معماری
روماتیسم و درمان آن
روماتیسم و درمان آن

نشانه های داشتن روماتیسم و درمان آن

روماتیسم،علائم و نشانه های روماتیسم،درمان گیاهی روماتیسم،قرص و داروی ضد روماتیسم،دلیل مبتلا شدن به روماتیسم،آزمایش روماتیسم

شما هم مبتلا هستید؟
اگر این نشانه‌ها را تجربه می‌کنید، بعید نیست که به آرتریت روماتوئید دچار شده باشید. قبل از هر کاری بهتر است آزمایش خون بدهید. بسیاری از کسانی که به این بیماری مبتلا هستند، با تغییرات عجیب و قابل‌توجهی که آزمایش خونشان می‌تواند آن‌ها را نشان دهد، از دچار بودن به این بیماری مطمئن می‌شوند.

ماه‌هاست ضعیف و کم‌اشتها شده‌اید و درد مبهم اما ناخوشایندی در عضلاتتان می‌پیچد؟
خیلی وقت است که احساس خستگی رهایتان نمی‌کند؟
مفاصلتان ورم کرده‌اند و درد می‌کنند؟
صبح‌ها که بیدار می‌شوید، احساس می‌کنید مفاصل بدنتان خشک و دردناک شده‌اند و به‌مرور و با گذشته ساعت‌ها حالتان بهتر می‌شود؟
ضعف و خستگی با این احساس ناخوشایند همراه است و هرروز که می‌گذرد، بیشتر می‌شود؟
وقتی مفاصلتان را حرکت می‌دهید یا به آن‌ها فشار می‌آورید درد زیادی را احساس می‌کنید؟
اندام‌های تحتانی‌تان درگیر ورم مفاصل شده‌اند و وقت راه رفتن می‌لنگید؟
سفیدی چشمتان ملتهب و قرمز شده و در چشمتان احساس خشکی می‌کنید؟
کم‌خونید و مدام تب می‌کنید؟

 چه باید کرد؟
به محض دیدن نشانه‌های مشکوک، به متخصص روماتولوژیست مراجعه کنید.
اگر پزشک مصرف داروهای کورتونی را تجویز کرد، بعید نیست که بعد از مصرف داروها قند خونتان بالا برود. پس برای جلوگیری از عوارض احتمالی، مصرف مواد قندی را پایین بیاورید.
برخی از داروهایی که برای مبتلایان این بیماری تجویز می‌شود، باعث افزایش فشارخون می‌شود. بنابراین در دوره‌ای که این داروها را مصرف می‌کنید باید کمتر نمک بخورید.
مصرف سیگار یکی از دلایل اصلی پیشرفت این بیماری است و حتی می‌توان گفت که سیگار کشیدن باعث فعال شدن ژن‌هایی می‌شود که در ابتلا به رماتیسم مفصلی نقش دارند. پس بدون اتلاف وقت، سیگار را ترک کنید.
بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی در مورد ورزش کردن،حتی پیاده‌روی،با محدودیت‌هایی روبه‌رو هستند. پس قبل از انجام هر ورزشی، پزشکتان را در جریان بگذارید.
در میانه درمان دلسرد نشوید و درمان را قطع نکنید، چراکه این کار باعث عود بیشتر بیماری می‌شود.
گفته می‌شود که تغذیه تاثیر چندانی بر بهبود این بیماری ندارد اما با خوردن ماهی‌های چرب و مصرف داروهای طبیعی مثل روغن سیاه‌دانه، می‌توان حال روماتیسمی‌ها را بهتر کرد.

روماتیسم مفصلی یا Rheumatoid arthritis یک بیماری است که موجب التهاب، درد و تورم مفاصل بدن میشود.

این بیماری معمولا مزمن بوده و در دراز مدت میتواند موجب تخریب مفصل شود. از هر صد نفر یک نفر در طول عمرش به نوعی به این بیماری مبتلا میشود. روماتیسم مفصلی میتواند زمینه خانوادگی داشته باشد.

این بیماری میتواند در هر سنی بروز کند ولی معمولا در سنین بین ۶۰-۴۰ سالگی دیده میشود. روماتیسم مفصلی در زنان سه برابر شایع تر از مردان است.

علت رماتیسم مفصلی چیست

بیماری روماتیسم مفصلی جزو دسته ای از بیماری های انسان است که به آنها بیماری های خود ایمنی یا اتو ایمیون Autoimmune disease میگویند.

بدن انسان سیستم دفاعی خاصی دارد که با استفاده از آن در برابر تهاجم میکروب ها از خود دفاع میکند.یکی از روش های سیستم دفاعی بدن، تولید مواد خاصی به نام آنتی بادی Antibody یا پادتن است. این مواد که از جنس پروتئین هستند به میکروب ها میچسبند و موجب تخریب آنها میشوند. گاهی اوقات سیستم دفاعی بدن به دلایلی که هنوز بر ما ناشناخته است بعضی از سلول های بدن خود انسان را غریبه و مهاجم تشخیص داده و بر علیه آنها آنتی بادی یا پادتن تولید میکند. این آنتی بادی ها به سلول ها حمله کرده و موجب آسیب آنها میشوند. مکانیسم ذکر شده علت اصلی بروز بیماری های خود ایمنی است.

در روماتیسم مفصلی هم سیستم ایمنی به سلول های بدن بخصوص سلول های سینوویوم Synovium cells بعضی از مفاصل حمله کرده و موجب تغییراتی در آنها میشوند.

سینوویوم لایه ای از سلول ها است که سطح درونی کپسول مفصلی را فرش میکنند و موجب ترشح مایع مفصلی ( مایع سینوویوم) میشوند. تاثیر آنتی بادی ها بر سلول های سینوویوم موجب میشود سلول های این لایه افزایش پیدا کرده و در نتیجه لایه سینوویال ضخیم، متورم و همچنین ملتهب شود.

عروق خونی لایه سینوویال افزایش پیدا کرده، همراه با التهاب لایه سینوویال، ترشح مایع مفصلی هم بیشتر شده و مفصل متورم میشود.

بدنبال این تغییرات سلول های سینوویال موادی بنام سیتوکین Cytokin ترشح میکنند که موجب بروز التهاب در مفصل شده و همچنین روی سلول های مفصل اثرات تخریبی دارد.

بدنبال تورم مفصل، لیگامان ها و تاندون های اطراف آن تحت کشش قرار میگیرند. این کشش در کپسول مفصلی و تاندون و لیگامان های اطراف مفصل بتدریج آنها را شل و ضعیف کرده و ضعف این ساختمان ها موجب ناپایداری مفصل و در نهایت نیمه دررفتگی و تغییر شکل مفصل میشود.

بتدریج و با گذشت زمان بافت سینوویال رشد کرده بر روی غضروف رفته و موجب خوردگی آن میشود. بعد از مدتی استخوان اطراف مفصل هم دچار پوکی و خوردگی شده و در آن کیست هایی بوجود میاید. این تغییرات استخوانی تغییر شکل مفصل را تشدید میکنند.