معماری
ترامادول

ترامادول (نحوه مصرف،خطرات و عوارض،ترک،دوز قرص)

اعتیاد به ترامادول,بایومادول,ترامادول در روابط جنسی,ترامادول هیدرو کلراید,ترامد,خرید و فروش ترامادول,عوارض مصرف ترامادول,قرص ترامادول,قیمت ترامادول,مقدار قرص ترامادول,نحوه مصرف ترامادول,ترامادول و دیر انزالی,ترامادول ۲۰۰,قرص ترامادول تاخیری,فواید ترامادول,عوارض ترامادول در مردان,چگونه ترامادول را ترک کنیم,عکس ترامادول,ترک ترامادول,بهترین زمان مصرف ترامادول,قرص ترامادول ۲۰۰,ترامادول را چگونه مصرف کنیم,قرص ترامادول برای چیست,ترامادول ۵۰,طریقه مصرف ترامادول برای دیر انزالی,طریقه مصرف ترامادول برای زود انزالی,از بین بردن اثر قرص ترامادول,عوارض ترک ترامادول,ترک ترامادول در خانه,روش ترک ترامادول بدون درد,روش اسان ترک ترامادول,مدت زمان ترک ترامادول,ترک ترامادول با متادون,ترک ترامادول با بوپرنورفین,کاهش درد ترک ترامادول

ترامادول ( Tramadol) که به نامهای تجاری ترامال، ترامد و بایومادول نیز شناخته می‌شود، ترامادول دارویی مسکن شبه تریاک است و یک نوع اپیویید به حساب می‌آید. این دارو برای تسکین دردهای متوسط تا شدید تجویز می‌شود.

ترامادول یک آگونیست برای گیرنده‌های مو (μ) اوپیویید، و سیستم نورآدرنرژیک و سروتونرژیک بوده و باعث افزایش آزاد سازی سروتونین می‌شود. خاصیت چسبندگی ترامادول به گیرنده‌های «مو» بسیار ضعیف است. ماده متابولیزه شده او-دسمتیل‌ترامادول نسبت به عنصر مادر خاصیت چسبندگی بیشتری به گیرنده‌های مو دارد و خاصیت مخدری قویتری از خود به جا می‌گذارد. خاصیت تسکین درد در ترامادول حدود ۱۰ برابر ضعیف‌تر از مرفین است.

علاوه بر این ترامادول باعث جلوگیری از بازجذب نورآدرنالین و افزایش آزاد سازی سروتونین می‌شود و غلظت این دو ماده را در سیناپس بالا می‌برد، این امر باعث ایجاد نوعی خاصیت، مانند داروهای ضدافسردگی و همچنین هوشیاری می‌شود و برعکس مرفین فرد مصرف کننده را فعال‌تر می‌کند، حتی در برخی از مصرف‌کنندگان حالات ضعیفی مانند (MDMA (XTC مشاهده شده، احتمال گرفتگی عضلانی نیز کاهش میابد.

با خوردن ۱۰۰ میلی گرم ترامادول سطح خونی دارو در دو ساعت به حداکثر می‌رسد. حدود ۲۰ درصد ترامادول به پروتئین خون بسته می‌شود. ۳۰ درصد ترامادول بصورت تغییر نیافته و ۶۰ درصد آن بصورت متابولیتهای شکسته شده در کبد از راه ادرار دفع می‌شود.

نیمه عمر دارو ۴ تا ۶ ساعت می‌باشد. موارد مصرف ترامادول برای تسکین درد معمولاً به مدت کمتر از ۵ روز و به مقدار ۵۰ تا ۱۰۰ میلی گرم هر ۸ ساعت تجویز می‌شود، همچنین این دارو جهت درمان سندروم پای بی‌قرار نیز تجویز می‌شود.

 

تاریخچه

این دارو توسط شرکت آلمانی گروننتال (Grünenthal) در دهه ۱۹۷۰ با نام تجاری ترامال (®Tramal) ساخته شد. گروننتال در سالهای بعد حق تولید ترامادول را به شرکتهای متعددی در سراسر دنیا واگذار کرد.

در سال ۲۰۱۳ پژوهشگران فرانسوی، سوئیسی و کامرونی در پوسته ریشه یک گیاه دارویی افریقایی به نام N. latifolia ترامادول یافتند، اما در سال ۲۰۱۴ مشخص شد که این ترامادول به دلیل استفاده از آن توسط کشاورزان در خوراک گله بوده‌است.

