معماری
پریودنتیت اپيكالی مزمن

پریودنتیت اپیکالی مزمن و پری اپیکال گرانولوما

تقریباً ۷۵% ضایعات التهابی اپیکالی را پری اپیکال گرانولوما تشکیل می دهد (۲۳). علایم بالینی شامل درد شدید دندان، حساسیت شدید دندان نسبت به دق یا درد حین غذا خوردن که در پریودنتیت حاد اپیکالی و آبسه های پری اپیکال مشاهده می شود، در پریودنتیت مزمن اپیکالی و گرانولوم پری اپیکال خفیفتر است و این عارضه گاهی حتی بدون هیچ علامت بالینی می باشد (۲۳و۴). به دلیل نکروز پالپ، دندان به سرما یا گرما یا جریان الکتریکی پالپ تستر پاسخ نمی دهد (۲۹).

 

شکل ۴٫ نمای رادیوگرافیک پری اپیکال گرانولوما(۲۳)
شکل ۵٫ نمای هیستوپاتولوژی یک پری اپیکال گرانولوما متشکل از

بافت جوانه ای و ارتشاح فراوان سلولهای التهابی مزمن (۲۳)

 

 

خصوصیات رادیوگرافی:

پریودنتیت اپیکالی مزمن در مراحل اولیه تغییرات رادیوگرافی مانند وسیع شدن لیگامان پریودنتال و محو شدن لامینادورا در ناحیه پری اپیکال را نشان می دهد (۳۰). با پیشروی پریودنتیت اپیکالی مزمن به سمت ایجاد پری اپیکال گرانولوما، ضایعه به صورت رادیولوسنسی واضح، مشخص و تا حدودی گرد در اطراف اپکس ریشه دندان دیده می شود (۲۴و۶). رادیولوسنسی ایجاد شده معمولاً از چند میلی متر تا حداکثر ۲-۱ سانتیمتر متغیر است. تحلیل ریشه دندان نیز گاهی مشاهده می شود (شکل ۴) (۲۴و۲۳).

خصوصیات هیستوپاتولوژیک:

در نمای هیستوپاتولوژیک پری اپیکال گرانولوما، ارتشاح سلولهای التهابی مزمن از قبیل ماکروفاژها، لنفوسیت ها و پلاسماسیت ها دیده
می شود که در نهایت یک نسج پر عروق و پر سلول التهابی به نام بافت جوانه ای احاطه شده توسط یک کپسول فیبروزه را ایجاد می نماید. در برخی موارد گلبولهای گاماگلوبولین ائوزنیوفیلیک هیالن پراکنده به نام اجسام راسل، تجمعاتی از ذرات بازوفیلیک خفیف به نام اجسام پیرونین، ماکروفاژهای کف آلود و بلورهای کلسترول دیده می شود (شکل۵) (۲۳). در اطراف این بلورهای کلسترول معمولاً سلولهای ژانت مشهود است.گاهی بلورهای کلسترول به فراوانی در دنتال گرانوما ایجاد می شوند که در این موارد، دنتال گرانولوما را کلستئاتوما می نامند (۳۱).

درمان و پیش آگهی:

حدود ۹۰% ضایعات پری اپیکال پس از درمان ریشه مناسب کاملاً بهبود یافته و نیازی به روش های جراحی مکمل ندارند. درصورت عدم بهبودی در برخی موارد رزکسیون اپیکال لازم است (۳۲ و۷).