معماری
درد باسن

درد باسن (علت،درمان)

علت درد باسن و نشانه ها و دلایل بیماری باسن،درمان درد باسن و تسکین دردهای طولانی مدت باسن

شایع ترین علت درد باسن استئوآرتریت یا ورم مفاصل به علت کهولت سن، و یا ورم مفاصل به علت روماتیسم است. که هر دو در افراد سالخورده شایع تر است. افرادی که آرتریت دارند احساس خشکی و گرفتگی عضلات دارند و تا حد ممکن حرکت باسن را محدود می کنند.

  • شکستگی استخوان باسن

شکستگی استخوان باسن یکی از مشکلات افراد سالخورده و مسن است. با افزایش سن، استخوان ها ضعیف و شکننده می شوند و با افتادن بر زمین استخوان باسن می شکند.

  • بورسیتیس

تورم کیسه های پر از مایع بورسیت نام دارد. این کیسه ها ماهیچه ها و رباط ها را نگه می دارند و در فعالیت های تکراری که باعث خستگی و برافروختگی مفصل باسن می شود، نقش مهمی ایفا می کند.

  • تاندینیتیس

تاندون ها نوارهای ضخیمی اند که استخوان ها را به عضلات متصل می کنند. تاندینیتیس تورم تاندون هاست. که معمولا بر اثر وارد کردن فشار بیش از حد در فعالیت های تکراری و پشت سر هم ایجاد می شود.

درد باسن

چگونه درد باسن (کفل) را تسکین دهید؟

باسن بزرگترین مفصل بدن انسان است که بیشترین وزن بدن را تحمل می کند و عامل حفظ تعادل بدن است. مفصل استخوان خاصره و ران و ناحیه کفل بسیار نقش مهمی در حرکت بدن دارند. التهاب مفاصل و اماس‌ کیسه‌ های‌ مفصلی‌ در ناحیه کفل می تواند باعث دردناکی این ناحیه شود.

درد مزمن باسن معمولا با سن فرد رابطه مستقیم دارد. با انجام تمرینات ورزشی و تغییر سبک زندگی می توانید درد ناحیه کفل را تسکین دهید. در زیر به برخی موارد در باب تسکین باسن درد اشاره شده است.

  • تغییر سبک زندگی

قبل از هر کار دیگری باید بیماری که منجر به درد ناحیه کفل شما شده است، توسط پزشک تشخیص داده شود. و این مطلب بسیار مهم است که بدانید چه عاملی سبب باسن درد شده است. قبل از این که کیسه های مفاصل ورم کند یا در هنگام ورزش، دچار آسیب شوید، باید به پزشک مراجعه کنید و علت را از او جویا شوید.

  • خوردن دارو برای تسکین درد

طبق نظر پزشک از داروهای غیر استروئیدی مثل آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن استفاده کنید تا التهاب و درد را برای چند ساعت کاهش دهید. به نظر می رسد آسپرین تاثیر قابل توجهی در تسکین درد ندارد و معمولا پزشک داروهای قوی تری را تجویز می کند.

  • گذاشتن یخ روی مفصل کفل

کیسه ای از یخ را تهیه کنید. یخ را چند بار در روز و هر بار به مدت 15 دقیقه روی باسن بگذارید، این کار التهاب را کاهش می دهد. اگر از گذاشتن یخ بر روی کفل احساس ناراحتی می کنید، می توانید کیسه یخ را دور حوله ای بپیچید و در ناحیه درد قرار دهید.

 

  • گرم کردن محل کفل

اگر ورم مفاصل در ناحیه باسن دارید، ناحیه درد را گرم کنید تا درد تسکین یابد. توصیه می شود که حمام آب داغ بگیرید و یا در تشت یا وان آب داغ بنشینید. بالشتک یا کیسه های آب گرم را از بازار تهیه کنید و مستقیما روی مفصل دردناک بگذارید.

