معماری
درد در الت تناسلی

درد در آلت تناسلی

۱. آلت تناسلی در هنگام نعوظ درد می‌گیرد.

۲. آسیبی به آلت تناسلی وارد شده است.

۳. نعوظ دردناک یا تورم مانند بدن ارتباط با روابط جنسی بیش از یک ساعت طول کشیده است.

ـ درد تناسلی نشانهٔ چیست:

درد آلت تناسلی به اشکال مختلفی است، اما بیشتر در حالت نعوظ خود را ظاهر می‌کند. تورم طولانی آلت تناسلی، که پرنعوظی نام دارد، در اول ممکن است به‌صورت نعوظ طبیعی باشد و با آن اشتباه شود. اما علت آن عدم تنظیم گردش خون در آلت تناسلی و معمولاً ناشی از آسیب یا دارو است. برخی مردان دچار بیماری قند یا کم‌خونی داسی شکل مستعد پرنعوظی هستند.

یک ضربه ممکن است آلت نعوظ‌یافته را بشکند و به درد و حتی پرنعوظی منجر شود. ممکن است شکستن آلت عجیب به‌نظر برسد اما واقعیت دارد و حتی گاهی ممکن است به بالا برگشته و کبود شود. وقتی درد ناشی از ضربه از بین رود، از این موضوع خنده‌تان می‌گیرد، ولی به‌زودی دچار ناراحتی خواهید شد. چون حتی انزال هم نمی‌تواند نعوظ کاذب آن را برطرف کند. دردش را هم نمی‌توانید پنهان کنید. درد مانند پیچیدن نواری لاستکی به دور انگشت است؛ فشار بر آلت بسیار زیاد است و آن را دردناک کرده است.

این فشار ناشی از جراحت سرخرگ درون آلت است. خون زیادی وارد می‌شود ولی نمی‌‌تواند خارج گردد. میزراه هم که از میان آلت تناسلی می‌گذرد ممکن است آسیب ببیند و ایجاد عفونت کند. آلت تناسلی گاهی بدون نعوظ آسیب می‌بیند. در این حالت ضربه آسیب زیادی به قسمت خارجی دستگاه تناسلی وارد نمی‌کند و فقط اسیب سرخرگی ایجاد می‌کند که به ناتوانی منجر می‌گردد. ضربهٔ خفیف به هرجائی از نوک آلت تناسلی تا سوراخ مقعد می‌تواند سرخرگ را آسیب رسانده و در انسداد ایجاد کند. بیشتر مردم باور ندارند که نصف ساز و کار آلت تناسلی در درون لکن انجام می‌گیرد.

درد در الت تناسلی

شکستگی آلت یا بافت نعوظی اگر به پرنعوظی منجر نشود ممکن است به‌طور غلط التیام یابد یا جوشگاه (اثر زخم) به‌جای بگذارد. این اثر زخم نه‌تنها از جریان خون جلوگیری می‌کند، بلکه یکنواختی نعوظ آلت را هم از بین می‌برد. نعوظ به‌طور طبیعی در تمام جهات روی می‌دهد و اگر جوشگاهی موجود باشد، نعوظ در جهت آن انجام نمی‌گیرد. درست مانند چسباندن نواری روی یک بادکنک و باد کردن آن است.

عفونت یا التهاب میزراه هم کمک است جوشگاه ایجاد کند. سخت‌شدگی سرخرگ درون آلت تناسلی در مردان مبتلا به نوعی جمع‌شدگی و سخت‌شدگی دست به‌نام انقباض دوپویترن دیده می‌شود. علت ایجاد جوشگاه هرچه باشد، نتیجهٔ آن بیماری پیرونی است، یعنی نعوظ دردناک و پیچ‌خوردهٔ آلت تناسلی. این پیچ‌خوردگی در حالت عادی دیده نمی‌شود، ولی ممکن است به‌قدری شدید باشد که عمل نزدیکی را غیر ممکن سازد.

