معماری

crp در بیماران قلبی

• CRP چيست
CRP(پروتئين واكنشى C) ماده اصلى شاخص فرآيندى به نام «پاسخ فاز حاد» در خون است كه واكنش بدن در برابر هر نوع التهابى محسوب مى شود. در گذشته پزشكان سطوح خونى CRP را براى تشخيص «تب حاد روماتيسمى» اندازه مى گرفتند. با كاهش شيوع «تب حاد روماتيسمى» اين تست كمتر مورد استفاده قرار مى گرفت،  اما امروزه اين تست نقش جديدى در تشخيص و درمان بيمارى شريان هاى كرونر قلب پيدا كرده است.CRP در كبد توليد مى شود، از اين رو هركسى آن را در خون خود دارد. سطوح خونى CRP در افراد سالم بسيار پايين است، اما با هر نوع التهابى در هر بخش از بدن ميزان آن در خون افزايش مى يابد، از آنجايى كه CRP نشان دهنده پاسخ بدن به التهاب است شاخص خوبى براى شناسايى وجود التهاب است، اما آيا CRP در خود التهاب هم نقش دارد؟ آيا CRP تخريب حاصل از بيمارى شريان هاى كرونرى را افزايش مى دهد؟دانشمندان پاسخ اين پرسش ها را نمى دانند، اما بسيارى از آنها حدس مى زنند كه CRP آتش آترواسكلروزيس را شعله ورتر مى كند، اگرچه CRP در كبد ساخته مى شود، راه خود را از خون به سوى پلاك هاى تصلب شرايين باز مى كند. تحقيقات نشان مى دهند كه اين پروتئين مى تواند به كلسترول اتصال يافته و برداشت آن را توسط ماكروفاژها تسهيل كند، همچنين مى تواند التهاب را تحريك كرده و امكان لخته شدن را افزايش دهد.هنوز بسيار زود است كه بگوييم كاهش CRP مى تواند مانند درمان با داروهاى گروه استاتين يا مصرف مقادير كم آسپرين خطر بيمارى هاى عروق كرونرى را كاهش دهد، اما بررسى ها نشان مى دهند كه رعايت موارد بالا ميزان CRP را پايين مى آورد. در هر حال روشن نيست كه كاهش CRP علت است يا معلول، اما اطلاع از ميزان آن كمك كننده است. دو پژوهش عمده در سال ۲۰۰۵ در مورد بيماران قلبى نشان دادند حتى زمانى كه درمان با استاتين، سطح كلسترول LDL را تا ميزان بسيار زيادى كاهش مى دهد، CRP مى تواند ميزان خطر را پيشگويى كند.
• اندازه گيرى CRP
در خون افراد سالم تنها مقادير بسيار ناچيزى از CRP وجود دارد، اگرچه هنوز ميزان طبيعى CRP به دقت تعريف نشده است، اما ميزان هاى بى خطر عموماً زير يك ميلى گرم در ليتر هستند. التهاب شديد مانند آنى كه در تب روماتيسمى حاد، ذات الريه، آرتريت روماتوئيد ديده مى شود مى تواند ميزان CRP را تا حد ۴۰ ميلى گرم در ليتر يا بيشتر بالا ببرد. زمانى كه پژوهشگران آزمايشى را براى اندازه گيرى CRP ابداع كردند قصدشان كشف التهاب هاى گسترده در بدن بر مبناى آن بود، بنابراين آزمايش مذكور تنها به اندازه گيرى ميزان هاى بالاتر CRP حساس بود.التهاب عروق كرونر مى تواند بسيار زيان آور و حتى مرگبار باشد، اما تنها بخش كوچكى از بدن را درگير مى كند در نتيجه التهاب اين عروق تنها افزايش خفيفى در سطح خونى CRP را به دنبال دارد. CRP در حد طبيعى كه در قديم تعيين شده است باقى مى ماند، چرا كه اين التهاب خفيف تر از حدى است كه در آزمايش استاندارد CRP قابل شناسايى باشد. بنابراين از آزمايش CRP با حساسيت بالا استفاده مى شود كه به دانشمندان اجازه مى دهد تغييرات اندك اين پروتئين را در خون اندازه گيرى كنند و از آنجايى كه نتايج اين آزمايش از «پايايى» برخوردار بود و انجام آن نسبتاً آسان است، در حال انتقال از حوزه پژوهش به حوزه آزمايش هاى معمول تشخيصى است.اگرچه CRP بهترين آزمايش معمول براى التهاب شريانى است، ساير موادى كه در گروه «واكنش  دهنده هاى فاز حاد» قرار مى گيرند نيز براى شناسايى التهاب شريان هاى كرونر قلب مورد استفاده اند از جمله از ميلوپراكسيداز، فاكتو نكروز تومور- آلفا (TNF)، فيبرينوژن، پروتئين آميلوئيد A سرمى، مولكول اتصالى درون سلولى يك، اينترلوكين شش و آلبومين سرمى. اين شاخص ها دست كم مى توانند نشان دهند كه روند التهاب شريانى هم فعال و هم پيچيده است.