اگر ورم کیسه های مفصل (بورسیت ایسکیوگلونئال) دارید از گرما برای کاهش درد استفاده نکنید. گرما می تواند باعث ورم بیشتر کیسه های مفصل نیز شود.

  • استراحت کردن

اگر به باسن شما آسیبی رسیده است بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که با استراحت کردن، به باسن خود فرصت دهید تا التیام یابد. از انجام هر کاری که باعث درد می شود، اجتناب کنید. می توانید کیسه آب یخ را روی محل بگذارید و در مقابل تلویزیون، فیلم نگاه کنید و ذرت بو داده و تخمه بخورید تا زمان سپری شود. بنابراین کفل شما نیاز به استراحت حداقل 24 تا 48 ساعته دارد.

  • اجتناب از نرمش و فعالیت های شدید و سخت

اگر درد شدید دارید بایستی از فعالیت های سخت و مداوم مثل دویدن یا پریدن دوری کنید. این فعالیت ها، سبب التهاب بیشتر و در نتیجه درد بیشتر می شود. به جای دویدن از راه رفتن سریع بهره بجویید.

  • کم کردن وزن

سعی کنید بیشتر از گذشته به روی ترازو بروید و خود را وزن کنید. وزن بالاتر، فشار بیشتری را به باسن تحمیل می کند. وقتی وزن را کم می کنید در هنگام بلند شدن، به غضروف و مفصل فشار کمتری وارد می کنید.

  • پوشیدن کفش مناسب

شما بایستی کفشی بپوشید که کفی استاندارد، طبی و نرمی داشته باشد، همچنین کفی قابل برداشتن باشد تا بتوانید در هنگام ناراحتی پا و کمر، کفی را عوض کنید بنابراین با پوشیدن کفش خوب به کاهش عیوب استخوانی کمک می کنید. کفش مناسب بایستی بتواند صدمه و آسیب وارده به پا را بگیرد، حرکت پا در کفش را محدود کند و فشاری که به پا وارد می شود را در کل پا تقسیم کند و به یک نقطه خاص به طور مداوم فشار وارد نیاید.

برای نمونه درد می‌تواند پیامد افراط در ورزش کردن باشد. این درد معولاً از التهاب یا کشیدگی بافت‌های نرمی چون تاندون ناشی می‌شود و غالباً ظرف چند روز برطرف می‌گردد. اما درد مزمن و طولانی مدت مفصل لگن در بیماری های خاص ریشه دارد.  درد ایجاد شده به دلیل بروز مشکل در مفصل ران از لکن تا زانو نیز منتشر می شود. درد زانو گاهی اوقات تنها نشانه‌ی مشکل داشتن مفصل ران به شمار می‌رود. این گونه دردها را، که بسیار متداول نیز هستند، در اصطلاح درد ارجاعی می‌گویند. درد در لگن یا بیرون مفصل ران نیز حس می‌شود، اگرچه درد باسن خود می‌تواند نتیجه‌ی بروز بیماری در کمر باشد. علت درد لگن ممکن است یکی از موارد زیر باشد:

  1. آرتروز. شایع‌ترین علت درد لگن یا درد باسن آرتروز، به ویژه استئوآرتریت یعنی گونه فرسایشی آرتروز است که به موازات بالا رفتن سن بروز می‌یابد.
  2. شکستگی‌های مفصل ران. عموماً سالمندان، به ویژه مبتلایان به پوکی استخوان که تراکم استخوانی‌اش کاهش یافته است، دچار این شکستگی‌ها می‌شوند.
  3. التهاب تاندون و بورس. بسیاری از تاندون‌های اطراف مفصل ران عضله‌ها را به این مفصل اتصال می‌دهند. این تاندون‌ها به سادگی در صورت استفاده بیش از اندازه یا شرکت در فعالیت‌های سنگین ملتهب می‌شوند و منجر به بروز درد باسن و لگن می شود.
  4. فتق. فتق کشاله ران (اینگوینال) و فتق رانی (فمورال) باعث درد خارجی مفصل ران می‌شوند. بانوان در بارداری به دلیل افزایش فشار روی دیواره‌ی شکم مستعد ابتلا به فتق کشاله ران هستند.
  5. بیماری زنانه. مشکلات کمر و پشت بدن و بیماری‌های زنان. (درد استخوان لگن در زنان گاهی نتیجه‌ی ابتلا به بیماری‌های زنانه است.) اندومتریوز (رشد مخاط و پوشش رحم در جایی دیگر به جز رحم) موجب التهاب و درد باسن و درد لگن می‌شود که برخی از بانوان آن را به صورت درد مفصل ران توصیف می‌کنند. درد کمر، پشت بدن و ستون فقرات نیز منتشر می‌شود و به اطراف باسن و مفصل ران می‌رسد. سیاتیک، یا تحت فشار قرار گرفتن عصب، باعث بروز درد در پشت مفصل ران می‌شود، درد حاصل از سیاتیک از کمر شروع می‌شود و رو به سمت پایین در باسن و پا منتشر می‌گردد.