ـ درمان درد تناسلی:

بزرگ‌ترین مشکل درمان نعوظ یا تورم دردناک آلت تناسلی نه خودگرفتاری، بلکه دودلی فرد در مراجعه به پزشک است. نعوظ طولانی بدون رابطهٔ جنسی خطرناک است، چون بافت نعوظی را تخریب می‌کند. اگر این نعوظ ظرف ۴ ساعت درمان نشود، مشکلات جدی به‌دنبال دارد و اگر ظرف ۱۲ ساعت درمان نشود، آسیب غیرقابل برگشت می‌شود. فرد دچار چنان نگران و خجلت زده است که دست دست می‌کند شاید نعوظ از بین برود. اما هرچه تأخیر بیشتر می‌شود، آسیب‌دیدگی بافت دائمی‌تر می‌گردد.

به اورژانس مراجعه کنید. خجالت را کنار بگذارید و فوراً به نزدیک‌ترین بخش اورژانس مراجعه کنید. با درمان به موقع شانس حفظ توان جنسی ۱۰۰ درصد است. و بدون درمان، احتمال ناتوان شدن بین ۲۵ تا ۷۵ درصد است. خوددرمانی نکنید. سالیان سال درمان‌های خانگی برای رفع نعوظ طولانی پیشنهاد شده است. دوش آب سرد، تنقیهٔ آب یخ، کمپرس آب سرد، و غیره، هیچ کدام مؤثر نیستند. این کارها فقط درمان را به تأخیر انداخته و آسیب را دائمی می‌کنند.

رگ‌ها را منقبض کنید. اگر نعوظ طولانی در اثر دارو باشد یا خون از آلت خارج نشود، پزشک ممکن است داروئی به آن تزریق کند تا رگ‌های خونی را منقبض کرده و خون را بیرون براند. از آن مراقبت کنید. اگر شکستگی مختصر و همراه با خونریزی کم و بدون عفونت ادراری باشد، پزشک ممکن است فقط گذاشتن یخ و خودداری از نزدیکی تا التیام کامل را تجویز کند. البته خطر ناتوانی و بدشکلی بعد از عمل جراحی بسیار کمتر است.

درمان‌های کمتر تهاجمی بهتر است. وقتی یک سرخرگ در درون آلت تناسلی زخم شود، پزشک همیشه جراحی را لازم نمی‌‌داند. در عوض ممکن است لخته‌ای خون را با سوند در مجرای سرخرگ فرستاده و خون را بند آورد. وقتی لخته در خون حل شود، زخم نیز التیام یافته است.

اگر میزراه پاره شده باشد، عمل جراحی برای جلوگیری از تجمع ادرار در آلت تناسلی لازم می‌شود. داروهایتان را کنترل کنید. برخی داروها با تأثیر بر جریان خون باعث نعوظ طولانی می‌شوند. این عارضه در بعضی داروهای ضدافسردگی و داروهائی که در آسیب‌دیدگی‌های سر و پشت مصرف می‌شوند شایع‌تر است. استفادهٔ نادرست از داروها برای ایجاد نعوظ هم نعوظ طولانی و دردناک می‌آورند. فهرست تمام داروهای مصرفیتان را به پزشک نشان دهید.

روش‌های درمان:

بیماری پیرونی ممکن است دردناک باشد، اما همیشه لزومی به‌عمل جراحی ندارد و در صورتی که پزشک صلاح بداند، راه‌های دیگری برای رفع توصیه می‌کند. صبر کنید. تقریباً در نصف موارد، اگر گرفتاری خفیف باشد، درد، نه‌ پیچ‌خوردگی، ظرف یک تا دو سال از بین می‌رود. اما اگر نزدیکی امکان‌پذیر نباشد، یا درد شدید باشد، جراحی لازم می‌شو. به‌‌هر حال، تصمیم‌گیری با پزشک است و خود در این مورد تصمیم نگیرید.

ویتامین E بخورید. خوردن ویتامین E به درمان بیماری پیرونی کمک زیادی می‌کند. درمان فراصوتی. درمان با پرتو فراصوتی ممکن است در بازگشت انعطاف‌پذیری نسج جوشگاه مؤثر باشد. تزریق داروهای ضدالتهابی هم مفید است. جراحی. اگر عمل جراحی لازم شود، پزشک بافت‌های سخت شده را بر می‌دارد. در موارد شدید، پیوند بافت آن انجام می‌گیرد.

 

دکتر محمدرضا صفری نژاد دراین‌باره اظهار داشت: «درد در آلت تناسلی می‌تواند علامت یک بیماری مهم در پس‌زمینه باشد مثل عفونت و التهاب پروستات، عفونت‌های مقاربتی یا همان بیماری‌های آمیزشی، مشکل در مجرای ادرار مثل تنگی مجرا و….» وی با اشاره به اینکه شاید مهم‌ترین علت درد آلت تناسلی، دست‌کاری آلت تناسلی و استفاده از دستگاه‌های توان‌بخشی جنسی باشد، افزود: «هرگونه ضربه به آلت تناسلی در حالت نعوظ می‌تواند عواقب بسیار خطرناکی داشته باشد که شایع‌ترین آن‌ها، شکستگی آلت تناسلی است.»

این اورولوژیست، مهم‌ترین و خطرناک‌ترین علت درد در آلت تناسلی هنگام نعوظ را بیماری پیرونی دانست و ادامه داد: «این بیماری به دلیل ضربات مکرر و دست‌کاری مکرر آلت تناسلی تظاهر پیدا می‌کند. بیماری پیرونی دارای 3 مرحله حاد، مزمن زودرس و مزمن دیررس و شاه علامت مرحله حاد، احساس درد در آلت تناسلی به‌خصوص حین نعوظ است.»
صفری نژاد در ادامه افزود: «اگر در این مرحله بیمار به پزشک مراجعه کند، احتمال اینکه با درمان جلوی پیشرفت بیماری گرفته شود، بسیار است، ولی صد درصد نیست. این مرحله حدود 12-6 ماه طول می‌کشد و بیشتر مردان مبتلا نیز یا به آن اهمیت نمی‌دهند یا اینکه به علت خجالت به پزشک مراجعه نمی‌کنند. پس از سپری شدن این مرحله، بیمار وارد فاز مزمن زودرس می‌شود که در آن به‌تدریج بافت فیبری در اجسام غاری ایجاد و پلاک تشکیل می‌شود. درنهایت آلت تناسلی حین نعوظ به‌طرف پلاک کج خواهد شد.» رییس انجمن علمی سلامت خانواده با اشاره به اینکه اندازه و تعداد پلاک با توجه به‌شدت بیماری و مدت‌زمانی که از آن سپری‌شده، متغیر است، گفت: «گاهی اندازه پلاک مثلاً 5×5 میلی‌متر و منفرد است و گاهی بیمار مثلاً دو عدد پلاک 2×2 سانتی‌متری روی آلت تناسلی خود دارد. این پلاک‌ها به‌راحتی با دست قابل‌لمس هستند و ضمن کج و کوتاه کردن آلت‌، به توانایی نعوظ بیمار نیز آسیب می‌زنند. اگر این بیماری به‌موقع تشخیص و درمان نشود، سیر آن به‌طرف ناتوانی جنسی کامل است.»

به گفته صفری نژاد، ‌بیماری پیرونی معمولاً پس از دهه پنجم زندگی ایجاد می‌شود و بیماری نسبتاً نادری است. ولی متأسفانه در کشور ما بیشتر در دهه سوم و چهارم زندگی تظاهر پیدا می‌کند و بسیار شایع هم است. وی بابیان اینکه یکی از علل مهم، استفاده از دستگاه‌هایی است که سازندگان آن به‌دروغ مدعی هستند اندازه آلت تناسلی را تغییر می‌دهد، گفت: «خوانندگان محترم به‌خصوص مردان جوان باید دقت داشته باشند که این‌ها تبلیغات موهومی و دروغ محض هستند و هیچ دستگاه، کرم، داروی خوراکی و… باعث تغییر اندازه دستگاه تناسلی نمی‌شود و نباید در دام آن افتاد. اندازه آلت تناسلی فقط با جراحی تغییر می‌کند، آن‌هم در مواردی که با تعریف علمی، مردی دچار مشکل در اندازه آلت باشد. به‌عبارت‌دیگر، عمل جراحی به‌دلخواه بیمار انجام نمی‌شود. اگر هر مردی از این دستگاه‌ها استفاده کند باید ازنظر وجود احتمالی بیماری پیرونی بررسی شود.»

