معماری
نقرس

روشهای درمان نقرس

درمان نقرس،علائم نقرس و راههای درمانی،داروی گیاهی ضد نقرس،بالا بودن اسید اوریک،پائین آوردن نقرس،نسخه طب سنتی نقرس
در مرحله حاد، استراحت در بستر تا برطرف شدن التهاب و درد، دارو درمانی
تجویز داروهای ضد نقرس (کلشی سین، آلوپورینول، پروبنسید، سولفین پیرازون)
تجویز داروهای مسکن ضد التهاب غیر استروئیدی (ایندومتاسین، ایبوپروفن، دیکلوفناک)
تجویز داروهای کورتیکوستروئید (پردنیزون، پردنیزولون، بتا متازون، تریامسینولون)
توصیه های مهم:
فعالیت
توصیه می شود که از دست زدن به مفصل گرفتار یا حرکت دادن اندام گرفتار تا زمان برطرف شدن درد اجتناب شود.
از کمپرس سرد(کیف یخ) در مواقع بروز درد جهت تسکین درد استفاده شود و از بکار بردن گرما و گرم نمودن مفصل اجتناب شود (گرما موجب تشدید التهاب و درد می شود)
محدودیت در انجام تشریفات ورزشی وجود ندارد. به جز اینکه در مواقع درد و التهاب از انجام حرکات ورزشی باید خودداری شود (در این زمان بیمار باید استراحت کند).
تغذیه
توصیه می شود روزانه حداقل 3-2 لیتر مایعات (8 لیوان بزرگ) مصرف شود. (بخصوص چای و قهوه)

در اثر تجمع بیش از اندازه اوراتها و اسید اوریک در بدن ایجاد می شود. اصولاً مفاصل را دچار اختلال می کند، اما امکان آسیب به جاهای دیگر نیز وجود دارد مثل عناصر اطراف مفاصل، تاندونها و … اما در واقع بافت خارج مفصلی اصلی که در نقرس آسیب می بیند، کلیه است. در واقع کریستالهای اورات در کلیه ها هم شکل می گیرند که در نهایت منجر به ایجاد سنگ کلیه می شود. البته تشکیل سنگهای کلیوی در درصد بسیار کمی از بیماران دیده
می شود. در ابتلاء به نقرس یک زمینه ارثی نیز وجود دارد و معمولاً مردان میانسال و بالاتر بیشتر درگیر می شوند. خانمها به علت بالا بودن سطح استروژن خونشان یک مقاومت ذاتی نسبت به نقرس دارند پس بطور شایع در خانمهای بالای 60 سال دیده می شود. در سنین زیر بلوغ زیر نقرس در هر دو جنس نادر است. فاکتورهای غذایی، داروها، سن، جنس، میزان و مدت بالا بودن اسید اوریک تا حدود زیادی در میزان بروز نقرس نقش دارد.
علائم بالینی

تجمع کریستالهای اورات در مفصل شست پا، مفاصل کوچک دست ها، مچ دست ها و آرنج ها، گرمی و درد مداوم و محدودیت حرکت مفصل، درد شدید شبانه.

بررسی های تشخیصی

علائم بالینی، کشیدن مایع مفصلی و بررسی میکروسکوپی آن (بیانگر وجود کریستالهای سوزنی می باشد) رادیوگرافی از مفصل آسیب دیده.

در صورت تجویز پروبنسید، توصیه می شود که از مایعات فراوان استفاده شود (جهت کاهش خطر تشکیل سنگ های کلیوی از جنس اسید اوریک). از مصرف الکل، مقادیر زیاد آسپرین با دارو اجتناب شود از رژیم غذایی کم پورین (تخم مرغ، پنیر و سبزیجات) استفاده شود.
در صورت تجویز سولفین پیرازون، توصیه می شود که همراه غذا مصرف شود و در صورت زخم معده، زخم های گوارشی نباید مصرف شود.
در صورت تجویز مسکن و کورتون نکات مراقبتی لازم آموزش داده می شود (جهت کسب اطلاعات مبحث آرتریت روماتوئید رجوع شود).

سایر نکات آموزشی

توصیه می شود که از اضطراب و ناراحتی اجتناب شود. بدین منظور تکنیک های آرام سازی و شل کردن عضلات بدن در مواقع بروز استرس توصیه می شود.
مراقبت از پوست: توصیه می شود که از مرطوب کننده
از رژیم غذایی حاوی پورین و پروتئین بالا (اسید اوریک از متابولیسم پورین بوجود می آید) پرهیز شود. این غذاها شامل: نان شیرین، آب جو، شاه ماهی، الکل، گوشت قرمز، قارچ، باقلا، لوبیا، نخود فرنگی، عدس، اسفناج، مارچوبه، گل کلم، جگر، مغز و ماهی ساردین
می باشد. رژیم غذایی با محدودیت تنها تا زمانی باید رعایت شود که سطح اسید اوریک خون پایین آمده باشد (کمتر از 7 میلی گرم)
توصیه می شود که افراد عادی از رژیم غذایی پر کربوهیدارت، کم چربی و کم پروتئین استفاده کنند. (پروتئین حدود 60 گرم در روز و ترجیحاً از منابع سبزیجات و میوه ها استفاده شود).
در صورت چاقی یا اضافه وزن، توصیه به کاهش وزن (چاقی باعث شدن بیماری نقرس می شود).

دارو درمانی
در صورت تجویز کلشی سین، توصیه می شود که روزانه 10-8 لیوان مایعات مصرف شود. از رژیم غذایی حاوی پورین (این غذاها مانند: ماهی ساردین، گوشت قرمز، لوبیا، باقلا و …) استفاده نشود و در صورت بروز علائمی مثل تب، گلو درد، خستگی و کرختی به پزشک اطلاع داده شود.
در صورت تجویز آلوپورینول، توصیه می شود که روزانه 12-10 لیوان مایعات مصرف شود (جهت کاهش عوارض کلیوی) و از انجام فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارد مانند رانندگی و کار با ماشین آلات سنگین اجتناب شود.