تشخیص

چنانچه درد در باسن پس از دو هفته یا بیشتر تسکین نیافت و یا تشدید شد، بهتر است هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه نمایید. پزشک در ابتدا پرسش‌هایی را در زمینه‌ی درد تجربه شده و حرکات تشدید کننده درد مطرح می‌کند.  بروز درد هنگام خم کردن مفصل لگن برای بالا و پایین رفتن از پله‌ها و به ویژه زمان به پا کردن جوراب غالباً نشانه‌ وجود مشکل در مفصل ران است. به علاوه لازم است پزشک را در جریان چگونگی شروع علائم، نحوه تأثیرگذاری آنها بر فعالیت‌های روزانه و بروز یا عدم بروز درد لگن در شب بگذارید. سپس پزشک مفصل لگن را برای بررسی دامنه حرکتی آن معاینه می‌کند و به این ترتیب اطلاعات کافی را جهت طرح‌ریزی برنامه درمان درد باسن به دست می‌آورد؛ اگر چه گاهی به منظور تشخیص بعضی بیماری ها انجام آزمایش‌های دیگر نیز ضرورت می‌یابد. از جمله آزمایش‌هایی که ممکن است پزشک دستور انجام آنها را جهت ارزیابی درد باسن و لگن بدهد، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آزمایش‌های خون
  • روش‌های تصویربرداری MRI
  • سی. تی. اسکن و پرتونگاری (اشعه ایکس)

چنانچه پزشک گمان کند که درد لگن از عفونت یا آرتریت روماتوئید ناشی می‌شود، انجام آزمایش خون مفید خواهد بود.

 

درمان

روش‌های درمان درد باسن و لگن معمولاً محافظه‌کارانه (بدون جراحی) هستند و بر بازگرداندن دامنه حرکتی مفصل به حالت طبیعی متمرکز می‌شوند. اگر درد در باسن با مصرف داروهای ساده‌ای چون پاراستامول و ایبوپروفن تسکین نیافت، بهتر است برای درمان به پزشک مراجعه کنید.:

دارو

مسکن‌های ساده‌ای نظیر پاراستامول (ضد درد) در درمان درد باسن مؤثراند. این داروها بهترین نتیجه را زمانی به دست می‌دهند که پیش از شدت گرفتن درد مصرف شوند، در عین حال توجه داشته باشید که نباید آنها را زودتر از چهار ساعت یک‌بار یا بیشتر از هشت عدد در روز مصرف نمود. داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs)، مانند ایبوپروفن، را می‌توانید از فروشگاه‌ها یا داروخانه‌ها تهیه کنید. مسکن‌ها و NSAIDs را می‌توانید در یک دوره‌ی درمانی کوتاه مدت یک هفته‌ای تا ده روزه مصرف کنید. اگر پس از این مدت کاهش درد در استخوان لگن حاصل نشد، بعید است با مصرف بیشتر آنها نتیجه‌ی مثبتی به دست آید و باید به پزشک مراجعه کنید. با این وجود، چنانچه این داروها درد در لگن را تسکین دادند، اما درد مجدداً پس از توقف مصرف دارو عود کرد، می‌توانید یک دوره کوتاه درمانی دیگر را با همان دارو تکرار کنید. استعمال پمادها یا ژل‌های ضدالتهاب بر ناحیه دردناک نیز می‌تواند مفید باشد. درد لگن و باسن در حاملگی، پس از زایمان، استعمال دخانیات، ابتلا به آسم، ناراحتی گوارشی یا زخم معده پیش از مصرف ایبوپروفن یا آسپرین با پزشک یا دکتر داروساز مشورت کنید. چنانچه از اختلال گردش خون، فشار خون بالا، دیابت یا چربی بالا رنج می‌برید، از پزشک یا دکتر داروساز سؤال کنید که آیا مصرف داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب غیر تجویزی برای‌تان مناسب و بدون عوارض است یا خیر، چرا که این داروها گاهی با داروهای مصرفی دیگر تداخل ایجاد می‌کنند.

تزریق

تزریق داروی استروئیدی در صورتی به رفع مشکل درد بالای باسن و لگن کمک می‌کند که درد مفصل التهابی یا بورس ملتهب عامل ایجاد این ناراحتی باشد. تزریق‌ها غالباً تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شوند و معمولاً برای درمان بورسیت تروکانتریک (بورسیت روی برجستگی استخوان دو طرف لگن) بسیار مفید هستند. التهاب تادون عضله ایلیوپسواس را می‌توان با تزریق داروی استروئیدی درمان کرد، البته با توجه به عمق زیاد تاندون ایلیوپسواس این تزریق باید توسط رادیولوژیست انجام شود.  پارگی تاندون ایلیوپسواس را می‌توان با این نوع تزریق با استفاده از ویدئوفلوروسکوپی (گونه‌ای پرتونگاری)، جهت حصول اطمینان از تزریق در محل دقیق، درمان کرد. انجام تزریق به کمک اولتراسوند نیز به تازگی مورد توجه بیشتر پزشکان قرار گرفته است.

فیزیوتراپی و کار درمانی

فیزیوتراپی با بهره‌گیری از فعالیت‌ها و حرکات ورزشی ملایم به حفظ دامنه‌ی حرکتی مفصل ران کمک می‌کند. از این گذشته دکتر فیزیوتراپی نرمش‌های خاصی را برای حفظ یا افزایش قدرت عضله‌های اطراف مفصل ران پیشنهاد می‌دهد و بهترین روش راه رفتن با درد لگن و باسن  و استفاده از عصا یا چوب زیر بغل را به شما آموزش می‌دهد.در صورت استفاده کردن از عصا باید آن را در دست مخالف سمت مفصل آسیب دیده بگیرید و از بلندی مناسب آن مطمئن شوید؛ با توجه به این نکات مشورت با دکتر فیزیوتراپی پیش از تهیه عصا اهمیت قابل ملاحظه‌ای دارد. اگر تصور می‌کنید که انجام بعضی فعالیت‌ها یا وظایف شغلی عامل اصلی درد لگن است، تبادل نظر با متخصص کار درمانی خالی از فایده نیست.همچنین توصیه‌های لازم در خصوص نحوه تغییر دادن حرکات به منظور پیشگیری از بروز مجدد درد در لگن خاصره یا متوقف ساختن آن به شما ارائه می‌شود. اگر محل کارتان مجهز به مرکز مشاوره‌ی سلامت شغلی است، حتماً از این مزیت استفاده کنید.

