معماری
نالوكسان

عوارض و مضرات،فواید داروی نالوكسان

نالوكسان    Naloxone HCI
اشكال دارويي     Inj: 0.4mg/ml
موارد و مقدار مصرف :
مسموميت شناخته شده يا مشكوك با تركيبات اپيوئيدي
بزرگسالان: دوز اوليه mg2-4/0 است كه به صورت داخل ورديدي تجويز مي شود و در صورت لزوم هر 2 تا 3 دقيقه مي تواند تكرار گردد.
اگر با تجويز مجموعاًmg10 نالوكسان پاسخ درماني مشاهده نشد علت مسموميت احتمالاً اپيوئيد نيست.
كودكان: دوز اوليه mg/kg01/0است كه از طريق داخل وريدي تزريق ميشود و در صورت نياز مي توان هر2 تا 3 دقيقه همين مقدار را تكرار كرد. در صورتيكه تزريق وريدي امكان پذير نبود، از روشهاي داخل عضلاني و يا زير جلدي استفاده مي شود.
توجه: اگر بيمار به اوپيوئيدها وابستگي داشت دوز نالوكسان بايد به mg2/0-1/0 كاهش يابد تا از بروز ناگهاني علائم محروميت جلوگيري گردد.
توجه: نالوكسان به روشهاي داخل وريدي، داخل عضلاني يا زير جلدي تزريق مي شود. سريع ترين پاسخ پس از تزريق داخل وريدي ايجاد مي شود كه در حالتهاي اورژانس تجويز مي گردد.
موارد منع مصرف و احتياط :
در صورت حساسيت به دارو منع مصرف دارد.
در بيماراني كه وابستگي فيزيكي به اپيوئيدها دارند و نوزادان مادران وابسته به اپيوئيدها با احتياط تجويز شود.
در بيماران مبتلا به ناراحتي هاي قلبي با احتياط تجويز شود.
مصرف در بارداري و شيردهي :
در گروه B حاملگي قرار دارد. مشخص نيست كه آيا اين دارو در بيشتر ترشح مي شود يا خير.
تداخلات مهم :
مورد خاصي گزارش نشده است.
عوارض جانبي :
نالوكسان در دوزهاي درماني عارضه جانبي مهمي ايجاد نمي كند. تهوع و استفراغ رخ مي دهد و مواردي هم از كاهش فشار خون، افزايش فشار خون، آريتمي قلبي و ادم ريوي گزارش شده است.
توصيه ها :
پس از تجويز نالوكسان بيمار بايد تحت نظر باشد زيرا ممكن است علائم مسموميت مجدداً پديدار شود و نياز به تكرار دوز دارو باشد.
علائم سندرم محروميت در پي تجويز نالوكسان معمولاً 20 تا 30 دقيقه بعد كاهش پيدا كرده و تا 90 دقيقه بعد از بين مي رود.
علائم حياتي شامل فشار خون و تعداد تنفس بيمار بايد كنترل شود.
نيمه عمر دارو در نوزادان بيشتر از بالغين است كه بايد دقت شود.
شرايط نگهداري :
دارو بايد دور از نور و در دماي 15 تا 30 درجه سانتيگراد نگهداري شود.