 

درد در آلت تناسلی زن

بسیاری از خانم ها به دلیل درد واژن از ارتباط جنسی با همسر خود طفره می روند. اینگونه زنان در هنگام برقراری یک رابطه جنسی احساس درد شدید در ناحیه مهبل خود می کنند.

 

اختلال جنسی دیسپارونیا

شرم و حیا باعث می‌شود بسیاری از خانم‌هایی که این مشکل را دارند، به متخصص زنان مراجعه نکنند و هرطور هست، با این درد بسوزند و بسازند. البته شاید هم بتوان به آنها حق داد. بسیاری از آنها نمی‌دانند که این مشکل در دنیای پزشکی شناسایی شده و راه‌حل‌هایی برای درمان آن وجود دارد.

 

گاهی مشکلات بین زن و شوهر و مشکلات شخصی‌‌ای که با هم دارند، باعث می‌شود این حالت به وجود آید.

 

آنها نمی‌دانند باید به کدام متخصص یا مشاور مراجعه کنند و هنگام مراجعه چه بگویند و موضوع را چه‌طور مطرح کنند. این‌طور می‌شود که به علت درد غالبا از برقراری ارتباط زناشویی با همسرشان طفره می‌روند و همین، مشکلات خانوادگی‌‌شان را پیچیده‌تر می‌کند‌ و گاهی همین مشکل قابل‌حل باعث از هم پاشیدن کانون خانواده‌ای می‌شود.

 

در این رابطه با دکتر افتخار، متخصص زنان و عضو هیأت علمی‌دانشگاه علوم پزشکی تهران و کلینیک سلامت خانواده گفتگو کرده‌ایم.

 

دیسپارونیا چیست؟
به هرگونه فعالیت زناشویی که همراه با درد باشد، دیسپارونیا یا فعالیت زناشویی دردناک می‌گویند. درد ممکن است با اولین نزدیکی اتفاق بیفتد که به آن اولیه می‌گویند و یا ثانویه باشد یعنی یک خانمی‌سال‌ها از زندگی زناشویی‌اش بگذرد و در سنین میانسالی دچار این دردها ‌شود.

 

برای تشخیص مشکل اصلی، نوع درد هم مهم است. گاهی ممکن است خانمی بگوید قبل از اینکه فرآیند فعالیت زناشویی شروع شود، درد شروع می‌شود و یا بعضی بیمارها حتی وقتی به آنها نزدیک هم نشده‌اند، احساس درد می‌کنند.

 

شدت درد هم فرق می‌کند. گاهی چند روز اول بعد از ازدواج شکایت شروع می‌شود و بعد کم‌کم و یا با درمان‌های خیلی ساده رفع می‌شود اما گاهی ممکن است درد آن چنان شدید باشد که اقدامات تخصصی‌تر را لازم داشته باشد.

 

علل جسمی دیسپارونیا
• عفونت در دستگاه تناسلی (واژینیت)

 

• عوارض جراحی؛ مثلاً گاهی فرد زایمان داشته و در جای برشی که ایجاد کرده‌اند، ممکن است بعداً حساسیتی ایجاد شود که در رابطه زناشویی دچار درد شود و یا جراحی‌های دیگر. البته زمانی که جراحی مربوط به دستگاه تناسلی است، احتمال ایجاد مشکل بیشتر است؛ مثلاً بعد از جراحی‌ای که به عنوان جراحی افتادگی رحم می‌شناسند.

 

• رادیوتراپی ممکن است باعث فیبروز و تغییر شکل درقسمت تحتانی دستگاه تناسلی شود. در این موارد نیز نزدیکی ممکن است باعث درد شدید شود.

