کودکان هم سکته می‌کنند!

سکته مغزی در بیشتر موارد سالمندان را درگیر می‌کند و با نسبت کمتری نیز در سنین میانسالی دیده می‌شود. کودکان و نوزادان نیز البته با شیوع کمتری دچار این عارضه و عوارض آن بر رشد ذهنی و حرکتی می‌شوند.
هر سال بین 500 تا 1000 مورد سکته مغزی در نوزادان و کودکان گزارش می‌شود. علائم هشدار‌دهنده این مشکل مانند کج شدن دهان، فلجی دست یا پا و اختلالات گفتاری مانند بزرگ‌ترها خواهد بود. البته این علائم در کودکان و به‌خصوص نوزادان به سختی قابل‌تشخیص است که باید در صورت کمترین احتمال بروز سکته، به اورژانس اطلاع داد زیرا هرچه اقدامات درمانی زودتر انجام گیرد، احتمال بازیابی توانایی‌های کودک افزایش می‌یابد. درمان قطعی برای سکته مغزی کودکان وجود ندارد و همه چیز وابسته به علت سکته خواهد بود. ضربه به سر، ابتلا به بیماری قلبی یا خونی مانند کم‌خونی داسی‌شکل، عفونت ویروسی مانند مننژیت و ناهنجاری‌های مادرزادی قلب و عروق مهم‌ترین عوامل زمینه‌ساز سکته مغزی در کودکان است. البته علل دقیق سکته مغزی در نوزادان در بیشتر موارد ناشناخته است.

عوارض کم و بیش ناتوان‌ کننده
مغز نوزاد هنوز کامل نشده و همه ارتباطات نورون‌ها نیز شکل نگرفته است. البته باوجود آسیب‌های ناشی از سکته مغزی، ساختار مغز باعث ایجاد پیوندهای دیگری می‌شود که آسیب‌های ناشی از سکته مغزی را جبران می‌کند. از همین رو، کودکی که دچار سکته مغزی شده، در نتیجه فرایندی که به آن «بازسازی نورونی» گفته می‌شود می‌تواند مانند دیگر همسالانش راه برود و صحبت کند. البته تشخیص سریع و زود برای کاهش عوارض سکته مهم خواهد بود.

عوارض سکته به ناحیه بروز آسیب بستگی دارد. اگر سکته در نیمکره چپ اتفاق بیفتد، قدرت کلامی کودک دچار مشکل می‌شود و اگر در نیمکره راست باشد، ممکن است مشکلات موقعیت‌یابی مکانی بروز کند. همچنین درگیر شدن عروق ناحیه پیشانی تاثیر اساسی بر رشد کودک خواهد داشت و رفتار و قابلیت‌های استدلال فکری او را تهدید خواهد کرد.

نزدیک به 70درصد کودکانی که دچار سکته مغزی شده‌اند، عوارض آن را در حد کم و بیش جدی و ناتوان‌کننده در تمام طول زندگی خواهند داشت. شدت آن به ناحیه بروز سکته بستگی دارد که ممکن است با مشکلات حرکتی، اختلالات تمرکز، بحران‌های صرع و… همراه باشد.
متاسفانه تشخیص سطح دقیق این عوارض تا سال‌ها غیرممکن است زیرا مغز کودک در حال تکامل است و بعضی عوارض ممکن است سال‌ها پس از سکته ظاهر شود.

توانبخشی و کمک به تقلیل عوارض
به‌ندرت ممکن است درمان دارویی برای بهبود عوارض سکته مغزی کودکان موثر باشد. حتی عمل جراحی نیز تنها در موارد اورژانس و برای توقف خونریزی انجام می‌شود که البته می‌تواند از خطر عود حمله جلوگیری کند.
بهترین روش بهبود توانایی‌های حرکتی و ذهنی کودک، توانبخشی روانی-حرکتی است. خوشبختانه، قابلیت‌های سازگاری مغز کودکان به‌گونه‌ای است که در صورت انجام اقدامات مناسب می‌تواند منجر به رشد او در عادی‌ترین حد ممکن شود. در واقع، مغز کودکان نسبت به بزرگسالان این مزیت را دارد که در حال رشد و تکامل است. این حالت رشد‌پذیری نورون‌ها به کودکان امکان می‌دهد به بازیابی بهتری برسند و بعضی قسمت‌ها برای ترمیم نورون‌های آسیب‌دیده سازگاری پیدا می‌کنند.

البته جلسات گفتاردرمانی و فیزیوتراپی نیز به بهبود وضعیت کودک کمک می‌کند و او بهتر می‌تواند کارهای معمول روزمره مانند غذا خوردن، استفاده از سرویس بهداشتی، لباس پوشیدن و… را انجام دهد. نکته حائز اهمیت اینکه سکته مغزی در کودکی عامل خطر فزاینده در بزرگسالی نخواهد بود، مگر اینکه علت سکته بیماری خاصی بوده یا اقدام درمانی مناسب پس از نخستین سکته انجام نگرفته باشد. از جمله این بیماری‌ها می‌توان به کم‌خونی داسی‌شکل اشاره کرد که یک بیماری ژنتیکی است و بر گلبول‌های قرمز تاثیر می‌گذارد.

منبع:FranceTV
ترجمه: مریم‌سادات کاظمی
سلامت

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده