معماری
لنز سبز چشمی

نحوه لنز گذاشتن در چشم و مراقبت و نگهداری و خطرات آن (تصویر لنزهای مختلف)

انواع لنز چشم،تصویر و عکس تمامی لنزهای رنگین برای چشم،نحوه استفاده و گذاشتن بنز در چشم،آموزش لنز گذاشتن در چشم،نگهداری و مراقبت از چشم و لنز چشمی،خطرات و عوارض استفاده از لنز چشمی،فواید لنز های چشم

اگر لنز مصرف کنید چطور؟ آیا باز هم چشم شما نفس می کشد؟
پاسخ این سؤال بستگی دارد به این که چه نوع لنزی را مصرف می کنید. اگر لنز شما از نوع نرم معمولی کم آب است، میزان اکسیژنی که به چشم شما می رسد، ابداً کافی نیست. دقت کنید که لنزهای معمولی کم آب تا چند سال پیش برای مصرف در ساعاتی که چشم ها باز هستند، مورد تأیید بودند، ولی امروزه اعتقاد دانشمندان بر این است که میزان اکسیژن مورد نیاز چشم خیلی بیشتر از آن چیزی است که در گذشته فکر می کردیم. لنزهای نرم معمولی که کمتر از ۵۵ درصد آب داشته باشند، چشم را با کمبود اکسیژن مواجه می کنند، حتی در ساعاتی که چشم ها باز هستند!

منظور از لنز نرم معمولی کم آب چیست؟
لنزهای نرم معمولی، از جنس ماده ای هستند که اصطلاحاً هما (HEMA) نامیده می شود. این ماده نوعی پلاستیک مخصوصی شبیه اسفنج ظرفشویی است و می تواند مقداری آب جذب کند. در واقع لنزهای نرم معمولی همگی از پلاستیک های اسفنجی ( پفکی ) ساخته می شوند و این پلاستیک ها را اصطلاحاً پلاستیک های هایدروژل می نامند.
جذب شدن آب به درون این ماده پلاستیکی به دو علت مهم است:
نرمی لنز به علت وجود آب در لنز است، وجود آب در لنز باعث می شود مقداری اکسیژن در آب لنز حل شود و اکسیژن از لنز عبور کند و به چشم برسد.

این نوع لنزها را که به واسطه وجود آب در بافتشان، اکسیژن را عبور می دهند، لنزهای نرم معمولی می نامیم. نوع جدیدتری از لنزهای نرم نیز وجود دارد که در آنها اکسیژن برای عبور کردن از لنز نیازی به وجود آب ندارد. در این لنزها، ماده ای به نام سیلیکون عامل عبور دهنده اکسیژن است و نیازی به آب برای عبور کردن اکسیژن نیست. با این وجود، در ترکیب ماده سازنده این لنزها نیز مقداری آب قرار می دهند تا لنز نرم بماند و به چشم نچسبد. این نوع لنزها را لنزهای نرم سیلیکون هایدروژل می گویند. این لنزهای نرم، معمولی نیستند و اگر کم آب باشند اکسیژن بیشتر را عبور می دهند.
صورت مسئله

لنزهای نرم غیرمعمولی (سیلیکون هایدروژل)، فعلاً در دسترس عموم مردم نیستند و روش مصرف بخصوصی دارند که باید به تدریج در ایران معرفی شوند. لنزهای معمولی کم آب، مانع از تنفس طبیعی چشم می شوند. کمبود اکسیژن در چشم باعث ترشح دو نوع اسید در داخل قرنیه می شود (اسید لاکتیک و اسید کربنیک)؛ با ترشح این دو اسید، لایه های داخلی قرنیه آسیب می بینند. مهمترین آسیب ها را داخلی ترین لایه قرنیه (آندوتلیوم)، متحمل می شود. آسیب های وارد شده به این لایه، غیرقابل ترمیم و غیرقابل درمان است! کسانی که از لنزهای نرم معمولی کم آب استفاده می کنند. مبتلا به نواقص غیرقابل جبران در داخلی ترین لایه قرنیه می شوند که در کوتاه مدت (چند سال) نه درد دارد و نه ناراحتی، ولی در درازمدت (معمولاً بین پنج تا ده سال بعد از بروز آسیب)، باعث غیرقابل تحمل شدن لنز و حتی بروز اختلالات بسیار جدی در قرنیه می شود.
راه حل چیست؟ آیا واقعاً باید تمام لنزها را دور انداخت؟
خیر، فقط بعضی از لنزها را باید دور انداخت. مطلقاً نیازی به تکرار کردن جمله غلط و کاملاً نادرست «لنز مضر است و باعث نابینایی می شود» نیست. لنز وسیله ای است کاملاً بی خطر، البته اگر روش مصرف آن را به درستی بدانیم و رعایت کنیم. فراموش نکنیم که استفاده از لنز برای برخی افراد کاملاً ضروری است و صرفاً جنبه زیبایی ندارد و برای عده ای هم استفاده از کنتاکت لنز به معنی طبیعی زندگی کردن است. اگر مایل به استفاده از لنزهای نرم هستید تنها کاری که باید بکنید این است که از لنزهای دارای آب بیشتر (بیش از ۵۵ درصد و ترجیحاً بیش از ۷۰ درصد) استفاده کنید. لنزهای پر آب لطیف تر هستند و برای همین دوام کمتری دارند و معمولاً به صورت فصلی یا حتی یک ماهه مصرف می شوند ولی در عوض برای تنفس چشم در ساعات بیداری، کاملاً مناسب هستند.

زمانی که لنز را داخل چشم‌تان می‌گذارید یا خارج می‌کنید.

راستش را بخواهید این زمان‌ها را می‌توان لحظات طلایی برای میکروب‌هایی دانست که منتظر ورود به چشم شما هستند.

شما انگشت‌تان را داخل چشم‌تان می‌کنید و اینگونه فرصت ورود میکروب‌ها را به محیط چشم می‌دهید. قبل از تماس با لنز دست‌تان را کاملا بشویید (و اگر می‌توانید ضدعفونی کنید). اگر هم به طور مرتب از لنز استفاده می‌کنید بهتر است ناخن‌هایتان را کوتاه کنید تا ناخن‌های بلند و تیز شما سطح لنزها یا سطح پلک و چشم‌تان را خراش ندهد. از آب معمولی (یا آب جوشیده) برای شست‌و‌شوی لنزها استفاده نکنید و حتما از محلول‌های مخصوص نگهداری لنز استفاده کنید.

 

وقتی مدت طولانی لنزها را داخل چشم‌نگه می‌دارید

درواقع علت مخالفت بسیاری از چشم‌پزشکان با لنزها همین است که استفاده‌کننده‌ها گاهی فراموش می‌کنند آنها را از چشم‌شان خارج کنند (یا تنبلی مانع آن می‌شود) اما یادتان باشد لنزها مانع رسیدن اکسیژن به چشم‌ها می‌شود. اگر لنزها را شب از چشم‌تان خارج نکنید خطر ایجاد زخم‌ در قرنیه شما به شدت افزایش می‌یابد. این زخم‌ها گاه می‌تواند منجر به کوری شود.

زمانی که دارو مصرف می‌کنید

قطعا اگر بخواهید قطره‌ای در چشم‌تان بریزید، لنزها را خارج خواهید کرد اما آیا می‌دانید مصرف برخی از داروهای خاص ممکن است با وضعیت لنز شما ربط پیدا کند؟ مثلا اگر قرص‌های پیشگیری از بارداری مصرف کنید چشم‌ها به دلیل استروژن موجود در این قرص‌ها به لنزها حساس‌تر خواهد شد. همین‌طور این قرص‌ها میزان اشک ریزش را کاهش می‌دهند و اینگونه چشم‌ها خشک‌تر و امکان آسیب‌ آنها با لنز بیشتر می‌شود. قرص‌های ضدحساسیت و آنتی‌هیستامین‌ها هم چشم را خشک می‌کنند و برخی داروهای ضدآکنه می‌توانند باعث ایجاد احساس خارش در چشم دارای لنز شوند.

وقتی محلول‌های نگهدارنده مشکل‌ساز می‌شوند

محلول‌های نگهداری لنز در انواع و اقسام شکل‌ها و اسم‌ها و فرم‌ها در دسترس هستند اما حواستان باشد که مواد نگهدارنده موجود در این محلول‌ها فاسدشدنی است؛ پس هرگز از محلول‌های تاریخ‌گذشته استفاده نکنید. چنین محصولاتی می‌تواند مشکلات جدی را برای چشم ایجاد کند. درضمن اگر محلول نگهدارنده لنز خود را با نوعی دیگر عوض کردید، بدانید که ممکن است چشم‌تان نسبت به نوع جدید واکنش نشان دهد. درضمن هرگز محلول‌های نگهدارنده را در ظرف‌های دیگر نریزید و درب ظرف‌های حاوی آنها را باز نگذارید زیرا این کارها احتمال آلوده شدن آنها توسط انواع و اقسام میکروب‌ها را به‌شدت افزایش می‌دهد.

زمانی که چشم‌های شما بسیار خشک می‌شوند

از آنجایی که لنزها کاملا سطح روی چشم را می‌پوشانند و مانع از رسیدن اکسیژن می‌شوند، بسیاری از استفاده‌کننده‌های لنز گهگاهی خشکی چشم را تجربه خواهند کرد. این خشکی چشم ممکن است در برخی شرایط خاص (مثلا سوار شدن در هواپیما، بودن در آب و هوای کاملا خشک، مصرف داروهای آنتی‌هیستامین و…) شدیدتر هم شود. بهتر است تمام کسانی که از لنزهای تماسی استفاده می‌کنند، همیشه یک یا چند بسته قطره اشک مصنوعی با خود داشته باشند تا در این مواقع از آنها استفاده کنند.

زمانی که آرایش می‌کنید

کیف آرایش شما و محتویات آن، پر از وسایلی است که می‌توانند باعث حساسیت و تحریک چشم شوند. یادتان باشد که هرگز وسایل آرایشی خودتان را به کسی امانت ندهید و از لوازم آرایشی فرد دیگری هم استفاده نکنید. درضمن هرگز به چشم متورم، حساس و دچار اشک‌ریزش یا دردناک، ریمل و سرمه نزنید و از مداد ابرو و خط چشم استفاده نکنید.

درصورت استفاده از لنز از ریمل واترپروف استفاده کنید. اگر هم از محصولات دورچشم استفاده می‌کنید حتما از مرطوب‌کننده‌های با پایه آب که از نوع «کم حساسیت» باشند استفاده کنید.

یادتان باشد که مرطوب‌کننده‌ها، کرم‌ها و فونداسیون‌ها با پایه روغنی و کرمی می‌تواند حسابی چشم‌ دارای لنز را تحریک کند و موجب آزار شود.  یک نکته مهم در مورد لنزها و آرایش چشم: اگر از لنزهای نرم (soft) استفاده می‌کنید قبل از آرایش چشم‌ها لنز را در چشم‌تان بگذارید اما اگر از لنزهای منعطف با قابلیت عبور گازها استفاده می‌کنید، اول چشم‌هایتان را آرایش کنید و بعد لنز بگذارید. اما در مورد هر دو نوع لنز، اول آنها را خارج کرده و بعد اقدام به پاک کردن آرایش‌ از چشم و دورچشم خود بکنید.

 زمانی که به آرایشگاه می‌روید

سالن‌های زیبایی و آرایشگاه‌ها پر از ذرات معلق در هوا هستند که ناشی از اسپری‌ها و سایر مواد شیمیایی است که در هوا پخش می‌شوند. بهترین کار این است که وقتی به آرایشگاه می‌روید، لنزتان را با خودتان نبرید و از عینک استفاده کنید اما اگر مجبور هستید لنز بگذارید هم اگر می‌توانید در محیط آرایشگاه عینک به چشم بزنید تا از تماس بسیاری از ذرات معلق در هوا با چشم‌تان جلوگیری کنید.  درضمن یادتان باشد که اگر لنز در چشم دارید وقتی زیر سشوار نشستید، تا می‌توانید پلک بزنید.

 زمانی که در هوای آزاد هستید

ذرات معلق در هوا، به‌خصوص آلاینده‌ها می‌توانند چشم‌ها را تحریک کنند و میزان تحریک در چشم‌هایی که لنز دارند بیشتر است. ذرات معلق، گردوخاک، غبار هوا و دود نمونه‌هایی از مواد آزاردهنده هستند. اگر میزان آلودگی زیاد باشد چشم با مکانیسم اشک‌‌ریزش سعی می‌کند از خود دفاع کند و این برای کسانی که لنز دارند بسیار سخت است.  در هوای بسیار آلوده بهتراست لنزهایتان را خارج کنید و با عینک بیرون بروید (البته بهترین کار این است که در چنین هوایی بیشتر در محیط‌های سربسته یا دارای تصفیه هوا، باشید).

 زمانی که به استخر می‌روید

قطعا با عینک،‌ شیرجه زدن داخل استخر لذتبخش نخواهد بود اما این را هم یادتان باشد که پریدن داخل آب پر از کلر (یا حتی دارای برخی آلودگی‌ها) با لنزی به چشم از آن هم بدتر است.  اگر می‌توانید بدون لنز شنا کنید، اگر هم می‌توانید عینک‌تان را با بندی ببندید که از چشمان‌تان جدا نشود. در ضمن بهتر است تا یک ساعت پس از شنا کردن، لنزها را در چشمان‌‌تان نگذارید.

 زمانی که سیگار می‌کشید

افراد سیگاری می‌دانند که روشن کردن هر نخ سیگار، آسیبی است که به سلامت خود وارد می‌کنند اما آیا می‌دانید افراد سیگاری که لنز در چشم دارند ۸برابر افراد غیرسیگاری در معرض خطر زخم قرنیه و عفونت چشمی هستند؟

 

آموزش گذاشتن لنز در چشم
۱- دست هایتان را خوب با آب و صابون بشویید. سپس با یک حوله تمیز که پرز نمی دهد خشک کنید.

۲- بسته لنز را باز کنید و اگر طبق دستور پزشک چشم چپ و راستتان فرق می کند به چپ و راست آن دقت کنید. اگر لنز آرایشی است مهم نیست.

۳- لنز را روی انگشت اشاره دستی که با آن راحت هستید قرار دهید.مطمئن شوید که لنز چپه نباشد. اگر لبه ها به سمت بیرون مایل شدند یعنی چپه است. سعی کنید لنز را روی ناخن نگذارید. برای آسان شدن کار کمی از محلول روی دستتان بریزید.

۴- چک کنید که لنزتان پارگی و یا آشغال نداشته باشد.

۵- با انگشت اشاره دست دیگرتان پلک خود را بالا بکشید و با انگشت میانی دستی که لنز دارد پایین چشمتان را بکشید. اگر مهارت کسب کنید فقط کافی است که پایین چشم را بکشید.

۶- به آرامی و بدون استرس لنز را به چشم نزدیک کنید و به بالا نگاه کنید.

۷- آن را دقیقا دروسط چشم در آیینه فیکس کنید.

۸- پلکتان را ببندید و چند بار کره چشمتان را بچرخانید تا لنز روی چشم ثابت شود.

فیلم آموزشی گذاشتن لنز در چشم

 

تصاویر جدیدترین و زیباترین لنزهای چشمی

جدیدترین مدل لنز لنز آبی چشم لنز چشمی زیبا لنز چشمی لنز سبز چشمی لنز مردانه لنز آموزش لنز گذاشتن تصاویر لنز چشم