مدت زمان تاثیر ترامادول ۴ تا ۶ ساعت است و موارد مصرف آن برای تسکین درد معمولا به مدت کمتر از ۵ روز و به مقدار ۵۰ تا ۱۰۰ میلی گرم هر ۸ ساعت تجویز می‌شود، همچنین این دارو جهت درمان سندروم پای بی‌قرار نیز تجویز می‌شود.

اشکال مختلف داروی ترامادول

ترامادول معمولاً به شکل نمک هیدروکلراید تولید شده و به دو شکل خوراکی (بیشتر کپسول و قرص) و آمپول به بازار عرضه می‌شود. مقدار جذب و تأثیر فرم تزریقی ترامادول بسیار بیشتر از فرم خوراکی است. ترکیب ترامادول و استامینوفن نیز در بازار موجود است (که در ایران عرضه نمی‌شود).

در خارج از ایران به صورت قرصهای آهسته رهش Retard، آمپول، کپسول و قطره موجود می‌باشد، مصرف قطره خوراکی آن رایج‌تر است و برعکس اکثر داروهای اپیوئیدی شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود و با نسخه عادی پزشک قابل تهیه‌است.

 

طرز عمل :
اگر چه طریقه اثر ترامادول کاملاً شناخته شده نمی باشد اما مشخص شده که با اتصال ملکول اصلی دارو به گیرنده های مو اپیوئیدی ، بازجذب نور اپی نفرینو سروتونین به صورت ضعیف مهار می شود و به صورت راسمیک به سرعت و تقریباً به طور کامل جذب می شود . ترامادول به صورت وسیع پس از خوراکی متابولیزه شده و تقریباً ۳۰% دارو همراه ادرار دفع می شود .
موارد مصرف :
درد های متوسط تاشدید پس از اعمال جراحی ، زایمان ، مفاصل و دردهای استخوانی
موارد منع مصرف :
مصرف این دارو در موارد مصرف همزمان با الکل ، خواب آورها ، ضد دردها اپوئید ها و دارو های سایکو تروپیک مجاز نیست .

اعتیاد به ترامادول

علائم جسمی ترک ترامادول احتمالاً به علت خواص ضدافسردگی این دارو (جلوگیری از بازجذب سروتونین و نورآدرنالین) شدیدتر از علائم ترک مخدرهایی مانند تریاک می‌باشد، حتی بعد از قطع مصرف کوتاه مدت ترامادول علائمی مانند بی خوابی، سندروم پای بی‌قرار (RLS) و افسردگی بروز می‌کند. مصرف بدون وقفه آن در طولانی مدت باعث ایجاد مقاومت بدنی نسبت به مواد اپیوییدی شده و دوز مصرف آن باید افزایش یابد تا اثری مشابه مقدار مصرف اولیه را ایجاد کند، مدتی بعد از قطع مصرف دارو مقاومت بدنی نسبت به ترامادول و دیگر مواد اپیوئیدی به حالت اولیه بر می‌گردد.

با توجه به اینکه مکانیسم کنترل درد در ترامادول مشابه مورفین است. مصرف مداوم آن منجر به وابستگی فیزیکی و روانی مشابه اعتیاد به مواد مخدر می‌شود و مصرف طولانی مدت ترامادول منجر به اعتیاد به آن شده و درمانی کاملاً مشابه با درمان سوء مصرف مواد مخدری چون تریاک، کراک و هروئین دارد.

ایران دارای بیشترین آمار مسمومیت با ترامادول در جهان

در خبری که در سایت پایگاه خبری تحلیلی خرداد در تاریخ ۱۳۹۳/۸/۱۷ انتشار یافت، متخصصی در زمینهٔ پزشکی قانونی، بیشترین مسمومیت و عوارض جانبی مصرف ترامادول را مربوط به ایران دانسته و گفت، «متأسفانه به دلیل وجود تقاضا در بازار، اشکال دویست، چهارصد و پانصد میلی‌گرمی این دارو به صورت غیرمجاز و قاچاق وارد کشور شده و توزیع می‌شود.»

