معماری
حرکت ورزشی برای کلیه

حرکت ورزشی برای سلامت کلیه

بیماری فشارخون و دیابت از مهم‌ترین بیماری‌های تاثیرگذار بر نارسایی کلیه هستند که با ورزش می‌توان از بروز آن و در نهایت نارسایی کلیه جلوگیری کرد. ورزش می‌تواند با بیماری‌های مختلفی از جمله بیماری‌های کلیوی مقابله کند و باعث ارتقای کیفیت زندگی افراد شود.

طبق تحقیقات علمی متعدد، ورزش نقش موثری در کاهش فشارخون، کاهش چربی‌خون و بهبود وضعیت روانی در بیماران کلیوی دارد و همچنین از ابتلا به بیماری‌های مختلف جلوگیری می‌کند. بسیاری از بیماران کلیوی، مشکلات متعددی از جمله افزایش تری‌گلیسرید، کلسترول و کاهش سطح HDL دارند.

اگرچه این اختلالات ممکن است ارتباطی با بیماری کلیوی نداشته باشند اما می‌توانند شدت بیماری کلیوی را افزایش دهند. با توجه به اینکه تاثیر ورزش هوازی بر کاهش تری‌گلیسرید، کلسترول و افزایش HDL تا حد زیادی مشخص شده، به نظر می‌رسد یکی دیگر از آثار مفید ورزش در بیماران کلیوی، تعدیل سطح چربی‌های خون باشد. طبق نظریه متخصصان کلیه و مجاری ادراری، روزانه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ورزش منظم و هوازی مانند دوچرخه‌سواری، شنا، پیاده‌روی و ایروبیک می‌تواند در بهبود عملکرد کلیه‌ها نقش مهمی ایفا کند زیرا ورزش باعث می‌شود مایعات بیشتری مصرف کنیم و این مصرف بیشتر مایعات در عملکرد کلیه‌ها تاثیرگذار است.

همچنین با توجه به اینکه ورزش باعث گردش خون بیشتر در کلیه‌ها می‌شود، افراد را از خطر ابتلا به بیماری‌های کلیوی مصون می‌دارد. باید توجه کرد منظور از ورزش، ورزش منظم و روزانه است و ورزش‌های سنگینی که فقط یک روز در هفته انجام شود و روزانه تکرار نشود، از نظر پزشکی در بهبود عملکرد کلیه‌ها تاثیری ندارد. همچنین طبق تحقیقات مختصصان علوم ورزشی، تمرینات با وزنه مفید است.

به هر حال، انجام ورزش در بیماران کلیوی، مستلزم کنترل پزشکی دقیق از جمله فشارخون و پتاسیم پلاسماست.

 

تمرین اول
در وضعیت ایستاده یا نشسته دست‌ها را بالای سر ببرید و در یکدیگر قفل کنید و تا حد امکان آنها را به سمت بالا بکشید.

 

تمرین دوم
مشابه تصویر پشت صندلی قرار بگیرید. برای حفظ تعادل روی صندلی تکیه کنید. با یک دست دست پا را بگیرید و همزمان با بالا کشیدن پا زانو را نیز به عقب بکشید. تمرین را برای هر سمت ۳ مرتبه و هر مرتبه ۱۵ ثانیه حفظ کنید. استراحت بین هر مرتبه باید ۲۰ ثانیه باشد.
تمرین سوم
در وضعیت خوابیده به پشت، یک پا را روی دیوار قرار دهید و بدن را به دیوار نزدیک ‌کنید. برای هر پا ۳ مرتبه و در هر مرتبه ۱۵ ثانیه مکث کنید. استراحت بین هر مرتبه ۲۰ ثانیه باشد.

تمرین چهارم
مقابل دیوار با فاصله ۵۰ سانتی‌متری بایستید. دست‌ها را روی دیوار به اندازه عرض شانه قرار دهید و به آرامی با خم کردن آرنج سینه را به دیوار نزدیک کرده و ۱۰ مرتبه تکرار کنید. تمرین را ۳ مرتبه اجرا کنید. بین هر مرتبه ۳۰ ثانیه استراحت کنید.

تمرین پنجم
پشت صندلی قرار بگیرید. «مشابه تصویر» دست را روی پشتی صندلی قرار دهید. به آرامی پاها را از ناحیه لگن به پشت ببرید و از بدن دور کنید. سپس به حالت اول بازگردید. حرکت در سمت دیگر تکرار شود. تمرین را برای هر پا ۲ ست و هر ست ۸ مرتبه تکرار کنید. استراحت بین هر ست ۲۰ تا ۳۰ ثانیه باشد.

تمرین ششم
روی صندلی بنشینید و یک پا را به صورت زانو صاف بالا آورید و این وضعیت را حفظ کنید. تمرین را برای هر سمت ۴ مرتبه و هر مرتبه ۱۰ ثانیه حفظ کنید.استراحت بین هر مرتبه تمرین ۱۰ تا ۲۰ ثانیه باشد.

تمرین هشتم
مشابه تصویر بنشینید. ۲ بطری آب را در دست بگیرید و به آرامی از مقابل با خم کردن آرنج کف دست (بطری) را به شانه نزدیک کنید و به حالت اولیه برگردانید. تمرین را ۱۰ مرتبه انجام دهید. ۳۰ ثانیه استراحت کرده و ۳ مرتبه تکرار کنید.

چه زمانی باید ورزش را قطع کرد؟
اگر خیلی خسته شده‌اید.
اگر تنفس‌تان کوتاه شده ‌است.
اگر دچار درد در ناحیه سینه یا شکم شده‌اید.
اگر دچار اختلال در ریتم قلبی شده‌اید.
اگر عضلات پاهایتان دچار گرفتگی شده‌اند.
اگر دچار سرگیجه یا سردرد ملایم شده‌اید.

چه زمانی نباید ورزش کرد؟
وقتی تب دارید.
وقتی برنامه دارویی و دیالیزی‌تان تغییر کرده است.
وقتی پرخوری کرده‌اید.
وقتی هوا بسیار گرم و مرطوب است.
وقتی مفصل‌درد یا استخوان‌درد دارید.