لیکن پلان (علت و علائم،درمان،عوارض)

درمان گیاهی بیماری لیکن پلان,لیکن پلان دهانی,لیکن پلان تناسلی,انواع لیکن پلان,لیکن پلانوپیلاریس,انجمن لیکن پلان ایران,لیکن پلان ناخن,انواع بیماری لیکن پلان

لیکن پلان بیماری مزمن، خارش‌دار و التهابی در پوست است که علاوه بر پوست، فولیکول‌های مو، ناحیه تناسلی، ناخن و داخل دهان را هم درگیر می‌کند. بیماری در همه نقاط دنیا و در همه نژادها دیده می‌شود. در بعضی از کشورها مانند ژاپن و هندوستان این بیماری بیشتر گزارش می‌شود. البته این مساله به این معنا نیست که در این کشورها بیماری شیوع بیشتری دارد. شیوع زیاد ناشی از گزارش‌دهی خوب کشورهاست. بیماری فقط حدود ۱ تا ۲ درصد زمینه خانوادگی دارد و در مواقع دیگر ارتباط ژنتیکی بین اعضا خانواده دیده نمی‌شود.
آیا علت بیماری شناخته‌شده است؟
علت ناشناخته است ولی فرضیه‌هایی وجود دارد که علت بیماری را نقص در سیستم ایمنی می‌دانند. رابطه ‌بیماری با سطح بهداشت، نوع تغذیه و… شناخته نشده است. نکته مهم بعدی درباره ارتباط بیماری با ویروس هپاتیت C است. ویروس هپاتیت C در جامعه وجود دارد ولی از نظر آماری، بسیاری از بیماران مبتلا به لیکن پلان هپاتیت C هم دارند. محققان این احتمال را داده‌اند که هپاتیت C نقشی در بروز بیماری لیکن پلان داشته باشد ولی باز هم باید به صورت فرضیه به این مساله نگاه کرد چون همان‌طور که گفته شد علت بیماری همچنان ناشناخته است.
بیماری در چه سنی شیوع بیشتری دارد؟
لیکن پلان در مردان در ۲ رده سنی، حول و حوش دهه ۲۰ و بعد از ۶۰ سالگی حمله می‌کند اما در خانم‌ها احتمال بروز بیماری با افزایش سن بیشتر می‌شود. در کودکان بیماری زیاد شایع نیست ولی کودکان هم گرفتار می‌شوند؛ از هر ۱۰۰ نفر مبتلا به بیماری لیکن پلان ممکن است ۴ نفر آنها کودک باشد.
ضایعات لیکن پلان چه مشخصاتی دارند؟
بیماری به صورت پاپول‌هایی به رنگ قهوه‌ای و گاهی خاکستری است. (پاپول به ضایعاتی با قطر کمتر از ۵ میلی‌متر و کمی برجسته‌‎تر از سطح پوست گفته می‌شود.) پاپول‌‍‌های لیکن پلان نیز قطری حدود ۱ تا ۵ میلی‌متر دارند. البته به ندرت پاپول‌های ۱ سانتی‌متری هم دیده می‌شوند. پاپول‌ها مجزا از هم و پراکنده هستند و معمولا در تنه، ساق پا و نقاطی از بدن مانند زیر بغل، کشاله ران، مچ دست، کف دست و سر آلت تناسلی، داخل مخاط تناسلی، داخل مخاط دهان و… که چین پوستی وجود دارد بیشتر دیده می‌شوند. البته مخاط‌ها زیاد درگیر نیستند ولی مخاط گونه‌ای دهان نسبت به مخاط‌های سایر نقاط بدن بیشتر درگیر است.
ضایعات به ندرت در پوست صورت ظاهر می‌شوند. براساس یک فرضیه، صورت بیشتر در معرض اشعه ماورای‌بنفش قرار دارد و نسبت به نقاط دیگر بدن در امان است، حتی برای درمان این بیماری نیز از اشعه ماورای‌بنفش استفاده می‌شود.

آیا بیماری پیشرونده است؟
یکی از خصوصیات اصلی بیماری عودکننده بودن آن است. بیماری ممکن است با درمان یا بدون درمان، خودبه‌خود بهبود یابد ولی در ۵۰ درصد موارد دوباره عود می‌کند. علائم بالینی شایع بیماری خارش است. خارش ممکن است خفیف یا بسیار شدید و غیرقابل‌تحمل باشد. خارش شب‌ها معمولا بیشتر است و گاهی هم با خارش گال اشتباه گرفته می‌شود. بیمار برای تسکین محل خارش را می‌خاراند. با این کار احتمال ایجاد خط روی پوست وجود دارد. روی همان خط، لیکن پلان جدید یا فنومن کوبنر ایجاد می‌شود. بعضی از بیماری‌ها فنومن کوبنر دارند مثلا در بیماری پسوریازیس، لک و پیس و لیکن پلان، اگر قسمتی از پوست دچار خراش یا ضربه شود، ضایعات جدید، همان‌جا دوباره ظاهر می‌شوند.
درگیری ناخن‌ها بیماران را به شدت نگران می‌کند. درگیری ناخن ممکن است همراه با درگیری پوست و مو و گاهی هم انفرادی باشد اما وقتی فقط ناخن‌ها گرفتار هستند، تشخیص آن برای پزشک کمی دشوار می‌شود. علائم بیماری که در ناخن‌ها دیده می‌شود به صورت برجستگی پوستی در پایین ناخن است که پیشروی می‌کند و روی ناخن را می‌گیرد. ناخن‌ها نیز خطوط طولی و شکستگی پیدا می‌کنند و در نهایت تخریب می‌شوند. البته این وضعیت در پسوریازیس هم دیده می‌شود، با این تفاوت که پیشروی پوستی روی ناخن وجود ندارد.

آیا این بیماری خطری برای سلامت عمومی بدن دارد؟
لیکن پلان بیماری کشنده و خطرناکی نیست و بیماران نباید نگران باشند. بیماری فقط آزاردهنده است و در درازمدت ممکن است روی روان بیماران تاثیر منفی بگذارد. فقط اگر ضایعات مخاطی دهانی، به حدی برسند که بدخیمی ایجاد کنند و به موقع هم تشخیص داده نشوند می‌تواند منجر به فوت بیمار شود.

تشخیص بیماری از روی همان علائم بالینی است؟
لیکن پلان گاهی ممکن است با بیماری‌های پوستی دیگر اشتباه گرفته شود و گاهی برای متخصصان پوست تشخیص بالینی آن مبهم است. در این صورت با نمونه‌برداری و بیوپسی از ضایعه می‌توان به تشخیص قطعی رسید ولی در اغلب اوقات پزشکان از روی علائم بالینی می‌توانند بیماری را تشخیص دهند.

لیکن پلان یک بثور پوستی مزمن که مسری یا سرطانی نیست . این عارضه ممکن است پوست پاها، تنه ، بازو، مچ دست ، سر یا آلت تناسلی مرد؛ پوشش داخلی دهان یا مهبل ؛ ناخن های پا و دست (اطراف یا تقریباً زیر بستر ناخن ) را درگیر سازد. این بیماری در همه سنین دیده می شود ولی در بزرگسالان بالای ۴۰ سال شایع تر است .

در لیکن پلان، ضایعات کوچک، درخشنده و خارش دار به صورت توده های متراکم، ظاهر میشوند.
اغلب، هیچ علت مشخصی وجود ندارد، اما گاهی این راش ممکن است در اثر واکنش به یک داروی خاص مثل آنتی بیوتیکهای سولفونامیدی Sulphonamid یا داروهای ضد روماتیسمی دارای طلا، به وجود آید. لیکن پلان ممکن است درارتباط با استرس باشد. این بیماری در افراد مسنتر از ۳۰ سال شایعتر است.
یک راش خارش دار متشکل از ضایعات کوچک و برآمده با قله مسطح که درخشنده بوده، دارای رنگ صورتی یا بنفش می باشد.
بیماری لیکن پلان یکی از بیماریهای شایع پوست است که در آن ضایعات التهابی ، خارش دار در پوست رخ داده و می تواند مخاط و فولیکول مو و ناخن را نیز گاهی درگیر سازد . علت این بیماری به درستی شناخته نشده است. اما احتمال آن وجود دارد که این بیماری نیز یک بیماری با واسطه فعالیت سیستم ایمنی باشد .

این بیماری درتمام جهان ودرهمه نژادها رخ می دهد . در حدود ۱ تا ۲% مواقع این بیماری می تواند به شکل فامیلی نیز بروز کند . بیماری لیکن پلان درسنین میانسالی شایعتر بوده اما حتی کودکان را نیز می تواند درگیرسازد(۴% موارد) . ضایعات اولیه بیماری به شکل برجستگیهای پوستی به رنگ بنفش با سطح صاف می باشد که معمولاً اندازه آنها نیزکوچک است .

رنگ ضایعات ابتدا قرمز بوده اما ضایعات پیشرفته تربنفش هستند. ضایعات طول کشیده تروضایعات درحال بهبودی اغلب قهوه ای پررنگ نیزمی توانند باشند . سطح ضایعات براق ، خشک همراه پوسته های چسبیده به ضایعه است .
همنیطور ممکن است درسطح ضایعات خطوطی سفید یا خاکستری دیده شود که این خطوط را ویکهام استریا می نامند .
اندازه ضایعات لیکن پلان معمولاً حدود نیم تا یک سانتیمتر است . محل این ضایعات بیشتر در ساعد ، ساق پا ، پشت دستها وناحیه تناسلی آقایان می تواند باشد . خارش دربیماری لیکن پلان معمولاً شدید است و بیشتر بیماران جهت خاراندن ضایعات این بیماری آنها را می مالند وکمترممکن است که ضایعات را زخمی کنند وبنابراین ضایعات لیکن پلان معمولاً سالم می مانند واین ازلحاظ تشخیصی می تواند به پزشک کمک نماید که بهترآنها را تشخیص دهد .

سیر این بیماری خیلی می تواند متفاوت باشد . واین تفاوت بیشتربه محل درگیری بیماری وهمینطورنوع کلینیکی آن بستگی دارد . دو سوم بیماران دچار ضایعات پوستی کمتر از یکسال دچار بیماری هستند و اکثر بیماران در سال دوم ابتلا به بیماری خودبخود بهبود می یابند .

ضایعات مخاطی بیماری مزمن تر بوده و در بیماران بهبود یافته نیز احتمال عود بیماری وجود دارد . ضایعات مخاطی بیماری به اشکال مختلف می تواند بروز کند ولی اشکال شایع آن بصورت خطوط سفید شبکه ای درمخاط طرفی دهان وهمینطورزخمهای دهانی می باشد .

ضایعات شبکه ای هیچگونه ناراحتی برای بیمار ایجاد نمی کند اما کشف آنها درمعاینه می تواند به تشخیص بیماری کمک کند . ضایعات دهانی زخمی شونده می تواند بسیار طول کشنده ومزمن بوده وبا ناراحتی بسیاری برای بیمار همراه باشد .

گاهی ضایعات دهانی بدون ضایعات پوستی نیز رخ می دهد . ۷۵% بیماران دچارلیکن پلان دهانی زن هستند . تغییرات ناخنی درحدود ۱۰% موارد لیکن پلان رخ می دهد واین تغییرات در کودکان شایعتراست . شایعترین تغییرات ناخنی بیماری افزایش خطوط ناخنی و شکاف برداشتن صفحه ناخنی می باشد .

گرفتاری موها دربیماری لیکن پلان بیشتر بصورت ریزش موی همراه با ایجاد پوست نازک شده می باشد که به این نوع ریزش مو، بدون درنظرگرفتن علت آن ، ریزش موی سیکاتریسیل می گویند . این نوع ریزش مو معمولاً برگشت پذیرنیست وباید درصورت وجود ضایعات پوستی همراه با ریزش مو درسراقدام به درمان های قویتری نمود تا ازصدمه به موها جلوگیری شود . لیکن پلانوپیلاریس نامی است که به بیماری لیکن پلانی داده شده که باعث گرفتاری موها می شود . این حالت بیشتردرخانمها دیده شده که حدود ۲۰% آنها دارای ضایعات شبکه ای دردهان بوده وحدود ۳۰% آنها دارای ضایعات پوستی لیکن پلان هستند.

سن:
شایعتر از همه در افراد بالای ۳۰ سال است.

نحوه زندگی:
استرس ممکن است خطر ابتلا را افزایش دهد.

جنس و ژنتیک:
عوامل خطر مهمی محسوب نمی شوند.

● علایم شایع
برآمدگی های کوچک مختصراً برجسته که خارش دار است . این ضایعات ارغوانی رنگ و دارای یک سطح سفید هستند.
یک خط سفید نامنظم در داخل دهان یا مهبل
ریزش موی ناگهانی به صورت لکه هایی بر روی سر

راش ممکن است به صورت پچهایی بر روی قسمت تحتانی کمر، سطوح داخلی مچ دست، ساعدها و مچ پا ایجاد شوند. لیکن پلان اغلب به طور ناگهانی ظاهر میشود و ممکن است بیش از یک ناحیه را مبتلا سازد، اما بعضی اوقات، راش تدریجاٌ در یک دوره زمانی چند ماهه انتشار می یابد.

● علایم لیکن پلان عبارتند از:

گروهی از ضایعات کوچک، درخشنده،
صورتی یا بنفش با قله مسطح بر روی پوست. سطح بعضی از ضایعات ممکن است توسط شبکه ای از خطوط ظریف سفید رنگ پوشیده شده باشد.
خارش شید به ویژه در شب.
این بیماری همچنین می تواند ناخنها و سر را مبتلا کند. اگر لیکن پلان، ناخنها را درگیر نماید، در امتداد طولشان برآمده شده و در بعضی موارد می افتند. در صورت ابتلاء سر، ریزش تکه ای موها همراه با اسکاری شدن سر ممکن است رخ دهد. همچنین ضایعات ممکن است بر روی نواحی آسیب دیده پوست مثلاً در اثر خراش، ظاهر شود. شکل دیگری از لیکن پلان، دهان را درگیر می کند.

● علل
علت دقیق آن نامشخص است ولی ممکن است ناشی از یک ویروس یا در برخی موارد عارضه جانبی بعضی داروها باشد.

● عوامل افزایش دهنده خطر
استرس و نگرانی
خستگی یا کار زیاد
مواجهه با داروها یا مواد شیمیایی

● پیشگیری
در حال حاضر قابل پیشگیری نیست .

عواقب موردانتظار
علایم با درمان قابل کنترل است ، ولی این اختلال ماه ها تا سال ها طول می کشد. نسبت به ادامه درمان پایبند باشید حتی اگر نتایج آن ناامیدکننده بوده یا پاسخ درمانی آهسته باشد.

عوارض احتمالی
ریزش مو
تخریب ناخن ها
بیماری مزمن به صورت پیدا شدن ضایعات جدید همراه با برطرف شدن ضایعات قدیمی

درمان

 اصول کلی

نمونه برداری (برداشت مقدار کوچکی از بافت جهت بررسی آزمایشگاهی برای کمک به تشخیص ) پاپول های مشکوک (برآمدگی های پوستی )
هدف از درمان تسکین علایم و به ویژه خارش است .
از شستشو با آب سرد برای تخفیف خارش استفاده کنید. کاهش استرس زندگی ممکن است به پیشگیری از عود ضایعات کمک نماید. روش های آسوده سازی را فرا گرفته یا در صورت لزوم برای کاهش استرس خود با متخصص مشاوره کنید.
اگر لیکن پلان با مصرف دارویی مرتبط باشد، با پزشک خود درباره تغییر مقدار مصرفی یا تعویض داروی مزبور مشورت کنید

● داروها
ضایعات محدود و با تعداد کم را می توان با استروییدهای موضعی و تزریقی داخل ضایعه درمان نمود . دربیمارانی که ضایعات گسترده تر دارند می توان از استرویید های خوراکی نیز استفاده کرد. و بهتر است این دارو با دوز کاهش یابنده تجویز شود تا باعث عوارضی نگردد .

می توان هفته اول ۶۰ میلیگرم درروز، هفته دوم ۴۰ میلیگرم در روز و هفته سوم نیز۲۰ میلیگرم در روز از این دارو استفاده نمود و از این زمان هر هفته ۵/۲ میلیگرم از دارو کم نمود تا بیماری دچار عود نشده و عوارض دارویی باعث ناراحتی بیمارنگردد . فتوتراپی نیز در بیماری لیکن پلان می تواند مفید باشد .

از داروهای دیگری که در درمان بیماری لیکن پلان می توان بکاربرد می توان به تاکرولیموس موضعی، رتینوییدهای خوراکی ، سیکلوسپورین ، هیدروکسی کلروکین و تالیدوماید اشاره نمود که باید مطمئناً تحت نظر متخصص پوست مصرف شوند .
آنتی هیستامین ها به دلیل اثر تسکین بخشی جهت کنترل خارش تجویز می شوند.
کرم ها یا پمادهای کورتونی برای کاهش التهاب و خارش تجویز می گردند. از این داروها بیش از یک یا دو بار در روز استفاده نکنید مگر با دستور پزشک . برای بهبود پخش شدن و نفوذ این داروها، آن ها را بلافاصله پس از حمام کردن استفاده کنید. برای نواحی صورت و کشاله ران از فرآورده های کورتونی ضعیف بدون فلورین استفاده کنید.
قرص های کورتونی در موارد شدید بیماری تجویز می شود.

● فعالیت
محدودیتی وجود ندارد

● رژیم غذایی
رژیم خاصی لازم نیست

● در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم لیکن پلان باشید.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید . داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

● کارهایی که باید انجام شوند:
اگر تشخیص بیماری، با توجه به ظاهر ضایعات مشخص نباشد، پزشک شما ممکن است ترتیب یک بیوپسی پوست را بدهد که در آن نمونه ای از پوست برداشته شده و در زیر میکروسکوپ بررسی میشود.
جهت تسکین خارش، پزشک ممکن است یک کورتیکواستروئید موضعی قوی تجویز کند. به علاوه، شما می توانید یک آنتی هیستامین خوراکی بدون نسخه (داروهای ضد خارش) برای تسکین خارش در هنگام شب، تهیه نمایید.
اگر ضایعه گسترده بوده و ناخنها و سرتان را مبتلا کرده، ممکن است نیاز به داروهای کورتیکواستروئیدی خوراکی داشته باشید.
اگر یک واکنش دارویی مورد شک باشد، پزشک ممکن است تصمیم به قطع دارو گرفته و یک داروی دیگر تجویز کند.
لیکن پلان معمولاً برای ۱۲ ۱۸ ماه پایدار باقی مانده و ممکن است پس از بهبودی، پچهای تیره ای بر روی پوست برجای گذارد.

آیا این موضوع درست است که رنگ موها، حساسیت‌زا و سرطان‌زا هستند؟
در قدیم در رنگ موهای شیمیایی از رنگ کولتار استفاده می‌شد که علاوه بر حساسیت‌زایی، سرطان‌زا هم هست. امروزه ادعا می‌شود کولتار از رنگ‌ موها حذف شده و به جای آن از نوعی ماده مشتق‌شده از نفت به نام تترال اتم استفاده می‌شود اما بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد این موضوع تنها در حد حرف است و شرکت‌های تولیدکننده رنگ مو هنوز از کولتار استفاده می‌کنند. پارافنیلن دی‌آمین (PPD) ماده دیگری است که در رنگ موها وجود دارد و باعث بسیاری از حساسیت‌هاست.

این گفته حقیقت دارد که ارتباط مشخصی بین استفاده از رنگ موهای شیمیایی و ابتلا به لیکن پلان وجود دارد؟
بله، با رواج مصرف رنگ مو به وسیله دختران جوان و رایج‌تر شدن رنگ کردن موها میان مردان، میزان ابتلا به لیکن‌پلان هم در دهه اخیر افزایش یافته است. شخصا در روز ۳-۲ مورد مراجعه‌کننده مبتلا به لیکن‌پلان دارم که به نظر می‌رسد دلیل اصلی آن استفاده از رنگ مو باشد.

ماده خاصی در رنگ مو عامل بروز لیکن‌پلان است؟

رنگ موهایی که زمینه مشکی دارند به‌دلیل وجود ترکیب پارافنیلن دی‌آمین (PPD) به شدت احتمال بروز لیکن‌پلان را افزایش می‌دهند. این ماده از حنای هندی که در تاتو هم استفاده می‌شود تهیه می‌شود و قبلا در عکاسخانه‌ها مصرف داشت. در ۲۵ درصد موارد این ماده مسبب حساسیت و لیکن‌پلان یا واکنش لیکنوییدی است. در این شرایط سلول‌های التهابی بدن به فولیکول مو حمله می‌کنند و آن را از بین می‌برند. افرادی که دچار واکنش لیکنوییدی می‌شوند علائمی مانند ریزش مو، سوراخ‌سوراخ شدن کف سر و بروز پوسته دور فولیکول مو دارند. متاسفانه پزشکانی که تجربه برخورد با این بیماری را نداشته‌اند، فکر می‌کنند فرد دچار ریزش موی معمولی شده و درمان‌های مربوطه را تجویز می‌کنند که بی‌فایده است. فردی که دچار ریزش موی ناشی از لیکن‌پلان شده، ریزش موی دائمی دارد.

رنگ موهای روشن هم حاوی این ترکیب هستند؟

برخی رنگ موهای روشن هم پارافنیلن دی‌آمین (PPD) دارند. به همین دلیل توصیه می‌کنم افراد هنگام خرید به وجود این ماده در ترکیب توجه داشته باشند.

رنگ موهای طبیعی هم حساسیت‌زا هستند؟

بسیاری از افراد به حنای قرمز حساسیت دارند. حنا حاوی بنزوییل است و افرادی که به این ترکیب حساس هستند نباید از این ماده استفاده کنند، اما حنای قرمز غیر از حساسیت، مشکل‌ دیگری ایجاد نمی‌کند. در عوض حنای هندی بسیار خطرناک است و رنگ کردن مو یا تاتو با آن عامل بروز لیکن‌پلان در پوست سر یا بدن است. رنگ‌های دیگر مثل ریواس، روناس، سماق و وسمه که برای از بین بردن رنگ قرمز حنا و بردن آن به سمت تیره استفاده می‌شود، حساسیت‌زا نیستند اما پوست گردو که به رنگ مو اضافه می‌شود تا آن را روشن کند، حساسیت‌زاست و آلرژی شدیدی ایجاد می‌کند که کهیر در ناحیه سر و صورت از علائم آن است. قهوه هم حساسیت‌زاست.

حساسیت به این مواد در تمام افراد بروز می‌کند؟
نه، همه افراد به رنگ مو حساس نیستند. افرادی که دچار حساسیت‌ می‌شوند، سسیتم ایمنی‌شان رنگ را به‌‌عنوان دشمن شناسایی می‌کند. سیستم ایمنی این افراد به یک آنتی‌ژن خاص که در رنگ وجود دارد، حساس است. به همین دلیل لازم است ابتدا رنگ موی شیمیایی خالص را بدون اکسیدان یا رنگ موی طبیعی مخلوط با آب را روی بازو امتحان کنید. ۴۸ ساعت بعد علائم حساسیت ظاهر می‌شود. افرادی که برای اولین بار موهایشان را رنگ می‌کنند، شاید اصلا علائم حساسیت نداشته باشند اما در مرتبه دوم باید مجدد امتحان را انجام داد و ۴۸ ساعت صبر کرد.

اگر فردی به یک مارک خاصی از رنگ مو حساسیت نشان داد، آیا می‌تواند از سایر رنگ موها استفاده کند یا در کل باید رنگ را کنار بگذارد؟
اگر به مارک خاصی از رنگ مو حساسیت نشان داد، بهتر است سایر مارک‌ها را هم امتحان کند، اما معمولا حساسیت به تمام رنگ‌ها وجود خواهد داشت.

بسیاری از خانم‌هایی که موهایشان را رنگ می‌کنند در فاصله‌ای که رنگ مو روی سر است احساس سوزش و خارش شدیدی کف سرشان دارند. این حالت هم نشانه حساسیت به رنگ مو است؟
این احساس ممکن است ناشی از حساسیت یا در اثر درماتیت تحریکی باشد. در درماتیت تحریکی پوست کمی حساس می‌شود و دلیل آن غلظت ماده است. اگر میزان مصرف اکسیدان در رنگ مو بالا رود، پوست می‌سوزد و تحریک می‌شود و گاهی جوش می‌زند اما با کاهش غلظت این مساله تکرار نمی‌شود. حساسیت به صورت دانه‌های ریز خارش‌دار یا تاول بروز می‌کند و با هر بار مصرف رنگ به هر شکل حتی بدون اکسیدان هم با همین حالت ظاهر می‌شود.

آیا حساسیت به رنگ مو کشنده است؟
نه، در موارد شدید شاهد تورم و کهیر هستیم اما معمولا بعد از چند روز حال فرد بهتر می‌شود. اگر خانمی شاهد بروز علائم اولیه حساسیت به رنگ مو در خود شد باید به سرعت رنگ را بشوید و از لوسیون بتامتازون روی ناحیه خارش‌دار استفاده و حتما به متخصص مراجعه کند.

گیاهان مورد استفاده در رنگ موهای گیاهی
• مریم‌گلی خشک + رزماری خشک + سرکه سیب: که رنگی قهوه‌ای ایجاد می‌کند.
• گل خشک بابونه + گل کالاندولا (گل همیشه‌بهار): که کدری موهای بور را برطرف می‌کند.
• گیاه اسپرک: که برای بور و روشن کردن موها به کار می‌رود.
• حنا + وسمه: که موها را مشکی می‌کند.
• قهوه + بابونه + روناس: که موها را به رنگ قهوه‌ای روشن درمی‌آورد.
• حنا + عرق بهارنارنج: که مو‌ها را به رنگ قرمز آتشین درمی‌آورد.

راه‌های کنترل لیکن پلان
این بیماری خارش‎دار، مزمن و عودکننده است و حتما روی اعصاب بیماران تاثیر می‌گذارد و باعث ناراحتی آنها می‌شود. گاهی لازم است بیماران به روان‌پزشک ارجاع داده شوند ولی درمان اصلی بیماران استفاده از ترکیبات کورتیکواستروییدی است که ممکن است به صورت خوراکی یا موضعی باشد.
گاهی برای ضایعات برجسته روی پوست می‌توان از کورتیکواسترویید‌های تزریقی استفاده کرد. یکی دیگر از روش‌های درمانی استفاده از اشعه ماورای‌بنفش است چون این احتمال وجود دارد که اشعه ماورای‌بنفش باعث بهبود بیماران شود. البته تاثیر مثبت اشعه ماورای‌بنفش در بیماری اثبات شده است. ترکیبات ترتینویید‌ها نیز در بعضی از مواقع خوب عمل می‌کند. داروی دیگری که نسبت به کورتیکواستروییدها خطر کمتری دارد، داروهای ضدمالاریاست. تداوم مصرف داروهای ضدمالاریا ممکن است روی چشم و میدان دید اثر بگذارد پس اگر فردی از این دارو استفاده می‌کند، بهتر است هر ۴ تا ۶ ماه یکبار به متخصص چشم مراجعه کند تا سلامت چشم بررسی شود، گرچه عوارض چشمی به ندرت در بیماران دیده می‌شود.
قطع داروها باید با نظر پزشک باشد. بیماران حتما باید وجود ضایعات دهانی را به پزشک اطلاع دهند. گاهی هم ممکن است نیاز به نمونه‌برداری از ضایعه باشد. خانواده‌ها نیز نباید نگران سرایت آن به دیگران باشند چون بیماری مسری نیست. به‌طور کلی، درمان به شدت و نوع ضایعات، سن، جنس، بیماری‌های زمینه‌ای و… بستگی دارد.
یکی از مشکلاتی که بیماران از آن شکایت دارند، باقی ماندن ضایعات قهو‌ه‌ای رنگ روی پوست است. از بین رفتن رنگ قهوه‌ای پوست زمان زیادی می‌برد و بیماران باید صبر کنند. گاهی هم قبل از محو شدن رنگ قهوه‌ای، ضایعه جدید به آن اضافه می‌شود. گاهی بیماران برای از بین بردن لیزر درخواست می‌کنند که برخی از انواع لیزر در مورد این بیماران خوب عمل می‌کند.
مدیریت استرس، مدیریت لیکن‌پلان
لیکن پلان بیماری پوستی خودایمنی است. در این بیماری سیستم ایمنی نسبت به پوست واکنش نشان می‌دهد و ضایعاتی در پوست و مخاط دهان ایجاد می‌شود. هر چقدر ضایعات شدیدتر و گسترده‌تر باشند، امکان بروز آسیب‌های روان‌شناختی بیشتر خواهد شد. تحقیقات نشان می‌دهد عوامل ایجادکننده این بیماری فقط مربوط به پوست نیست و عوامل روان‌شناختی در بروز و تشدید ضایعات موثرند.
آمار نشان می‌دهد حدود نیمی از مبتلایان به لیکن پلان دهانی نسبت به افراد معمولی جامعه بیشتر از علائم اضطرابی رنج می‌برند. اضطراب ممکن است در اثر ابتلای فرد به بیماری لیکن پلان و ضایعات پوستی متعدد روی بدن باشد یا اینکه فرد به‌طور ذاتی نسبت به مسائل روزمره از خود اضطراب نشان دهد. نکته مهم دیگر تاثیر استرس در تشدید ضایعات یا آشکار شدن ضایعات جدید است. مشاهده شده بحران‌های روانی و اتفاقات پرتنش با ظهور ضایعات جدید مرتبط هستند.
پس باید کاری کرد که بیمار بتواند اضطراب و تنش‌های خود را تحت کنترل درآورد. راهکارهای مختلفی وجود دارد که بیمار می‌تواند در شرایط بحرانی اضطراب خود را کنترل کند. روش‌های مدیریت استرس در این موارد بسیار خوب عمل می‌کند. ۴ روش کلی برای مدیریت استرس وجود دارد:
• آرام‌سازی: در این روش به فرد آموزش داده می‌شود با تمرینات عضلانی و تنفسی اضطراب خود را کاهش دهد.
• روش حل مساله: همه افراد حتی اگر بیماری خاصی هم نداشته باشند، روش حل مساله برایشان سودمندخواهد بود. در این روش افراد می‌آموزند در بحران‌ها بیش از یک راه‌حل را مدنظر قرار دهند و راه‌حل‌هایی که مفیدترند و خطر و عوارض کمتری دارند، برگزینند.
• مدیریت خشم: یکی از دلایل اصلی ناآرامی و اضطراب، خشم و عوارض ناشی از آن است. مدیریت خشم نیز قابل‌یادگیری است و فرد می‌تواند به‌موقع هیجانات خود را کنترل کند.
• مدیریت زمان: افراد به وسیله مدیریت زمان می‌توانند اولویت‌ها و فوریت‌های کاری خود را به صورت فهرست درآورند و کارهایی که فوری‌تر و مهم‌تر هستند را در ارجحیت قرار دهند تا دچار استرس ناشی از ازدحام کاری نشوند.
طبیعی است که بیماری باعث بدخلقی، بی‌حوصلگی و استرس می‌شود و نقش منفی استرس در زندگی روزمره ما ثابت شده است. همه افرادی که به بیماری‌های مزمن مبتلا هستند باید با این روش‌ها آشنا باشند تا لااقل اضطراب خود را بکاهند و از این راه به بهبود بیماری زمینه‌ای خود کمک کنند.
چهره‌هایی که بر بیماری پوستی خود غلبه کردند
فرض کنید فرد مشهوری هستید و روزانه میلیون‌ها نفر چهره شما را می‌بینند. حالا فرض کنید یک بیماری پوستی هم دارید؛ آکنه، جوشگاه، جوش‌های سر سیاه یا منافذ باز پوستی… اینجاست که احتمالا دچار مشکلات متعدد می‌شوید. در چنین شرایطی مسلما به دنبال راهی برای کنترل و مهار مشکلتان می‌گردید. در این مطلب با ۸ چهره مشهوری آشنا می‌شوید که برای رفع مشکلات پوستی‌شان از روش‌هایی استفاده کرده‌اند که تقریبا در دسترس تمام مردم هست و در این مسیر، موفق نیز بوده‌اند. آنها از دانش و تجربه بهترین متخصصان پوست کمک گرفته‌اند و به این ترتیب، مشکلشان حل شده است.
رنه زلوگر و روزاسه
این بازیگر سرشناس ‌هالیوود مبتلا به بیماری روزاسه بوده؛ یک بیماری التهابی مزمن که باعث سرخی صورت، خشکی پوست، آکنه، جوش‌های قرمز و سفید می‌شود. او ابتدا به کمک آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و محصولات حاوی اسید آزلائیک و رتنیوئیدها توانست مشکل خود را تا حدی کنترل کند، اما در نهایت آنچه او را تا حد زیادی درمان کرد، لیزر بود. لیزر IPL با تاثیرگذاری بر لایه‌های عمقی پوست به تقویت عروق خونی و بهبود ظاهر پوست کمک قابل‌توجهی می‌کند.
کامرون دیاز و آکنه
این بازیگر سرشناس آمریکایی نیز از جمله مشاهیری است که به‌دلیل ابتلا به آکنه رنگ پوستش تیره و روشن بود و یکنواختی خود را از دست داده بود. آکنه و مواجهه با نور خورشید و افزایش رنگدانه‌های پوست، باعث بروز تغییراتی در رنگ پوست او شده بود که چندان خوشایند نبود. دیاز برای رفع این مشکل مرتب میکرودرم ابریژن انجام داد و از لایه‌بردارهای اسید لاکتیک استفاده کرد. میکرودرم ابریژن، ‌درمانی غیرتهاجمی است که به‌وسیله ابزاری با نوک الماس انجام می‌شود و بعد از چند جلسه باعث روشن‌تر شدن پوست خواهد شد.
ویکتوریا بکام و آکنه
ویکتوریا بکام از افراد مشهوری است که به‌دلیل جای آکنه، پوستی کدر و بدحالت داشت اما به‌تدریج پوستش صاف و درخشان شد. او برای درمان جای آکنه در صورتش از پرکننده‌های جوودرم و رستالین استفاده کرد که در عین پرکردن جای جوش‌ها و فرورفتگی ناشی از آنها، مانع عود مجدد بیماری نیز می‌شود. برای رفع جوشگاه‌‌های عمیق نیز جراحی در کنار لیزردرمانی برای بازسازی پوست و جوانسازی به ویکوریا بکام توصیه شد.
اوا لونگوریا و آکنه
یکی دیگر از مشاهیر مبتلا به آکنه و چربی بیش از اندازه پوست، اوا لونگوریاست. دلیل مشکلات پوستی این بازیگر، استرس بالای کاری او عنوان شد. به هر حال، او برای رهایی از این مشکل، از ترکیبات گوگرد به‌صورت موضعی استفاده کرد تا منافذ پوستش تخلیه شود و چربی‌اش کاهش یابد. البته او برای درمان سریع آکنه و فروکش کردن جوش‌ها از تزریق کورتیزون هم بهره ‌برد تا التهاب به سرعت بخوابد و جوش‌ها در عرض چند روز ناپدید شوند. این تزریق تنها در شرایط خاص و به‌ندرت انجام می‌شود. نکته‌ بسیار مهم این است که نباید از محصولاتی استفاده کرد که کاملا پوست را خشک می‌کنند.
ماریا شاراپوا و تعریق مفرط
این ورزشکار به‌دلیل انجام ورزش تنیس زیاد عرق می‌کند. به دنبال این تعریق، باکتری‌ها روی پوستش تجمع پیدا می‌کنند و مجبور است مرتب با حوله صورتش را خشک کند. این کار باعث ترشح بیشتر سبوم و چرب شدن پوست می‌شود. بهترین درمانی که متخصص برای مقابله با باکتری‌ها به او توصیه کرده، استفاده از پروکسید بنزوییل است که باید به طور موضعی روی تمام نواحی پوست صورتش استفاده شود. پروبیوتیک‌ها و سایر محصولات برپایه اکسیژن هم نتایج خوبی خواهند داشت. پیلینگ هم از عمل‌های پوستی مورد علاقه این تنیس‌باز مشهور است.
گوئینت پالترو و آکنه
حتی اگر مبتلا به آکنه نباشید، جوش‌های هر از گاهی هم می‌توانند آزاردهنده باشند. گوئینت پالترو برای فرار از این جوش‌ها رژیم غذایی ارگانیک دارد. به گفته این بازیگر مشهور آمریکایی، مصرف مواد غذایی پروبیوتیک نه‌تنها به سلامت دستگاه گوارش کمک می‌کند بلکه تاثیر قابل‌ملاحظه‌ای بر پوست دارد. مواد غذایی غنی از ویتامین A و زینک نیز به کاهش ترشح سبوم و چرب شدن افراطی پوست کمک می‌کند. این خانم از گوشت‌های ارگانیک بدون هورمون استفاده می‌کند و لبنیات، قندهای تصفیه‌شده و مواد غذایی با تغییر ژنتیکی را از برنامه غذایی‌اش حذف کرده است.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده