معماری
دلیل و درمان درد لگن
دلیل و درمان درد لگن

درد لگن نشانه چیست؟

علت درد استخوان لگن,درد استخوان لگن سمت چپ,سرطان استخوان لگن,علت درد لگن در مردان,علت درد لگن سمت چپ,درد استخوان ران,درمان درد مفصل ران,درمان سنتی درد لگن

دردهای داخلی بدن، معمولا برای بیمار و حتی گاهی هم برای پزشک ابهام ایجاد می‌کنند. دردهای لگنی هم از این نوع‌اند. ممکن است درد داخل لگن حس شود ولی ریشه در جای دیگری داشته باشد. درد‌های لگنی را براساس سن، جنس و نوع آن تقسیم‌بندی می‎کنند.
درد لگن در کودکان ۲ تا ۷ساله
بیماری دیگری که در کودکان ۲ تا ۷ ساله بیشتر مشاهده می‌شود و مهم و خطرناک است، عفونت مفصل ران است. عفونت ممکن است از نقطه دیگری از بدن وارد مفصل ران شود. کودکان معمولا تب‌دار هستند و درد شدید مفصل و لنگش دارند و نمی‌توانند راه بروند.
اگر کودکی بدون زمین خوردن یا آسیب وارده به ناحیه لگن و ران به‌طور ناگهانی دچار درد مفصل شود، باید او را به‌طور اورژانسی و حداکثر ظرف کمتر از ۴۸ ساعت به یکی از درمانگاه‌های ارتوپدی ارجاع دهند. اگر واقعا عفونت مفصل ایجاد شده باشد، حتما باید عفونت را تخلیه کرد. عفونت باعث از بین رفتن مفصل و ایجاد آرتروز در سنین کودکی می‌شود.
درد لگن در خانم‌ها
در خانم‌ها نیز بیماری‌های التهابی داخل مفصل لگن یا روماتیسم باعث تخریب مفصل و درد می‌شود. بعد از میانسالی، شایع‌ترین علت درد لگن آرتروز مفصل ران یا لگن است که طی سال‌ها ایجاد شده است. بیماران با لنگش و کوتاهی و درد عضو مراجعه می‌کنند. در این بیماران درمان‌‎های دارویی و فیزیوتراپی در اولویت است و اگر بیمار به این درمان‌ها پاسخ ندهد و زندگی واقعا برایش دشوار شده باشد، تعویض مفصل انجام می‌شود.
درد لگن در نوجوانان
لغزش سر استخوان ران در سنین۱۴-۱۳ سالگی عارضه دیگری است که در کودکان دیده می‌شود. این کودکان معمولا چاق و قدبلند هستند و از درد تدریجی و مزمن در مفصل ران شکایت می‌کنند. گاهی لغزش در پیاده‌روی طولانی یا انجام ورزش سبک باعث شکستگی می‌شود و بیمار دیگر نمی‌تواند راه برود. چنین بیمارانی حتما باید بستری شوند و تحت درمان قرار گیرند.
درد لگن در ورزشکاران
بیماری دیگری که در خانم‌ها و آقایان به یک نسبت دیده می‌شود، گیرکردن سراستخوان ران است. این بیماری طی ۱۲-۱۰ سال اخیر شناسایی شده است. علت بیماری مشکلاتی است که در تکامل مفصل لگن وجود دارد. سر استخوان ران با کاسه لگن هماهنگ نیست؛ یعنی شکل و گردی گوی و کاسه به هم نمی‌خورد. به همین دلیل سر استخوان ران در مواقع چرخش زیاد پا به لبه لگن گیر می‌کند و باعث ایجاد درد و به‌تدریج تخریب مفصل می‌شود. بیماری در ورزشکارانی که ورزش‌های رزمی، کشتی و جودو انجام می‌دهند، شدیدتر است. دردهای دیگر در کشاله ران و لگن مربوط به آسیب‌های عضلانی و رباطی ناحیه لگن هستند که به دنبال ورزش بدون آمادگی قبلی ایجاد می‌شوند.
درد لگن در بالغان ۲۰ تا ۵۰ ساله
شایع‌ترین علت درد در خانم‌های ایرانی دررفتگی مادرزادی لگن است. دررفتگی لگن ۳ نوع دارد؛ دررفتگی کامل، نیمه دررفته و کم‌عمق. افرادی که دچار دررفتگی کامل لگن هستند، زود تشخیص داده می‌شوند زیرا از کودکی کوتاهی پا و لنگش در کودک وجود دارد.

در مواقع خفیف مانند نیمه دررفتگی یا دررفتگی کم‌عمق فقط کاسه لگن کم‌عمق است. این بیماران در کودکی علائمی ندارند ولی در سنین نوجوانی و جوانی با انجام حرکات ورزشی و کار زیاد دچار لنگش و درد می‌شوند.

مشکل چنین بیمارانی را می‌توان با معاینه و عکس از لگن تشخیص داد. علت دوم، سیاه شدن سراستخوان ران است که در جوانان و مردان میانسال شیوع دارد که طی چند سال گذشته به‌دلیل مصرف مواد مخدر افزایش یافته است. مواد مخدر صنعتی جدید که به اسامی کرک، شیشه و… معروف هستند ترکیبات بسیار مخربی‌اند. معتادان به مواد مخدر مانند افراد عادی درد را حس نمی‌کنند. به همین دلیل در مراحل آخر بیماری مراجعه می‌کنند؛ یعنی وقتی که مفصل ران کاملا از بین رفته و بیمار نیاز به تعویض مفصل ران دارد. بیمارانی که نیاز به تعویض مفصل دارند عمدتا بیشتر از ۶۰ سال دارند، در حالی که بسیاری از بیماران ما معتادانی هستند که بسیار جوان‌اند.
درد لگن در اثر کمبود ویتامین D
کمبود ویتامین D در کشور ما تقریبا همه‌گیر است زیرا پوست ایرانی‌ها به‌دلیل پوششی که دارند اشعه آفتاب کافی دریافت نمی‌کند. همچنین ویتامین D در غذاهای دریایی یافت می‌شود که باید به وفور مصرف شوند که عملا در مردم ما دیده نمی‌شود. بهتر است ویتامین D توسط مردم مصرف شود. کمبود ویتامین D باعث نرمی استخوان در کودکان و حتی بزرگسالان می‌شود. نرمی و ضعف استخوان، باعث شکستگی تدریجی استخوان بیمار و درد می‌شود. دیده شده درد در همین بیماران با مصرف ویتامین D، ظرف ۳-۲ ماه کاهش پیدا می‌کند. البته نرمی مختص استخوان لگن و ران نیست و در همه جای بدن دیده می‌شود.
درد لگن در بالغان ۲۰ تا ۵۰ ساله
شایع‌ترین علت درد در خانم‌های ایرانی دررفتگی مادرزادی لگن است. دررفتگی لگن ۳ نوع دارد؛ دررفتگی کامل، نیمه دررفته و کم‌عمق. افرادی که دچار دررفتگی کامل لگن هستند، زود تشخیص داده می‌شوند زیرا از کودکی کوتاهی پا و لنگش در کودک وجود دارد.

در مواقع خفیف مانند نیمه دررفتگی یا دررفتگی کم‌عمق فقط کاسه لگن کم‌عمق است. این بیماران در کودکی علائمی ندارند ولی در سنین نوجوانی و جوانی با انجام حرکات ورزشی و کار زیاد دچار لنگش و درد می‌شوند.

مشکل چنین بیمارانی را می‌توان با معاینه و عکس از لگن تشخیص داد. علت دوم، سیاه شدن سراستخوان ران است که در جوانان و مردان میانسال شیوع دارد که طی چند سال گذشته به‌دلیل مصرف مواد مخدر افزایش یافته است.

مواد مخدر صنعتی جدید که به اسامی کرک، شیشه و… معروف هستند ترکیبات بسیار مخربی‌اند. معتادان به مواد مخدر مانند افراد عادی درد را حس نمی‌کنند. به همین دلیل در مراحل آخر بیماری مراجعه می‌کنند؛ یعنی وقتی که مفصل ران کاملا از بین رفته و بیمار نیاز به تعویض مفصل ران دارد. بیمارانی که نیاز به تعویض مفصل دارند عمدتا بیشتر از ۶۰ سال دارند، در حالی که بسیاری از بیماران ما معتادانی هستند که بسیار جوان‌اند.
درد لگن در پسربچه‌ها
کودکانی که در سنین بالاتر ۶-۵ سالگی از درد لگن شکایت می‌کنند، معمولا پسر هستند. در این سن بیماری سیاه شدن سر استخوان ران بیشتر مطرح می‌شود. علت سیاه شدن سر استخوان ران در کودکان هنوز به خوبی مشخص نیست. بیماری استرس زیادی به خانواده وارد می‌کند و روند درمانی طولانی حدود ۴-۳ ساله دارد زیرا در اغلب مواقع رشد کودک، استخوان تا حدی بازسازی می‌شود.
افتراق درد سیاتیکی از درد لگنی
یکی از تشخیص‌های مهم افتراقی در کلینیک‌ها، افتراق دردهای سیاتیکی از دردهای لگنی است. دردهای سیاتیکی ناشی از کشش عصب سیاتیک‌اند که در اثر دیسک کمر ایجاد می‌شوند و مشخصاتی دارند. این نوع درد از انتهای دیسک کمر شروع می‌شود و از پشت باسن و ران به پایین ادامه می‌یابد و به زانوها و ناحیه مچ پا کشیده می‌شود.

درد تیرکشنده و بسیار آزاردهنده گاهی همراه با گزگز و سوزن‌سوزن شدن است. بعضی از بیماران ممکن است کمردرد نداشته باشند. درد در حالت نشسته و به‌ویژه هنگام رانندگی که زانو صاف و لگن حالت خمیدگی دارد، شدت می‌یابد. دردهای مفصلی ران معمولا جلوی لگن و پا حس می‌شوند و نهایتا تا زانو امتداد می‌یابند اما با گزگز و بی‌حسی پا توام نیستند.