معماری
گرمازدگی

کمک های اولیه هنگام گرمازدگی و سرمازدگی

بیماریهای ناشی از گرما:کرامپ گرمایی – خستگی گرمایی – حمله گرمایی

حمله گرمایی:

بین ۲۰ تا ۷۰% به مرگ می انجامد. در این حالت،مکانیسم های خنک کننده ی بدن( تعریق، گشاد شدن عروق،‌کاهش فعالیت عضلات) از کار می افتد. حمله گرمایی با علائم خشکی دهان، پوست خشک و داغ و قرمز، تند و عمیق شدن تنفس، مردمکهای تنگ و تب بالا ی ۴۱  درجه  (هر وقت حرارت بالا ۵/۴۱ برود موجب تخریب سلولی بخصوص مغز  می شود )و کاهش فشار خون، کاهش سطح هوشیاری ، مردمک تنگ و تششنج  همراه است.

کمکهای اولیه ی آن:  DR CAB   برای سرد کردن سریع پوست(خارج کردن از محیط گرم، خارج کردن لباسها اضافی و تنگ و خنک کردن با پارچه مرطوب ) ،استفاده از یخ بر روی رگ های بزرگ، کولر و پنکه ، پوزیشن بیمار نیمه  نشسته و انتقال به بیمارستان می باشد.

بدن با تعریق ، گشادشدن عروق، خوابیدن موی پوست ، افزایش عمق و تعداد تنفس در نتیجه هوای گرم از بدن خارج شده و هوای خنک جایگزین آن می گردد .

خستگی گرمایی:

وقتی فردی در محیط های گرم و مرطوب کار زیاد کند، موجب تعریق شدید و از دست رفتن مایعات و اصلاح بدن می شود که اگر درمان نشود به کرامپ گرمایی می انجامد. علائم آن سردی و رنگ پریدگی ، پوست مرطوب و تعریق شدید ، تشنگی و گیجی ، ضعف ، و گشادی مردمک چشم، بی حالی تهوع و استفراغ ، سردرد، افزایش نبض ، افت فشار خون ، درجه حرارت طبیعی یا  پایین تر از حد طبیعی است.

اقدامات اولیه آن: باید فرد را از محیط گرم خارج کرده واو را با پارچه مرطوب خنک کرد  او را در معرض کولر و پنکه قرار داد  و لباسهای او را خارج کرد و پاهای او را ۳۰ سانتیمتر بالا آورد وبه بیمار ORS و سرم، تزریق شود. هر ۱۵ دقیقه علایم حیاتی او را چک کنید . در صورت استفراغ سر او را به یک طرف برگردانید .

 

کرامپ گرمایی:

در اثر تعریق و فعالیت سنگین بوسیله ی از دست دادن املاح(سدیم، پتاسیم و کلسیم) موجب تولید اسید لاکتیک در عضلات بازو، پا و شکم شده و گرفتگی ایجاد می شود.

کمکهای آن: باید ORS یا آب نمک + قند به مریض داده و عضلات مریض را بکشیم و تا ۲۴ ساعت مریض را از فعالیت باز داریم.

 

سرما زدگی:

میزان مرگ و میر ۸۷% می باشد. سرما زدگی شدید دمای بدن کمتر از ۲۸ درجه می شود که موجب مرگ می شود. علایم سرما زدگی شامل: لرز،‌خواب آلودگی گیجی و کاهش سطح هوشیاری، کاهش حرارت بدن، تنفس و نبض و فشار خون و در نهایت کما و مرگ است. کبودی لب و انگشتان نیز وجود دارد.

کمکهای اولیه آن: باید لباسهای خیس را خارج کرد و لباسهای خشک و گشاد پوشاند دور مصدوم آتش روشن کرد یا او را با آغوش گرفتن گرم کرد، اکسیژن دهیم،‌به هیچ وجه مایعات داغ ندهید، اجازه حرکت ندهید، میتوانید با پیچیدن پتو ورفتن در پتو او بیمار را گرم کنیم و چنانچه از وان آب گرم استفاده می کنیم. دمای آب، ملایم باشد و دست و پای بیمار از وان بیرون باشد. در سرما زدگی شدید سریع بیمار را گرم نکنید.در صورت عدم تنفس و نبض،CPR انجام شود.

سرمازدگی بیشتر در انتهاهاست که باید با دمای بدن مثل گذاشتن دست زیر بغل یا بخار دهان گرم شود

اگر سرمازدگی سریع باشد باید بیمار را سریعا درمان کرد ولی اگر بتدریج اتفاق افتاد باید بتدریج عضو را گرم کرد .

 

نکته: حرارت بین ۳۲-۳۵  افت خفیف است با علایم لرز ، ۲۸-۳۲ افت متوسط با علایم کاهش نبض و کاهش برون ده قلب که خطر نارسایی کلیه و فیبریلاسیون دهلیزی  وجود دارد و زیر ۲۸ افت شدید می باشد که با علایم فیبریلاسیون بطنی VF، افت فشار و ادم ریه همراه می باشد  مریض دمای بدنش پایین است ولی احساس گرما می کند زیرا رگهای سطح بدن گشاد میشود ولی داخل بدنش سرد است که این حالت خطرناک است مثل مسمومیت با الکل لذا برای گرفتن درجه حرارت این افرا باید از راه رکتوم حرارت را سنجید.

از عوارض مستقیم کمکها  می توان به افت دما ، سرمازدگی و مرگ اشاره کرد  و از عوارض غیر مستقیم  تروما ، مسمومیت  با گازکربنیک و مرگ. ۷۰% مرگ و میر بعلت عوارض غیر مستقیم است

کمکها : نوع خفیف گرم کردن تدریجی  غیر فعال  – نوع متوسط هم فعال و هم غیر فعال مثل پتوی برقی ، کیسه آب گرم  – و نوع شدید بصورت داخلی فرد را گرم می کنند مثل خوردن مایعات گرم ، حتی با گاواژ داخل معده مایعات گرم می ریزیم تا تدریجی بدن گرم شود .

 

یخ زدگی:

وقتی سرما زدگی ادامه یابد( همان سرمازدگی عمیق است )، آبهای بدن که ۷۰% را تشکیل می دهد بتدریج، یخ می زند. که ابتدا در انتهاها می باشد. که ابتدا عضو سفید می شود و سپس یخ می زند و تا مرحله گنگرن پیش می رود که ب قطع اندام خواهد بود . درجات یخ زدگی نیز از سفید شدن پوست بعد زدن تاول و بعد تاول متعدد تیره رنگ که با گرم کردن عضو نیز می میرد و در نهایت استخوانها یخ می زند پوست به رنگ سفید تا بنفش در می آید و هیچ درد و تاولی مشاهده نمی شود که پس از گرم کردن عضو مرگ نسجی، سیاهی عضو روی میدهد.

در کمکهای اولیه یخ زدگی اگر به مراکز درمانی نزدیک هستید عضو را گرم نکنید و بیمار را انتقال بدهید در غیر اینصورت ( فاصله بیشتر از یک ساعت باید لباسهای تنگ بیمار خارج شود، قسمتهای یخ زده داخل آب ولرم ۳۹ درجه به مدت ۲۰ تا ۴۰  دقیقه قرار گیرد، جهت گرم کردن گوش و بینی، از پارچه ی گرم نمناک استفاده شودبین انگشتان گاز استریل خشک بگذارید . الکل و چای گرم ندهید . می توان با مسکّن، از درد نیز جلوگیری کرد، زیرا در حین گرم کردن بیمار با درد شدید همراه می باشد.

تاولها را پاره نکنید. چند گاز استریل بین انگشتان جهت جلوگیری از چسبیدن استفاده کنید. قسمتهای آسیب دیده را بالا بیاورید- قسمتهای آسیب دیده را مالش ندهید- از روش گرم کردن سریع بپرهیزید- به مریض اکسیژن دهید.

اگر درجه حرارت زیر ۲۹ درجه برسد بیمار خواب آلود شده و بتدریج مکانیسم های مبارزه با سرما را از دست می دهد و علایم حیاتی او کاهش می یابد و حتی تا مرگ می رسد . بعضی معتقدند چون فعالیتهای بیمار سرمازده کم است حتی ۲ ضربه قلب در دقیقه برای او کافی است و نیاز به احیای قلبی و ریوی ندارد ولی برخی اعتقاد به احیاء دارند . در هر حال بیمار یخ زده را مرده نپندارید

در سرما زده چون ۵۰% گرما از سر و صورت هدر می رود باید این قسمت ها پوشانده شود

درجه بندی یخ زدگی :

درجه ۱: سوختگی سطح پوست بدون تخریب سلولی . با علایم درد خفیف و خارش ، پوست سفید  با مناطق زرد کوچک و از بین رفتن حس بصورت موقت و برگشت پذیر است . بعضی وقتها پایانه های عصبی بطور دایم آسیب می بیند .

درجه ۲ : سطح پوست یخ می زند و سفت می شود ولی بافتهای عمقی آسیب نمی بیند . معمولا ۱ تا ۲ روز بعد از یخ زدگی تاولهایی ریز در آن منطقه ایجاد می شود .معمولا این عوارض بعد از یک ماه از بین می رود .

درجه ۳ و ۴ : بافتهای زیر جلدی و عمقی یخ می زند . کریستالهایی می بندد. باعث تخریب سلولی و بافتی می شود . باید مراقب آسیب های قلبی و بافتی بود حتی با برانکارد انتقال داد چون ممکن است مثل شیشه بشکند . پوست سفت شبیه چرم ، تاولهای ارغوانی بدلیل وجود خون ایجاد می شود . این سرمازدگی کشنده است و انتهاها بیشترین جایی است که آسیب می بیند که آسیب های عروقی و عصبی ایجاد می کند .

 

درمان :

مراقب پوست باشید که به جایی نخورد چون ممکن است که به پوست بچسبد و زخم ایجاد کند و کنده شود . اتل بندی کنید و با بک بورد انتقال دهید . ماساژ ندهید و نباید سریع گرم شود بلکه بتدریج گرم نمود . زمانی گرم کردن را انجام دهید که مطمئن شوید دیگر محیط سرد نمی شود .زیرا اگر بعد از گرم شدن دوباره سرد شود بافت از بین می رود . کریستالها شکننده وتیز هستند نباید تکان دهیم زیرا می شکند و تیز هستند حتی جایی بدلیل عدم احتیاط عضوی مثل انگشت قطع می شود . استفاده از گرماهای تشعشعی ، استفاده از پتوهای برقی و استفاده از وان با دمای ۴۰ تا ۴۲ درجه مفید است و مراقب اختلالات قلبی باشید .

پاسخ دهید