معماری

سلولیت

سلولیت

سلولیت، التهاب حاد منتشر بافت نرم است. برخلاف آبسه، کانونی نبوده و نمی تواند از روی پوست و مخاط درناژ شود. به همین دلیل تمایل به گسترش از طریق فضاهای بافتی و در امتداد سطوح فاشیال (fascial planes) دارد (۲۸). این نوع واکنش بافتی توسط میکروارگانیسم هایی که مقادیر قابل توجهی هیالورونیداز و فیبرینولیزین تولید می کنند، ایجاد می شود. به عنوان مثال استرپتوکوکها و استافیلوکوکها از مهمترین میکروارگانیسم های تولید کننده هیالورونیداز و فیبرینولیزین هستند (۱۹). سلولیت های صورت و گردن، غالبأ ناشی از عفونت های دندانی هستند که متعاقب آبسه های پری اپیکال واستئومیلیت ها و یا بیماری های پریودنتال ایجاد می شوند. عموماً بیماری های پریودنتال متعارف نسبت به بیماری های پری اپیکال کمتر تمایل به ایجاد سلولیت دارند. با این وجود در عفونت های
پری کرونال یا پری کرونیت در اطراف عقل نهفته مندیبل، ایجاد سلولیت و تریسموس شایع است

خصوصیات کلینیکی:

در سلولیت، ناخوشی، تب و لکوسیتوز وجود دارد. تورم سفت منتشر و دردناک در ناحیه بافت نرم دیده می شود. پوست اطراف ملتهب و قرمز تا ارغوانی است. در موارد گسترش التهاب به نواحی عمقی، رنگ پوست حتی میتواند طبیعی باشد (۴۳). لنفادنوپاتی موضعی هم موجود است. در موارد عفونت های ماگزیلا، تورم نیمه فوقانی صورت و در موارد مندیبل تورم منتشر نیمه تحتانی صورت دیده می شود. سلولیت های صورتی عموماً تمایل به کانونی شدن، تشکیل آبسه و درناژ پوستی یا مخاطی دارند که در این شرایط Phlegmon نامیده می شوند (۶).

خصوصیات هیستوپاتولوژیک:

در بررسی هیستوپاتولوژیک ناحیه سلولیت، ارتشاح منتشرسلول های نوتروفیل و گاهی لنفوسیت همراه با مقادیر نسبتأ زیاد و قابل توجه مایع سروزی و فیبرین که باعث جدا شدن رشته های همبندی یا عضلانی می گردند، دیده می شود (۲۳).

درمان و پیش آگهی:

تجویز آنتی بیوتیک و حذف عامل عفونی است. اگر علت بیماری پری اپیکال بود، درمان ریشه و یا کشیدن دندان باید انجام شود، به دلیل آن که آنتی بیوتیک تراپی به تنهایی بدون حذف عامل عفونی،کافی نیست و باعث عود ضایعه می گردد

پاسخ دهید