معماری

آزمایش والپروات سدیم

والپروات سدیم یا والپروئیک اسید (به انگلیسی: Valproic acid)

رده درمانی: داروهای ضد صرع

اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Injection: 100 mg/ml, 3ml, 100 mg/ml, 5ml, 100 mg/ml, 10ml
Injection, Powder: 400 mg
Capsule, Extended Release: 300 mg
Syrup: 200 mg/5ml, 300 mg/5ml
Tablet, Extended Release: 500 mg(Sodium Valproate 333mg+ Valproic Acid 145mg)
Tablet, Delayed Release: 200 mg
Tablet, Delayed Release: 125, 250, 500 mg (Divalproex Sodium is accepted for labeling Eq with 125, 250, 500 mg Valproic Acid)

موارد مصرف والپروات سدیم

والپروئیک اسید برای درمان صرع اَبسنس ساده و مرکب تجویز می‌شود. در این نوع صرع بیمار به‌طور ناگهانی دچار از دست دادن هوشیاری می‌شود به‌طوری که چهره‌اش بی‌حالت شده، بی‌حرکت باقی می‌ماند. والپروئیک اسید کمک می‌کند تا دفعات بروز این صرع کمتر گردد. والپروئیک اسید برای تثبیت خلق در اختلال دوقطبی (افسردگی-مانیا) و میگرن هم به کار می‌رود.

مکانیسم اثر والپروات سدیم

هرچند مکانیسم دقیق عملکرد این دارو روشن نیست اما احتمالا جلوگیری از کاهش فسفاتیدیل اینوزیتول (۳٬۴٬۵) تری فسفات یا PIP3 موجب اثر کاهش تشنجی آن است. این دارو همچنین کانال‌های وابسته به ولتاژ سدیم غشا را بلوک می‌کند و سطح GABA مغزی را افزایش می‌دهد.

عوارض جانبی والپروات سدیم

ملاحظات اختصاصي
1ـ آزمون عملكرد كبدي، شمارش پلاكتها، و زمان پروترومبين در ابتدا و سپس هر ماه بخصوص در شش ماه اول درمان بايد انجام شود.
2ـ‌ غلظت درماني دارو در سرم mcg/ml 50 – 100 است.
3ـ‌ مصرف دارو نبايد به طور ناگهاني قطع شود.
4ـ درصورت بروز لرزش، مقدار مصرف دارو كاهش يابد.
5ـ‌ براي كاهش تحريكات گوارشي مي‌توان دارو را همراه با غذا مصرف كرد.
6- قبل از شروع والپروئيك اسيد بيمار از نظر ريسك فاكتورهاي اختلالات سيكل اوره مانند سابقه ارتباط با بارداري، پس از زايمان و انسفالوپاتي غير منتظره، كوما و عقب ماندگي ذهني، استفراغ دوره‌اي و لتارژي، يا سابقه خانوادگي مرگ نوزاد بويژه پسر بررسي شود. در صورت مشاهده انسفاليت هيپرآمونميك دارو را متوقف كرده از درمان مناسب استفاده كرده و بيمار را از نظر اختلالات سيكل اوره بررسي كنيد.
7- انفوزيون وريدي در مدت 60 دقيقه و با سرعت حداكثر 20 ميلي گرم در دقيقه انجام مي‌شود.
8- استفاده از والپروات سديم تزريقي براي بيشتر از 14 روز مطالعه نشده است. در كوتاه ترين زمان ممكن براي بيمار داروي خوراكي شروع كنيد. هنگام تغيير از فرم خوراكي به تزريقي و برعكس، كل مقدار مصرفي روزانه بايد معادل شده و در همان فواصل مصرف شود.
9- براي تغيير ازdepakote به depakote ER در بزرگسالان و كودكان 10 سال و بالاتر با تشنج، از دوز 8 تا 20% بالاتر از كل دوز روزانه استفاده كنيد.
10- اشكال دارويي Extended Release و Delayed Release ديوللپوكس فراهمي زيستي برابر ندارد.
نكات قابل توصيه به بيمار
1ـ ‌براي جلوگيري از تحريك موضعي مخاط، قرصها را به طور كامل ببلعيد، و در صورت لزوم، آن را با غذا مصرف كنيد. از مصرف دارو با نوشابه‌هاي گازدار خودداري كنيد، زيرا قرصها ممكن است قبل از بلعيده شدن تجريه شده و موجب تحريك احساس و طعم نامطبوع شوند.
2ـ‌ تا موقعي كه اين دارو را مصرف مي‌كنيد، از نوشيدن فرآورده‌هاي حاوي الكل خودداري كنيد، زيرا ممكن است اثربخشي دارو و عوارض جانبي CNS را افزايش دهند.
3ـ‌ تا مشخص شدن اثر تسكين بخش CNS دارو، از انجام فعاليتهاي نيازمند هوشياري خودداري كنيد. اين دارو ممكن است موجب خواب آلودگي و سرگيجه شود. مصرف دارو در هنگام خواب مي‌تواند دپرسيون CNS را كمتر كند.
4ـ در صورت بروز علائم و نشانه‌هاي حساسيت مفرط و عوارض جانبي، حتماً به پزشك اطلاع دهيد.
5ـ در طول مصرف دارو، كارت هويت پزشكي خود را كه در آن نوع داروها و اختلالات تشنجي ذكر شده، همراه داشته باشيد.
6ـ‌ دارو را به صورت ناگهاني قطع نكنيد. بدون مشورت دوز را تغيير ندهيد و به علت تغيير اثرات درماني قبل از تغيير فرم تجاري و ژنريك دارو نيز با پزشك خود مشورت كنيد.
مصرف در سالمندان: بيماران سالخورده دارو را آهسته‌ تر دفع مي‌كنند. براي اين بيماران مقادير كمتر مصرف توصيه مي‌شود. دوز دارو را با سرعت كمتري افزايش داده و بيمار را از نظر دريافت مايعات و مواد غذايي، دهيدراتاسيون، خواب آلودگي و عوارض جانبي ديگر بررسي كنيد.
مصرف در كودكان: مصرف اين دارو در كودكان كوچكتر از دو سال توصيه نمي‌شود. بروز عوارض جانبي در اين گروه سني بيشتر است. هيجان بيش از حد و حالت تهاجمي در چند مورد گزارش شده است. ايمني و كارايي داروي Depakote ER در كودكان زير 10 سال اثبات نشده است.
مصرف در شيردهي: اين دارو در شير ترشح مي‌شود. شيردهي در دوران مصرف اين دارو توصيه نمي‌شود.
مصرف در بارداري: بيماراني كه در دوره بارداري والپروئيك اسيد دريافت مي‌كنند، فرزندشان در ريسك بيشتري از نظر بروز اثرات تراتوژنيك مانند نقص لوله عصبي قرار مي‌گيرد.

 

موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
والپروييك اسيد ممكن است اثر مهاركننده‌هاي مونوآمين اكسيداز (MAO) و ساير داروهاي تحريك كننده CNS و داروهاي خوراكي ضد انعقاد را تشديد كند.
والپروييك اسيد، علاوه بر اثر تسكين بخش اضافي، غلظت سرمي پريميدون، فني توئين و فنوباربيتال را افزايش مي‌دهد. مصرف همزمان اين داروها ممكن است موجب بروز خواب آلودگي بيش از حد شود كه به پيگيري دقيق بيمار نياز دارد.
مصرف همزمان با كلونازپام ممكن است موجب بروز صرع غياب شده و بايد از مصرف همزمان آنها اجتناب شود.
مصرف تو ام با كاربامازپين ممكن است كنترل تشنج را كاهش دهد. بيماران از نظر بروز حملات تشنجي، سميت در دوره درمان و حداقل 1 ماه پس از متوقف كردن هر كدام از داروها، كنترل شوند.
والپروييك اسيد مي‌تواند ديازپام را از محل اتصال با آلبومين جدا كرده و متابوليسم آن را مهار كند.
والپروييك اسيد ممكن است متابوليسم اتوسوكسيمايد را مهار كند. سطح پلاسمايي هر دو اندازه گيري شود.
فلبامات و ساليسيلاتها مي‌توانند سطح والپروات را افزايش دهند. سطح والپروات بررسي شود.
در استفاده تو ام با لاموتويژين، ممكن است سطح والپروئيك اسيد كاهش و سطح و سميت لاموتريژين افزايش يابد. در صورت نياز بيمار مونيتور و دوزاژ دارو تنظيم شود.
ريفامپين كليرانس والپروات خوراكي را افزايش و كارايي آن را كم مي‌كند. در صورت نياز دوز والپروات تنظيم شود.
استفاده تو ام با الكل، كارايي والپروئيك اسيد را كم كرده و عوارض CNS آنرا افزايش مي‌دهد.

پاسخ دهید