اریترومایسین (نحوه و مقدار مصرف،خطرات و عوارض،فواید)

پماد موضعی اریترومایسین,عوارض پماد چشمی اریترومایسین,پماد اریترومایسین چشمی,محلول اریترومایسین,اریترومایسین برای نوزادان,اریترومایسین ۲۰۰,اریترومایسین ۴ درصد,اریترومایسین در بارداری,قرص اریترومایسین برای جوش,پماد اریترومایسین برای جوش صورت,پماد اریترومایسین مدیفارم,پماد اریترومایسین برای پوست,نحوه استفاده از محلول اریترومایسین,عوارض محلول اریترومایسین ۴ درصد,محلول موضعی اریترومایسین ۲ درصد,محلول اریترومایسین برای جوش صورت,قیمت محلول اریترومایسین ۴ درصد,محلول اریترومایسین ۴ درصد پاک دارو,ژل موضعی اریترومایسین,ژل اریترومایسین برای جوش,محلول اریترومایسین یا کلیندامایسین

به عنوان جایگزین پنی سیلین ها در بیمارانی که به این دارو حساسیت مفرط دارند، مصرف می شود. همچنین در درمان انتریت ناشی از کامپلیوباکتر، پنومونی، بیماری لژیونر، سیفیلیس، التهاب مزمن پروستات، آکنه ولگاریس و برای پیشگیری از دیفتری و سیا سرفه مصرف می شود.

مکانیسم اثر
این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب می شود، اما در برابر اسید معده ناپایدار است. فراهمی زیستی این دارو بسته به نوع استر آن ۶۵- ۳۰ درصد است. پس از جذب به طور گسترده در بافت ها و مایعات بدن منتشر می شود. متابولیسم آن کبدی و دفع آن عمدتاً از طریق ترشح در صفرا است. اوج غلظت سرمی اریترومایسین بسته به نوع استر آن ۴-۲ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل می شود. نیمه عمر این دارو ۲- ۵/۱ ساعت است که در صورت عیب کار کلیه ممکن است تا ۵ ساعت نیز افزایش یابد.

موارد منع مصرف اریترومایسین
در صورت ابتلای بیمار به نارسایی کبدی یا کلیوی، تاکیکاردی بطنی و پورفیری، با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی اریترومایسین
تهوع، استفراغ، احساس ناراحتی در شکم، اسهال، کهیر، بثورات جلدی و سایر واکنش های آلرژیک کاهش بر گشت پذیر قدرت شنوایی در صورت مصرف مقادیر زیاد دارو، یرقان انسدادی و عوارض قلبی با مصرف این دارو گزارش شده اند.

تداخل دارویی اریترومایسین
غلظت سرمی دیسوپیرامید در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین افزایش می یابد و ممکن است موجب بروز مسمومیت و آریتمی شود. اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان ممکن است افزایش یابد. متابولیسم کاربامازپین، بروموکریپتین، تئوفیلین و سیکلوسپورین را مهار می کند و ممکن است موجب افزایش غلظت سرمی این داروها گردد.
متابولیسم ترفنادین را نیز مهار می کند و خطر بروز اریتمی در بیمار را افزایش می دهد( از مصرف همزمان این دو دارو باید خودداری کرد). اثر دیگوکسین بر قلب در صورت مصرف همزمان ممکن است افزایش یابد.
غلظت سرمی توسط سایمتیدین افزایش می یابد و این موضوع احتمال بروز عوارض جانبی و مسمومیت، به ویژه ناشنوایی ناشی از اریترومایسین را افزایش می دهد.

نکات قابل توصیه
اریترومایسین و مشتقات خوراکی آن را بهتر است با معده خالی مصرف کرد. اما در صورت بروز تحریک گوارشی می توان دارو را با غذا مصرف نمود.

مقدار مصرف اریترومایسین

بزرگسالان : مقدار مصرف این دارو از راه خوراکی در بزرگسالان و کودکان با سن بیش از ۸ سال، ۵۰۰ -۲۵۰ میلی گرم هر ۶ ساعت یا ۱-۵/۰ گرم هر ۱۲ ساعت و حداکثر تا ۴g/day در عفونت های شدید می باشد .
مقدار مصرف اریترومایسین در درمان مراحل اولیه سیفلیس ۵۰۰ میلی گرم هر ۶ ساعت بر مدت ۱۴ روز می باشد. در عفونت کلامیدیایی تناسلی و عفونت غیرگنوکوکی پیشابراه ۵۰۰ میلی گرم هر ۶ ساعت برای ۷ روز مصرف می شود.
کودکان : این دارو در کودکان با سن کمتر از ۲ سال به مقدار ۱۲۵ میلی گرم هر ۶ ساعت و در کودکان ۸-۲ سال به مقدار ۲۵۰ میلی گرم هر ۶ ساعت مصرف می شود. مقدار مصرف در عفونت های شدید ممکن است تا دو برابر افزایش یابد.
تزریقی : در عفونت های شدید، در بزرگسالان و کودکان ۵۰ mg/kg/day از راه انفوزیون پیوسته وریدی یا مقادیر منقسم هر ۶ ساعت مصرف می شود. در عفونت های خفیف، mg/kg/day انفوزیون وریدی می شود.

یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ رایج‌ است‌ که‌ برای‌ درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگونی‌ نظیر عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، برونشیت‌، گلودرد، ذات‌الریه‌ (پنومونی‌)، سینوزیت‌، دیفتری‌، سیاه‌سرفه‌، و عفونت‌های‌ کلامیدیایی‌، سیفلیس‌، و گونوره‌ای‌ استفاده‌ می‌شود. این‌ دارو همچنین‌ برای‌ پیشگیری‌ از تب‌ روماتیسمی‌ و اندوکاردیت‌ مصرف‌ می‌شود.

چگونگی‌ مصرف‌ اریترومایسی

اریترومایسین‌ را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ همراه‌ یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ کرد. در صورتی‌ که‌ معده‌ را ناراحت‌ کند می‌توان‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ زمانی‌ یکسان‌ در شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ آن‌ ثابت‌ باقی‌ بماند.
برای‌ مثال‌، اگر لازم‌ است‌ روزی‌ ۴ بار اریترومایسین‌ مصرف‌ کنید، نوبت‌ها باید ۶ ساعت‌ فاصله‌ داشته‌ باشند (مثلاً ۱۲ ظهر، ۶ عصر، ۱۲ شب‌ و ۶ صبح‌). اگر این‌ برنامه‌ با برنامه‌ کار یا خواب‌ شما تداخل‌ داشت‌ از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مؤثرتر به‌ شما کمک‌ کند.
مهم‌ است‌ که‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور کامل‌ مصرف‌ کنید، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید. ممکن‌ است‌ علایمتان‌ عود کند.
قرص‌های‌ جویدنی‌ اریترومایسین‌ باید پیش‌ از بلعیده‌ شدن‌، جویده‌ یا خرد شوند. می‌توان‌ کپسول‌های‌ طولانی‌رهش‌ اریترومایسین‌ را باز کرد و قرص‌ دانه‌های‌ روکش‌دار داخلش‌ را پیش‌ از مصرف‌ با یک‌ غذای‌ نرم‌ مخلوط‌ کرد.
اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:اسهال‌، دل‌پیچه‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سوزش‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ واژن‌ یا ترشح‌ از آن‌، پلاک‌های‌ سفید روی‌ مخاط‌ دهان‌ یا زبان‌، افت‌ شنوایی‌، تب‌، بثورات‌ جلدی‌، یا زردی‌ چشم‌ها یا پوست‌.

موارد احتیاط
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید
حساسیت‌ به اریترومایسین.بارداری‌ یا شیردهی‌.مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ استمیزول‌، کاربامازپین‌، والپروئیک‌ اسید، سیکلوسپورین‌، داروهای‌ ضدانعقاد (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین‌)، زانتین‌ها، و آنتی‌بیوتیک‌های‌ دیگر (کلرامفنیکل‌، لینکومایسین‌).ابتلا به‌ یا سابقه‌ بی‌نظمی‌ ضربان‌ قلب‌ (آریتمی‌)، افت‌ شنوایی‌، یا بیماری‌ کبدی‌

هنگام‌ مصرف‌ توصیه‌ می‌شود
۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ اریترومایسین‌ را به‌طور کامل‌ مصرف‌ کنید تا عفونت‌تان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
۲. اریترومایسین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ اریترومایسین‌ فاسد می‌شود). برخی‌ از سوسپانسیون‌ها پس‌ از آماده‌ شدن‌ باید در یخچال‌ نگهداری‌ شوند؛ دستورالعمل‌ روی‌ بسته‌بندی‌ دارو را بخوانید. پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ سوسپانسیون‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
۳. از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
۴. اگر ظرف‌ ۳ روز از شروع‌ درمان‌ احساس‌ بهبودی‌ نداشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

تذکر
۱٫ هنگام‌ مصرف‌ نباید داروی‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ مصرف‌ کنید.
۲. هنگام‌ مصرف‌ نباید دارو را ناتمام‌ قطع‌ کنید، مگر به‌ توصیه‌ پزشک‌.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده