معماری
سرطان كولوركتال

چه كساني در معرض سرطان کولورکتال قرار دارند

سرطان کولورکتال،عوامل ایجاد سرطان کولورکتال و …

 

علت دقيق بروز سرطان كولوركتال شناخته شده نيست. پزشكان به ندرت مي توانند علت ابتلا و یا عدم ابتلای افراد به سرطان كولوركتال را بیان كنند. به هر حال آنچه مشخص است اين است كه اين بيماري مسري نبوده و هيچ فردي اين بيماري را از فرد ديگری نمي گيرد.
تحقيقات نشان داده اند كه افراد با عوامل خطر معين، نسبت به ساير افراد در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان كولوركتال قرار دارند. وجود عامل خطر يا ريسك فاكتور، شانس ابتلا و پيشرفت بيماري را در يك فرد افزايش مي دهد.
عوامل خطر سرطان كولوركتال شامل موارد زيراست:
سن بالای 50 سالگی: احتمال بروز سرطان كولوركتال در افراد مسن بیشتر است. بیش از 90% مبتلایان، بالای50 سال سن دارند و متوسط سن مبتلايان در زمان تشخيص، بالاي 72 سال مي باشد.
پوليپ هاي كولوركتال: پولیپ ها در ديواره داخلي روده بزرگ يا ركتوم رشد مي كنند. در مردان بالاي 50 سال شایع می باشد. غالب پوليپ ها خوش خيم (غيرسرطاني) می باشند ولی برخي از پولیپ ها (آدنوما ) سرطاني می شوند. شناسایی و خارج کردن پولیپ ها، خطر بروز سرطان كولوركتال را كاهش مي دهد.
سابقه خانوادگي ابتلا به سرطان كولوركتال: سابقه ابتلا به سرطان درفامیل نزديك ( والدين،برادران و خواهران و يا فرزندان ) به ويژه در سنين پايين، احتمال بروز سرطان را افزایش می دهد. در صورت افزایش تعداد بستگان مبتلا به بيماري ، خطر بروز بیماری در فرد افزايش مي يابد.
اختلالات ژنتيكي : تغييرات در ژن هاي خاصی، خطر بروز سرطان كولوركتال را افزايش مي دهد.
• سرطان کولون غیر پولیپی ارثی که شایعترین نوع سرطان کولورکتال ارثی بوده و حدود 2% کل موارد سرطان کولورکتال را شامل می شود. بیشتراین افراد به سرطان کولون مبتلا می شوند. متوسط سن افرد در زمان تشخیص 44 سالگی می باشد.
• پولیپ های آدنوماتوز فامیلی که ارثی بوده و نادر می باشد و در اثر تغییر در ژن مشخصی به نام APC، صدها پوليپ در ركتوم و كولون ايجادمی شوند که در صورت عدم درمان در 40 سالگی ، سرانجام به سرطان كولوركتال منجر مي شوند. این نوع سرطان 1% از کل موارد سرطان کولورکتال را تشکیل می دهد.
اعضا خانواده این افراد، بایستی آزمایشات ژنتیک خاصی را جهت کنترل تغییرات ژنتیکی انجام دهند. تیم پزشکی جهت کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال یا شناسایی به موقع، به افرادی که تغییراتی در ژن خود دارند روش هایی را پیشنهاد می کند. از جمله ممکن است پزشک توسط جراحی، خارج کردن قسمتی از روده یا رکتوم را توصیه کند.
داشتن سابقه ابتلا به سرطان : سرطان كولوركتال ممكن است مجددا در فرد داراي سابقه ابتلاي قبلي به اين بيماري، بروز نمايد. هم چنين زنان داراي سابقه ابتلا به سرطان پستان، تخمدان و رحم در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان كولوركتال قرار دارند.
بيماري هاي التهابي روده یابیماری کرون: خطر بروز سرطان کولون ، در فردی که سابقه بيماري هاي التهابي زخم شونده روده و بيماري كرون را براي چندين سال دارند، بيشتر مي باشد.
رژيم غذايي: مطالعات نشان داده است که رژيم هاي پر چرب (بخصوص چربي هاي حيواني)، كم فيبر، كم كلسيم و كم فولات خطر ابتلا را افزايش مي دهند. هم چنين خطر ابتلا به سرطان كولوركتال در افرادي كه از ميوه جات و سبزيجات كمتراستفاده مي كنند، بيشتر است. البته مطالعات بيشتري جهت درك بهتر چگونگي تاثير رژيم غذایی در افزايش خطر ابتلا به بيماري، مورد نياز مي باشد.
مصرف سيگار : خطر بروز پولیپ و سرطان کولورکتال در افراد سيگاري بيشتراست.
چون ممکن است مبتلایان سرطان کولورکتال مجددا به سرطان کولورکتال مبتلا شوند، بایستی کنترل های منظم انجام گیرد.