معماری
پاراستامول

پاراستامول (عوارض،نحوه مصرف)

پاراستامول و نحوه مصرف و عوارض و خطرات مصرف,،تاثیرات استامینوفن و پاراستامول,پاراستامول تزریقی,شیاف پاراستامول ۱۲۵,پاراستامول ۵۰۰,شیاف پاراستامول کودکان,کاربرد قرص پاراستامول

نام های تجارتی : Dsprol, Calpol, Alvedon
دسته دارویی : کاهش دهنده درد و تب
میزان خطر مصرف بیش از دوز مجاز دارو :
میزان وابستگی و اعتیاد به دارو :
احتیاج به نسخه پزشک : بلی
قابل استفاده برای عموم : بلی

تاریخچه پیدایش:

در قرون وسطی ترکیبات موجود در پوست درخت بید سفید(گروهی از مواد شیمیایی به نام سالیسینات، که بعدها به تکامل و ظهور آسپرین منجر شدند) و همچنین ترکیبات موجود در پوست درخت اوکالیپتوس بعنوان مواد کاهنده حرارت شناخته می‌شدند. پوست درخت اوکالیپتوس در ساخت گنه‌گنه برای درمان مالاریا به کار رفت که خود گنه‌گنه خاصیت کاهش سطح حرارت بدن را داراست. تلاش ها برای پالایش و جداسازی اسید سالیسیلیک و سالیسیلین تا اواخر قرن نوزدهم میلادی ادامه داشت تا اینکه فیلکس هوفمان شیمیدان شرکت آلمانی بایر، این تلاش‌ها را به سرانجام رساند. چهل سال پیش از هوفمان، فریدریک گیرهارد دانشمند و شیمیدان فرانسوی این کار را کرده بود ولی به‌دلیل اینکه گمان می‌برد جداسازی این مواد از یکدیگر امکان‌پذیر نمی‌باشد از ادامه کار منصرف شد.

هنگامی که در دهه هشتاد قرن نوزدهم درختان اوکالیپتوس کم‌یاب شدند جستجو برای یافتن جایگزین آغاز شد. در سال ۱۸۸۶ پروفسور أدولف کوسمال در دانشگاه استراسبورگ در حال مطالعه بر روی تاثیرات ماده ضدانگل نفتالین بود، هنگامی که نفتالین موجود در آزمایشگاه تمام شد دو تن از همکاران جوانش به نام‌های أرنولد کان و پل هپ برای تهیه نفتالین به داروخانه رفتند لیکن داروساز به اشتباه اسیتانیلید را به جای نفتالین به آنها فروخت. آنان پس از مطالعه، از اثرات کاهنده حرارت اسیتانیلید شگفت‌زده شدند و به لطف اشتباه داروساز، خواص کاهنده حرارت استانیلید کشف گردید. اما خواص ضددرد اسیتانیلید، سال‌های زیادی پس از این ماجرا کشف شد. اسیتانیلید در واقع پدر پاراستامول و فیناسیتین است. دکتر هپ برادری داشت که در شرکت کوچکی به نام “کاله و شرکاء” که تولیدکننده اسیتانیلید بود، فعالیت می‌کرد.

او به دکتر هپ پیشنهاد داد این یافته جدید را برای رقابت با سایر کاهنده‌های حرارت موجود، مانند اسید سالیسیلیک، روانه بازار کند. پس از آن اسیتانیلید با نام تجاری آنتیفیبرین وارد بازار شد. در پایان سال ۱۸۸۰ پارانیتروفینول با قیمتی ارزان‌تر از اسیتانیلید وارد بازار شد. کارل دویسبورگ مسئول تحقیقات در شرکت بایرن که به نام شرکت فردریک بایر و شرکاء معروف بود، از کارکنان بخش پارانیتروفینول خواست تا کاربرد مفیدی برای این محصول بیابند.

اسکار هینزبرگ به تبدیل این ماده به اسیتوفینیتیدین می‌اندیشید. ایده اولیه ساخت این ماده جدید تنها براساس اهدافی تجاری بود لیکن بخت با آنها یار بود و آزمایش‌ها نشان داد که این ماده از آنتیفیبرین قوی بوده و عوارض جانبی کمتری دارد، لذا دویسبورگ تصمیم به به فروش این ماده با نام تجاری فیناسیتین گرفت.

پیش از آن و در سال ۱۸۷۸ هارمون نورثروپ مورسه برای اولین بار پاراستامول را از طریق اکسایش و کاهش پارانیتروفینول با قلع در اسید استیک خلق کرد. با اینحال پاراستامول تا سال ۱۸۹۳ در درمان‌های پزشکی به کار نرفت تا اینکه در همان سال پاراستامول در نمونه‌های ادراری افرادی که فیناسیتین استفاده کرده‌بودند مشاهده گشت. شیمیدانان آن را روی ترکیبی سفیدرنگ و بلورین متمرکز کردند.

