فواید و اثرات داروی بی پریدن

اثرات و عوارض مصرف بی پریدن,نحوه مصرف و خوردن بی پریدن,فواید داروی بی پریدن,درمان با بی پریدن,دوز مصرفی بی پریدن,موارد کاربرد بی پریدن,خطرات بی پریدن

بی پریدن    Biperiden
اشکال دارویی     Tab: 2mg
Inj: 5mg/ml

موارد و مقدار مصرف
پارکینسونیسم
mg2 سه یا چهار بار در روز به صورت خوراکی تجویز می شود و حداکثر دوز روزانه mg16 است.

عوارض خارج هرمی ناشی از داروها
mg2 به صورت خوراکی یک تا سه بار در روز استفاده می شود. از طریق داخل عضلانی یا داخل وریدی هم mg2 تزریق می گردد که در صورت نیاز می توان هر نیم ساعت تا بر طرف شدن علائم آنرا تکرار کرد ولی نباید از۴ دوز متوالی در روز بیشتر شود.

موارد منع مصرف و احتیاط
در صورت حساسیت به دارو، گلوکوم به ویژه گلوکوم با زاویه بسته، انسداد روده، زخم گوارشی، هیپرتروفی پروستات، تنگی پیشابراه، آشالازی، میاستنی گراو و مگاکولون منع مصرف دارد.

مصرف در بارداری و شیردهی
در گروه C حاملگی قرار دارد. در دوران شیردهی تنها در صورت لزوم تجویز شود.

تداخلات مهم
داروهایی که در صورت مصرف همزمان با بی پریدن تداخل ایجاد می کنند: آمانتادین، دیگوکسین، هالوپریدول، لوودوپا و فنوتیازین ها.

بی پریدن

عوارض جانبی
خشک شدن دهان، تهوع، استفراغ، اختلالات گوارشی، یبوست، تاری دید، احتباس ادرار، کاهش تعریق، پیشرفت زخم دوازهه، گر گرفتگی، هیپوتانسیون، تپش قلب، گیجی، عصبی شدن، سردرد خفیف، توهم، سرخوشی، بثورات پوستی، کهیر، ضعف عضلانی و کرامپ عضلات.

توصیه ها
قرص خوراکی بی پریدن را همراه غذا استفاده کنید.
تزریق وریدی باید بسیار آهسته بوده و هنگام تزریق بیمار به صورت درازکش باشد. ممکن است به صورت موقت بیمار دچار افت فشار خون و سرگیجه شود.
به مرور زمان ممکن است نسبت به دارو تحمل ایجاد شود و نیاز به افزایش دوز باشد.
این دارو علائم اختلالات حرکتی دیررس را بهبود نمی بخشد.
به دلیل خواب آلودگی و تاری دید بیمار باید هنگام رانندگی احتیاط کند.
خشکی دهان ایجاد شده در اثر مصرف این دارو را می توان توسط استفاده از نوشیدنی های خنک،
آب نبات و قطعات یخ برطرف کرد.

شرایط نگهداری
در جای خشک و خنک نگهداری شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده