر است. نوک فوقانی پرکها، باید به عرض ۴/۵ الی ۴/۶ سانتی متر گسترده باشد و با نخ یا ماده مناسب دیگری محکم شود.

 

راکت:

راکت بدمینتون به دو صورت فلزی و چوبی مورد استفاده قرار می گیرد و معمولاً با نخ روده و با نایلون تارکشی شده است. وزن راکت بدمینتون بعد از تارکشی باید حدود ۱۴۰ گرم باشد.

 

 

لباس بازیکنان:

طبق قانون لباس بازی بدمینتون به رنگ سفید می باشد.

 

ریشه بازی «بدمینتون» امروزی از کشور هندوستان آغاز شده‌است، از بازی که آنها به نام Poona انجام می‌دادند. این بازی که رقابتی زیبا بود توسط افسران ارتش انگلیس، ازهندوستان به کشورشان انتقال داده شد. اما پیش از پرداختن به بازی کنونی بدمینتون نخست باید پرسید: «بازی که آن را Poona نامیدند خود چگونه و در میان چه کسانی انجام می‌شد؟» بازی کودکانه : بازی «پونا» از بازی‌های کودکانه دیگری آغاز شد. آن بازی‌ها براساس مدت زمان ضربه زدن هرگروه بر شی ءای، بدون برخورد آن به زمین، توسط اسبابی شبیه چوگان یا شیئی پارو شکل انجام می‌شد. این بازی مشارکتی و نه رقابتی، در اصل بدون وجود تور انجام می‌شد، و توپ مورد استفاده را «پرنده» می‌نامیدند چون بیشتر مواقع از پر ساخته شده بود. امروزه برخی از انواع توپ‌های بدمینتون از پلاستیک درست می‌شود اما توپ‌هایی که در رقابت‌های جدی و رسمی استفاده می‌شوند از ۱۶ پر واقعی درست شده‌اند. کارشناسان ادعا می‌کنند بهترین توپ‌های موجود، آنهایی هستند که ازبال چپ غاز برای قسمت پردار توپ استفاده شده است!! (این هم خود معمایی جالب است، خاصیت بال چپ غاز!!) البته پیش از تکامل بازی‌های یاد شده هم درجای جای این دنیای بزرگ ، بازی‌های مشابه با آن انجام می‌شد. در قرن پنجم در چین بازی به نام (Ti jian zi) وجود داشت که در آن به توپی در هوا ضربه می‌زدند.در حدود سال ۱۶۰۰ مردم در اروپا بازی به نام«jeu de Volant» را با استفاده از یک راکت انجام می‌دادند. زمانی که افسران انگلیسی در هندوستان مستقر شدند با بازی Poona آشنا شدند و خیلی زود از آن یک رقابت ورزشی ساخته شد و آنها در اوایل سال ۱۸۷۰ آن را همراه با وسایل و تجهیزات لازم به کشورشان معرفی کردند. یک مهمانی در بدمینتون: یک «دوک انگلیسی» رسماً این بازی را به انگلستان معرفی کرد. در سال ۱۸۷۳ ، بابرگزاری یک مهمانی درمحل زندگی خود (Badminton) ترتیب برگزاری بازی «پونا» را داد و این بازی از همانجا توجه سایرین را جلب کرد ومیان طبقه مرفه جامعه انگلیس شناخته شد و از آنجا گسترش یافت. آنها بازی جدید را به نام محل زندگی دوک «بدمینتون» نامیدند. (پونای کودکان کوچه و خیابان هندوستان به طبقه مرفه جامعه انگلستان رسید و نامش تغییر پیدا کرد!) بدمینتون قانونمند نخستین بار قوانین این بازی درسال ۱۸۷۷ نوشته شد و طی چند سال شکل زمین بازی تغییراتی کرد تا اینکه در سال ۱۹۰۱ زمین رسمی بدمینتون به شکل مستطیل فعلی تثبیت شد. باشگاه‌های ورزشی بدمینتون کم کم در سرتاسر انگلستان شروع به کار کردند. تا سال ۱۸۹۳ این بازی تا اندازه‌ای پیشرفت کرد که ۱۴ باشگاه برای ساختن یک اتحادیه به هم ملحق شدند.(سپس وقتی کشورهای بیشتری فدراسیون‌های خود را راه اندازی کرد این نام به «انجمن بدمینتون انگلستان تغییر پیدا کرد»). در آن زمان این انجمن یا اتحادیه قوانین مشخص و معینی را برای این بازی‌ها تدوین و نخستین و با ارزش ترین مسابقات بدمینتون که در خود انگلیس و بین ورزشکاران آنجا بود را برگزار می‌کرد. با گسترش این ورزش در میان سایر کشورها، نیاز به وجود تشکیلات بین المللی برای این ورزش حس شد. فدراسیون جهانی بدمینتون (IBF) در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد و درحال حاضر اداره مرکزی آن در (کنت) انگلستان است. این ۹کشور نیز نخستین بانیان و اعضای این اتحادیه به شمار می‌روند:کانادا ،دانمارک، انگلستان ، فرانسه، ایرلند ، هلند، نیوزیلند، اسکاتلند، ولز. امروزه در IBFبیش از ۱۵۰ کشور عضویت دارند. یک بازی ساده اما جذاب تقریباً هر شخصی می‌تواند به کمک یک راکت سبک وزن بدمینتون و ضربه زدن به توپی از روی تور از این بازی لذت بخش استفاده کند. چرا که این بازی برای مبتدیان بسیار ساده‌است. این بازی در جمع‌های خانوادگی ، مهمانی‌ها و… درسرتاسر دنیا پرداخته می‌شود. اما نباید فراموش کرد که سریع ترین بازی انجام شده با راکت است. یک ضربه محکم به توپ باعث می‌شود که توپ با سرعت تقریبی ۳۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت کند و در سطوح حرفه‌ای و بالای آن نیاز به سرعت، عکس العمل ، استراتژی و قدرت زیاد بازیکن دارد. چرا که بازیکن برجسته این رقابت حتی تا ۲ کیلومتر را طی یک مسابقه در زمین می‌دود و به این طرف و آن طرف می‌زند! رقابت‌ها و مسابقات بیشتری در کشورهای مختلف دنیا، با الهام از آنچه در انگلستان شکل گرفت، راه اندازی شد جام “Thomas” یکی از این رقابتها بود که نخست وارد این عرصه شد. «جورج توماس» یک تنیسور انگلیسی بود که به سوی بدمینتون کشیده شد و در ۹۰ مسابقه عنوان کسب کرد (طی ۲۴ سال). او همچنین نخستین رئیس فدراسیون جهانی بدمینتون بود. درسال ۱۹۴۹ جام توماس به عنوان مسابقه جهانی بدمینتون مردان (مانند جام Devis در تنیس) معرفی شد. در سال ۱۹۵۶ نیز رقابت‌های جام “uber” برای زنان خلق شد. «Betty uber» انگلیسی یک بازیکن برجسته در بدمینتون دوبل جایزه آن را اهدا کرد. در ابتدا این مسابقات هر ۳ سال یکبار انجام می‌شد. امروزه بازیکنان برجسته این رشته ورزشی برای جوایز مالی با هم در سرتاسر دنیا رقابت می‌کنند. آسیا و بدمینتون اگرچه بدمینتون در انگلستان متولد شد اما آسیایی‌ها بدمینتون را از آن خودکردند. چین و اندونزی دو کشوری هستند که مقتدرانه درمسابقات بین المللی این رشته شرکت می‌کنند و مسابقات این رشته مردم زیادی را متوجه خود می‌کند. این دو کشور مجموعاً بطور اعجاب انگیزی تاکنون ۷۰ درصد از مسابقات IBF را برنده شده‌اند و در ۲۳ مسابقه (جام توماس) همواره آسیایی‌ها برنده بوده‌اند. در جام uber نیز آخرین ۱۵ عنوان برتر جهان را آسیایی‌ها از آن خود کرده‌اند.و از میان ۶۱ مدال اهدا شده درمسابقات المپیک این رشته آسیایی‌ها ۵۴ عدد آن را تصاحب کرده اند! بعد از آسیایی‌ها، ورزشکاران اسکاندیناوی، بدمینتون را با قدرت و سرعت خوبی بازی می‌کنند. آیا می‌دانید که: – وزن توپ بدمینتون بین۴‎/۷۴و ۵‎/۵۰گرم است. – بهترین توپ از پرهای بال چپ غاز درست می‌شود!!! – ۱۶ پر برای ساخت یک توپ به کار می‌رود. – بزرگترین توپ بدمینتون درزمین چمن موزه کاتراس سیتی وجود دارد که ۴۸ مرتبه بزرگتر از توپ واقعی است و ۱۸ فوت درازا و ۲۵۰۰ کیلو وزن دارد! – برندگان جام توماس اززمان شروع به کار فقط سه کشور مالزی، چین و اندونزی بوده‌اند. – و جامuber نیز تنها در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۶۰ و ۱۹۶۳ در خارج از آسیا برنده داشته است! – Judy Hashman آمریکایی بیشترین عنوان را در مسابقات انگلستان در این رشته داشته‌است (۱۷ مرتبه) . – از شخصیت‌های مشهوری که بدمینتون را به خوبی بازی می‌کنند می‌توان به “PaulNewman”و “DiegoMaradonna”و «Nick Faldo» اشاره کرد. و خلاصه اینکه بدمینتون چهارمین ورزش شناخته شده دنیاست! و می‌توان گفت: ورزشی ارزان تر از برخی ورزشها

بدمینتون ورزشی است که مردان و زنان در هر رده‌ای و در هر سنی می‌توانند به آن بپردازند. ولی برای بازی کردن در بالاترین رده‌ها ورزشکاران باید مهارتهای ویژه، استقامت، قدرت و انعطاف پذیری خود را افزایش دهند.

این ورزش در سراسر دنیا و بخصوص در آسیا گسترش پیدا کرده و به جایی رسیده که در مسابقات مهم تعداد تماشاگران به پانزده هزار نفر هم رسیده‌است.

در یونان ورزش بدمینتون به شکل قابل توجهی رو به رشد است. در سال ۱۹۹۵ تنها ۹ بازیکن رسمی در یونان وجود داشت در حالیکه تعداد آن امروزه به ۳۵۰۰ نفر می‌رسد.

 

در حین بازیهای المپیک آتن ۲۰۰۴ پیش بینی می‌شود که مسابقات بدمینتون با استقبال خوبی مواجه شود. کشورهای مطرح در این ورزش منتخبین خود را پس از ۱۲ ماه انتخاب به این مسابقات می‌فرستند.

 

توضیح

بدمینتون توسط ۲ و یا ۴ بازیکن انجام می‌شود. و در این المپیک پدیده جالب توجه این است که در یکی از رشته‌ها در یک تیم دو نفره یک مرد و یک زن حضور دارند و با تیم مقابل به همین شکل به رقابت می‌پردازند.

نحوه بازی بدین صورت است که بازیکنان به کمک راکت توپ بردار را به سمت زمین حریف می‌فرستند و سعی می‌کنند آنرا در محوطه مشخص به زمین برسانند. برنده بازی تیمی است که دو تیم پانزده امتیازی را برنده شود. در انفرادی زنان هر کدام از گیم‌ها ۱۱ امتیاز است.

 

رشته‌های آتن ۲۰۰۴ شامل رشته‌های زیر می‌باشد :

انفرادی مردان

انفرادی زنان

دوبله مردان

دوبله زنان

دوبله میکس(مردان و زنان)

 

ازدوران بسیارقدیم درژاپن بازی بدمینتون به نام ال بین وجود داشته است آزتکها ( ازسرخپوستان مکزیک) واینکاههانیز به این ورزش علاقه داشته اند ودردوره رنسانس زمانی که این ورزش دراروپا به عنوانم تفریح اوقات فراغت اشراف درآمده آنرا درقصرها، چمنزارهای تفریحی وحتی روی عرشه قایقها ی بادبانی بازی می کرده اند .

انقلاب فرانسه به سال ۱۷۸۹ به این ورزش جنبه همگانی بخشید وآن را تبدیل به تفریح روزهای یکشنبه عده زیادی ازمردم نمودوسرانجام افسران انگلیسی مستقر در هندوستان با این بازی آشنا شدند ودرسال ۱۸۶۹ آنرا به انگلستان آوردند . دوک بیوفرت به این بازی علاقه مند شد وامکانات آن رادرقصری بنام بدمینتون فراهم آورد وازمیهمانان خود بااین بازی پذیرایی کرد .نام بدمینتون ازاین کاخ گرفته شده است پس ازآن مقررات خاص وقوانین لازم برای بدمینتون تدوین گردید وبه شکل رسمی درآمد وبین باشگاهها وکشورهای جهان مسابقاتی برگزار گردید .درسال۱۹۳۴ فدراسیون بین المللی بدمینتون IBF))به وجود آمد واکنون بیش ازهفتاد کشور جهان درآن عضویت دارند .درالمپیک ۱۹۷۲ نمایشی ازورزش بدمینتون برگزار وازالمپیک سال۱۹۹۲ این رشته به طور رسمی وارد بازیهای المپیک گردید.

معتبرترین مسابقات تیمی مردان جهان درسال۱۹۴۸ به نام توماس کاپ وتیم زنان ازسال ۱۹۵۶ بنام او بر کاپ هر سه سال یکبارانجام می شد.سرجوج توماس اولین رئیس فدراسیون بین المللی بدمینتون بود.

در ایران ودرجنوب کشور به ویژه مسجد سلیمان وآبادان اتباع انگلیسی بدمینتون بازی می کرده اند. فدراسیون بدمینتون ایران درسال ۱۳۵۱ تشکیل وفعالیت رسمی بدمینتون درایران آغاز گردید .تیم بدمینتون ایران درمسابقات آسیایی تهران در سال ۱۳۵۳ به مقام هشتم آسیا دست یافت .

 

فواید اختصاصی بدمینتون :

۱- بدمینتون یک بازی ضربه ای پر تحرک ودرعین حال جذاب وشیرین است.

۲- روح خلاق وذهن ابداع گر درکنار احساسات وعواطف قوی توانسته است ورزش بدمینتون را به یکی از ورزشهای پر هیجان مبدل سازد.

۳- ورزش بدمینتون باعث تمدد اعصاب می شود و یکی از فرح بخش ترین ورزشهاست.

۴- بدمینتون ورزش دشواری است که همه عضلات و مفاصل را به تحرک وا می دارد وبرآنها فشار می آورد.

۵- بازیکن بدمینتون احتیاج به تمرکز فکر یک شطرنج باز، واکنش سریع یک بازیکن تنیس روی میز، سرعت یک دونده سرعت، استقامت یک دونده یک کیلومتر، قدرت یک پرتاب کننده نیزه، استقامت قدرتی یک پاتیناژیست، دارای سرعت وهمچنین تحرک، ابتکار وتوانایی تکنیکی است.

نحوه بازی بدمینتون :

۱- زمین بدمینتون به ابعاد ۴۰/۱۳ × ۱۸/۵ متر برای یکنفره و۴۰/۱۳ × ۱۰/۶ متر برای دو نفره رسمیت دارد.

۲- توپ بدمینتون شاتل نام دارد که ازمواد طبیعی ( پر ) ویا ازمواد مصنوعی (پلاستیک ) ساخته می شود وجنس سر آن ازچوب پنبه است که لایه چرمی یا لاستیک آن راپوشانده است .

۳- پایه های تور باید به طورعمود روی خطوط طولی زمین دو نفره قرارگیرند وارتفاع آنها ازسطح زمین باید ۱۵۵ سانتیمتر باشد.

۴- تور باید ازجنس نخ یا الیاف نازک وظریف باضخامت یکنواخت وبه رنگ تیره ساخته شده باشد، وعرض مشبکهای آن نباید کمتراز ۵/۱وبیشتر از۲ سانتیمتر باشد عرض تور۷۶ سانتیمتر و به لبه بالای آن نوارسفید رنگی به عرض ۵/۷سانتیمتر وجود دارد.

۵- سطح راکت بدمینتون باید به صورت مشبک توسط رشته های باریک، زه کشی شود این رشته هاکه به قاب راکت وصل شده اند به طور متناوب از زیر و روی یکدیگر عبورداده می شوند .قاب راکت به اضافه دسته آن، نباید بیش از ۶۸ سانتیمترطول و۲۳سانتیمتر عرض داشته باشد.

۶- درمسابقات یک نفره یک بازیکن ودرمسابقات دو نفره دو بازیکن درهر طرف زمین قرار می گیرند،

فقط طرف زننده سرویس می تواند امتیازکسب کند. درهمه مسابقات دو نفره زنان ومردان ویکنفره مردان طرفی که زودتر به امتیاز۱۵ برسد آن ست را برده است به استثنای موارد خاص.

۷-مسابقه بدمینتون همیشه به صورت دو ست از سه ست انجام می شود وبرنده مسابقه بازیکن یا بازیکنانی هستند که دو ست از سه ست مسابقه رابه نفع خود خاتمه دهد.

دوپینگ در ورزش چیست و یعنی چه؟

رایج ترین مصرف مواد و داروهای دوپینگی از طریق خوردن، نوشیدن یا تزریق این نوع داروها است. که به این نوع مصرف، نوع خوراکی، مصرفی یا تزرقی گفته می شود.

 

دوپینگ در بدمینتون :

دو پینگ (Doping) در ورزش، به استفاده از مواد و داروهایی گفته می شود که این داروها نیرو و کارایی انسان را تا حد بالایی افزایش می دهد، و مصرف آنها توسط سازمانهای مجری و ناظر رقابتهای ورزشی ممنوع شده است.

البته این تعریف مشخص میکند که مصرف تمام مواد نیرو دهنده نمی تواند جزو مصارف دوپینگی به حساب رود، عموما” داروها ومواد دوپینگی، مواردی هستند که سازمانهای اجرا کننده رقابتهای ورزشی مصرف آنها را ممنوع کرده است. پس بدین صورت مصرف مواد و دارهای نیروزای غیرمجاز را می توان دوپینگ نامید.

 

انواع دوپینگ

رایج ترین مصرف مواد و داروهای دوپینگی از طریق خوردن، نوشیدن یا تزریق این نوع داروها است. که به این نوع مصرف، نوع خوراکی، مصرفی یا تزرقی گفته می شود.

اما نوع دیگر آن، دوپینگ خونی است. در این نوع دوپینگ، خون شخصی به شخصی دیگر (با گروه خونی یکسان) و یا خون همان شخص به خودش (بعد از یک دوره ذخیره) از طریق رگ تزریق می گردد. این کار باعث می شود تا توانایی انتقال اکسیژن در خون شخص تزریقی بالا رود تا بنابراین استقامت آن شخص نیز افزایش یابد.

دوپینگ خونی معمولا” برای ورزشهای استقامتی مثل دو میدانی/ماراتون، دوچرخه سواری و اسکی کارایی دارد.

 

تاریخچه دوپینگ در بدمینتون :

کلمه دوپینگ (Doping) اصلا” واژه ای از که از آفریقای جنوبی آمده است. در آفریقای جنوبی مشروبی الکلی با قدمت زیاد وجود دارد که بنام دوپینگ شناخته می شود. بومی های منطقه آفریفای جنوبی معمولا” از این مشروب استفاده می کنند تا بتوانند با استقامت و نیروی زیاد در مراسمهای محلی خود برقصند.

امروزه واژه دوپینگ به استفاده یکی از روشهای آن توسط ورزشکاران تلقی می گردد.

اولین استفاده مدرن دوپینگ را می توان به سال ۱۸۶۵ نسبت داد. جایی که شناگران هلندی برای شرکت در رقابتهای جهانی دوپینگ کردند. در رقابتهای المپیک ۱۹۰۴ نیز توماس هیکز (Thomas Hicks) دوپینگ کرد و توانست برنده مدال طلای دوی ماراتون شود.

به یکی از مشهورترین مصارف دوپینگ می توان به بن جانسون (Ben Johnson) کانادایی در المپیک ۱۹۸۸ اشاره کرد. او که موفق شده بود در دوی ۱۰۰ متر رکورد باورنکردنیی از خود بجای بگذارد و مدال المپیک را از آن خود کند، بعد از رقابتهای المپیک در آزمایش دوپینگ رد شد و معلوم شد که او دوپینگ کرده بود.

 

مرگ و دوپینگ

بالا بردن نیرو و استفامت بدن به حد غیر هادی می تواند حتی شرایط حیاتی بدن را تا حد مرگ تهدید کند.

در سال ۱۸۸۶ یک دوچرخه سوار به علت مصرف داروی دوپینگی جان خود را از دست داد. نمونه های دیگری نیز از موارد مرگی نیز حتی تا سالهای گذشته در کشورهای مختلف دیده شده است.

ورزشکاری که دوپینگ می کند در حقیقت خود را در ریسک حیاتی قرار می دهد

 

دوپینگ ژنی، دوپینگ مخفی

سال‌های اخیر با شناسایی ژن‌های مختلف و عملکرد ویژه آنها در انسان همین‌طور پیشرفت‌های صورت گرفته در زمینه ژن درمانی انسان، عرصه تازه‌ای از روش‌های دوپینگ با عنوان دوپینگ ژنی را پدید آورده است که سبب بالا بردن توان و قدرت جسمی در افراد می‌شود. متاسفانه تشخیص این نوع از دوپینگ نیز به سادگی امکان‌پذیر نیست.

سال‌ها است که بسیاری از داروهای گیاهی و صنعتی برای افزایش توانایی جسمی و ورزشی استفاده می‌شود اما هر کدام، پس از مدتی به دلیل عوارض جانبی گوناگون کنار گذاشته شده‌اند و هنوز روش موثر و بی‌خطری برای افزایش نیروی بدنی پیدا نشده است. به مصرف این مواد خارجی یا هر نوع ماده طبیعی (در مقادیر غیرطبیعی و به شکل غیرمعمول) از سوی ورزشکار که مصرف و کاربردشان قادر به افزایش مصنوعی کارایی در رقابت ورزشی می‌شوند‌، دوپینگ گفته می‌شود.

اما قضیه به همین جا ختم نمی‌شود. در سال‌های اخیر با شناسایی ژن‌های مختلف و عملکرد ویژه آنها در انسان همین‌طور پیشرفت‌های صورت گرفته در زمینه ژن درمانی انسان، عرصه تازه‌ای از روش‌های دوپینگ با عنوان دوپینگ ژنی را پدید آورده است که سبب بالا بردن توان و قدرت جسمی در افراد می‌شود. متاسفانه تشخیص این نوع از دوپینگ نیز به سادگی امکان‌پذیر نیست.

 

دوپینگ ژنی

این مسأله نگرانی‌های فراوانی را در مجامع ورزشی به دنبال داشته است. تا به حال سه نوع از دوپینگ ژنی با موفقیت به انجام رسیده است. در نوع اول ژن رمز کننده هورمون اریتروپویتین را به سلول‌های بنیادی خون‌ساز وارد می‌کنند که به دنبال آن، تولید این هورمون در بدن تسریع می‌شود. در نتیجه، این هورمون با بهبود بخشیدن ساختار گلبول قرمز، اکسیژن رسانی به بافت‌ها و ماهیچه‌های بدن را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

این روش از ژن درمانی در سال ۱۹۹۷ با موفقیت از سوی پژوهشگران دانشگاه شیکاگو برای درمان افراد مبتلا به انواع کم‌خونی ناشی از نقایص‌ حاد کلیوی و یا نشانگان نقص ایمنی اکتسابی انجام شد. نوع دوم این روش مبتنی بر وارد کردن ژن‌های قوی و حجیم کننده ماهیچه‌ها به داخل سلول‌های عضلانی است.

این روش از ژن درمانی نیز در ابتدا برای کمک به درمان بیماران دچار انواع آتروفی‌ ماهیچه‌ای به کار گرفته شد.

 

دوپینگ ژنی عضلا‌ت

با مطالعه‌ای که در دانشگاه پنسیلوانیا در انگلستان روی موش‌های آزمایشگاهی انجام شد، مشخص شد که با وارد کردن ژن رمزگذار عامل رشد ماهیچه‌ای به داخل سلول‌های عضلانی، ماهیچه‌ها رشد چشم‌گیری پیدا می‌کنند.

بنابراین استفاده از این روند درمانی نیز برای افزایش حجم و قدرت ماهیچه‌ای ورزشکاران (از جمله عضله سرشانه، دو سر و چهار سر ران، فوق ترقوه‌ای و تحت ترقوه‌ای، عضله‌های ساعد و بازو) رواج یافته است. با این روش، عضله‌های دارای تغییرات ژنتیکی پس از انجام فعالیت‌های سنگین، حجم بیشتر، قدرت عضلانی بالاتر و احساس خستگی کمتری خواهند داشت.

 

دوپینگ ژنی عروق

در سومین روش، ژن‌های رشد دهنده رگ‌‌های خونی و یا ژن‌های مربوط به فاکتورهای رشد درون رگی اندوتلیال به بدن وارد می‌شوند.

این نوع از درمان نیز در ابتدا به منظور کمک به افراد دارای نقایص سیستم عروقی خونی از جمله افراد مسنی گسترش یافت که به علت کهولت و نقص سیستم عروق خونی و کاهش خون‌رسانی، بافت‌های آنها دچار تخریب می‌شود.

این روش‌ژن درمانی برای اولین بار از سوی محققان دانشگاه میشیگان برای درمان بیماران مبتلا‌ به تصلب و گرفتگی عروق استفاده شد.

در ورزشکاران نیز با استفاده از این روش، عروق خونی محیطی به صورت فراگیر گسترش می‌یابند در نتیجه خون و مواد مغذی بیشتری به بافت‌ها، ماهیچه‌ها، ریه‌ها و قلب می‌رسد. بنابراین ورزشکار دیرتر دچار خستگی خواهد شد.

برای وارد کردن ژن‌ به درون سلول در دوپینگ ژنی از روش‌های متعددی از جمله: استفاده از ناقل پلاسمیدی، تفنگ ژنی و ویروس‌های غیربیماری‌زا مانند رترو‌ویروس‌ها استفاده می‌شود.

یکی از مسائل مهم در دوپینگ ژنی، انتخاب بافت هدف مناسب است که باید نیمه عمرطولانی و یا پتانسیل تکثیر زیادی داشته باشد. سلول‌های هدف ایده‌آل، سلول‌های بنیادینی هستند که تمام سلول‌های سازنده بافت‌های دریافت کننده ژن مورد نظر از آنها منشأ می‌گیرند.

در حال حاضر، مغز انسان تنها بافت واجد تمامی شرایط ممکن است. از طرف دیگر شاید سلول‌های دیواره عروق، هدف مناسب دیگری برای انتقال ژن باشند. همچنین می‌توان فرآورده‌های پروتئینی ژن جهش یافته در سلول‌های دیواره عروق را با تمهیداتی به جریان خون رها کرد.

 

تشخیص

برخلاف دوپینگ دارویی یا روش‌های دیگر دوپینگ، تشخیص دوپینگ ژنی در ورزشکاران بسیار دشوار است (به غیر از نوع اول که تا حدی از روی میزان اریتروپویتین قابل تشخیص است.)

نوع دوم و سوم دوپینگ ژنی را با دانش و اطلاعات فعلی نمی‌توان مشخص کرد، زیرا پروتئین تولید شده در این روش‌های ژن درمانی کاملا مشابه پروتئین طبیعی بدن است و امکان ردیابی آن میسر نیست. اگر از ناقل‌های ویروسی برای انتقال ژن استفاده شده باشد، می‌توان با به کارگیری پادتن خاص علیه پروتئین‌های ویروسی، به احتمال وجود ژن بیگانه و انجام ژن درمانی پی برد.

 

عوارض

به طور کلی انجام ژن درمانی با خطرات و عوارض شناخته شده و ناشناخته‌ای همراه است. اگر هدف این کار درمان بیماری‌های ژنتیکی باشد، این خطرات تا حدی قابل قبول است، اما ممکن است در افراد سالم (ورزشکاران) آثار جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد.‌

 

دوپینگ ژنی در ورزشکاران

با توجه به غیرقانونی بودن ژن درمانی به منظور بالا بردن توان جسمی و عضلانی و با تاکید بر احتمال بروز حوادث جدی، به برخی از خطرات ایجاد شده در پی انجام دوپینگ ژنی در ورزشکاران اشاره می‌شود:

۱) احتمال ایجاد شوک‌های شدید یا خفیف ایمنی یا سمی در پی استفاده از ناقل‌های ژنی و یا حساسیت به روش انتقال ژن

۲) افزایش غیرطبیعی اریتروپویتین در افراد سالم ممکن است سبب بالا رفتن خطر بروز حمله‌های قلبی شود، زیرا افزایش گلبول قرمز سبب تغلیظ خون شده احتمال ایجاد لخته‌های خون در رگ‌ها بیشتر می‌شود.

۳) در کسانی که از روش دوپینگ نوع دوم برای تقویت‌ ماهیچه‌های خود استفاده می‌کنند، ماهیچه‌ها به طور غیرطبیعی بزرگ شده و تاندون‌ها و استخوان‌ها را احاطه می‌کند که ممکن است سبب پارگی یا شکستگی آنها شود.

۴) ژن انتقال یافته ممکن است به درون ژن‌های بیمار رسوخ کند و با تحریک ژن‌های تومورساز یا مختل کردن ژن سرکوبگر تومور، به ایجاد تومور منجر شود.

۵) غیرفعال سازی توالی‌های رمز کننده می‌تواند یک عملکرد ضروری ژن میزبان را مختل کند.

البته این حالت فاقد اثر چشمگیر است، زیرا چنین جهش‌های کشنده‌ای نادرند و فقط یک سلول را از بین می‌برند.

 

آسیب های ورزش بدمینتون
آسیب دیدیگی استخوان از رایجترین
مشکلات ورزشکاران می باشد.

 

آسیبهای ورزش بدمینتون در اثر ضربه های شدید یا کششهای متمادی و بیش از حد در حین انجام حرکات ورزش بدمینتون به وجود می آیند. صدمات ورزش بدمینتون میتوانند استخوانها یا بافت نرم (رباط، ماهیچه و تاندون) و یا هردو را دچار مشکل نمایند. برخلاف تصور بسیاری افراد، کودکان، با عکس العملهایی ناپخته، عدم توانایی در تشخیص و پرهیز از خطر و توانایی کم در ایجاد هماهنگی در حرکات، بسیار بیشتر از بزرگسالان در معرض آسیبهای ورزش بدمینتون هستند.

سالانه تعداد افراد بسیاری دچار صدمات ورزش بدمینتون میشوند که نیمی از آنها با انجام معالجات خانگی و یا بدون رسیدگی خاص بهبود یافته و نیم دیگر به رسیدگی پزشکی نیاز پیدا میکنند. بر اساس محاسبات آماری در هر ۱۰۰۰ نفر، ۲۶ نفر به آسیبهای ورزش بدمینتون دچار میشوند و بالاترین میزان این صدمات متوجه کودکان ۱۴-۵ سال است. در این آمارها بیشترین تعداد مصدومین را پسران ۱۷-۱۲ ساله تشکیل میدهند، که میزان این آسیبها از نظر تعداد نفرات صدمه دیده، در ورزشهای جمعی که امکان برخورد در آنها زیاد است و از نظر وخامت، در ورزشهای انفرادی بیشتر است.
انواع آسیبهای ورزش بدمینتون

حدود ۹۵% این آسیبها را کوفتگی و ضرب دیدگی بافت نرم تشکیل میدهد. کبودی رایج ترین اثر این ضرب دیدگی هاست و دلیل بروز آن زخم های زیر پوست یا آسیب دیدگی موی رگهای سطحی و جمع شدن خون در زیر پوست است.

یک سوم تمام صدمات ورزش بدمینتون را اصطلاحا رگ به رگ شدن میگویند. این آسیب در واقع پیچیدن یا پارگی قسمتی ازرباط است. رباط رشته محکمی است که پیوند دهنده استخوانها به یکدیگر بوده و مفاصل را محکم در جای خود نگه میدارد.
ضرب دیدگی یا پیچ خوردگی از انواع دیگر آسیبهای شایع در ورزش است. این حالت پیچیدگی و کشش ماهیچه یا تاندون است که گاهی به پارگی آنها می انجامد. تاندونها بافتهای محکمی هستند که پیوند دهنده ماهیچه ها به استخوانها هستند.

التهاب تاندون و یا التهاب یکی از محفظه های کوچک پر از مایعی که موجب حرکت روان تاندون بر روی استخوان میشوند در اثر تکرار بیش از حد حرکاتی که موجب وارد شدن فشار بر مفاصل میشوند به وجود می آید.
آسیبهای استخوانی

شکستگی استخوان ۵ تا ۶% کل آسیبهای ورزش بدمینتون را تشکیل میدهد. استخوانهای بازو و پا بیش از همه در معرض شکستگی قرار دارند. شکستگی ستون فقرات یا جمجمه در حین حرکات ورزش بدمینتون بسیار نادر است. استخوانهای پا از ران تا کف آن بسیار مستعد شکستگی در اثر فشار هستند و زمانی رخ میدهند که ماهیچه ها دچار پیچیدگی شده یا در اثر انقباض بیش از حد موجب خم شدن و شکستن استخوان میشوند. این نوع شکستگی بخصوص در میان رقصندگان باله، دوندگان استقامت و افرادی که استخوانهای باریک دارند شایع است.

شکستگی ساق پا با دردناک شدن و تورم جلو، داخل و پشت ساق پا همراه است که در هنگام حرکت بسیار دردناک شده و درد آن مدام شدت پیدا میکند. این آسیب در اثر حرکات پر فشار یا کوبیدن های مداوم پا بر روی زمین در ورزشهایی چون ایروبیک، دو استقامت، بسکتبال و والیبال عارض میشود.
آسیب دیدیگی مغزی خطرناکترین
حالت آسیب دیدگی ها می باشد.

آسیبهای مغزی
آسیبهای مغزی، دلیل اصلی صدمات منجر به مرگ در حرکات ورزش بدمینتون است. ضربه مغزی ممکن است حتا با ضربه ای مختصر به سر ایجاد شود و به بیهوشی یا از دست دادن تعادل، هماهنگی حرکات، قوه ادراک، شنوایی، حافظه و بینایی منجر شود.

 

عوامل اصلی صدمات ورزش بدمینتون شامل :

  • لوازم ورزش بدمینتون که اشتباه به کار برده شده اند
  • سقوط
  • برخورد شدید دو بازیکن که بر اثر سرعت زیاد (مثلا در هاکی روی یخ) یا خشونت ذاتی ورزش (مانند راگبی) ایجاد میشود
  • آسیب دیدگی سطحی یا پارگی بخشهایی از بدن که به طور مداوم تحت فشار یا کشیدگی قرار گرفته اند

علائم این آسیبها عبارتند از :

  • لقی یا از جا درآمدن یک مفصل
  • تورم
  • ضعف

بررسی آسیب شناسی :

علائمی که به طور مداوم موجب تشدید یا کاهش توانایی ورزشکار در بازی شده و گاهی هم دردناک نبوده و فقط با خستگی غیر معمول همراه هستند، باید توسط جراح ارتوپد مورد معاینه قرار گیرد. تشخیص به موقع از تبدیل شدن مشکلات کوچک به صدمات جدی و مشکلات طولانی جلوگیری میکند.
یک جراح ارتوپد اشخاصی را که،

  • از شرکت در ورزش به دلیل درد ناشی از آسیب شدید منع شده اند
  • قابلیت ورزش بدمینتون آنها به دلیل مشکلات مزمن ناشی از یک آسیب ورزش بدمینتون کم شده است
  • کسانی که آسیب ورزش بدمینتون در آنها موجب از شکل افتادگی بازو یا پا شده است را مورد نظر قرار می دهد. او با معاینه موضعی، پرسیدن سوالهایی در رابطه با چگونگی آسیب دیدگی و نوع علائمی که بیمار داشته است و همچنین با گرفتن عکسهایی با اشعه ایکس، استخوانها و بافت نرم آسیب دیده را بررسی میکند. اشخاصی که دچار ضربه مغزی شده اند باید فورا مورد معاینه قرار گیرند و تا زمان دریافت نتیجه نرمال تحت نظر باشند و تا این زمان هر ۵ دقیقه یک بار مورد معاینه قرار بگیرند. معاینات اصلی در هر ۵ دقیقه عبارتند از اندازه گیری هشیاری، تمرکز و حافظه کوتاه مدت فرد مصدوم.

علائم دیگر تشخیص صدمه مغزی عبارتند از گیجی، سردرد، تهوع و مشکل بینایی.
شیوه های درمان :

درمان صدمات مختصر بافت نرم معمولا شامل محکم بستن محل آسیب دیده با نوار کشی، کمپرس یخ و استراحت است. داروهای ضد التهاب خوراکی یا تزریقی برای تورم کیسه های مفصلی تجویز میشوند.

برای تاندونهای آسیب دیده داروهای ضد التهاب همراه با ورزش مخصوص تجویز میشود. اگر تاندونی دچار پارگی شده باشد، برای درمان آن به عمل جراحی نیاز است. جراحیهای ارتوپدی برای پیچیدگیها یا ضرب دیدگیهای جدی توصیه میشوند. درمان این صدمات نه تنها شامل برطرف کردن درد و التهاب که شامل برگرداندن ورزشکار به حالت و تواناییهای اولیه او است.

معمولا به ورزشکاران آسیب دیده توصیه میشود که تا بهبود کامل، فعالیتهای خود را محدود نمایند. پزشک آنها شاید تمرینهای خاصی را برای ورزشکاری که دچار آسیبهای متعدد شده است تجویز نماید اما صدمات جدی،ورزشکار را برای مدتی از انجام عملیات ورزش بدمینتون محروم خواهد کرد.

 

پیشگیری :
کودکانی که میخواهند در یک فعالیت ورزش بدمینتون شرکت کنند باید ابتدا توسط متخصص معاینه شوند و در باره ورزش بدمینتون که میخواهند انجام دهند با پزشک خود مشورت نمایند. پزشک متخصص باید،

• هر گونه آسیب قبلی را با دقت معاینه کرده و اهمیت آنرا در ورزش مورد نظر بسنجد.
• در صورت لزوم برای جلوگیری از رشد یا عدم رشد نامطلوب عضلات و استخوانهای کودک تمرینهای اضافه تجویز کند
• به سیستم استخوان بندی و دستگاه گردش خون کودک توجه کند و قابلیت بدنی او را تایید یا رد کند
همانطور که میبینید اگر پزشک بداند که ورزش مورد نظر شما چیست میتواند بگوید که کدام بخش بدن بیشتر در معرض فشار خواهد بود و برای جلوگیری از آسیبهای احتمالی توصیه هایی بکند
چند برنامه دیگر برای جلوگیری از آسیبهای ورزش بدمینتون عبارتند از:
• حفظ فرم صحیح و سلامت بدن
• اطلاع و اطاعت از قوانینی که موجب تنظیم حرکات میشود
• استراحت در هنگام خستگی، بیماری یا درد
• عدم استفاده از نیرو بخشهای مصنوعی. این مواد ممکن است توانایی شما را در لحظه افزایش دهند اما در دراز مدت با خطر مرگ همراه هستند
• مراقبت و استفاده صحیح از لوازم ورزش بدمینتون
• پوشیدن البسه مناسب و به کار بردن لوازم محافظ (مانند زانو بند و کلاه ایمنی)

 

سرویس :

سرویس ضربه ای است که بازی با آن به جریان می افتد . سرویس به سه نوع زده میشود :

– سرویس کوتاه

– سرویس تیز

– سرویس بلند

 

 

زننده وگیرنده سرویس باید به صورت مورب در داخل محوطه سرویس و بدون تماس با خطوط محوطه سرویس قرار گیرند.از لحظه شروع سرویس تا پایان اجرای ضربه باید قسمتی از هر دو پای بازیکن در حالتی ثابت با زمین تماس داشته باشد.راکت زننده سرویس باید اولین  سرویس را به پایه (کله)توپ بزند.هنگام برخورد توپ با راکت زننده سرویس تمام توپ باید از کمر سرویس زننده پایینتر باشد. میله راکت زننده سرویس از لحظه زدن ضربه به توپ باید به طرف پایین امتداد داشته باشد به نحوی که تمامی کله راکت از تمامی دست حامل راکت بازیکن پایینتر باشد.هنگام زدن سرویس اگر توپ با راکت زننده سرویس برخورد نکند خطا محسوب می شود زننده سرویس نباید قبل ازآمادگی کامل گیرنده سرویس اقدام به زدن سرویس کند در بازیهای یک نفره ریا تا زمانی که زننده سرویس امتیازی کسب نکند و یا اینکه امتیاز او در آن گیم زوج باشد زننده وگیرنده سرویس باید در زمین راست قرار گیرند و تازمانی که امتیاز زننده سرویس در آن گیم فرد باشد بازیکنان موظفند در سمت چپ زمین برای زدن سرویس ودریافت اقدام نمایند. اگر دریافت کننده سرویس مرتکب خطا شد ویا توپ در زمین وی متوقف شود زننده سرویس یک امتیاز کسب می کند واز طرف دیگر زمین اقدام به زدن سرویس بعدی می کند.اگر زننده سرویس مرتکب خطایی شود و یا اینکه توپ در زمین وی متوقف شود زننده سرویس حق زدن سرویس را از دست می دهد و آنگاه گیرنده سرویس حق زدن سرویس را به دست می آورد بدون اینکه امتیازی به طرفین داده شود. بازیهای دو نفره: هنگام شروع گیم و هر زمانی که یکی از طرفین حق زدن سرویس را به دست آورد، باید از قسمت راست زمین اقدام به زدن سرویس نماید. فقط سرویس گیرنده حق برگشت سرویس را دارد در صورتی که توپ به همبازی گیرنده سرویس برخورد کند و یا ضربه ای به توپ وارد کند خطا محسوب می شود و در این صورت به زننده سرویس یک امتیاز تعلق می گیرد، به جز اولین سرویس هر تیم که دو بار حق زدن سرویس را دارد. پس از برگشت سرویس توسط دریافت کننده هر یک از بازیکنان می توانند به توپ ضربه بزنند. در زدن سرویس اگر عدد پوئن فرد باشد نفر فردزن از سمت راست اولین سرویس را می زند و اگر پوئن زوج باشد نفر زوج زن در سمت راست اولین سرویس را می زند و نفر بعدی از طرف دیگر اقدام به زدن سرویس می کند. هر یک از بازیکنان برنده گیم، می تواند اولین سرویس گیم بعدی و هر از بازیکنان بازنده گیم نیز می تواند اولین دریافت کننده سرویس گیم بعد باشد. (پس از پایان هر گیم و در شروع گیم بعد می توان جای نفرات را عوض کرد).

 

اشتباهات(خطاهای)محوطه سرویس:

۱-اگر بازیکن خارج از نوبت سرویس بزند.

۲-به طور اشتباه از سمت دیگر سرویس زده باشد.

۳-به طور اشتباه در سمت دیگر زمین برای دریافت سرویس ایستاده و سرویس زده باشد.اشتباه محوطه سرویس اگر بعد از زدن سرویس بعدی تشخیص داده شود نباید اصلاح گردد ولی اگر قبل از زدن سرویس بعدی تشخیص داده شود اگر هر دو اشتباه کرده باشند به جا داده می شود ولی اگر یکی از طرفین اشتباه کند و رالی به نفع او تمام بشود به جا داده می شود و چنانچه رالی به ضرر او تمام شود اشتباه اصلاح نمی شود.