در سال ۱۸۹۹ کشف شد که پاراستامول متابولیت اسیتانیلید است اما این اکتشاف نادیده گرفته شد. در سال ۱۹۴۶ به موسسه تحقیقات مسکن‌ها و داروهای آرام‌بخش، بودجه‌ای به منظور مطالعه روی مشکلات مرتبط با مسکن‌ها، از سوی مقامات نیویورک اختصاص داده شد و برنارد برودی و جولیوس اکسلرود برای بررسی علل ظهور میتوهموگلوبین، که در واقع حالتی است که خون توانایی حمل اکسیژن را از دست داده و ممکن است به فوت بیمار منجر شود، تعیین شدند. در سال ۱۹۴۸ برودی و اکسلرود متوهمگلوبینمیا را به مصرف اسیتانیلید ربط دادند و تاکید کردند تاثیرات مسکن استانیلید به دلیل متابولیت فعال آن یعنی پاراستامول است. آنان تاکید کردند حال که پاراستامول تاثیرات منفی اسیتانیلید را ندارد باید جایگزین آن شود.

موارد استعمال دارو

این دارو که جزء داروهای قابل نگهداری در خانه می باشد برای تسکین و کاهش درد و تب مورد استفاده قرار می گیرد. ضمناً برای بچه ها به همان اندازه بزرگسالان، مفید می باشد و تأثیردارد. از فواید این دارو این است که موجب دردهای شکمی نمی شود و سبب خونریزی داخلی نمی گردد. لذا برای افرادی که از زخم گوارشی رنج می برند و یا کسانیکه مصرف آسپرین برایشان ضرر دارد،‌ بسیار مفید و سودمند می باشد. البته باید توجه داشت که مصرف این دارو در دوز بالا خطرناک است موجب آسیب های کبدی گردد.

 

نحوهٔ مصرف:

 

قرص استامینوفن را می‌توان برای سهولت بلع، خرد کرد. اشکال خوراکی استامینوفن را می‌توان با مقدار اندکی از مواد غذایی نظیر ماست یا مربا مخلوط کرد. در مورد پودرهای خوراکی همانند آنچه در کپسولهایی Feveral Sprinkle وجود دارد، کپسول باز شده و محتویاتش در یک قاشق چایخوری آب یا مقدار اندکی ماده غذایی نرم مخلوط می‌شود. برای استعمال راحت‌تر شیاف بهتر است آن را ۳۰ دقیقه در یخچال نگاه داشت‌. برای استعمال شیاف، پوشش شیاف را برداشته، آن را با آب سرد مرطوب کرده، سپس انرا استفاده کنید. اگر یک نوبت دارو را فراموش کردید، می‌توانید به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. اما اگر تقریباً زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارویی منظم خود بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
اشکال دارو : قرص، کپسول، محلول، شیاف
زمان مصرف دارو : هر ۴ تا ۶ ساعت یکبار در مواقع لزوم ضمناً برای بچه ها نباید بیشتر از ۴ روز در هر ۲۴ ساعت مصرف شود.
اندازه دوز مجاز مصرفی دارو : بزرگسالان (۵۰۰ میلی گرم تا ۱ گرم در هر دوز ضمناً این مقدار می تواند به میزان ۴ گرم در روز افزایش یابد) کودکان (۶۰ تا ۱۲۰ میلی گرم در هر دوز کودکان ۳ ماهه تا یکساله و ۱۲۰ تا ۲۵۰ میلی گرم در هر دوز کودکان ۱ تا ۵ ساله و ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم در هر دوز کودکان ۶ تا ۱۲ ساله)
چگونگی تأثیر دارو : اثرات این دارو ظرف ۱۵ تا ۶۰ دقیقه پس از شروع درمان با دارو ظاهر می شوند. ضمناً این اثرات مدت ۶ ساعت پس از قطع مصرف هر دوز دارو در بدن دوام خواهند داشت.
طریقه نگهداری دارو: این دارو باید در محفظه سربسته و در جای خشک و خنک دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
چگونگی قطع مصرف دارو : به محض رفع نیاز می توان مصرف این دارو را بدون هیچ مشکلی قطع نمود. اما اگر در طی مدت درمان با این دارو دچار ظاهر شدن جوش گشتید مصرف دارو را قطع کرده و سریعاً پزشک را در جریان قرار دهید.

عوارض جانبی مصرف دارو :

اگر از این دارو به صورت دوز مجاز استفاده شود، کمتر موجب عوارض می گردد. ولی به هر حال تهوع از عوارض معمول مصرف دارو می باشد.
نکات احتیاطی مهم در مصرف دارو : اگر به دردهای مزمن کبدی یا کلیوی دچار می باشید و یا داروهای دیگری را مصرف می کنید، حتماً قبل از مصرف این دارو پزشک معالج خود را در جریان قرار دهید.
مصرف دارو برای زنان حامله : اگر از دوز عادی دارو استفاده شود، خطری در بر ندارد.
مصرف دارو برای زنان شیرده : خطری در بر ندارد.
مصرف دارو برای بچه ها و اطفال : برای کودکان زیر ۳ ماه مجاز نمی باشد مگر به دستور پزشک یا برای درمان کاهش تب. ضمناً برای بچه های بزرگتر تا ۱۲ سال کاهش دوز مصرفی مجاز دارو ضروری می باشد.
مصرف دارو برای افراد بالای ۶۰ سال : اشکالی ندارد.

پاسخ دهید