 

• در یائسگی زودرس چون ترشح استروژن در بدن کم می‌شود و جریان خون داخل واژن کاهش پیدا می‌کند، در نتیجه واژن خیلی خشک شده و انعطاف‌پذیری آن کم می‌شود حتی تنگ شده و طول آن نیز کاهش می‌یابد. در این شرایط مراحل آماده‌سازی که در خانم‌ها باید برای رابطه زناشویی اتفاق بیفتد، برای این افراد نمی‌تواند به خوبی صورت بگیرد.

 

• در شیردهی، مقدار استروژن زنان پایین می‌آید و خانم‌های شیرده، دچار خشکی واژن می‌شوند. در این شرایط نیز مقاربت برای آنها ممکن است دردناک باشد.

 

• عفونت‌های داخل لگنی می‌تواند باعث ایجاد التهاب در لگن یا چسبندگی شود و نهایتا می‌تواند زمینه ایجاد درد را در زمان فعالیت زناشویی فراهم سازد. چسبندگی ثانویه به جراحی‌های قبلی از دیگر علل آن است حتی مریض در نتیجه جراحی‌های غیر زنان مثل آپاندیسیت یا جمع شدن مایع داخل لوله و التهابی که به دنبال آن ایجاد می‌شود، ممکن است نزدیکی خیلی دردناک داشته باشد.

 

• عفونت‌های مزمن مثانه

 

• سندرم روده‌ تحریک‌پذیرو یبوست مزمن

 

آندومتریوز؛ بیماری‌ای که در آن بافت داخل رحم به غیر از جای خود، در جای دیگری مثلاً داخل شکم کاشته می‌شود. این بیماری هم باعث چسبندگی خیلی شدید می‌شود. این گروه معمولاً علاوه بر مقاربت، قاعدگی دردناک نیز دارند. بعضی از این افراد ممکن است نازایی نیز داشته باشند. این افراد معمولاً دردهای عمیق در لگن خود احساس می‌کنند.

 

آیا علت درد در هنگام فعالیت زناشویی، کمبود محبت بین زن و شوهر است یا این درد منشا روانی دارد؟
گاهی ممکن است علت درد، روانی باشد. فرد اضطراب دارد یا چیزهایی که برایش تعریف کرده‌اند باعث نگرانی او شده و در نتیجه ناخودآگاه باعث انقباض عضلات کف لگن او می‌شود. این انقباض گاهی می‌تواند آن قدر شدید باشد که درد ایجاد کند.

 

گاهی مشکلات بین زن و شوهر و مشکلات شخصی‌‌ای که با هم دارند، باعث می‌شود این حالت به وجود آید؛ مثلاً زنی شوهرش را قبول ندارد یا مردی زنش را کتک می‌زند؛ خب، ممکن است که این زن دچار درد در زمان نزدیکی ‌شود چون شاید اصلاً نتواند یا نخواهد از شوهرش تبعیت کند.

 

گاهی اوقات هم مشکلات واژینیسموس وضعیتی است؛ مثلاً فرد در ازدواج اولش مشکلی نداشته اما حالا که بعد از طلاق دوباره ازدواج کرده، با شوهر دوم‌اش نمی‌تواند رابطه‌ای داشته باشد. این‌ها نشان می‌دهد که مسایل روانی مطرح است.

 

ممکن است علل جسمی هم در این رابطه دخالت داشته باشند؟
بله، این موضوع علل مختلفی دارد که یک سری علل ممکن است مربوط به خود دستگاه تناسلی باشد اما یک سری دردها ممکن است دردهای راجعه، زوجین اعضای بدن باشد یعنی در واقع مشکل در بخش دیگری است اما باعث درد در زمان نزدیکی می‌شود.

 

مهم‌ترین نکته، علت‌شناسی این مشکل و پی بردن به عامل ایجادکننده آن است؛ از عفونت دستگاه تناسلی بگیرید تا جای زخم عمل جراحی، رادیوتراپی در منطقه، حتی در هنگام شیردهی هم به علت کاهش میزان استروژن خون، خشکی واژن اتفاق می‌افتد و می‌تواند باعث بروز درد شود.

 

البته علل خارج دستگاه تناسلی زنانه هم مطرح هستند؛ مثلا سیگار، عدم تناسب وزن زن با همسرش، یبوست مزمن، سندرم روده تحریک‌پذیر و….

 

ممکن است این درد در اوایل ازدواج در دوران جوانی وجود نداشته باشد و در سنین میانسالی تازه شروع شود؟
بله؛ سندرمی ‌وجود دارد که خانم‌هایی در سنین میانسالی و خانم‌هایی که نزدیک یائسگی هستند (مثلا 38 یا 40 سال به بالا تا زمان یائسگی که واقعاً علتش ناشناخته است) را مبتلا می‌کند.

 

این خانم‌ها سوزش و احساس خشکی در ابتدای واژن دارند. زمانی که می‌خواهند اقدام به رابطه زناشویی کنند؛ آن خشکی، خیلی دردناک می‌شود و به همین دلیل، درد شدید باعث انقباض شدید عضلات کف لگن می‌شود و در نتیجه فعالیت زناشویی برایشان خیلی سخت و گاهی غیرممکن می‌شود.

 

با توجه به این فهرست بلندبالای علل که اشاره کردید، برای تشخیص باید چه کار کرد؟
برای تشخیص، فرد باید هم از نظر روانی بررسی شود و هم از نظر جسمی. زن و شوهرهم حتماً باید باهم ویزیت شوند. اولین گام این است که علت مشکل کاملاً مشخص شود. معاینه دقیق، بررسی هورمونی، بررسی عفونت ادراری و یک شرح‌حال خوب و کامل از زوجین و روابط‌شان باید گرفته شود.

 

اینکه زن سابقه اسهال یا یبوست مکرر داشته، بررسی روان‌پزشکی، سابقه جراحی، سابقه مصرف داروها ، سوء‌مصرف مواد مخدر، الکل، سیگار و همه این‌ها را بررسی می‌کنیم و در کنارش اینکه روابط‌شان از اول ازدواج چه طور بوده و در نهایت با توجه به علل ایجادکننده، درمان را برنامه‌ریزی می‌کنیم.

 

اگر عفونت داشته، عفونت را برطرف می‌کنیم و اگر مشکل هورمونی بوده آن را رفع می‌کنیم. بسیاری از زوج‌ها ممکن است مشکل‌شان عدم آموزش جنسی درست باشد. با کمی‌صحبت، راهنمایی یا وسایل کمکی مشکل‌شان به خوبی حل می‌شود و اگر نیاز به مشاوره‌های روان‌شناسی وجود داشته باشد، به متخصصین مربوط معرفی می‌شوند.

 

آماری که در کشورهای دیگر وجود دارد، نشان داده که تنها نیم تا یک درصد مشکلات آن قدر جدی می‌شود که درمان‌های تکمیلی نیاز دارد.

 

این درمان‌های دیگر که این گروه اندک به آن نیاز دارند، شامل چه درمان‌هایی است؟
در واژینیسموس‌ها یکی از کارهایی که انجام می‌شود، آموزش شل کردن عضلات است. (این افراد به تدریج یاد می‌گیرند که کدام عضلات را باید شل کنند)، یا استفاده از مشاوره‌های روان‌شناسی و یا تجویز دارو برای کاهش میزان اضطراب در زمان نزدیکی، در آخرین مرحله و زمانی که کارهای دیگر را نمی‌توان انجام داد از ترکیبات بوتولیسم استفاده می‌کنیم که با تزریق آن به عضلات، آنها برای 6 ماه شل می‌شوند و در این مدت ترس و اضطراب فرد از این رابطه از بین می‌رود.

 

نکته مهم این است که درمان‌ها باید دونفره باشد یعنی زن و شوهر هردو در برنامه درمانی و مشاوره قرار گیرند. این طور نیست که به خانم نسخه‌ای بدهیم و بگوییم که برود خانه. برای درمان هر دو نفر باید حضور داشته باشند و هر دو همکاری داشته باشند تا نتیجه بگیرند.

پاسخ دهید