معماری

عفونت کانونی

عفونت کانونی
کانون عفونت، یک ناحیه ی محدود بافتی است که با میکروارگانیسم های پاتوژنیک خارجی عفونی شده است و اغلب به یک سطح مخاطی یا پوستی نزدیک می باشد. عفونت کانونی متاستاز میکروارگانیسم ها یا توکسین آنها از یک کانون عفونت است که قادر به آسیب
بافتی باشد (۶).
مکانیسم های عفونت کانونی:
به طور کلی دو مکانیسم پذیرفته شده برای ایجاد عفونت کانونی وجود دارد که شامل دو مورد زیر می باشد:
۱- متاستاز میکروارگانیسم از یک کانون عفونی توسط خون و لنف.
۲- راه یافتن محصولات سمی میکروارگانیسم ها از راه خون و لنف به بافتها و ایجاد واکنش ازدیاد حساسیت.
کانونهای دهانی عفونت:
حداقل سه منبع اصلی عفونت در دهان وجود دارد که می توانند باعث عفونت کانونی شوند:
۱- ضایعات پری اپیکال عفونی مانند گرانولوم پری اپیکال، رادیکولرکیست و بخصوص آبسه های پری اپیکال
۲- دندانهایی که کانال های عفونی یا نکروزه بدون ضایعه پری اپیکال دارند.
۳- بیماری های پریودنتال خاصه در موارد کشیدن و یا دستکاری(manipulation) دندان ها
با توجه به وجود احتمال ایجاد و تشدید برخی از بیمار یهای سیستمیک، به دنبال حضور کانون های دهانی عفونت، از برخی از این بیماری ها در ذیل نام برده شده است

پاسخ دهید