نرمش

بهتر است بیش از چند روز استراحت نکنید. انجام نرمش‌های ملایم را به محض فروکش کردن درد لگن شروع کنید. نرمش‌های ساده به بازگرداندن دامنه حرکتی به حالت طبیعی، افزایش قدرت عضلانی، کاهش سفتی و درمان درد لگن و بازگشت آن به حالت عادی کمک می‌کنند. در ابتدا نرمش‌های ملایم انجام دهید و به تدریج بر شدت و تعداد دفعات آنها بیافزایید و نرمش‌های پیشرفته‌تر را انجام دهید. دنبال کردن نرمش‌ها بر اساس یک برنامه منظم پس از تسکین درد و بهبود عارضه اهمیت فراوان دارد، چرا که در غیر این صورت پس از سپری شدن چند هفته مجدداً دچار مشکل و درد باسن و لگن خواهید شد. معمولاً بهترین روش این است که فعالیت‌های معمول خود را همچنان پیگیری کنید، اما سعی کنید زیاده‌روی نکنید و فشار زیادی به بدن وارد نیاورید. سرعت مناسب وفق یافتن بدن با شرایط جدید را پیدا کنید و هر روز میزان فعالیت را طبق برنامه افزایش دهید. توصیه‌های زیر را دنبال کنید:

  • روی صندلی‌هایی با ارتفاع کم ننشینید، چون در این صورت مفصل ران تا حد زیادی خم می‌شود و درد تشدید می‌گردد.
  • از حمل اشیاء سنگین خودداری کنید. هنگام خرید، در صورت بروز ناراحتی حین جابجایی سبد خرید، از چرخ دستی استفاده کنید.
  • موقعیتی را بیابید که بیشترین میزان راحتی را هنگام کار کردن داشته باشید تا فشار کمتری به لگن خاصره وارد شود.
  • برای سهولت راه رفتن از عصا استفاده کنید. عصا را در سمت مخالف مفصل دردناک به دست بگیرید. پزشک یا دکتر فیزیوتراپی توصیه‌های لازم را در خصوص بلندی مناسب عصا و بهترین شیوه به دست گرفتن آن ارائه خواهد کرد.
  • در صورت داشتن اضافه وزن، وزن خود را کاهش دهید.
  • شیوه انجام فعالیت‌هایی را تغییر دهید که ایستادن روی یک پا را ایجاب می‌کند: برای مثال سوار ماشین شدن، نشستن روی کناره صندلی و عوض کردن همزمان موقعیت هر دو پا، در عوض جابجایی متناوب آن.

اکثر بیماران با روش های درمانی فوق موفق به بهبودی و کاهش درد لگن و درد باسن می شوند. در بارداری چون فشار زیادی به بدن وارد می شود ممکن است این بیماری بروز کند، اما توجه داشته باشید که درمان درد استخوان لگن در این حالت حتما باید تحت نظر پزشک باشد.

یک روش بهتر تسکین درد باسن عبارت است از تقویت ناحیه توبروزیته ایسکیال با استفاده از پرولوتراپی. تزریق هایی در امتداد توبروزیته ایسکیال صورت می گیرد جایی که عضلات همسترینگ و رباط های ساکروتوبروس یا خاجی-نشیمنگاهی به هم متصل می شوند. این ناحیه ای است که یک پزشک سنتی به ندرت آن را معاینه می کند. مفصل ساکروایلیاک (خاجی خاصره ای) که منبع دیگر درد باسن است هم می تواند محل خوبی برای درمان پرولوتراپی باشد. بنابر تجربه معمولا چهار جلسه درمان پرولوتراپی درد را از بین می برد.
درد مزمن معمولا ناشی از ضعف تاندون یا رباط است (همانطور که درمورد درد باسن هم صادق است) و یا زوال غضروف. بی خطر ترین و موثرترین شیوه درمان برای ترمیم آسیب تاندون، رباط و غضروف با استفاده از داروهای طبیعی پرولوتراپی است. به عبارت ساده تر، پرولوتراپی بدن را تحریک می کند تا نواحی دردناک را ترمیم کند و این کار را از طریق القا/تحریک یک واکنش التهابی خفیف در رباط های ضعیف انجام می دهد. از آنجایی که بدن از طریق التهاب بهبود می یابد (در واقع) پرولوتراپی بدن را تحریک به بهبودی می کند.

پاسخ دهید