معماری
ويتامين c

عوارض،خطرات و مزایای مصرف ويتامين c

اثرات و عوارض مصرف ويتامين c,نحوه مصرف و خوردن ويتامين c,فواید داروی ويتامين c,درمان با ويتامين c,دوز مصرفی ويتامين c,موارد کاربرد ويتامين c,خطرات ويتامين c

ويتامين c

Vitamin C Ascorloic acid

اشكال دارويي      Eff. Tab: 1000mg

Tab: 250mg

موارد و مقدار مصرف :

توجه: جهت اطلاع از ميزان مصرف مجاز روزانه (RDA) ويتامين C به جدول (؟) مراجعه شود.

بيماري اسكوروي

بزرگسالان: جهت پيشگيري 75 تا 150 ميلي گرم در روز تجويز مي شود و براي درمان mg100، 3 تا 5 بار در روز يا mg250-100 دو بار در روز به مدت حداقل 2 هفته تجويز مي گردد. گاهي اوقات تا g6 در روز هم ممكن است تجويز شود.

درمان نگهدارنده با دوز mg100 در روز ادامه مي يابد.

كودكان: براي پيشگيري mg30 در روز و جهت درمان mg300-100 منقسم در 2 دوز براي حداقل     دو هفته تجويز مي شود.

سوختگي هاي شديد

در سوختگي هاي شديد روزانه 1 تا 2 گرم توصيه مي شود.

موارد منع مصرف و احتياط :

بيماران ديابتي، مبتلايان به سنگ كليه، كسانيكه تحت رژيم محدود كننده سديم هستند و افراديكه داروهاي ضد انعقاد دريافت مي كنند نبايد به مدت طولاني مقدار زيادي ويتامين C مصرف كنند.

مصرف در بارداري و شيردهي :

بي خطر بودن مصرف اين ويتامين در دوران بارداري ثابت نشده است و فقط بايد در صورت نياز و به مقدار لازم براي درمان مصرف شود. ويتامين C در شير مادر ترشح مي شود و در دوران شيردهي با احتياط تجويز شود.

تداخلات مهم :

ويتامين C سطح سرمي استروژن و پروژسترون موجود درضد بارداريهاي خوراكي را افزايش ميدهد.

اثر ضد انعقادي وارفارين با مصرف ويتامين C كاهش مي يابد.

عوارض جانبي :

دوزهاي بالا ممكن است باعث بروزاسهال و همچنين سنگهاي كليوي اگزالات، اورات وسيستئيني شوند.

توصيه ها :

اهميت رژيم غذايي متعادل را در پيشگيري از عود كمبود ويتامين C را به بيمار توضيح دهيد.

شرايط نگهداري :

در دماي 15 تا 30 درجه سانتيگراد و دور از نور و رطوبت نگهداري شود.

اسید اسکوربیک یا ویتامین C یکی از محبوب ‌ترین و مشهورترین داروهایی است که افراد سالم و بیمار هر دو به یک اندازه از مصرف آن لذت می ‌برند.
منابع غذایی ویتامین ث

ویتامین C در گروه ویتامین‌ها قرار دارد و به شکل قرص‌های 100 و 250 میلی ‌گرمی و قرص جوشان 1000 میلی ‌گرمی، پودر 500 میلی‌ گرمی و آمپول 500 میلی ‌گرمی در داروخانه‌های کشور موجود است. اما قرص جوشان آن به ویژه در فصول سرد سال طرفدار بیشتری پیدا می ‌کند.

ویتامین C، ویتامین محلول در آب است که از اجزای ضروری برای ساخت و نگهداری کلاژن و بافت محیطی بین سلولی است. مصرف این دارو سبب تقویت دستگاه ایمنی و افزایش سرعت بهبود زخم می ‌شود، همچنین از تشکیل نیتروزآمین‌ها و نیتروز اوره‌های سرطان‌زا جلوگیری می ‌کند.

موارد مصرف ویتامین C در پیشگیری و درمان بیماری اسکوروی، کمک به درمان سوختگی‌های شدید، بهبود شکستگی یا زخم بیماری‌های مزمن است.
میزان مصرف این دارو بر اساس نوع بیماری تعیین می‌ شود. به ‌طور مثال، در درمان بیماری اسکوروی روزانه 100 میلی گرم تا 2 گرم از راه خوراکی یا تزریقی مصرف می ‌شود یا در سوختگی‌های شدید روزانه 200 تا 500 میلی‌ گرم به وسیله پزشکان توصیه می ‌شود.

اسیداسکوربیک نیز مانند داروهای دیگر عوارضی از خود نشان می ‌دهد که اغلب دستگاه عصبی، پوست، گوارش و ادراری را درگیر می ‌کند. شایع‌ترین این علایم شامل سرگیجه، درد در محل  تزریق، اسهال ، سوزش سردل ، افزایش دفع ادرار یا تخریب دندان‌ها با مصرف طولانی مدت قرص‌های جویدنی است.

افراد دچار کمبود آنزیم G6PD* باید از مصرف زیاد این دارو بپرهیزند، زیرا احتمال بروز کم‌خونی در این افراد با مصرف اسیداسکوربیک وجود دارد.

ویتامین C تزریقی در معرض نور به تدریج تیره می‌ شود، اما تغییر رنگ جزیی تأثیری در اثر درمانی آن ندارد.

ویتامین C تزریقی را می ‌توان به صورت رقیق شده یا رقیق نشده استفاده کرد.

از محلول خوراکی ویتامین C می ‌توان همراه غذا استفاده کرد.

قرص‌های جوشان این ویتامین را باید در یک لیوان‌ آب حل و بلافاصله مصرف کرد.

ویتامین C را در ظروف غیرفلزی مقاوم در برابر هوا، دور از حرارت و نور خورشید در دمای 15 تا 30 درجه سانتی‌ گراد نگهداری کنید.

مصرف زیاد این دارو در دوران بارداری توصیه نمی ‌شود. همچنین سیگاری‌ها و افرادی که قرص ضد بارداری مصرف می ‌کنند، نیاز به مصرف ویتامین بیشتری به صورت مکمل دارند.

درباره این ویتامین، مهم ترین توصیه‌ای که‌ به خانواده‌ها گفته می ‌شود، این است که برای تأمین ویتامین C لازم به منابع غذایی طبیعی توجه بیشتری نشان دهند تا دارو.

ویتامین C می‌ تواند سبب افزایش توان جذب آهن شود.

*پی نوشت:

نقص آنزیم گلوکز 6 فسفات دی هیدروژناز (G6PD) شایع ترین نقص آنزیمی است که در انسان به ارث می رسد و وابسته به کروموزم X می باشد. کمبود فعالیت این آنزیم باعث بیماری فاویسم می شود که همولیز حاد و شدید ناشی از مواد اکسیدان موجود در باقلا است.

منبع: هفته نامه سلامت