معماری
مسمومیت با اکسیژن

مسمومیت با اکسیژن

مسمومیت با اکسیژن دربخش های ویژه مخصوصا دربیماران تحت تهویه مکانیکی درصورتیکه Fio2 دستگاه بیش از ۵۰ درصد بمدت ۲۴-۴۸ ساعت باشد خطر مسمومیت با داروی اکسیژن عارض میشود
استفاده از اکسیژن باغلظت ۶۰ درصد به مدت ۳۶ ساعت واکسیژن ۱۰۰ درصد برای ۶ ساعت باعث بروز مسمومیت با اکسیژن میشود
علایم بصورت صدمه به غشا تنفسی. میکرو آتلکتازی ( آتلکتازی های کوچک)، دیسترس تنفسی حاد ( ARDS) بروز میکند
در بیماران تحت تهویه مکانیکی برای پیشگیری از مسمومیت بااکسیژن غلظت اکسیژن ( Fio2) را به زیر ۵۰ درصد برسانید ومدت استفاده از اکسیژن را محدود کنید برای بالا بردن درصد اشباع اکسیژن ( Sao2) بجای بالا بردن Fio2 از پیپ ( PEEP) روی دستگاه استفاده کنید
اکسیژن یک دارو ست پس برای هربیمار بدون دیسترس تنفسی وافت اشباع اکسیژن ( Spo2<90) لزومی به تجویز حتی با کانیول بینی نیست
مسمومیت با اکسیژن خطرناکترین عارضه اکسیژن درمانی ست
برای جلوگیری از صدمه غشاهای مخاطی راه های تنفسی، اکسیژن بصورت گرم ومرطوب وارد ریه بیمار شود
اکسیژن بشدت محترق است وخطر آتش سوزی دارد هنگام استفاده از اکسیژن از ایجاد هرگونه جرقه جلوگیری شود
هیپروکسی ( Hyproxia) عارضه ایست که بدنبال مصرف اکسیژن با درصد بالا و مدت طولانی عارض میشود مصرف طولانی اکسیژن باعث تولید رادیکالهای آزاد اکسیژن وصدمه به بافت اندوتلیال عروقی ریه وبروز عارضه صدمه حاد ریه ( Acute lung Ingery) میشود
مهمترین منبع اطلاعاتی برای پیشگیری از مسمومیت با اکسیژن ABG است هدف این است که فشار اکسیژن آلویولی ( pao2) را درحد ۶۰-۹۰ میلی متر جیوه حفظ شود

پاسخ دهید