 

تاس

به ضرباتی گفته می شود که از ارتفاع بالا به آخر زمین حریف زده می شود. که ۳ نوع است:

الف ) تاس دفاعی با ارتفاع زیاد

ب ) تاس حمله ای با ارتفاع کم

ج ) تاس معمولی با ارتفاع متوسط

مشخصات توپ در تاس دفاعی و حمله ای:

الف) محل فرود توپ : بهترین محل برای فرود توپ در تاس دفاعی و حمله ای در انتهای زمین و گوشه های آن می باشد.

ب) ارتفاع توپ : قوس توپ در تاس دفاعی زیاد بوده مانند سرویس بلند اما در تاس حمله ای نسبت به تاس معمولی کمتر و سرعت توپ نسبت به آن بیشتر می باشد.

نحوه قرار گرفتن بدن و راکت برای زدن تاس کلیر با روی راکت:

(توجه داشته باشید برای چپ دستها بر عکس عمل می شود)

۱) پاها کمی بیش از عرض شانه باز به طوریکه پای چپ در جلو و پای راست در عقب قرار بگیرد.

۲) سنگینی بدن روی پای راست به طوری که شانه چپ به طرف تور قرار داشته باشد.

۳) دست راست از آرنج خم (۹۰درجه) به طوری که راکت در کنار و عقب سر و دست چپ در جلو و بالای سر قرار بگیرد.

۴) سنگینی بدن ابتدا بر روی پای راست ، در حالیکه زانوها کمی خم باشند قرار بگیرد.

۵) سنگینی بدن از پای راست به پای چپ منتقل می شود.در هین موقع راکت را به طرف بالا و در جهت مسیر توپ برای زدن ضربه تاس کلیر حرکت می دهد و دست چپ را به طرف پائین حرکت می کند.

۶) صفحه راکت در بالا و جلوی بدن با توپ تماس پیدا می کند زاویه صفحه راکت به طرف بالا قرار می گیرد.

۷) در موقع برخورد راکت با توپ پاها بر روی پنجه قرار داشته و دست راست کاملا کشیده به طوری که آرنج خم نباشد.

۸) پای راست بعد از زدن ضربه به طرف جلو حرکت میکند.

۹) حرکت راکت بعد از زدن ضربه تاس کلیر به طرف جلو ، پائین و کمی به سمت چپ بدن ادامه می یابد.

نکاتی را که در هنگام زدن تاس کلیر با روی راکت باید بدان توجه نمود.

۱) در موقعی که آرنج خم است باید بازو تقریبا در امتداد شانه قرار بگیرد.

۲) سعی کنید راکت را به طرف توپ با شتاب پرتاب کنید.

۳) در لحظه آخر سعی کنید برای هدف گیری و سرعت بیشتر به توپ از حرکت و نیروی مچ دست راکت دار خود به خوبی استفاده کنید.

۴) حریف نباید بتواند ضربه تاس کلیر شما را در وسط زمین قطع کند.

۵) دقت کنید تاس کلیر شما حتما به انتهای زمین حریف و گوشه های آن برود.

نحوه قرار گرفتن بدن و راکت برای زدن تاس کلیر با پشت راکت:

اصولا بازیکنان خوب کشورها تا آنجا که ممکن است سعی می کنند که تاس کلیر را با پشت راکت نزنند.دلیل این امر آن است که حق انتخاب ضربه او کم می شود. یعنی حریف می داند که که بازیکن دیگر اسمش نمی تواند بزند.

برای اجرای این ضربه سه حالت ممکن است پیش آید.

الف) توپ در سمت مخالف دست راکت دار طوری قرار گیرد که نسبت به بدن زننده کمی جلوتر قرار بگیرد که در نتیجه در پایان پای راست نسبت به پای چپ جلوتر قرار می گیرد.

ب) توپ در سمت مخالف دست راکت دار طوری قرار می گیرد که نسبت به بدن زننده تقریبا مساوی باشد و در نتیجه پای راست در امتداد پای چپ قرار می گیرد.

ج) توپ در سمت مخالف دست راکت دار طوری قرار می گیرد که نسبت به بدن زننده عقب تر قرار دارد و در نتیجه پای راست نسبت به پای چپ به اخر زمین نزدیک تر است.

در هر سه حالت برای زدن تاس با پشت راکت:

۱) پای راست در جهت مسیر توپ حرکت می کند.

۲) پای چپ بر روی پنجه به طوری که تابع حرکت پای راست می باشد چرخش پیدا می کند.

۳) زانوها کمی خم و بالا تنه با گردش کمر به طرف پهلوی قرار می گیرد.

۴) دست راست راکت را به طرف توپ با استفاده از گردش بالاتنه هدایت می کند.

۵) در موقع برخورد راکت با توپ دست زننده تقریبا کشیده می باشد . به طوری که اگر توپ از او دور باشد دست به طور مایل و اگر به او نزدیک باشد تقریبا به صورت عمود خواهد بود زاویه راکت با توجه به نوع تاس دفاعی یا حمله ای یا معمولی بازتر یا کمی بسته تر خواهد بود.

۶) در موقع برخورد توپ با راکت سنگینی بدن با نزدیک ترین یودن

یا دور بودن توپ فرق می کند. اگر توپ به بدن نزدیک بود سنگینی بر روی پای چپ و اگر دور بود روی پای راست می باشد.

۷) پای راست بعد از زدن به طرف جلو و سمت تور و ادامه حرکت به طرف سمت راست بدن خواهد بود.

 

 

 

آندرهند :

به ضربه ای که از جلوی زمین به انتهای زمین حریف زده شود آندرهند می گویند

انواع آندرهند

– آندرهند معمولی ( با ارتفاع متوسط )

– آندرهند حمله ای ( با ارتفاع کم )

– آندرهند دفاعی ( با ارتفاع زیاد )

 

آندرهند کلیر:

فرستادن توپ از سطح پایین تر از تور به انتهای زمین حریف را می گویند.که دونوع است:

۱) آندرهند کلیر دفاعی ( ارتفاع زیاد )

۲) آندرهند کلیر حمله ای ( ارتفاع کم )

مشخصات توپ در آندرهند کلیر دفاعی و حمله ای :

الف) محل فرود توپ : بهترین مکان برای فرود توپ در ضربه های زیر دست دفاعی و حمله ای در انتهای زمین حریف و گوشه های آن می باشد.

ب ) ارتفاع توپ : در آندرهند دفاعی قوس توپ زیاد بوده اما در آندرهند حمله ای ارتفاع توپ نسبت به آندرهند دفاعی کمتر می باشد. از طرفی دیگر سرعت توپ در ضربه های زیر دست حمله ای بیشتر از دفاعی خواهد بود.

 

نحوه قرار گرفتن بدن و راکت برای زدن ضربه آندرهند با روی راکت:

( توجه داشته باشید برای بازیکنان چپ دست بر عکس عمل می شود )

۱) حالت آماده برای دریافت توپ

۲) پای راست در جهت توپ حرکت کرده ، در همین هنگام دست راست که راکت دارد و در طرف راست بدن کمی متمایل به عقب قرار دارد.

۳) پای چپ در حالیکه بر روی پنجه می باشد در عقب قرار دارد.

۴) راکت به طرف توپ حرکت کرده در جلو سمت راست بدن با توپ تماس پیدا می کند. در این هنگام سنگینی بدن بر روی پای راست می باشد.

۵) ادامه حرکت راکت پس از زدن ضربه به طرف شانه چپ می رود.

باید توجه داشت که امکان دارد زننده نتواند با یک گام به توپ برسد برای رسیدن به توپ باید از حرکت جای پای پا استفاده کند. یعنی پای چپ را به جای پای راست و پای راست را به جلو در جهت توپ قرار داده تا بتواند آندرهند کلیر بزند.

 

اسمش ( Smash ) :

به ضرباتی اتلاق می گردد که از ارتفاع بالا با سرعت زیاد به طرف زمین حریف زده می شود.

مشخصات تو پ در اسمش :

الف ) محل فرود توپ : بهترین مکان برای فرود توپ در ضربه اسمش نزدیک به خطهای طولی زمین و در بازی دو نفره در وسط زمین و گاهی اوقات بدن بازیکن حریف خواهد بود.

ب ) ارتفاع توپ : ارتفاع توپ نسبت به تور کم ، سرعت توپ خیلی زیاد و نحوه فرود توپ هر چه به حالت عمودی نزدیک تر باشد بهتر خواهد بود.

 

نحوه قرار گرفتن بدن و راکت برای زدن ضربه اسمش :

( برای بازیکنان چپ دست بر عکس عمل شود )

۱) پاها کمی بیش از عرض شانه باز به طوری که پای چپ در جلو و پای راست در عقب باشد.

۲) سنگینی بدن روی پای عقب قرار دارد به طوری که شانه چپ به طورف تور قرار می گیرد.

۳) دست راست از آرنج خم به طوری که راکت در کنار و عقب سر و دست چپ در جلو و بالای سر قرار بگیرد.

۴) زانوها کمی خم شده است

۵) سنگینی بدن خیلی سریع از راست به پای چپ منتقل می شود.

۶) دست چپ خیلی تند و تیز از بالا به پایین حرکت کرده و در همین هنگام دست راست راکت را با سرعت به طرف بالا و در جهت مسیر توپ برای زدن ضربه اسمش حرکت می دهد.

۷) صفحه راکت در موقع برخورد به توپ تقریبا به طرف تور می باشد و پاها بر روی پنجه قرار می گیرند.

۸) دست راست در هنگام برخورد صفحه راکت با توپ تقریبا کشیده و مچ آن در جهت پایین قرار دارد.

۹) پای راست به طرف جلو حرکت کرده و ادامه حرکت به طرف جلو ف پایین و سمت چپ بدن می باشد.

 

نکات مهم در زدن ضربه اسمش :

۱) تا آنجائیکه امکان دارد توپ را در ارتفاع بالا بزنید.

۲) برای اینکه ضربه اسمش محکمتر باشد از قوس کمر و خم شدن زانوها قبل از زدن ضربه استفاده از مچ دست باز شدن زانوها در هنگام زدن ضربه خوب استفاده کنید.

۳) سعی کنید قبل از زدن ضربه کاملا در پشت توپ قرار بگیرید.

سمش با پشت راکت در بازی بدمینتون اصولا مورد استفاده زیادی ندارد. علت اینکه کمتر زده می شود آن است که نمی شود آن را با شدت در زمین حریف فرود آورد. بخصوص در مواقعی که توپ در انتهای زمین باشد. اما بازیکنها در سطح ملی و بین المللی این ضربه را می زنند و موارد استفاده به موقع آنرا می دانند.

 

نحوه قرار گرفتن بدن و راکت برای زدن ضربه اسمش با پشت راکت:

۱) پای راست در جهت مسیر توپ حرکت می کند.

۲) بالا تنه چرخش پیدا کرده یه طوری که پشت بازیکن به طرف تور قرار می گیرد.

۳) دست راست از آرنج خم می شود.

۴) زانوها خم می باشد به طوری که بدن حالت تقریبا جمع شده ای را دارد.

۵) زانوها باز شده پاها روی پنجه قرار می گیرد.

۶) بالا تنه به همراه دست راکت که راکت دارد باز شده در حالیکه زاویه راکت در جهت لبه تور قرار دارد به شدت به توپ ضربه زده می شود.

 

نکات تکمیلی

یکی دیگر نکات مهم برای زدن ضربه های اسمش ، نصف اسمش و تاس کلیر در بازی بدمینتون پرش جفت به طرف سمت راست عقب برای بازیکن راست دست و سمت چپ عقب زمین برای بازیکن چپ دست می باشد .

مراحل زدن ضربه های سمت راست با پرش جفت :

۱) بازیکن مسیر توپ را دنبال کرده تا شرایط زدن ضربه را تشخیص دهد.

۲) پای موافق دست راکت عقب تر از پای چپ به طرف گوشه زمین قرار می گیرد.

۳) شانه و بالا تنه دست راکت دار متمایل به گوشه زمین و زاویه ساعد و بازو حدود ۹۰ درجه می باشد.

۴)پرش دو پا صورت می گیرد اما فشار بیشتر بر روی پای راست جهت پریدن زیادترمی باشد.

۵) دست راکت دار جم و دست دیگر بالا و تنه چرخش به طرف عقب دارد تا ایجاد دامنه حرکتی برای زدن ضربه نماید.

۶)باز شدن دست راکت دار برای زدن ضربه مورد نظر ، اگر اسمش یا دراپ شات باشد زاویه راکت به طرف لبه تور و اگر تاس کلیر باشد تقریبا به طرف بالا خواهد بود.

۷) ادامه حرکت دست راکت به طرف جلو ، فرود بازیکن بر روی دوپا ، اما بیشتر سنگینی بر روی پای راست خواهد بود.

یکی دیگر از نکات مهم در بازی پیشرفته بدمینتون پرش تک پای قیچی می باشد.زدن ضربه های تاس کلیر، دراپ شاپ و اسمش با این پرش بوسیله بازیکن ها خیلی با ارزش است. این پرسش از آن جهت اهمیت دارد که بازیکنها می توانند توپهایی را که بالای سرشان یا عقب سرشان و یا در سمت مخالف دست راکت دار آنها قرار می گیرد را پوشش دهند و حق انتخاب زدن ضربه بهتری را برای خود ایجاد کنند.

 

نحوه مراحل آموزش پرش تک پای قیچی بالای سر و عقب سر :

توجه داشته باشید مراحل ذیل برای بازیکنان راست دست می باشد برای بازیکنان چپ دست برعکس عمل شود.

۱) پای چپ در جلو و پای راست در عقب قرار می گیرد.

۲) زاویه بین بازو و ساعد دست راست که راکت دارد تقریبا ۹۰ درجه خواهد بود.

۳) دست چپ در بالا و جلوی بدن قرار می گیرد.

۴) سنگینی از پای چپ منتقل می شود به روی پای راست برای جهش نمودن

۵) با فشار بر روی پای راست بازیکن از زمین جدا شده و در همین هنگام بالا تنه و دست راکت دار چرخش پیدا کرده به طوریکه پای چپ در هوا در عقب و پای راست و دست راکت دار در جلو قرار می گیرند.

۶) بعد از زدن ضربه در صورتیکه توپ از بالای سر زده شده باشد فرود بازیکن همزمان یا با فاصله چند صدم ثانیه بر روی دو پا خواهد بود. اما اگر ضربه از عقب سر زده شده باشد فرود بازیکن اول بر روی پای چپ و سپس بر روی پای راست خواهد بود زیرا در هنگام جدا شدن بازیکن از روی زمین پرش به طرف بالا و عقب انجام می شود به همین دلیل بازیکن اول بر روی پای چپ فرود می آید.

 

 

پاسخ دهید