معماری
علائم و نشانه سرگیجه،دلیل سرگیجه و تهوع و درمان گیاهی و دارویی سرگیجه
علائم و نشانه سرگیجه،دلیل سرگیجه و تهوع و درمان گیاهی و دارویی سرگیجه

سرگیجه (علت و نشانه،درمان گیاهی و دارویی)

برای درمان سرگیجه چه بخوریم،درمان خانگی سرگیجه و تهوع،درمان گیاهی سرگیجه ناشی از گوش،چه دارویی برای سرگیجه خوب است،برای سرگیجه چی خوبه،درمان سرگیجه دورانی،سرگیجه فیلم،درمان گیاهی سرگیجه،درمان سرگیجه،علت سرگیجه و حالت تهوع،علت سرگیجه و سنگینی سر،علت سرگیجه و عدم تعادل،علت سرگیجه و سیاهی رفتن چشم،سرگیجه در خواب،سرگیجه و حالت تهوع،درمان سرگیجه،سرگیجه در حالت خوابیده،سرگیجه صبحگاهی نشانه چیست،درمان سرگیجه هنگام دراز کشیدن،درمان سرگیجه و سیاهی رفتن چشم،علت سرگیجه و سیاهی رفتن چشم هنگام بلند شدن،علت سرگیجه و حالت تهوع چیست،علت سرگیجه هنگام دراز کشیدن،علت سرگیجه و عدم تعادل،سرگیجه و سیاهی رفتن چشم نشانه چیست،درمان سیاهی چشم،سیاهی رفتن چشم و سردرد،علت سرگیجه و سیاهی رفتن چشم در بارداری،علت سرگیجه در ماه هشتم بارداری،سرگیجه در هفته اول بارداری،سیاهی رفتن چشم در بارداری،سرگیجه در ماه آخر بارداری،سرگیجه در ماه اول بارداری،آیا سرگیجه نشانه بارداری است؟،درمان افت فشار خون در بارداری،سرگیجه در سالمندان و افراد مسن

موارد بالا توضیح داده خواهد شد

سرگیجه

ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺍﺯ ﺷﺎﯾﻊ‌ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼ‌ﺗﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﺍﻓﺮﺍﺩ‌ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﯾﮏﺑﺎﺭ ﺩ‌ﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩ‌ﻩ‌ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻠﻞ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻣﻄﺐ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺍﻏﻠﺐ ﺷﺪﯾﺪ ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮐﺜﺮ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﻭ ﻭﺣﺸﺖﺯﺩ‌ﻩ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺩ‌ﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻓﺮﺩ‌ ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻ‌ً ﺧﻮﺩ‌ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ‌ ﺑﻬﺒﻮﺩ‌ ﻣﯽ‌ﯾﺎﺑﺪ. ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺩ‌ﺭ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺧﻮﺩ‌ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ‌ﺍﯼ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ.

ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺷﮑﺎﯾﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ‌ ﺍﺯ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺩ‌ارنﺩ‌، ﺩ‌ﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼ‌ﺡ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﮐﺎﺫﺏ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﻧﺪ؛ ﻣﺜﻼ‌ً ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺭﻓﺘﻦ ﭼﺸﻢ‌ﻫﺎ،  ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﺒﮑﯽ ﺩ‌ﺭ ﺳﺮ، ﺗﺎﺭﯼ ﺩ‌ﯾﺪ ﯾﺎ ﺩ‌ﻭﺑﯿﻨﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺩ‌ﺳﺖ ﺩ‌ﺍﺩ‌ﻥ ﻣﻮﻗﺖ ﻫﻮﺷﯿﺎﺭﯼ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ.
 ﻋﻠﻞ ﺷﺎﯾﻊ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ

۱- ﺍﻓﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ: ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻭ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺑه‌ﺨﺼﻮﺹ ﺩ‌ﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ‌ ﻻ‌ﻏﺮ ﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﻭ ﻣﯽ‌ﺍﯾﺴﺘﻨﺪ، ﺩ‌ﯾﺪﻩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ‌ ﻭ ﻓﺮﺩ‌ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺩ‌ﭼﺎﺭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻏﺶ ﯾﺎ ﺳﻨﮑﻮﭖ ﯾﺎ ﺳﺒﮑﯽ ﺳﺮ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ‌ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﺎﻣﻼً‌ ﺑﻬﺒﻮﺩ‌ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﻓﺸﺎﺭﺧﻮﻥ ﺣﯿﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﺪﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﮕﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﻓﺮﺩ‌ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﻫﺴﺘﮕﯽ ﺍﺯ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﺩ‌ ﻭ ﺑﺎ ﺷﺘﺎﺏ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻧﺪﻫﺪ.
۲- ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ: ﮔﺎﻫﯽ ﺣﻤﻼ‌ﺕ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺷﺪﯾﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ‌ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺣﻤﻼ‌ﺕ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮔﺮﮔﺮﻓﺘﮕﯽ ﻭ ﺑﺮﺍﻓﺮﻭﺧﺘﮕﯽ ﺩ‌ﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ‌ ﺑﯿﺸ‌ﺘﺮ ﺩ‌ﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ‌.

