معماری
درمان ورم پا

درمان ورم پا (کف پا،مچ،شکستگی،بارداری)

,رم پا مشکل شایعی در میان کارمندان و کارگران است، اما نباید فراموش کرد که ورم پا بیماری نیست بلکه علامت و نشانه‌ای است که از دچار شدن به مشکلات مختلف حکایت می‌کند.

اگر در اثر ضربه یا آسیب واردشده به بدن نباشد می‌تواند علل مختلفی داشته باشد که معمولا نشان‌دهنده بیماری یا عارضه‌ای خاص است. یکی از علت‌های تورم پا می‌تواند تجمع لنف (مایع میان‌بافتی) باشد.

تورم در اثر تجمع لنف خود می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد. اختلال در مسیرهای لنفاوی یکی از علت‌ها می‌تواند باشد که در بعضی موارد در اثر جراحی و دستکاری‌هایی در مسیر لنف برای درمان تومارهای بدخیم ناحیه شکمی انجام می‌شود.

به این صورت که عروق لنفاوی ناحیه شکم و لگن در اثر جراحی دستکاری می‌شود و ممکن است مسیر تخلیه لنف دچار اختلال شود و لنف تخلیه نشود و تجمع پیدا می‌کند. در بعضی موارد هم ایجاد اختلال در مسیر لنف ادیوپاتیک است، یعنی علت شناخته‌شده‌ای ندارد.
در مواردی نیز تورم پا در اثر انسداد عروق سیاهرگی ایجاد می‌شود. به این صورت که خون سیاهرگی در بدن تجمع پیدا می‌کند و سبب ایجاد تورم در ناحیه پا می‌شود که اغلب با درد شدیدی هم همراه است.
در بعضی از موارد هم بیماری‌هایی مثل اختلالات سیستم کلیوی یا قلبی عروقی می‌تواند تورم ایجاد کند که در این صورت تورم می‌تواند در همه اندام‌ها ایجاد شود، اما معمولا از ناحیه پاها شروع می‌شود. گاهی هم مصرف بعضی از داروها سبب ایجاد تورم می‌شود.
یکی از مواردی که بسیار شایع است تورم پا در اثر آویزان ماندن پاها به مدت طولانی است، مثل سفرهای طولانی‌مدت و نشستن مداوم. این تورم خوش‌خیم است و بعد از مدتی راه رفتن و بالا نگه داشتن پاها خودبه‌خود رفع می‌شود. اما در موارد دیگر برای درمان تورم باید مشکل زمینه‌ساز مثلا بیماری‌های کلیوی، قلبی یا عروقی رفع شود تا تورم پا بهبود پیدا کند و درمان شود.

اگر تورم در اثر مصرف داروها باشد باید تا حد امکان با صلاحدید پزشک داروها تعدیل یا تعویض شود.
در مواردی که علت انسداد عروق سیاهرگی است درمان باید سریع انجام شود. به این ترتیب که باید ابتدا بررسی‌های لازم مثل سونوگرافی انجام شود و سیاهرگی که دچار انسداد است مشخص شود و با تجویز داروهای ضدانعقاد سعی در برطرف کردن لخته‌ای که سبب انسداد شده شود.
در مواردی که تورم در اثر تجمع لنف باشد، در درجه اول باید علت زمینه‌ساز برطرف شود و اگر امکان درمان قطعی برای اصلاح درناژ لنفاوی وجود نداشته باشد باید درمان‌های نگه‌دارنده و درمان‌های فیزیوتراپی انجام شود تا به تخلیه لنف از اندام کمک شود و علائم بهبود پیدا کند.

یکی از این روش‌ها ماساژهای لنفاتیک است که کاملا تخصصی انجام می‌شود. به این صورت که از نوک اندام با روش خاصی ماساژ داده می‌شود و لنف را به سمت بالا هدایت می‌کند.

روش دیگر استفاده از دستگاه‌های مخصوص فیزیوتراپی است. این دستگاه‌ها مثل جوراب یا دستکش به دور اندام پوشانده می‌شوند و با ریتمی خاص باد و تخلیه می‌شوند. این عمل همانند ماساژ رفتار می‌کند و لنف را از نوک اندام به سمت بالا هدایت می‌کند.
روش‌های دیگر که به تخلیه لنف و اصلاح وضعیت کمک می‌کند بالا نگه داشتن اندام بالاتر از سطح لگن است. البته نه به این معنا که بالش زیر پا گذاشته شود بلکه باید اندام تحتانی تا لگن کاملا در سطحی بالاتر از سطح شکم و قلب قرار بگیرد.

درواقع بستری که بیمار روی آن می‌خوابد باید کاملا شیب‌دار باشد به‌طوری‌که سر و بالاتنه پایین‌تر از پا قرار بگیرد. استفاده از جوراب‌های واریس و بانداژ هم در مواردی که تجمع لنف ایدیوپاتیک است و درمان دیگری ندارد به برطرف شدن علائم کمک زیادی می‌کند.
در مشاغلی که فرد مجبور به نشستن مداوم در درازمدت است مثل رانندگی به‌خصوص رانندگی بین‌شهری ممکن است تورم پا به علت ثابت ماندن پا ایجاد شود. البته این بیماری شغلی محسوب نمی‌شود بلکه درواقع علامت و نشانه تورم خوش‌خیم پاهاست.
به‌طورکلی نشستن و آویزان ماندن پاها به مدت طولانی علاوه بر تورم پا می‌تواند عوارض دیگری مثل مشکلات دیسک، مشکلات ناحیه کمر، کوتاه شدن عضلات، گرفتگی و خستگی عضلات، خشکی مفاصل و… را به دنبال داشته باشد.

بنابراین برای جلوگیری از ایجاد تورم پا و سایر عوارض احتمالی توصیه می‌شود افرادی که به‌واسطه شغلشان مجبورند ساعت‌های طولانی بنشینند و پاهایشان آویزان بماند، بعد از هر نیم یا یک ساعت نشستن از جایشان بلند شوند، قدمی بزنند و دوباره بنشینند.

اگر این امکان وجود ندارد، باید هرچند ساعت یک‌بار حداقل ۱۰ یا ۲۰ دقیقه دراز بکشند تا فشار از روی دیسک‌ها و مهره‌هایشان برداشته شود.