تحقيقات متعدد از جمله «بررسى سلامت پزشكان» كه بر روى ۲۱ هزار مرد انجام شده و نيز «بررسى سلامت زنان» كه در مورد ۲۸ هزار زن و با بودجه دانشگاه هاروارد انجام شده است، نشان مى  دهد كه اندازه گيرى CRP مى تواند بيمارى قلبى را قبل از اينكه با شيوه ديگرى قابل شناسايى باشد پيشگويى كند.اگرچه ميزان خطر از تحقيقى به تحقيق ديگر متغير است، به نظر مى رسد كه افراد داراى بالاترين ميزان CRP نسبت به افراد داراى پايين ترين سطح خونى CRP با احتمال ۲ تا ۷ بار بيشتر به بيمارى قلبى- عروقى مبتلا مى شوند. به طور كلى سطوح خونى كمتر از يك ميلى گرم در ليتر CRP بيانگر خطر كم بيمارى قلبى است، مقادير بين يك تا سه ميلى گرم در ليتر خطر متوسط و مقادير بالاتر از سه ميلى گرم در ليتر خطر بالا را نشان مى دهند. رابطه مشابهى ميان ميزان CRP در خون و خطر سكته مغزى و بيمارى شريان هاى محيطى وجود دارد.جاى تعجب نيست كه اين بيمارى ها نيز مانند بيمارى عروق كرونر قلب، تظاهرات تصلب شرايين آترواسكلروز هستند.
• CRP در بيماران قلبى
بالا بودن CRP يكى از عوامل خطرسازى است كه مى توان بر مبناى آن افراد سالمى را كه در معرض خطر بيمارى عروق كرونر هستند شناسايى كرد. اين شناسايى اهميت دارد چرا كه افراد مستعد بيمارى قلبى مى توانند از روش هاى پيشگيرانه شامل تغيير روش زندگى (رژيم غذايى، ورزش، كنترل وزن، پرهيز از كشيدن سيگار) و مصرف دارو (آسپيرين و داروهاى پايين آورنده كلسترول، فشار خون و ديابت) استفاده كنند اما افراد مبتلا به حملات قلبى و آنژين صدرى كه مى دانند بيمارى عروق كرونرى دارند خطر براى آنها صد درصد است. آيا اندازه گيرى CRP مى تواند به پزشكان در درجه بندى ميزان خطر بيمارى قلبى كمك كند؟ هرچه ميزان CRP بالاتر باشد خطر پيامد بد براى بيماران قلبى بيشتر مى شود از جمله حملات قلبى تكرارشونده، تنگى مجدد، شريان هايى كه با آنژيوپلاستى باز شده اند و مرگ در اثر بيمارى قلبى. اما از آنجايى كه تمامى بيماران با بيمارى عروق كرونر تحت درمان جدى قرار مى گيرند، معلوم نيست كه دانستن ميزان CRP تغييرى در درمان بدهد.
• ورزش و CRP
استفاده از يك داروى كاهنده چربى خون از نوع استاتينى و يا مصرف روزانه آسپيرين مى تواند ميزان CRP خون را پايين بياورد. اما آيا ورزش نيز مى تواند ميزان CRP را كاهش دهد؟اولين بررسى گسترده در اين مورد در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. دكتر ارل فورد با استفاده از داده هاى جمع آورى شده تحقيق شماره ۳ «بررسى ملى سلامت و تغذيه» ميزان CRP را در ۱۳۷۴۸ آمريكايى بزرگسال ارزيابى كرد. حتى پس از كنار گذاشتن ساير عواملى كه مى توانند بر ميزان CRP اثر بگذارند (مثل كلسترول، سيگار، چاقى، مصرف آسپيرين، مصرف الكل و رژيم غذايى) باز هم رابطه واضحى ميان فعاليت جسمى و ميزان CRP خون وجود داشت. در افرادى كه به طور متوسطى ورزش مى كردند، در مقايسه با كسانى كه اصلاً ورزش نمى كردند يا كم ورزش مى كردند، ميزان CRP خون ۱۵ درصد كمتر بود و در افرادى كه به طور جدى ورزش مى كردند، اين كاهش به ۴۷ درصد مى رسيد.اگر ورزش با كاهش ميزان CRP در افراد سالم رابطه داشته باشد، آيا در مورد بيماران قلبى نيز موثر است؟يك بررسى سه ماهه در مورد ۲۷۷ بيمار قلبى شواهد محكمى در تائيد اين امر را ارائه كرده است. ورزش به طور متوسط ميزان CRP را در اين افراد تا ۴۱ درصد پايين آورده و اين تاثير مستقل از اثرات كاهش وزن و درمان با داروهاى استاتينى بود.CRP شاخصى است كه بهتر از همه شاخص هاى التهاب بررسى شده است اما بررسى هايى كه ساير نشانگرهاى التهاب عروقى را مورد توجه قرار مى دهند يافته هاى مشابهى را گزارش كرده اند. به نظر مى رسد كه ورزش منظم جزء التهابى را در تصلب شرايين كاهش مى دهد.

پاسخ دهید