۳- ﺑﯿﻤﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﻗﻠﺒﯽـ ﻋﺮﻭﻗﯽ: ﻣﺜﻞ ﻧﺎﻣﻨﻈﻤﯽ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺐ ﯾﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ‌ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﺩ‌ﺭﯾﭽﻪﺍﯼ ﻗﻠﺐ.
۴- ﺍﻓﺖ ﻗﻨﺪ ﺧﻮﻥ: ﺩ‌ﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ‌ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺪﺭﯾﺠﯽ ﻭ ﺑﺎ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺻﺮﻑ ﻏﺬﺍ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﻣﯽﺭﻭﺩ‌. ﺩ‌ﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ‌ ﻋﻼ‌ﺋﻢ ﺩ‌ﯾﮕﺮﯼ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ‌ ﺩ‌ﺍﺭﻧﺪ؛ ﻣﺜﻞ ﻋﺮﻕ ﮐﺮﺩ‌ﻥ، ﻟﺮﺯﺵ ﺩ‌ﺳﺖﻫﺎ ﻭ ﺗﺤﺮﮎ‌ﭘﺬﯾﺮﯼ ﺧﻠﻘﯽ.
۵-ﺍﺧﺘﻼ‌ﻻ‌ﺕ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﺭﻭﺍﻧﯽ- ﺟﺴﻤﯽ: ﻣﺸﮑﻼ‌ﺕ ﺭﻭﺍﻧ‌ﭙﺰﺷﮑﯽ ﺧﻮﺩ‌ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺧﺘﻼ‌ﻻ‌ﺕ ﺟﺴﻤﯽ ﻭ ﺧﻮﺩ‌ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺍﻧﮕﺎﺭﯼ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩ‌ﻫﺪ.
ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺣﺮﮐﺖ ﯾﺎ ﺗﻮﻫﻢ ﺣﺮﮐﺖ ﺍﺳﺖ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺮﺩ‌ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩ‌ﺭ ﻫﻮﺍ ﻣﻌﻠﻖ ﺍﺳﺖ، ﺣﺮﮐﺖ‌ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﻣﯽﭼﺮﺧﺪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻭ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ‌ﺭﻭﺩ‌ ﯾﺎ ﺑﺮ ﻋﮑﺲ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻣﺤﯿﻂ ﻭ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﻃﺮﺍﻓﺶ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﺩ‌و ﻧﻮﻉ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ‌: ۱-ﻣﺤﯿﻄﯽ ﯾﺎ ﮐﻢ ﺧﻄﺮ؛ ۲- ﻣﺮﮐﺰﯼ ﯾﺎ ﭘﺮﺧﻄﺮ.
ﺩ‌‌ر ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻋﻠﺖ ﺍﺧﺘﻼ‌ﻝ ﺩ‌ﺭ ﮔﻮﺵ ﯾﺎ ﺍﺭﮔﺎﻥﻫﺎﯼ ﺗﻌﺎﺩ‌ﻟﯽ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﯽ ﺩ‌ﺭ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺍﺷﮑﺎﻝ ﺩ‌ﺭ ﺳﺎﻗﻪ ﻣﻐﺰ ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﮔﯿﺠﻪﻫﺎﯼ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻً‌ ﻣﻮﻗﺘﯽ ﻭ ﻣﺘﻨﺎﻭﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺧﻼ‌ﻑ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﺩ‌ﺍﺭﯾﻢ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﻢ‌ﺧﻄﺮﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺩ‌ﭼﺎﺭ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺷﺪﯾﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﺮﺩ‌ ﺣﺲ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩ‌ﺭ ﻫﻮﺍ ﭼﻨﺪ ﺩ‌ﻭﺭ ﭼﺮﺧﯿﺪﻩ ﯾﺎ ﺍﺗﺎﻕ ﺳﺮﯾﻌﺎً ﻣﯽﭼﺮﺧﺪ.

ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﻌﻤﻮﻻً‌ ﻭﺿﻌﯿﺘﯽ است؛ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﻓﺮﺩ‌ ﺩ‌ﺍﺭﺩ‌؛ ﻣﺜﻼً‌ ﻭﻗﺘﯽ ﻓﺮﺩ‌ ﻓﻘﻂ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﻣﯽﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺍﯾﺠﺎﺩ‌ ﻣﯽﺷﻮﺩ‌، ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺏ ﻣﯽﺷﻮﺩ‌. این‌ها ﻋﻼ‌ﺋﻢ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻼ‌ﺋﻢ ﺧﻮﺏ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﮐﺎﻫﺶ ﺷﻨﻮﺍﯾﯽ ﻭ ﻭﺯﻭﺯ ﮔﻮﺵ، ﺯﯾﺮﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩ‌ﻫﻨﺪ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺩ‌ﺭ ﮔﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺩ‌ﺭ ﻣﻐﺰ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩ‌ﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ‌ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺩ‌ﺭﻣﺎﻥ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﮔﻮﺵ ﻭﺟﻮﺩ‌ ﺩ‌ﺍﺭﺩ‌.
ﺭﺍﻩﻫﺎﯼ ﺩ‌ﺭﻣﺎﻥ:
۱) ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﭘﺰﺷﮏ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻋﻠﺖ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩ‌ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ‌ ﻋﻼ‌ﺋﻢ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﻣﺜﻞ ﺍﺧﺘﻼ‌ﻝ ﺣﺴﯽ ﯾﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﯾﺎ ﺗﮑﻠﻤﯽ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﯾﺎ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪﻫﺎﯼ ﺧﻔﯿﻒ ﻭ ﺩ‌ﺍﺋﻤﯽ.
۲) ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻓﺮﺩ‌ ﺩ‌ﺍﺭﺍﯼ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺩ‌ﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺧﻠﻮﺕ ﻭ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻧﻤﮏ ﻭ ﺍﺩ‌ﻭﯾﻪﺟﺎﺕ ﺩ‌ﺭ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﯼ ﻏﺬﺍﯾﯽ.
۳) ﺩ‌ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ‌ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﻣﺮﮐﺰﯼ، ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﺷﻮﺩ‌، ﺯﯾﺮﺍ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩ‌ﺭ ﻋﺮﺽ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺩ‌ﭼﺎﺭ ﮐﻤﺎ ﯾﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﺳﻄﺢ ﻫﻮﺷﯿﺎﺭﯼ ﻭ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﺟﺒﺮﺍﻥﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺷﻮﺩ‌.

 

نشانه های سرگیجه

سرگیجه معمولاً می تواند به طور خاص به صورت یکی از احساسات زیر بیان شود:

احساس کاذب حرکت یا چرخش (Vertigo یا سرگیجه دورانی)
سبکی سر یا احساس غش
از دست دادن تعادل یا عدم تعادل
سایر احساسات مانند شناور بودن یا سنگینی سر

تعدادی از بیماری های زمینه ای می توانند سبب بروز این مشکلات شوند. برخی از این بیماری ها سبب بروز اختلال در سیگنال هایی می شوند که توسط مغز از یک یا تعداد بیشتری از سیستم های حسی دریافت می شوند:

چشم ها، که به شما کمک می کند تا محل قرارگیری بدن در فضا و چگونگی حرکت آن را تعیین کنید.
اعصاب حسی، که پیام هایی را درباره حرکات و حالات بدن به مغز می فرستند.
گوش داخلی، که دارای حسگرهایی است که به تشخیص ثقل و حرکت عقب و  جلو کمک می کند.

علت
محرک های خاص، مانند فعالیت ها یا موقعیت های خاص ممکن است سرنخ هایی برای تشخیص علت زمینه ای سرگیجه فراهم کنند. طول مدت سرگیجه و هرنوع علائم دیگری که شما احساس می کنید می تواند در تشخیص علت دقیق کمک کننده باشد.

سرگیجه دورانی (Vertigo)    

سرگیجه دورانی معمولاً نتیجه یک تغییر ناگهانی یا موقتی است که در فعالیت ساختارهای تعادل در گوش داخلی (سیستم دهلیزی) یا در اتصالات ساختارهای تعادل در مغز روی می دهد. این اتصالات حرکت و تغییرات در وضعیت سر را حس می‌کنند. بلند شدن از حالت نشسته یا حرکت سبب بدتر شدن این حالت می‌شود. برخی اوقات سرگیجه دورانی آنچنان شدید است که سبب بروز تهوع، استفراغ و عدم تعادل می‌شود. اما، این مشکل به مدت طولانی ادامه نمی یابد. طی مدت چند هفته بدن معمولاً نسبت به آنچه سبب بروز سرگیجه بوده است، سازگار می شود.

علل سرگیجه دورانی عبارتند از:    

سرگیجه وضعیتی خوش خیم حمله ای (BPPV). BPPV  سبب بروز سرگیجه دورانی شدید و کوتاه مدت، بلافاصله به دنبال تغییر وضعیت سر شده و اغلب زمانی روی می دهد که شما در بستر می‌چرخید یا صبح از خواب بلند می‌شوید. BPPV  شایع ترین علت سرگیجه دورانی می باشد.

التهاب گوش داخلی. علائم و نشانه‌های التهاب گوش داخلی(التهاب حاد عصب دهلیزی) شامل شروع ناگهانی سرگیجه دورانی به صورت مداوم و شدید که ممکن است چند روز طول کشیده و همراه تهوع، استفراغ و عدم تعادل باشد. این علائم ممکن است شدید بوده و منجر شود شما در بستر بمانید. زمانی که این علائم با از دست دادن ناگهانی شنوایی همراه باشد، این حالت را التهاب لابیرنت می‌نامند. خوشبختانه، التهاب عصب دهلیزی عموماً فروکش کرده و به خودی خود از بین می‌رود.

بیماری منییر (Meniere’s disease). در این بیماری مایع بسیار زیادی در گوش داخلی جمع می‌شود. این بیماری با حمله‌های ناگهانی سرگیجه دورانی مشخص می‌شود که تا چند ساعت طول کشیده و با کاهش شنوایی، صدای زنگ در گوش و احساس پری در گوش مبتلا همراه است.

میگرن وستیبولار (Vestibular migraine). میگرن بیشتر از یک بیماری سردرد است. همانطور که برخی افراد همراه با میگرن aura(شامل اختلالات بینایی، تاری دید و یا دیدن نوارهای ضربان دار و چشمک زن و یا خطوط زیگزاگی) را تجربه می کنند، سایر بیماران ممکن است سرگیجه دورانی یا سایر انواع سرگیجه را حتی زمانی که سردرد شدید ندارند، تجربه کنند. سرگیجه دورانی ممکن است چند ساعت یا چند روز طول کشیده و ممکن است با سردرد و همچنین حساسیت به نور و صدا مرتبط باشد.
نوروم‌آکوستیک. نوروم آکوستیک یک تومور خوش خیم است که بر روی عصب دهلیزی به وجود می‌آید. این عصب رابط گوش داخلی با مغز شما است. علائم نوروم آکوستیک معمولاً شامل از بین رفتن تدریجی شنوایی و وزوز گوش در یک طرف است که با سرگیجه و عدم تعادل همراه می ‌باشد.

سایر علل. به ندرت ممکن ‌است سرگیجه دورانی، نشانه‌ یک مشکل عصبی جدی مانند سکته مغزی، خونریزی مغزی یا مولتیپل اسکلروز(ام اس) باشد. در این موارد، معمولاً سایر علائم عصبی مانند دوبینی، اختلال تکلم، ضعف یا کرختی صورت، عدم هماهنگی اندام ها یا مشکلات شدید تعادل نیز وجود دارد.

احساس غش     

سرگیجه ممکن است سبب احساس غش و سبکی سر بدون از دست دادن هوشیاری شود. برخی اوقات تهوع، پوست رنگ پریده با احساس غش همراه است. علل این نوع سرگیجه عبارتند از:
کاهش فشارخون (هیپوتانسیون ارتوستاتیک). کاهش قابل توجه فشارخون سیستولی(عدد بالایی فشارخون) ممکن است منجر به بروز سبکی سر یا احساس غش شود. این حالت ممکن است به علت نشستن یا ایستادن بسیار سریع به وجود آید.
برون ده ناکافی خون از قلب. برخی شرایط خاص مانند بیماری های مختلف عضله قلب (کاردیومیوپاتی)، ریتم غیرطبیعی قلب (آریتمی) یا کاهش حجم خون ممکن است سبب جریان یافتن ناکافی خون از قلب شود.

از دست دادن تعادل (عدم تعادل)
عدم تعادل به معنای از دست دادن تعادل یا احساس بی‌ثباتی به هنگام راه رفتن است. علل این حالت عبارت است از:
مشکلات گوش داخلی (دهلیزی). ناهنجاری‌های گوش داخلی ممکن است سبب شود ضمن راه رفتن به ویژه در تاریکی احساس بی ثباتی ایجاد شود.
اختلالات حسی. ضعف بینایی و آسیب عصبی در پاها (نوروپاتی محیطی) در سالمندان شایع است و منجر به اختلال در حفظ تعادل می شود.
مشکلات مفصلی و عضلانی. ضعف عضلانی و استئوآرتریت(نوعی آرتریت که مفاصل را گرفتار می‌کند) اگر مفاصلی را گرفتار کند که وزن بدن را تحمل می‌کنند، ممکن ‌است در از دست دادن تعادل مؤثر باشد.
بیماری‌های عصبی.  اختلالات عصبی مختلف ممکن است سبب از بین رفتن تدریجی تعادل شوند، از جمله بیماری پارکینسون و آتاکسی مخچه ای.
داروها. از دست رفتن تعادل ممکن است عارضه‌ جانبی بعضی از داروها از جمله داروهای ضد‌تشنج، آرام بخش‌ها و مسکن‌ها باشد.

سایر احساسات مرتبط با سرگیجه مانند شناور بودن، شنا کردن یا سنگینی سر

برخی علل این نوع احساسات عبارتند از:

داروها. داروهای کاهنده فشارخون اگر فشارخون را بیش از حد کاهش دهند، ممکن است سبب غش شوند. داروهای دیگری نیز ممکن است سبب احساس سرگیجه شوند که بعد از قطع مصرف دارو، مشکل برطرف می گردد.

اختلالات گوش داخلی. برخی اختلالات گوش داخلی می توانند سبب سرگیجه های مداومی شوند که حالت دورانی ندارند.

اختلالات اضطرابی. اختلالات اضطرابی مانند حملات پانیک(هراس) و ترس از ترک خانه یا بودن در مکان های بزرگ و فضاهای باز ممکن است سبب سرگیجه شوند. گاهی اوقات اختلال دهلیزی ممکن است سبب بروز علائم شود اما اضطراب سبب می شود که حتی بعد از رفع مشکل گوش داخلی سرگیجه همچنان ادامه یابد.

سطوح پایین آهن (کم خونی). درصورتیکه به کم خونی مبتلا باشید سایر علائمی که ممکن است همراه با سرگیجه روی دهد شامل خستگی، ضعف و پوست رنگ پریده است.

قندخون پایین (هیپوگلایسمی). این وضعیت به طور کلی در افراد مبتلا به دیابت که انسولین تزریق می کنند روی می دهد. سرگیجه ممکن است با تعریق و گیجی همراه باشد.

عفونت گوش. گاهی اوقات، عفونت گوش می تواند سبب سرگیجه شود. این نوع سرگیجه با درمان عفونت برطرف می شود.

گرما و کم آبی. اگر شما در آب و هوای گرم فعالیت کنید یا به اندازه کافی آب ننوشید، ممکن است احساس سرگیجه داشته باشید. این امر به ویژه زمانی مشاهده می شود که شما داروهای قلبی خاصی را دریافت نمایید. استراحت در یک مکان خنک و نوشیدن آب یا یک نوشیدنی ورزشی به برطرف شدن سرگیجه کمک می کند.

سرگیجه مزمن ذهنی یا درونی. این حالت یک سندرم بالینی است که توسط سرگیجه مداوم غیراختصاصی که علت پزشکی آشکار ندارد، مشخص می شود. سرگیجه مزمن ذهنی با افزایش حساسیت به حرکت در ارتباط است.

عوامل خطر

عواملی که ممکن است خطر سرگیجه را افزایش دهند، عبارتند از:

سن. افراد مسن تر از ۶۵ سال بیشتر در معرض ابتلا به بیماری هایی هستند که سبب سرگیجه می شوند. همچنین احتمال دریافت داروهایی که سبب سرگیجه می شوند نیز در این افراد بیشتر است.

دریافت برخی داروها. برخی داروها مانند داروهای کاهنده فشارخون، داروهای ضد تشنج، مسکن ها  و آرامبخش ها ممکن است سبب سرگیجه شوند.

اگر شما در گذشته سرگیجه داشته اید، احتمال ابتلای شما به سرگیجه در آینده بیشتر است.

عوارض
سرگیجه می تواند خطر سقوط و جراحت را افزایش دهد. سرگیجه در زمان رانندگی یا کار با ماشین آلات سنگین احتمال تصادف را افزایش می دهد.

آمادگی برای ویزیت پزشک

پزشک خانوادگی شما یا پزشک عمومی احتمالاً قادر به تشخیص و درمان علت سرگیجه شما است. با این حال، در برخی موارد ممکن است شما به متخصص گوش، حلق و بینی(ENT) یا متخصص مغز و اعصاب ارجاع داده شوید.
از آنجاکه زمان ملاقات با پزشک کوتاه است، بهتر است که برای این ملاقات آماده باشید. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که به شما در آماده شدن برای ملاقات با پزشک کمک می کند.

اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:
قبل از ملاقات با پزشک از هرگونه محدودیت مطلع شوید. در صورت نیاز به انجام آزمایش ممکن است پزشک در مورد مصرف داروها در شب قبل از آزمایش و رژیم غذایی در روز آزمایش دستورالعمل خاصی به شما دهد.
•    حالات خود را در زمان سرگیجه به خوبی توصیف کنید. آیا احساس می کنید که اتاق می چرخد یا شما در اتاق می چرخید؟ آیا احساس می کنید که ممکن است بیهوش شوید؟ توصیفات شما از این علائم به تشخیص بیماری توسط پزشک کمک می کند.
هر نوع بیماری و علائم خود را حتی اگر بی ارتباط به سرگیجه شما به نظر می رسد، یادداشت کنید. به عنوان مثال، اگر اخیراً احساس افسردگی یا اضطراب می کنید، به پزشک اطلاع دهید.

اطلاعات شخصی مهم مانند هر گونه استرس یا تغییراتی که اخیراً در زندگی شما روی داده است را یادداشت کنید.
لیستی از تمام داروها، ویتامین ها یا مکمل هایی که دریافت می کنید، تهیه کنید.
سوالات خود را بنویسید. زمان ملاقات با پزشک محدود است بنابراین تهیه یک لیست از سوالات به شما در استفاده از زمان کمک می کند. در مورد سرگیجه برخی سوالات اساسی که می توانید از پزشک بپرسید، عبارتند از:

علت احتمالی علائم من چیست؟
آیا علل دیگری برای علائم من وجود دارد؟
نیاز به انجام چه نوع آزمایشاتی دارم؟
این مشکل موقتی است یا طولانی مدت؟
آیا این امکان وجود دارد که علائم من بدون درمان برطرف شوند؟
چه گزینه های درمانی ممکن است کمک کننده باشند؟
من به بیماری های دیگری نیز مبتلا هستم. چگونه می توانم این شرایط را مدیریت کنم؟
چه محدودیت هایی را باید رعایت کنم؟ به عنوان مثال، آیا می توانم رانندگی کنم؟
آیا من باید به یک پزشک متخصص مراجعه کنم؟
آیا جایگزینی برای داروهای تجویزی شما وجود دارد؟
آیا بروشور یا مطالب چاپ شده ای وجود دارد که من بتوانم با خود به خانه ببرم؟ چه وب سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟

چه انتظاری از پزشک دارید؟

به احتمال زیاد پزشک سوالاتی در مورد سرگیجه از شما خواهد پرسید. سوالاتی که ممکن است پزشک بپرسد، عبارتند از:

آیا سرگیجه شما مداوم است یا به صورت دوره ای روی می دهد؟
اگر سرگیجه شما به صورت دوره ای بروز می کند، هر دوره چه مدت طول می کشد؟
چه چیز سبب شروع سرگیجه می شود؟
در زمان سرگیجه احساس می کنید اتاق می چرخد یا احساس می کنید حرکت می کنید؟
در زمان سرگیجه احساس غش یا سبکی سر دارید؟
آیا سرگیجه سبب از دست دادن تعادل شما می شود؟
آیا علائم شما با شنیدن صدای زنگ یا احساس پری در گوش (وزوز گوش) یا اختلال شنوایی همراه است؟
آیا به تاری دید مبتلا شده اید؟
آیا با حرکت دادن سر، سرگیجه شما بدتر می شود؟
چه داروها، ویتامین ها یا مکمل هایی استفاده می کنید؟

پزشک با توجه به نوع سرگیجه شما، بررسی سابقه پزشکی و داروهای مصرفی، انجام آزمایشات فیزیکی و دستور انجام آزمایشات بیشتر علت سرگیجه شما را مشخص می کند.

در این زمان شما چه کاری می توانید انجام دهید؟

اگر در زمان ایستادن احساس سبکی سر دارید، موقعیت خود را تغییر دهید. مقدار زیادی مایعات بنوشید تا از کم آبی بدن جلوگیری کنید. کم آبی احساس سبکی سر را تشدید می کند.

اگر شما در زمان رانندگی سرگیجه دارید، از دوستان، خانواده یا همکارانتان کمک بگیرید یا از حمل و نقل عمومی استفاده کنید.

چه زمانی برای سرگیجه به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورت تجربه‌ هر نوع سرگیجه غیرقابل توجیه، عودکننده یا شدید به پزشک مراجعه کنید.
در صورت تجربه‌ سرگیجه شدید یا Vertigo همراه با هریک از حالات زیر به درمانگاه اورژانس مراجعه کنید:

•    صدمه‌ شدید سر
•     سردرد جدید، متفاوت یا شدید
•    تب بالاتر از ۳۸.۳ درجه
•    سفت شدن شدید گردن
•    تاری دید
•    از دست دادن ناگهانی شنوایی
•    اختلال در تکلم
•    ضعف دست یا پا
•     از دست دادن هوشیاری
•    سقوط یا دشواری در راه رفتن
•    درد ‌قفسه‌ ‌‌سینه یا تندی یا کندی سرعت تپش قلب

آزمایش های تشخیصی سرگیجه

آزمایشاتی که ممکن است پزشک برای تشخیص بیماری انجام دهد، عبارتند از:

آزمایش حرکت چشم: پزشک ممکن است زمانی که شما به یک شیء متحرک نگاه می کنید، چشم شما را مورد بررسی قرار دهد. همچنین ممکن هنگامی که آب سرد و گرم در زمان های مختلف در داخل کانال گوش شما قرار دارد، حرکات چشم شما مورد ارزیابی قرار گیرد.

آزمایش: با این آزمایش مشخص می شود که کدام نواحی از سیستم تعادلی شما مختل شده است.

آزمایش: در طی این آزمایش شما بر روی یک صندلی که توسط کامپیوتر کنترل می شود نشسته و به آرامی به صورت دایره وار حرکت می کنید. در سرعت های بالاتر، این صندلی به جلو و عقب حرکت می کند.

در برخی موارد، نیاز به انجام MRI است. در این روش تصاویری متقاطع از سر و بدن شما گرفته می شود. پزشک از این تصاویر برای شناسایی و تشخیص طیف گسترده ای از اختلالات استفاده می کند. MRI برای شناسایی اختلالات مرتبط با مغز که ممکن است سبب بروز سرگیجه دورانی شوند مانند به کار می رود.

حتی اگر علتی برای سرگیجه شما یافت نشود یا اگر سرگیجه مداوم باشد، تجویز دارو و سایر درمان ها ممکن است در کنترل علائم شما موثر باشند.
 

نقش گوش در سرگیجه

اگر علت سرگیجه، وابسته به گوش باشد مربوط به مجاری نیم‌دایره‌ای موجود در گوش داخلی است که حتماً فشار داخلی آن بالا رفته که به فرد چنین احساسی دست می دهد.
این احساس را می‌توانید با کمترین تحریکی نیز ببینید مثلاً اگر سر را کمی تکان دهید یا تغییر وضعیت داده و بنشینید حالت آن تشدید می‌شود.

چگونه می‌توان فهمید علت سرگیجه مربوط به گوش است؟

اگر سرگیجه شدید باشد یعنی به صورت حمله‌ای باشد و سرگیجه شدت و ضعف داشته باشد و دائمی نباشد؛ همچنین همراه با صدای گوش یا سنگینی گوش باشد مسلماً می‌بایست به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کرد.

سرگیجه واقعی مربوط به گوش داخلی است و عوامل مختلفی می‌تواند در بروز آن دخیل باشد از جمله افزایش فشار گوش داخلی یا اینکه یک جسم خارجی در گوش باشد یا یک گوش جرم داشته باشد و گوش دیگر نداشته باشد.

سرگیجه غیرواقعی در افرادی است که فشارشان پایین باشد یا کم خون باشد.
در حالت سرگیجه غیرواقعی، حالت گیجی و منگی به فرد دست می‌دهد اما آن قدر شدید نیست که حالت افتادن داشته باشد.
این متخصص گوش و حلق و بینی راه تشخیص سرگیجه مربوط به گوش را گرفتن نوار گوش و نوار تعادل توسط متخصص گوش و حلق و بینی دانست.

 

درمان دارویی سرگیجه

BPPV. درمان BPPV یک روش ساده است که طی آن پزشک مانورهایی برای طرز قرار گرفتن سر انجام می دهد. این روش معمولاً بعد از یک یا دو بار درمان موثر است.

بیماری های گوش داخلی. ورزش هایی وجود دارد که شما از یک متخصص کاردرمانی فرا گرفته و در منزل انجام می دهید. به منظور درمان سریع تهوع و سرگیجه ممکن است پزشک داروهایی مانند meclizine یا diazepam را برای شما تجویز کند یا مصرف dimenhydrinate را توصیه نماید که یک داروی بدون نسخه است. مصرف کوتاه مدت کورتیکواستروئیدها نیز ممکن است در بهبود عملکرد دهلیز موثر باشد.

بیماری منییر. درمان بیماری منییر شامل کاهش احتباس آب در بدن از طریق مصرف داروهای مدر(دیورتیک) و پیروی از یک رژیم غذایی با مقدار نمک کم می باشد. ممکن است جراحی نیز توصیه شود.

میگرن وستیبولار. به منظور مقابله با سرگیجه دورانی که مرتبط با میگرن وستیبولار است، پزشک احتمالاً تلاش می کند عواملی را که سبب شروع حملات شما می شوند، تعیین کرده و به رژیم غذایی، استرس، خواب و ورزش توجه کند. برخی داروها ممکن است در پیشگیری از میگرن وستیبولار موثر باشند یا به رفع تهوع و استفراغ کمک کنند. همچنین ممکن است به منظور کاهش حساسیت سیستم تعادلی شما نسبت به حرکت کردن ورزش های خاصی به شما آموزش داده شود.

اختلالات اضطرابی. پزشک ممکن است به منظور مقابله با اضطراب و مدیریت سرگیجه مصرف دارو و روان درمانی را به تنهایی یا همراه با هم توصیه نماید.

تغییر شیوه زندگی

در صورت ابتلاء به سرگیجه، به نکات زیر توجه کنید:

سرگیجه ممکن است سبب از دست دادن تعادل شود که خطر سقوط و جراحت جدی را به دنبال دارد.
از حرکت کردن به صورت ناگهانی بپرهیزید.
به آرامی بلند شوید.
زمانی که احساس سرگیجه دارید فوراً بنشینید یا دراز بکشید.
اگر سرگیجه های مکرر دارید از رانندگی یا کار با ماشین آلات سنگین خودداری کنید.
اگر شب از رختخواب بیرون می آیید، از روشنایی مناسب در پله ها و محلی که راه می روید، استفاده کنید.
در صورت لزوم با استفاده از عصا راه بروید.
از مصرف کافئین، الکل و تنباکو بپرهیزید. مصرف بیش از حد این مواد سبب تشدید علائم شما می شود.

 

چه موقع باید از سرگیجه نگران شد؟
سرگیجه یکی از ناراحتی‌های نسبتا رایج است که گاه در شرایطی خاصی مانند خستگی شدید بروز می کند. با تاری دید و بیحالی همراه است، غالبا به خاطر افت فشار ایجاد می‌شود و معمولا پس از چند دقیقه نیز برطرف می شود.

اما گاه ممکن است نشانه‌ای هشداردهنده از مشکلی جدی باشد.
کشیده شدن پاها روی زمین،‌ چرخیدن اطراف دور سر،‌ کاهش حواس،‌ تاری دید،‌ تهوع و استفراغ علائم سرگیجه هستند که به دلیل اختلال تعادل ایجاد می شوند و برای فرد مبتلا شرایط سختی را به وجود می آورند.

مغز از طریق مخچه تعادل بدن را برقرار کرده، با شرایط محیط هماهنگ می سازد و حرکات را تنظیم می کند. البته مخچه به تنهایی مسئول این عملکرد مهم نیست و اعضای دیگر نیز کمک می کنند.

گوش داخلی را در واقع باید مرکز تعادل دانست. در سیستم دهلیزی ( بخشی در گوش)، کریستال هایی که از کانال های نیمه دورانی به شکل مایع عبور می کنند،‌ اعصاب دهلیزی را تحریک می کنند تا اطلاعات مستقیما به مغز فرستاده شود و در نتیجه با حرکات بدن در محیط هماهنگ شود. بینایی نیز در این باره نقش مهمی دارد. کره چشم تصاویر بسیار شفافی از محیط پیرامون را به مخچه می فرستد.
ماهیچه ها و گیرنده های واقع در کف پا موقعیت بدن و حرکات بدن را بدون ارسال پیام به حس بینایی مشخص می کنند.

 

درمان گیاهی سرگیجه

در بیمارانی که سرگیجه واقعی دارند باید علت سرگیجه از جمله مشکلات گوش مورد بررسی قرار گیرد و درمان بر اساس شرایط بیمار و علل سرگیجه انتخاب شود؛ هر چند گاهی این‌گونه سرگیجه‌ها درمان مشخصی ندارد.

«جینگکو» گیاهی است که با بهبود جریان خون مغزی می‌تواند باعث کاهش علائم سرگیجه باعلل مختلف مغزی باشد. زنجبیل نیز تاثیرات قابل ملاحظه‌ای در کاهش سرگیجه، بویژه سرگیجه همراه تهوع و استفراغ دارد. زنجبیل در کاهش علائم مینیر نیز موثر است.

نوشیدن ترکیب گیاه لاوندر (اسطوخودوس)و عسل نیز می‌تواند در کاهش سرگیجه موثر باشد. به بیمارانی که از سرگیجه رنج می‌برند، توصیه می‌شود رژیم غذایی کم نمک و کم چربی استفاده کرده و مایعات بیشتری مصرف کنند.

از علل شایع سرگیجه کاذب افت فشار خون بویژه علت خستگی است.

به افرادی که دچار این‌گونه سرگیجه‌ها می‌شوند، توصیه می‌شود روزانه عسل و پودر سیاه‌دانه را در آب گرم مخلوط کرده و میل کنند.طب سوزنی می‌تواند روش موثری در درمان انواع سرگیجه باشد، بویژه در سرگیجه‌های واقعی با علل مغزی و عصبی یا سرگیجه‌هایی که با از دست رفتن تعادل همراه است.

مکانیسم طب سوزنی بهبود جریان خون مغزی، کاهش التهاب گوش یا آزاد کردن بعضی مواد شیمیایی در پایانه‌های عصبی است.

علت بسیاری از سرگیجه‌های کاذب، اضطراب و استرس است. دم‌کرده بابونه، سنبل‌الطیب و اسطوخودوس می‌تواند درمان موثری برای این‌گونه سرگیجه‌ها باشد.

ماساژ ناحیه شقیقه‌ها با روغن بابونه یا نعنا نیز مفید است. فشار دادن محل تلاقی گردن و جمجمه در ناحیه پس سرهم می‌تواند در کاهش انواع سرگیجه مفید باشد. حجامت نیز البته با نظر و از‌سوی پزشک در کاهش بعضی سرگیجه‌ها بی‌تاثیر نیست.

 

آبلیمو

سرگیجه بیشتر به این دلیل اتفاق می‎افتد که شما انرژی کافی در بدن‎تان ندارید. آب لیمو ترش با قدرت فوق العاده خود می‎تواند انرژی فراوانی به شما بدهد. با استفاده از آبلیمو، فلفل سیاه، نمک و آب؛ نوشیدنی سالم و اثربخشی برای درمان سرگیجه آماده کنید. از لیمو ترش بیشتر بدانید.
فلفل

عدم گردش خون مناسب در بدن و در نتیجه نرسیدن انرژی کافی به برخی نواحی می‎تواند سبب سرگیجه شود. برای غلبه بر این مشکل قسمت‎های مساوی از نمک، سرکه، خردل و فلفل را داخل یک لیوان آب بریزید. این نوشیدنی یکی از بهترین درمان‎های خانگی برای سرگیجه است. این نوشیدنی گردش خون را بهبود بخشیده و در نتیجه سطح انرژی بدن‎تان را نیز بالاتر می‎برد.

 

اسطوخودوس،بابونه و نعناع

سرگیجه منجر به یک وضعیت غیر طبیعی در بدن می‎شود. مصرف چای بابونه یا چای نعنا می‎تواند به بازگرداندن حالت طبیعی بدن کمک کند. شما همچنین می‎توانید برای رهایی از سرگیجه‎تان از ماساژ سر با روغن گرم اسطوخودوس استفاده کنید. این ماساژ گردش خون را بهبود بخشیده و عملکرد طبیعی مغز را تضمین می‎کند.

 

زنجبیل

زنجبیل خواص درمانی متعددی دارد و می‎تواند سلول‎های خسته را تقویت کند و به آن‎ها انرژی دوباره دهد. فشار خون شما با خوردن آب خالص زنجبیل در مقادیر بسیار کم می‎تواند بهبود بیاید.

عسل نیز یک ماده مغذی و طبیعی است؛ بنابراین شما می‎توانید آب زنجبیل را به همراه عسل استفاده کنید تا از خواص درمانی گسترده‎تری بهره ببرید. این درمان گیاهی سبب بهبود گردش خون شما و افزایش محتوای هموگلوبین خون شما می‎شود.
راه‌کار‎های دیگر: درمان‎های دیگر برای رفع سرگیجه مخلوط سرکه سیب و عسل، مخلوط ماست و پرتقال، لیمو و سایر مرکبات هستند.

 

نوشیدنی گیاهی تقویتی

این خمیر گیاهی را در خانه با استفاده از ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری دانه گندم، ۱ قاشق غذاخوری دانه خشخاش، ۱۰ عدد مغز بادام و مغز ۱۰ عدد دانه کدو تنبل آماده کنید.

تمام این محتویات را در طول شب در آب خیس کنید و سپس آن‎ها را با آبی که در آن خیسانده شده آسیاب کنید تا به صورت یک خمیر در آیند. به این خمیر ۲ عدد میخک و ۱ قاشق غذاخوری روغن حیوانی نیز اضافه کنید.

این خمیر را به شیر اضافه کرده و آن را به خوبی بجوشانید. می‎توانید کمی‎شکر هم اضافه کنید تا نوشیدنی‎تان مزه بهتری داشته باشد. این نوشیدنی به شما به میزان کافی انرژی می‎دهد تا بتوانید از شر سرگیجه رهایی پیدا کنید.

 

سرگیجه در ورزش و راه درمان و پیشگیری

عموما افرادیکه ورزش های سنگین یا تمریناتی مثل دو را انجام می دهند، به دلیل افزایش ضربان قلب  و اینکه قلب در مقایسه با حالت طبیعی خود، سریع تر پمپاژ خون را انجام می دهد تا خون رسانی بهتری به عضلات در حال فعالیت انجام گیرد، ممکن است این حالت را بیشتر تجربه کنند.

سبکی سر، تا حدی شبیه سرگیجه است. در سرگیجه، حالت چرخش سر و محیط دور سر و گاهی تهوع وجود دارد.

چه باید کرد؟

اولین گام در مورد کسانی که پس از ورزش، این حالت را تجربه می کنند این است که فورا دراز بکشند، طوریکه سر در راستای قلب قرار گرفته و خون، بهتر به طرف مغز جریان پیدا کند.اینکار باعث کاهش سرگیجه خواهد شد و همانطور که در بالا اشاره کردیم، تمرینات ورزشی را به هیچ وجه نباید به یکباره متوقف نمود، بلکه باید به تدریج و آرام آرام، شدت و سرعت تمرینات را کاهش داد تا بدن کم کم به حالت نرمال و طبیعی خود بازگردد.

به عنوان مثال در هنگام دویدن در مسافت های طولانی، به آرامی سرعت خود را کم کنید و بعد، آرام راه بروید.

گرمازدگی هم  می تواند یکی دیگر از دلایل اصلی بروز حالت گیج شدن پس از ورزش باشد.در این حالا ممکن است فرد در حین ورزش، ناگهان دچار افت انرژی و سرگیجه شود.

چنانچه مستعد ابتلا به سرگیجه هستید،  قبل از ورزش، حتما یک وعده غذایی سبک یا میان وعده ای مناسب میل کنید تا  ضمن ورزش، دچار سرگیجه و تهوع نشوید.به علاوه، هیدراته نگه داشتن بدن و برنامه ریزی برای رژیمی مغذی به منظور جلوگیری از این حالت، بسیار ضروری است.

تنفس صحیح و آگاهانه هم یکی دیگر از راههای پیشگیری از وقوع چنین حالتی در میان ورزشکاران محسوب می شود.برخی افراد،نا خودآگاه  در حین ورزش، نفس خود را حبس می کنند که همین کار، مانع از جریان کامل انرژی در بدن و عضلات، درست زمانیکه به آن نیاز دارند خواهد شد.پس در هنگام ورزش، تمرکز بیشتری بر عمل دم و بازدم خود داشته باشید و گرم کردن بدن قبل از ورزش و سرد کردن  تدریجی آن ، بعد از اتمام تمرینات را هرگز فراموش نکنید.

یادگیری تکنیک ها و تمرینات کششی مختلف برای گرم و سرد کردن بدن، به حفظ بدن در حالت طبیعی و نرمال، بسیار کمک خواهد کرد.

بالا بردن قدرت بدنی هم در این میان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.زیرا افزایش سطح تحمل بدن در حین تمرینات، مانع از افت ناگهانی انرژی  در بدن می شود.

و نهایتا از آنجائیکه گاهی این علائم می تواند نشانه ای از برخی بیماریها و در موارد اندکی بیماریهای قلبی باشد، چنانچه با در نظر گرفتن تمامی موارد ذکر شده، باز هم بارها و بارها ،همچنان این حالت را تجربه کردید، بهتر است به دکتر مراجعه کرده و در اینباره حتما پیگیری لازم را انجام دهید.

با رعایت تمامی این موارد و داشتن رژیمی مغذی و متعادل و شروع آرام تمرینات ورزشی،مطمئنا بر این حالت غلبه خواهید کرد.

 

سرگیجه در بارداری

زنان بارداری که عمدتا دچار سرگیجه می شوند باید به دنبال علت آن باشندکه معمولا با آزمایش و مراقبت های روتین زیر نظر پزشک این مشکل قابل حل است.

خانمی تماس گرفتند و گفتند در ماه پنجم بارداری هستند و درگیر سرگیجه هایی شده اند که به وضعیت قرار گرفتنشان در حالت خوابیده و نشسته ارتباطی ندارد. همچنین گوششان گهگاه کیپ می شود و سوت می کشد و نمی توانند به هیچ روشی آن را برطرف کنند تا اینکه خود بخود رفع می شود.

متخصص زنان به این خانم توصیه کرده به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کند. اینکه این موضوع در بارداری عادی است یا باید آن را جدی بگیرند دغدغه این خانم باردار است.

اگر شما هم به مشکلات شنوایی یا گوش در بارداری مبتلا هستید، این مطلب کمکتان می کند بفهمید باید مشکل را جدی بگیرید یا نه.

سرگیجه در بارداری طبیعی است؟
بستگی دارد منظورتان از سرگیجه چه باشد! سرگیجه با سیاهی رفتن چشم و افتادن و غش کردن یکی نیست. خیلی از خانم های باردار این دو را یکسان می دانند و همین اشتباه باعث تشخیص و درمان نامناسب می شود. اگر فرد در حالت سکون احساس حرکت مداوم و پیگیر به شکل دوران یا چرخش یا تلوتلو خوردن کند، سرگیجه دارد اما سیاهی رفتن چشم، سبک شدن مغز یا بی اختیار افتادن به معنی سرگیجه نیست. سرگیجه با وزوز گوش همراه می شود و لازم است اگر فردی دچار این مشکل است، حتما بررسی و دقیقا معاینه شود زیرا این نشانه ها می تواند علامت بیماری منییر باشد.

منییر به ۲ گروه تقسیم می شود؛ نشانگان منییر و بیماری منییر. نشانگان منییر علت مشخصی ندارد و عوارض جانبی مثل افزایش چربی و کلسترول خون یا فشار خون و تغییرات متابولیکی یا هورمونی به خصوص هورمون های غده تیرویید را به دنبال دارد اما بیماری منییر شامل مشکلاتی است که در گوش بروز می کند. به همین دلیل به این خانم توصیه شده با متخصص گوش مشورت کنند.

این مشکل با باردار شدن بروز می کند؟
نه، اگر خانمی به منییر مبتلا باشد، حتما زمینه ابتلا به این بیماری را از قبل داشته و بارداری باعث بروز یا تشدید آن شده است. به هر حال لازم است از نظر شیمی خون و میزان هورمون ها در دوران بارداری تحت نظر باشند.

پس در بارداری سرگیجه همراه با وزوز گوش طبیعی نیست؟
۸۵ درصد بیماری های گوش با معاینه دقیق تشخیص داده می شوند و با یک شرح حال ساده نمی توان در این باره نظر داد. ممکن است مورد این خانم کاملا طبیعی باشد زیرا در بارداری گاهی به دنبال تغییرات هورمونی، تغییراتی در ناحیه حلق و گلو ایجاد می شود و فشار بیشتری به شیپور استاش می آید. همین موضوع باعث افزایش فشار داخل گوش می شود که می تواند وزوز گوش یا سرگیجه ایجاد کند. این مساله با معاینه و بررسی های ادیومتری قابل تشخیص و افتراق با سایر مسائل است.

گیجی و سیاهی رفتن چشم که مساله ای جدا از سرگیجه است، چقدر در خانم های باردار شیوع دارد؟
در ۳ ماهه اول حالت هایی شبیه سرگیجه مخصوصا حین بلند شدن بروز می کند که دلیل آن افزایش خون رسانی به ناحیه رحم و کاهش خون رسانی به مغز است. البته تغییرات هورمونی را هم نباید نادیده گرفت.

با اصلاح رفتارهای عادتی می توان جلوی بروز این حالت ها را گرفت؟
در برخی موارد معمولا به خانم باردار توصیه می شود ناگهان از جای خود بلند نشود یا بیش از حد در یک وضعیت ثابت نماند. وقتی خانم بارداری ایستاده است، چون وزن جنین به عروق انتهایی پا وارد می شود، خون زیادی در اندام تحتانی تجمع پیدا می کند و خون کافی به مغز نمی رسد. خانم های باردار نباید زیاد بنشینند یا بایستند و باید حرکت داشته باشند. در غیر این صورت ظرف چند دقیقه احساس گیجی خواهند کرد.

گاهی این احساس گیجی در حالت خوابیده هم وجود دارد. چرا؟
در ۳ ماهه دوم و سوم در خانم هایی که طاقباز می خوابند، چون وزن جنین روی لگن افزایش پیدا می کند، میزان بازگشت وریدی و میزان خونی که به مغز می رسد، کاهش می یابد. برای همین به خانم های باردار توصیه می شود به پهلو بخوابند.

 

مطالب مشابه در این زمینه:

تری گلیسیرید خون

برای سردرد چی بخوریم و چی نخوریم؟

کمر درد (علت و درمان و دارو)

حالت تهوع بعد از غذا خوردن