معماری
دندان خراب

کیست باقیمانده دندان

عنوان کیست باقیمانده به کیست های رادیکولار فکی که پس از خارج کردن دندان عامل باقی مانده است اطلاق می شود. اگر پوشش جدار کیست در حین جراحی در فک باقی بماند، امکان پیدایش این کیست پس از ماهها یا سالها وجود دارد .

 

خصوصیات کلینیکی:

کیست باقیمانده در استخوان آلوئول یا تنه فک در ناحیه بی دندانی، معمولاً در ماگزیلا بیشتر از مندیبل دیده می شود ). اکثر بیماران در دهه چهارم و در مردان بیشتر از زنان دیده شده است. نیمی از موارد گزارش شده بدون علامت بوده است. این کیست در افراد مسن، یکی از شایع ترین علل تورم ناحیه بی دندانی بوده و با تطابق یا قرارگیری دنچر در فک تداخل ایجاد می نمایند.

خصوصیات رادیوگرافی:

در نمای رادیوگرافی، به صورت رادیولوسنسی گرد تا بیضی با حدود مشخص که اکثر موارد با حاشیه باریک اپک احاطه شده، دیده
می شود . اندازه ضایعه به ندرت بیش از ۵/۰ سانتی متر بوده و در مواردی که اندازه بیشتر از ۵/۰ تا ۱ سانتی متر باشد، احتمال تشدید واکنشهای التهابی حاد و به ندرت تغییرات کارسینوماتوز را باید در نظر داشت. در چنین مواردی نوار رادیواپک حاشیه ضایعه محو
می گردد .

خصوصیات هیستوپاتولوژیک:

خصوصیات هیستوپاتولوژیک این کیست، مشابه کیست رادیکولار است. در مواردی که کیست باقیمانده ناشی از به جای ماندن کیست های دیگر فکین باشد، خصوصیات هیستوپاتولوژیک کیست های مزبور را خواهد داشت .

درمان و پیش آگهی:

جهت پیشگیری از ایجاد کیست باقیمانده در صورت وجود ضایعه التهابی پری اپیکال در نمای رادیوگرافی قبل از کشیدن دندان درگیر، محل ساکت دندانی پس از کشیدن،باید کورتاژ گردد. درمان کیست، جراحی و پیگیری طولانی مدت پس از آن می باشد. احتمال تغییرات کارسینوماتوز در کیست باقیمانده بیشتر از بقیه کیست های ادنتوژنیک می باشد .