عوارض جانبی ترامادول

عوارض مشابه دیگر داروهای شبه‌تریاک (تهوع، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان. دیر انزالی. یبوست، افت فشار خون، تعریق، خارش) در ترامادول هم دیده می‌شود اما احتمال بروز دپرسیون تنفسی که کشنده‌ترین عارضه این گروه داروهاست، با ترامادول خوراکی نسبت به مرفین کمتر است. مصرف این دارو به علت افزایش سطح سروتونین، بیشتر از دیگر مواد اپیوئیدی ایجاد حالت تهوع می‌کند، همچین باعث بی خوابی می‌شود. مصرف بیشتر از ۴۰۰ میلی گرم ترامادول برای افراد بدون مقاومت بدنی در مقابل مواد اپیوئیدی خطرناک است.

مصرف همزمان داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین و مهارکننده منوآمینواکسیداز موجب تشدید عوارض دارو و گاهی سندرم سروتونین می‌گردند.

یکی از عوارض نادر ولی خطرناک مصرف ترامادول تشنج می‌باشد. تشنج معمولاً در اثر مصرف زیاد این دارو یا مصرف دارو در بیماران صرعی یا بیمارانی که دچار آسیب مغزی شده‌اند با بیمارانی که مشکلات کبدی کلیوی (دفع دارو دچار اختلال گشته و افزایش مقدار دارو در خون) دارند و یا معتادان به الکل ایجاد می‌گردد. همچنین احتمال وابستگی دارویی و بروز علائم ترک مشابه دیگر ترکیبات شبه تریاک هم وجود دارد. یکی دیگر از عوارض نادر ترامادول (چهار تا پنج ساعت پس از مصرف) افزایش فشار خون به همراه سردرد شدید می‌باشد مریم اخگری، رئیس بخش سم‌شناسی پزشکی قانونی تهران با اشاره به افزایش مصرف داروهای مخدر مانند متادون و ترامادول اعلام کرد در مطالعه‌ای که طی پنج سال اخیر انجام شده مرگ‌های ناشی از مصرف ترامادول ۴۰ برابر بیشتر شده است. در این مقاله به نوع مرگ و تعداد قربانیان اشاره نشده است.

یکی از عوارض نادر ولی خطرناک مصرف ترامادول تشنج است. تشنج معمولا در اثر مصرف زیاد این دارو یا مصرف دارو در بیماران صرعی یا بیمارانی که دچار آسیب مغزی شده‌اند با بیمارانی که مشکلات کبدی کلیوی (دفع دارو دچار اختلال گشته و افزایش مقدار دارو در خون) دارند و یا معتادان به الکل ایجاد می‌شود. همچنین احتمال وابستگی دارویی و بروز علائم ترک مشابه دیگر ترکیبات شبه تریاک هم وجود دارد.

یکی دیگر از عوارض نادر ترامادول (چهار تا پنج ساعت پس از مصرف) افزایش فشار خون به همراه سردرد شدید است.

مصرف ترامادول برای جلوگیری از انزال زودرس

تعریف دقیقی برای انزال زودرس (PE)  که مورد پذیرش اکثریت آراء باشد وجود ندارد هر چند که انزال زودرس یکی از متداول ترین مشکلات جنسی مردان است و ۲۵% مردان دچار انزال زودرس می شوند.

انزال زودررس را می توان به PE اولیه دسته بندی کرد که این حالت در شروع رابطه جنسی رخ می دهد. انزال زودرس غالبا تشخیص داده شده و به دلیل تعبیر غلط بیماران و پزشکان جزءدرمان فرعی قرار می گیرد.

انجمن بین المللی پزشکی جنسی (SIMS) تعریف جدیدی برای انزال زودرس ارائه کرده است که شامل زمان تاخیر انزال (IELT)به مدت یک دقیقه یا کمتر، عدم کنترل انزال، و عواقب روانی منفی ناشی از انزال از جمله استرس، خستگی یا رفتارهای اجتنابی می باشد.

به عنوان یک فرآیند فیزیولوژیک، انزال پروسه ای پیچیده است که توسط شبکه ای از مسیرهای شیمیایی عصبی هماهنگ می شود.سروتونین نقش کلیدی در واکنش عصبی ایفا می کند و شواهد زیادی مبنی بر اثر بازدارنده سروتونین در کنترل شهوت ، انزال، و ارگاسم وجود دارد. درمان های دارویی شامل  استفاده از بی حسی موضعی و درمان های سیستمیک از جمله مهارکننده های گزینشی از بازجذب سروتونین (SSRIS) و سایر مهارکننده ها وجود دارد هرچند که این درمان ها برای این منظور تائید نشده اند.

تنها در بعضی کشورهای اروپایی داپوکستین برای کاربرد خاص در درمان انزال زودرس تائید شده است.
یکی از روش های درمانی جدید انزال زودرس (زیر نظر پزشک) کاربرد ترامادول است که نوعی مسکن مصنوعی مخدر با عملکرد مرکزی است که با دو مکانیزم می تواند انزال را به تاخیر بیندازد که عبارتند از : شبیه سازی گیرنده M1 یا متابولیت آن و با مهارکردن بازجذب نورآدرنالین و سروتونین.

وانگ و مالد در یک مطالعه بالینی به بررسی کاربرد ترامادول برای جلوگیری از انزال زودرس پرداختن؛ این محققین مطالعاتی که  درباره  این دارو انجام شده بود را به طور تصادفی انتخاب کردند و چندین مقاله که در مجموع درباره ۸۲۳ بیمار بود را یافتند.

مصرف کنترل شده ترامادول با دوز خیلی پایین٬ در مقایسه با تست های بی اثر و سوری باعث تاخیر انزال و هم چنین افزایش رضایتمندی زوجین از رابطه جنسی شد .

گرچه ترامادول یک اگونیست مخدر است اما در بسیاری کشورها به عنوان یک ماده زمانبندی شده طبقه بندی می شود.  از آنجایی که متابولیت M1 اگونیست اصلی برای گیرنده های مخدر μ محسوب می شود تاخیر آگونیست باعث کاهش وابستگی می شود.

اثرات بازجذب نورآدرنالین نیز  ممکن است در کاهش وابستگی و اعتیاد به دارو نقش داشته باشد.

ترامادول سال هاست که حتی بدون برچسب برای درمان انزال زودرس استفاده می شود٬ اما ماهیت سالم و بی خطر ان هنوز مورد تایید قرار نگرفته و همچنین بیمارانی که به منظور کاهش درد ترامادول مصرف می کردند از تاخیر زمان انزالشان خبر دادند.

نتیجه ای که می توان از عمرکوتاه این ماده گرفت این است که ترامادول به هیچ وجه راه حلی برای جلوگیری از PE توصیه و استفاده نمی شود٬ مگر اینکه پزشک شما آن را به منظور راه حلی مقطعی توصیه کرده باشد.

عدم توانایی در کنترل و تسلیم انزال در حداقل ۵۰% از مقارت های جنسی  تا زمانی که زوجه به ارضای جنسی برسد ، به عنوان انزال زودرس تعریف می شود چرا که تنها ۳۰% زنان طی مقاربت به ارگاسم می رسند البته بدون در نظر گرفتن میزان توانایی شریک جنسی شان در کنترل و به تاخیر انداخت انزال.

نتایج این مطالع نشان می دهدکه استفاده از هیدروکلرید ترامادول در دوزهای خیلی کم در حدود ۲۵mg برای درمان انزال زودرس راه حلی مناسب و قالب قبول است که پزشک شما میتواند با توجه به آزمایشاتی که بر روی شما انجام می‌دهد آن را تجویز نماید.
مصرف خود سر و کنترل نشده این دارو می‌تواند اثرات سوء جدی در پی داشته باشد. به علاوه این مطالعه تحلیل های بیشتری را نیز برای تصدیق این روش ارئه می دهد.

این دارو برای تسکین دردهای متوسط تا شدید تجویز می‌شود.  خاصیت تسکین درد در ترامادول حدود ۱۰ برابر ضعیف تر از مرفین است. علاوه بر این ترامادول باعث جلوگیری از بازجذب “نورآدرنالین” شده و این امر باعث ایجاد نوعی خاصیت، مانند داروهای ضدافسردگی و همچنین هوشیاری می‌شود و برعکس مرفین، فرد مصرف کننده را فعال‌تر می‌کند، حتی در برخی از مصرف‌کنندگان احتمال گرفتگی عضلانی نیز کاهش می یابد.

با خوردن ۱۰۰ میلی گرم ترامادول سطح خونی دارو در دو ساعت به حداکثر می‌رسد. حدود ۲۰ درصد ترامادول به پروتئین خون بسته می‌شود. ۳۰ درصد ترامادول بصورت تغییر نیافته و ۶۰ درصد آن بصورت متابولیتهای شکسته شده در کبد از راه ادرار دفع می‌شود.

مدت زمان تاثیر ترامادول ۴ تا ۶ ساعت است و موارد مصرف آن برای تسکین درد معمولا به مدت کمتر از ۵ روز و به مقدار ۵۰ تا ۱۰۰ میلی گرم هر ۸ ساعت تجویز می‌شود، همچنین این دارو جهت درمان سندروم پای بی‌قرار نیز تجویز می‌شود.

این دارو نخستین بار توسط شرکت آلمانی گروننتال (Grünenthal) در دهه ۱۹۷۰ با نام تجاری ترامال (®Tramal) ساخته شد. گروننتال در سالهای بعد حق تولید ترامادول را به شرکتهای متعددی در سراسر دنیا واگذار کرد.

ترامادول معمولاً به شکل نمک هیدروکلراید تولید شده و به دو شکل خوراکی (بیشتر کپسول و قرص) و آمپول به بازار عرضه می‌شود. مقدار جذب و تأثیر فرم تزریقی ترامادول بسیار بیشتر از فرم خوراکی است.

ترکیب ترامادول و استامینوفن نیز در بازار موجود است که البته در کشور عرضه نمی‌شود اما در خارج از ایران به صورت قرص، آمپول، کپسول و قطره موجود است. مصرف قطره خوراکی آن رایج‌تر است و برعکس اکثر داروهای اپیوئیدی شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود و با نسخه عادی پزشک قابل تهیه‌ است.

مصرف ترامادول موجب وابستگی روانی و جسمی شبیه اعتیاد به تریاک می‌شود و با قطع ناگهانی دارو علائم اضطراب، تعریق، بی‌خوابی، تهوع و لرز، اسهال، درد عضلانی، سندروم پای بی‌قرار (RLS)، ترس و بیقراری، گرگرفتگی و گزگز پیش می‌آید.

ترامادول به علت خاصیت سرخوشی، نعشگی و ضدافسردگی به شدت مورد سوءمصرف قرار می‌گیرد و اکثراً در میان جوانان این مخدر به اشتباه حدس زده می‌شود و خطر اعتیاد به آن در نظر گرفته نمی‌شود.

ترامادول با نسخه پزشک قابل تهیه است و در اکثر کشورها شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود با این وجود خاصیت اعتیاد آور آن کمتر از دیگر مواد اپیوئیدی نیست.

علائم جسمی ترک ترامادول احتمالاً به علت خواص ضدافسردگی این دارو (جلوگیری از بازجذب سروتونین و نورآدرنالین) شدیدتر از علائم ترک مخدرهایی مانند تریاک است، حتی بعد از قطع مصرف کوتاه مدت ترامادول علائمی مانند بی خوابی، سندروم پای بی‌قرار (RLS) و افسردگی بروز می‌کند.

مصرف بدون وقفه آن در طولانی مدت باعث ایجاد مقاومت بدنی نسبت به مواد اپیوییدی شده و دوز مصرف آن باید افزایش یابد تا اثری مشابه مقدار مصرف اولیه را ایجاد کند، مدتی بعد از قطع مصرف دارو مقاومت بدنی نسبت به ترامادول و دیگر مواد اپیوئیدی به حالت اولیه بر می‌گردد.

عوارض جانبی

عوارض مشابه دیگر داروهای شبه‌تریاک (تهوع، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان،یبوست، افت فشار خون، تعریق، خارش) در ترامادول هم دیده می‌شود اما احتمال بروز دپرسیون تنفسی که کشنده‌ترین عارضه این گروه داروهاست، با ترامادول خوراکی نسبت به مرفین کمتر است.

مصرف این دارو به علت افزایش سطح سروتونین، بیشتر از دیگر مواد اپیوئیدی ایجاد حالت تهوع می‌کند، همچین باعث بی خوابی می‌شود. مصرف بیشتر از ۴۰۰ میلی گرم ترامادول برای افراد بدون مقاومت بدنی در مقابل مواد اپیوئیدی خطرناک است.

یکی از عوارض نادر ولی خطرناک مصرف ترامادول تشنج است. تشنج معمولا در اثر مصرف زیاد این دارو یا مصرف دارو در بیماران صرعی یا بیمارانی که دچار آسیب مغزی شده‌اند با بیمارانی که مشکلات کبدی کلیوی (دفع دارو دچار اختلال گشته و افزایش مقدار دارو در خون) دارند و یا معتادان به الکل ایجاد می‌شود. همچنین احتمال وابستگی دارویی و بروز علائم ترک مشابه دیگر ترکیبات شبه تریاک هم وجود دارد.

یکی دیگر از عوارض نادر ترامادول (چهار تا پنج ساعت پس از مصرف) افزایش فشار خون به همراه سردرد شدید است.

پاسخ دهید