بیماریهای رایج ادراری در سالمندان

درمان بی اختیاری ادرار در زنان مسن,کنترل ادرار در سالمندان,داروی بی اختیاری ادرار,درمان گیاهی بی اختیاری ادرار در مردان,قرص کنترل ادرار,درمان بی اختیاری ادرار در طب سنتی,بی اختیاری ادرار در خواب,داروی بی اختیاری ادرار در سالمندان

بیشتر سالمندان دست‌کم یک‌بار مشکلاتی را در دفع ادرار خود تجربه کرده‌اند. گاهی مشکل ادراری ممکن است به شکلی بی‌اختیاری در دفع ادرار، احتباس ادرار، عفونت و… باشد. متاسفانه در این مواقع بعضی از خانواده‌ها به جای حل مشکل سعی بر محدود کردن سالمند دارند، در حالی که مشکلات ادراری سالمندان قابل‌حل‌اند و با بردن سالمند نزد پزشک و بررسی‌های اولیه می‌توان راه‌حل مناسبی برای آنها یافت. سالمندان از نظر سطح سلامت به ۲گروه تقسیم می‌شوند؛ گروهی که سرپا هستند و امور روزمره خود را مدیریت می‌کنند و گروهی که قدرت نگهداری از خود ندارند و در بستر یا در آسایشگاه به سر می‌برند. گروه دوم بیشتر در معرض خطرند زیرا چنین سالمندانی به دلایل مختلف مانند شکستگی لگن، آلزایمر، عدم کنترل ادرار و مدفوع و… در معرض عفونت‌های ادراری و عوارض ناشی از آن هستند. رایج‌ترین مشکلات سالمندان در این حوزه از این قرارند:

بی‌اختیاری کامل
افرادی که بی‌اختیاری ادراری دارند و به طور خودبه‌خود ادرار دفع می‌کنند، دچار سوزش و التهاب در ناحیه اطراف آلت تناسلی می‌شوند. این وضعیت زمینه را برای بروز عفونت‌های قارچی مهیا می‌کند. اصلی‌ترین راه برای جلوگیری از التهاب و عفونت پوست در این گروه از سالمندان رعایت بهداشت، استفاده از سوند و تجویز دارو برای درمان بی‌اختیاری ادراری است.

بی‌اختیاری ناقص
گروه دیگری از سالمندان بی‌اختیاری کامل ادرار ندارند و لازم نیست سونداژ شوند ولی ریزش گاهگاه ادراری در آنها وجود دارد. این سالمندان باید نکاتی را رعایت کنند. مثلا لباس‌های خود را مرتب عوض کنند. درباره یبوست از آنها سوال شود و اگر جواب مثبت بود، با ارجاع بیمار به متخصص گوارش، درمان دارویی و تغییر در رژیم غذایی مشکل یبوست برطرف شود زیرا یبوست باعث فشار به گردن مثانه و احتباس ادرار و لبریز شدن آن می‌شود. در خیلی از مواقع که بی‌اختیاری ادرار بیمار به دارو جواب نمی‌دهد با درمان یبوست می‌توان مشکل بی‌اختیاری ادراری را تا حد زیادی برطرف کرد.

عفونت ناشی از سوند
برای سالمندانی که بی‌اختیاری ادراری شدید دارند، از سوند استفاده می‌شود ولی سوند احتمال عفونت ادراری را بیشتر می‌کند. معمولا در هر نوع عفونت ادراری ناشی از سوند، بلافاصله آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود. دادن آنتی‌بیوتیک باعث ریشه‌کن کردن عفونت ادراری در این سالمندان نمی‌شود و مصرف طولانی آنتی‌بیوتیک موجب مقاومت بدن نسبت به دارو می‌شود. گاهی نیز برای جلوگیری از عفونت، سوند بیمار را با فواصل کمتری عوض می‌کنند ولی سونداژ بیمار باید هر ۳-۲ هفته یکبار تعویض شود. تنها راه جلوگیری از عفونت ادراری، مصرف مایعات کافی است زیرا ورود مایعات داخل مثانه، سوند را شستشو می‌دهد و محیط را تمیز می‌کند. بیمارانی که سونداژ دارند فقط در ۲ حالت به درمان با آنتی‌بیوتیک نیاز دارند؛ زمانی که سالمند تب بالاتر از ۵/۳۸ درجه دارد و زمانی که کشت ادراری‌اش مثبت است (کشت مثبت نسبت به دو باکتری سودومونا و پروتئوس) متاسفانه وقتی در جواب کشت باکتری ای‌کولای گزارش می‌شود بسیاری از پزشکان آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کنند. در افراد بی‌علامت با کشت ادرار ای‌کولا به هیچ‌وجه نباید آنتی‌بیوتیک تجویز شود.

عفونت ناشی از تماس سوند با مدفوع
تعدادی از سالمندان علاوه بر بی‌اختیاری ادراری، بی‌اختیاری مدفوع هم دارند و باید از پوشک استفاده کنند. تماس مدفوع با سوند باعث ورود میکروب به مجرا و ایجاد عفونت ادراری می‌شود. بهتر است تا جایی که ممکن است از پوشک کردن چنین سالمندانی خودداری یا پوشک را زود به زود تعویض کرد تا ناحیه کاملا تمیز شود و احتمال عفونت به حداقل برسد. درمان عفونت ادراری در این سالمندان، فوق‌العاده مشکل است.

بزرگی پروستات و احتباس ادرار
احتباس ادراری در مردان به‌دلیل بزرگی پروستات به طور شایع دیده می‌شود. به این بیماران دارو داده می‌شود و اگر موفقیت‌آمیز نباشد، بر اساس نوع مشکل بیمار از روش عمل جراحی آندوسکوپی یا جراحی باز برای درمان استفاده می‌شود.

عمده بی‌اختیاری ادرار در زنان سالمند
در زنان مسن بی‌اختیاری ادراری به ۲ شکل دیده می‌شود:
۱) بعضی از خانم‌ها از دفع ادرار هنگام عطسه و سرفه شکایت می‌کنند. این نوع از بی‌اختیاری از نوع استرسی و به‌دلیل مشکلات ساختاری در مثانه است. مثلا فرد چند زایمان طبیعی، یبوست طولانی، عمل جراحی برداشتن رحم و شلی کف لگن داشته که باعث شده قوام مثانه برای نگهداری ادرار کافی نباشد. برای این بیماران باید ورزش‌های قوی‌سازی کف لگن آموزش داده شود و دارو مصرف کنند اگر بعد از چند ماه درمان بهبود نیافتند، خط درمانی آخر یعنی جراحی توصیه می‌شود.
۲) گروهی از خانم‌ها نیز از این شکایت دارند که تا رساندن خود به دستشویی ۳-۲ قطره ادرار دفع می‌کنند. بی‌اختیاری در این افراد از نوع فوریتی است و به علت انقباض‌های نابجا اتفاق می‌افتد و درمان عمدتا دارویی است.

عفونت ادراری مزمن
عفونت ادراری در بعضی از خانم‌های مسن ممکن است چند سال طول بکشد. این بیماران به شدت از درمان خسته هستند و از اینکه پزشکان راه‌حلی برای مشکلشان پیدا نمی‌کنند، شکایت دارند ولی قابل‌توجه اینکه تا وقتی علت بیماری مشخص نشود، تجویز دارو برای بیماران بی‌نتیجه است. نکته اول همان در نظر گرفتن یبوست در بیماران است. نکته دوم در نظر گرفتن سطح استروژن پایین در بدن خانم یائسه است. کاهش استروژن باعث خشکی واژن زن می‌شود. میکروب‌های طبیعی این منطقه که اثر محافظتی دارند با کمبود استروژن از بین می‎روند. همچنین مخاط واژن هم شروع به ریزش می‌کند. تماس ادرار با این محیط باعث احساس سوزش و علائمی مشابه با عفونت ادراری می‌شود. درمان بیماران استفاده از کرم استروژن واژینال است. روزی ۲ بار هم باید در لگن آب گرم بنشینند. به‌هیچ‌وجه نباید داخل آب بتادین ریخته شود زیرا بتادین خشکی واژن را تشدید می‌کند. بعد از مدتی واژن کم‌کم به وضعیت عادی خود برمی‌گردد و علائم سوزش هنگام ادرار نیز از بین می‌رود.

دیابت و اختلال در دفع ادرار
مورد بعدی که در شیوه ادرار سالمندان تاثیر می‌گذارد، بیماری دیابت است. دیابت، مثانه را به ۲ شکل از حالت طبیعی خارج می‌کند. ممکن است قدرت انقباض مثانه را بگیرد و باعث احتباس ادرار شود. در بررسی‌ها هم هیچ انسدادی در مجرا دیده نمی‌شود. گاهی هم برعکس دیابت باعث کم‌حجم شدن و ضخامت دیواره مثانه می‌شود، به‌طوری که ادرار داخل مثانه نمی‌ماند و فرد دچار بی‌اختیاری ادراری می‌شود. درمان این بیماران جراحی است و بخشی از روده به مثانه پیوند زده می‌شود تا حجم بیشتری حاصل شود.

 

سلامت

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده