معماری

عوارض،خطرات و مزایای مصرف كلرپرومازين

اثرات و عوارض مصرف كلرپرومازين,نحوه مصرف و خوردن كلرپرومازين,فواید داروی كلرپرومازين,درمان با كلرپرومازين,دوز مصرفی كلرپرومازين,موارد کاربرد كلرپرومازين,خطرات كلرپرومازين

كلرپرومازين     Chlorpromazine HCL

اشكال دارويي     Coated Tab: 25mg , 100mg
Inj: 50mg/2ml

موارد و مقدار مصرف :
اختلالات رواني
بزرگسالان: mg50-25 سه بار در روز به صورت خوراكي تجويز مي شود و به تدريج تا رسيدن به دوز موثر افزايش مي يابد كه معمولاً mg400 در روز است. دوز معمول براي تزريق عضلاني mg50-25 است كه در صورت لزوم بعد از يك ساعت دوز mg50-25 ديگري تزريق مي شود.
كودكان 1 تا 5 سال: mg/kg5/0 خوراكي هر 4 تا 6 ساعت بر حسب نياز تجويز مي شود.
دوز توصيه شده جهت تزريق عضلاني mg/kg5/0 هر 6 تا 8 ساعت است.
كودكان بالاي 5 سال: دوز خوراكي ⅓ تا ½ دوز بزرگسالان و دوز تزريق عضلاني همانند مقدار لازم براي كودكان 1 تا 5 سال است.كلرپرومازين
تهوع و استفراغ
بزرگسالان: mg25-10 خوراكي هر 4 تا 6 ساعت تجويز مي شود كه با توجه به نياز و در صورت لزوم افزايش مي يابد.
دوز تزريق عضلاني mg25 است كه در صورتيكه كاهش فشار خون مشاهده نشد بر حسب نياز و تا توقف استفراغ، mg50-25 هر3 تا 4 ساعت تزريق شده و سپس به فرم خوراكي تبديل مي گردد.
كودكان بالاي6 ماه: mg/kg55/0 خوراكي هر 4 تا 6 ساعت تجويز مي شود.
براي تزريق عضلاني، دوز mg/kg55/0 هر 6 تا 8 ساعت مي باشد. حداكثر دوز تزريق عضلاني براي كودكان تا 5 سال، mg40 در روز و 5 تا 12 سال mg75 در روز است (به جز در موارد شديد).
سكسكه مقاوم
بزرگسالان: mg50-25 به صورت خوراكي، سه يا چهار بار در روز تجويز مي شود. در صورتيكه بعد از 2 تا 3 روز بهبود پيدا نكرد، mg50-25 از طريق عضلاني تزريق مي شود و اگر باز هم علائم باقي ماند، 25 تا50 ميلي گرم دارو را در500 تا 1000 ميلي ليتر نرمال سالين رقيق كرده و به صورت آهسته وريدي انفوزيون مي كنند كه در اين صورت بيمار بايد به حالت طاقباز خوابيده باشد و فشار خون بيمار كنترل شود.
موارد منع مصرف و احتياط :
در كودكان زير 6 ماه نبايد استفاده شود.
در صورت سابقه حساسيت زياد به دارو، تضعيف شديد CNS، مصرف همزمان مقدار زيادي از داروهاي تضعيف كننده سيستم ايمني، دپرسيون مغز استخوان، ناهنجاري خوني، آسيب بافت كبد، بيماري شريان كرونر و هيپوتانسيون يا هيپرتانسيون شديد، منع مصرف دارد.
دراين موارد با احتياط تجويز شود: دركودكان و نوجوانان داراي علائم مشكوك به سندرم ري(Reye) نقص عملكرد كبد يا كليه، اختلال تنفسي ناشي از عفونت حاد ريوي يا بيماري مزمن تنفسي، هيپرتيروئيدي، در زمان ترك مصرف الكل، بيماران افسرده داراي افكار خودكشي و آريتمي قلبي.
مصرف در بارداري و شيردهي :
در گروه C حاملگي قرار دارد. اعتقاد بر اين است كه مشكل خاصي در صورت مصرف در دوران شيردهي به وجود نمي آيد.
تداخلات مهم :
داروهايي كه بر فنوتيازين ها (از جمله كلرپرومازين) اثر ميگذارند: نمكهاي آلومينيوم، آنتي كولينرژيكها، باربيتوراتها، چاركول، ليتيوم، مپريدين، ميتل دوپا و پروپرانولول.
داروهايي تحت تاثير فنوتيازين ها (از جمله كلرپرومازين) قرار ميگيرند: بيهوش كننده هاي باربيتوراتي، بروموكريپتين، نوراپي نفرين، اپي نفرين، گوانتيدين، پروپرانولول، ضد افسردگي هاي سه حلقه اي،     فني توئين و اسيد والپروئيك.
عوارض جانبي :
شايع ترين: خواب آلودگي، كاهش فشار خون وضعيتي، اختلالات خارج هرمي، عوارض آنتي كولينرژيك و پاركينسونيسم كاذب.
مهم ترين: ديسكنزي ديررس (Tardive dyskinesia)  و سندرم نورولپتيك بدخيم.
توصيه ها :
دارو را مي توان همراه غذا يا شير مصرف كرد.
به دليل بروز خواب آلودگي به ويژه در يك يا دو هفته اول درمان از رانندگي و ساير كارهاي نيازمند هوشياري خودداري كنيد. به علت احتمال بروز تشنج، 48 ساعت قبل از انجام ميولوگرافي فنوتيازين ها را بايد قطع كرد و تا 24 ساعت بعد هم استفاده نكرد.
كلرپرومازين نبايد به صورت زير جلدي (SC) تزريق شود. تزريق عضلاني را آهسته و به طور عمقي در يك عضله بزرگ انجام دهيد و حداقل نيم ساعت بعد از تزريق بيمار بايد دراز بكشد.
جهت تزريق وريدي دارو حتماً بايد رقيق شود.
بيمار و خانواده بايد از خطر و علائم عوارض خارج هرمي آگاه باشند تا در صورت بروز سريعاً به پزشك گزارش دهند. اختلالات خارج هرمي به چهار شكل هستند:
1.    پاركينسونيسم كاذب: لرزش، ريزش آب دهان، كشش در يك عضله و لرزش مختصر آن در هنگام كشيدن غير ارادي آن و صورت ماسكي شكل
2.    آكاتژيا: بي قراري رواني و احساس نياز مبرم به حركت يا ره رفتن مداوم
3.    ديستوني: اختلال در تنوس عضلاني
4.    ديسكنزي تاخيري
فنوتيازين ها رنگ ادرار را صورتي- قهوه اي و ممكن است رنگ پوست را زرد – قهوه اي و گاهي ارغواني متمايل به خاكستري نمايند.
تغيير حالت از درازكش يا نشسته به ايستاده بايد به آرامي صورت گيرد.
بيمار بايد از قرار گرفتن در معرض سرما يا گرماي شديد و همچنين دهيدراتاسيون اجتناب كند.
به دليل احتمال بروز حساسيت به دوز بيمار بايد از قرار گرفتن در برابر نور مستقيم آفتاب پرهيز كرده و از عينك و تركيبات ضد آفتاب استفاده كند.
به منظور كاهش يبوست مصرف مايعات بايد زياد شود.
بيمار بايد پزشك را از وقوع يا تصميم براي حامله شدن آگاه كند.
براي جلوگيري از بروز عفونت قارچي دهان، به طور مرتب از مسواك و نخ دندان استفاده شود.
شرايط نگهداري :
دور از نور و هوا و در مكان خشك و خنك نگهداري شود.