معماری

عوارض و خطرات و مزایای مصرف ديازپام

اثرات و عوارض مصرف ديازپام,نحوه مصرف و خوردن ديازپام,فواید داروی ديازپام,درمان با ديازپام,دوز مصرفی ديازپام,موارد کاربرد ديازپام,خطرات ديازپام

ديازپام     Diazepam

اشكال دارويي     Tab: 2mg , 5mg
Inj: 10mg/2ml

موارد و مقدار مصرف :
كنترل اختلالات اضطرابي و تسكين علائم اضطراب (بسته به شدت علائم)
mg10-2 دو تا چهار بار در روز.
محروميت حاد الكل
در24 ساعت اول mg10 سه تا چهار بار تجويز مي شود و سپس با توجه به نياز به mg5 سه تا چهار بار در روز كاهش مي يابد.
درمان كمكي در اسپاسم عضلات
بزرگسالان: mg10-2 سه تا چهار بار در روز تجويز مي شود ولي در موارد حاد اسپاسم نظير فلج مغزي تا mg60 در روز براي بالغين و mg40 روز در كودكان هم تجويز مي گردد.
كودكان:mg/kg  8/0– 12/0  در روز در 3 تا 4 دوز.
درمان كمكي در اختلالات تشنجي و صرع استاتوس
بزرگسالان: mg10-2 دو تا چهار بار در روز.

ديازپام
كودكان: mg10-5 روزانه.
ترس شبانه كودكان و راه رفتن در خواب
mg5-1 هنگام خواب به كودك تجويز مي شود.
مسكن و آرام بخش
بزرگسالان: mg10-2 سه تا چهار بار در روز.
كودكان: mg/kg3/0-2/0 تا حداكثر mg10 در روز.
تزريقي:
توجه: در كودكان بايد به آهستگي در طي 3 دقيقه تزريق شده و نبايد از mg/kg25/0 بيشتر شود. بعد از فاصله 15 تا 30 دقيقه اي دوز اوليه مي تواند تكرار گردد.
اختلالات اضطرابي متوسط و علائم اضطراب
mg5-2 به صورت داخل عضلانيIM)) يا داخل وريدي(IV) تزريق مي شود و در صورت نياز ميتواند هر 3 تا 4 ساعت تكرارشود.
محروميت حاد الكل
دوز اوليه mg10 از طريق IM يا IV است و سپس در صورت نياز بعد از سه تا چهار ساعت مجدداً mg10-5 تزريق مي شود.
آندوسكوپي
IV : معمولاً mg10 و يا حتي كمتر كافي است ولي تا mg20 هم ممكن است استفاده شود مخصوصاً هنگاميكه از ضد دردهاي مخدر به صورت همزمان استفاده نگردد .
IM : mg10-5 نيم ساعت قبل ازآندوسكوپي تزريق ميشوددرصورتيكه بتوان از تزريقIV استفاده كرد.
اسپاسم عضلات
بزرگسالان: دوز اوليه mg10-5 به صورت IM ياIV است كه در صورت نياز بعد از 3 تا 4 ساعت تكرار مي شود.
در كزاز دوزهاي بالاتري استفاده مي گردد وmcg/kg300-100 هر1 تا 4 ساعت تزريق وريدي ميشود. همچنين مي توان mg/kg10-3 در مدت 24 ساعت به صورت انفوزيون وريدي تجويز كرد.
كودكان: mg/kg2/0-04/0 هر2 تا 4 ساعت تا حداكثر mg/kg6/0 هر 8 ساعت از طريقIV (آهسته) و يا IM  تزريق مي شود.
صرع استاتوس و تشنج حاد تكرار شونده
تزريق IV ارجحيت دارد و بايد به آهستگي تجويز گردد. از تزريق IM درصورتيكه امكان تزريق وريدي نباشد استفاده مي شود.
بزرگسالان: ابتدا mg10-5 تجويز مي شود و سپس در صورت نياز در فواصل 10 تا 15 دقيقه اي         مي توان دوز را تكرار كرد تا حداكثر دوز mg30 و با توجه به وضعيت بيمار اگر لازم بود درمان بعد از 2 تا 4 ساعت مي تواند تكرار شود.
كودكان: mcg/kg300-200 و يا ml1 به ازاء هر سال سن استفاده مي شود.
موارد منع مصرف و احتياط :
در صورت حساسيت به دارو، سايكوز، گلوكوم حاد با زاويه بسته، كودكان كمتر از 6 ماه و همچنين تجويز همزمان با كتوكونازول و ايتراكونازول ممنوعيت دارد.
در صورت ابتلا بيمار به نقص عملكرد كبدي يا كليوي با احتياط تجويز شود.
بي خطر بودن و تاثير مصرف ديازپام تزريقي در كودكان زير30 روز ثابت نشده است.
همزمان و يا حتي تا 14 روز بعد از مصرف داروهاي مهار كننده MAO نبايد استفاده شوند.
مصرف در بارداري و شيردهي :
در گروه D حاملگي قرار دارد. در دوران شيردهي منع مصرف دارد زيرا باعث رخوت و سستي و از دست رفتن وزن نوزاد مي شود.
تداخلات مهم :
داروهايي كه بر بنزوديازپين ها اثر مي گذارند: سايمتيدين، ضد بارداريهاي خوراكي، دي سولفيرام، فلوكستين، ايزونيازيد، كتوكونازول، متوپرولول، پروپرانولول، والپروئيك اسيد، الكل، باربيتوراتها، ناركوتيك ها، آنتي اسيدها، پروبنسيد، رانيتيدين، ريفامپين، اسكوپولامين و تئوفيلين.

عوارض جانبي :
شايع ترين: خواب آلودگي، گيجي، ناهماهنگي عضلات، وابستگي به دارو، اختلال در تفكر، لكنت زبان و تغييرات ميل جنسي.
مهم ترين: سركوب تنفسي وهيپوتانسيون كه درصورت تجويزدوزهاي بالا بصورت تزريقي رخ ميدهد.
توصيه ها :
از مخلوط كردن ديازپام با ساير داروها و همچنين از رقيق كردن آن با هر محلولي خودداري كنيد.
از ست پلاستيكي براي تزريق آن استفاده نكنيد.
دارو را به صورت ناگهاني قطع نكنيد پس ازحداقل 4 تا 6 هفته استفاده از دارو وابستگي ايجاد مي شود.
فرم تزريقي (IM ياIV) درمان در موارد حاد بيماري استفاده مي شود و بيمار بايد تحت نظر باشد      (ترجيحاً براي مدت 3 ساعت در تخت).
دوز اوليه دارو براي بيماران سالمند بايد كمتر باشد و افزايش دوزها هم بايد تدريجي صورت گيرد.
تزريق وريدي دارو بايد به آهستگي باشد، براي کودکان در مدت 3 دقيقه و براي بزرگسالان هر mg5 در عرض 1 دقيقه يا بيشتر انجام شود.
CBC و عملكرد كبدي بيمار بايد به صورت دوره اي كنترل شود.
بيمار بايد از مصرف الكل و ساير داروهاي مضعف CNS خودداري كند.
بيمار بايد از فعاليتهاي خطرناك و كارهايي كه نياز به هوشياري دارند پرهيز كند.
شرايط نگهداري :
دارو را در ظروف در بسته، دور از نور و در دماي اتاق نگهداري كنيد.
امولسيون دارو را در دماي 2 تا 8 درجه سانتيگراد نگهداري كرده و از يخ زدگي محافظت كنيد.