تیوتیكسین (کاربرد دارویی،دوز قابل مصرف،خطرات و عوارض)

عوارض و خطرات تیوتیكسین

تیوتیكسین برای كنترل اسكیزوفرنی و سایر موارد جنون به كار می رود. در ابتدا 5 میلی گرم دو بار در روز،در صورت نیاز و بر اساس تحمل بیمار حداكثر mg/day 60 مصرف می شود.

بیماران سالخورده به مقادیر كمتری از تیوتیكسین نیاز دارند و افزایش مقدار مصرف در آنها باید تدریجی باشد.

اسم تجاري: ناوان
طبقه بندي فارماكولوژيك: تيو گزانتين
طبقه بندي درماني: ضد سايكوز
طبقه بندي مصرف در بارداري: رده C
اشكال دارويي
capsule: 5 mg

موارد منع مصرف و احتیاط تیوتیكسین

در صورت وجود تضعیف مغز استخوان یا فیوكروموسیتوم نباید مصرف شود.

عوارض جانبی تیوتیكسین

كاهش فشارخون ،ناتوانی جنسی بخصوص اختلال در انزال ،عوارض خارج هرمی ،خواب آلودگی ،رنگ پریدگی ،دیسكینزی تاخیری ،كابوس شبانه ،بی خوابی ،افسردگی ،ندرت تحریك پذیری و تشنج ،خشكی دهان ،احتقان بینی ،یبوست ،اشكال در ادراركردن ،تاری دید،افزایش ضربان قلب ،آریتمی ،اختلال در قاعدگی و بزرگ شدن پستانها از عوارض جانبی دارو هستند.

هشدار
در صورت وجود تضعیف مغز استخوان یا فیوكروموسیتوم نباید مصرف شود.

تداخل دارویی تیوتیكسین

مصرف همزمان این دارو با داروهای مهاركننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین و سایر داروهای ضدفشارخون موجب كاهش شدید فشارخون وضعیتی می گردد.
اثرات كاهنده فشارخون این دارو در مصرف همزمان با ضد دردهای اپیوییدی و داروهای هوشبر افزایش می یابد. آنتی اسیدها جذب این دارو را كاهش می دهند.
مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد افسردگی سه حلقه ایی و سایر داروهای دارای خواص آنتی موسكارینی موجب افزایش اثرات ضدموسكارینی این دارو می گردد.
این دارو با كم كردن آستانه تشنج ،با اثرات داروهای ضدصرع ضدیت می كند. مصرف همزمان این دارو با ترفنادین و آستمیزول خطر بروز آریتمی بطنی را افزایش می دهد.
در مصرف همزمان این دارو با داروهای آرام بخش و ضد اضطراب ،اثر آرام بخش افزایش می یابد.مصرف این دارو همراه با پروپرانولول خطر بروز آریتمی را افزایش می دهد.
مصرف تو ام لیتیوم با این دارو موجب افزایش خطر بروز عوارض خارج هرمی و سمیت عصبی می گردد. مصرف همزمان این دارو با متوكلوپرامید نیز خطر بروز عوارض خارج هرمی را افزایش می دهد.

بیشتر بخوانید:اسکیزوفرنی

مکانیسم اثر تیوتیكسین

این دارو با انسداد گیرنده های دوپامینی در مغز موجب بهبود حالات جنون می شود. همچنین دارای اثرات آنتی موسكارینی و مسدودكننده گیرنده های آلفا آدرنرژیك می باشد كه ممكن است در اثرات درمانی آن دخیل باشند.

نکات قابل توصیه به بیمار

1.در مصرف طولانی مدت ،معاینات چشم پزشكی باید انجام شود.
2.از قطع ناگهانی تیوتیكسین ، خودداری شود.
3.در صورت مصرف طولانی مدت این دارو، معاینات قلبی باید انجام شود تا در صورت بروز هر گونه اختلال در عملكرد قلب مقدار مصرف دارو كاهش یابد.
4.طی مصرف این دارو،نبض ،دمای بدن و فشارخون بایستی دایم كنترل شود.
5.طی مصرف این دارو، بیمار باید مایعات كافی دریافت كند.
6.افزایش مقدارمصرف باید تدریجی و حداقل هفته ای یك بار انجام شود.
7.تجویز مقادیر زیاد این دارو باید فقط برای مدت كوتاهی انجام شود و درصورتی كه بعد از 3 ماه با این مقدار مصرف بهبودی حاصل نشد،باید مقدار مصرف را كاهش داد.
8.بعد از آنكه مقدار مصرف اولیه تیوتیكسین تثبیت شد،بدلیل نیمه عمر زیاد این دارو،مقدار مصرف روزانه (از راه خوراكی) یك بار در روز تجویز شود.
فارماكوكینتیك:
بعد از مصرف خوراكی سریع جذب می شود اما جذب آن ناقص و غیر قابل پیش بینی است. در كبد متابولیزه و از طریق ادرار دفع می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

7 − 2 =