معماری
کاهش شنوایی

عوامل ایجاد كاهش شنوايي ( كري )

کاهش شنوایی

 

 

 

 

كاهش شنوايي يا كري
Hearing Loss or Deafness

در حدود 4 درصد افراد زير45 سال دچار درجات متفاوتي از كاهش شنوايي هستند.(مرد و زن بطور يكسان) و با افزايش سن بيشتر مي شود. به طوري كه شيوع ان در افراد 65 سال به بالا به حدود30% و در افراد بالاي 75 سال به حدود 35% مي رسد.
در كل شايعترين علت كري متوسط يا شديد در اطفال اختلال ژنيتيكي در حدود 50% موارد و سپس مننژيت است. علل كري بسيار زياد است و ما در اينجا فقط به ذكر علل شايع و مهم آن اكتفا ميكنيم.

 

عفونتها:
عفونتهاي گوش:
شايعترين علت كاهش شنوايي انتقالي در اطفال اوتيت ميانياست كه با درمان مناسب اكثراً گذرا و موقتي است در صورت بروز عوارضي همچون لابيرنتيت چركي. آبسه مغزي و منژيت كاهش شنوايي حسي-عصبي نيز وجود خواهد داشت.
 نكته:
در اوتيت مياني حاد و مزمن چركي حتي بدون بروز عارضه اي ممكن است كاهش شنوايي حسي- عصبي نيز بروز كند كه علت آن ورود توكينهاي باكتريها به گوش داخلي است.

 

منژيت باكتريال:
منژيت دومين علت شناخته شده كري حسي-عصبي دركودكان بوده و علت ان بروز لابيرنتيت چركي است. علت شيوع SNHL در مننژيت پينوموكوكي 30% مننگوكوكي 10% و در مننژيت ناشي از هموفيلوس آنفلوانزا b بين 5%تا20% است.
 نكته:
تجويز دگزامتازون در مننژيت باكتريال كودكان مي تواند از بروز كاهش شنوايي به ميزان زيادي جلوگيري كند.
عفونت اسپيروكتي: سيفيليس مادرزادي و نيز اكتسابي مي تواند منجر به كاهش شنوايي يك يا دو طرفه بشود كه ممكن است به طور ناگهاني و يا تدريجي با سيري پيشرونده باشند.

 

سلك عفونت سل در كشورهاي آسيايي نسبتاً شايع بوده مي تواند منجر به كاهش شنوايي هدايتي يا حسي- عصبي شود.

 
 چند نكته:

1. عفونت سلي گوش تقريباًهميشه با سل ريوي همراه است.
2. در هر بيمار با اوتيت مياني مزمن و وجود سوراخهاي متعدد در پرده صماخ بايستي به فكر
TB بود تا اينكه خلافش ثابت شود.

 

عفونتهاي ويروسي:
عفونتهاي ويروسي خصوصاً سيتومگالوويروس اوريون سرخك هرپس زوستر و آنفلوانزا مي تواند باعث SNHL شوند.(از طريق مننگوانسفاليت و يا لابيرنتيت).
پير گوشي:
Presbycusis

اين نوع كاهش شنوايي حسي –عصبي و متعاقب افزايش سن بوده يك روند طبيعي محسوب مي شود و احتمالاً به دليل تغييرات آتروفيك سلولهاي گانگليون اسپيرال است. «فاكتورهاي ژنتيك- متابوليسم – تغذيه- آب و هوا- استرس- تغييرات بافت همبند –واكنش هاي عروقي همبند- واكنش هاي عروقي و سر وصدا» احتمالاً در ايجاد آن مؤثرند.
كاهش شنوايي حسي –عصبي دو طرفه بوده و معمولاً در فركانس هاي بالا ديده مي شود و بتدريج به طرف فركانس هاي پايين پيشرفت مي كند و سن شروع آن معمولاً 50الي 60 سالگي بوده و سير آهسته ولي پيشرونده اي دارد.

تدابير درماني:
پرهيز از سر و صدا و در صورت لزوم استفاده از سمعك.

پاسخ دهید