معماری
متوکلوپرامید

عوارض و مضرات،فواید و موارد مصرف متوکلوپرامید

اثرات و عوارض مصرف متوکلوپرامید,نحوه مصرف و خوردن متوکلوپرامید,فواید داروی متوکلوپرامید,درمان با متوکلوپرامید,دوز مصرفی متوکلوپرامید,موارد کاربرد متوکلوپرامید,خطرات متوکلوپرامید
داروی متوکلوپرامیدMetoclopramide

اشكال دارويي Tab: 10mg
Inj: 10mg
Oral Drops: 4mg/ml

موارد و مقدار مصرف متوکلوپرامید:
بازگشت محتويات معده به مري
بزرگسالان: mg15-10 خوراكي هر 6 ساعت نيم ساعت قبل از غذا و در هنگام خواب تجويز مي شود.
اگر اين مشكل در زمان خاصي از شبانه روز رخ دهد، mg20 به صورت تك دوز در همان زمان تجويز مي گردد.
پيشگيري از استفراغ ناشي از شيمي درماني
براي دوزهاي بالاتر از mg10، دارو را در ml50 محلول تزريقي (دكستروز 5% يا نرمال سالين تزريقي يا رينگر يا رينگر لاكتات) رقيق نكرده و به صورت انفوزيون آهسته وريدي نيم ساعت قبل از شروع شيمي درماني تجويز مي كنند. دو دوز بعدي هر 2 ساعت و سه دوز هر 3 ساعت تجويز مي گردد.
?توجه: سرعت انفوزيون بايد آهسته بوده و نبايد كمتر از 15 دقيقه طول بكشد.
در صورتيكه داروهاي شيمي درماني شديداً تهوع آور باشند (سپس پلاتين يا داكاربازين) 2 دوز اوليه متوكلوپراميد بايد mg/kg2 باشد. براي داروهاي با خاصيت تهوع آوري كمتر دوز mg/kg1 مي تواند كافي باشد.
فلج معده ناشي از ديابت
بزرگسالان: mg10 خوراكي نيم ساعت قبل از هر وعده غذا و هنگام خواب و در صورت شديد بودن علائم تا 10 روز مي توان از فرم تزريقي هم استفاده كرد.
تهوع و استفراغ
متوكلوپراميد اثرات قابل توجهي در درمان انواع تهوع و استفراغ دارد. براي اين منظور mg10 به صورت خوراكي و يا وريدي سه بار در روز تجويز مي شود.
موارد منع مصرف و احتياط :
اگر ايجاد انقباض در دستگاه گوارش به ضرر بيمار باشد مانند خونريزي گوارشي، انسداد روده، سوراخ شدن لوله گوارش و يا بلافاصله بعد از جراحي نبايد تجويز شود.
در بيماران مبتلا به صرع به علت احتمال بيشتر شدن دفعات و شدت حملات بايد با احتياط تجويز شود.
متوكاربامول براي كودكان، جوانان و افراد سالمند بايد با احتياط تجويز شود زيرا احتمال بروز عوارض خارج هرمي در آنها بيشتر است.
در بيماران مبتلا به نارسايي كليه و همچنين بيماران مبتلا به احتباس مايعات كه در نقص عملكرد كبد روي مي دهد بايد احتياط شود.
مصرف در بارداري و شيردهي :
در گروهB حاملگي قرار دارد. متوكلوپراميد در شير ترشح ميشود و بايد فوايد آن در برابر ضررهايش سنجيده شود.
توجه: متوكلوپراميد به دليل اثرات آنتي دوپامينرژيكي كه دارد براي كمك به ترشح شير در مادراني كه نمي توانند به بچه شير بدهند استفاده مي شود. دوز mg10 سه بار در روز براي اين منظور استفاده مي شود ولي بايد به عنوان درمان كمكي از اين دارو استفاده شود و بيمار تحت نظر باشد و بيشتر از 17 تا 14 روز هم تجويز نگردد.
تداخلات مهم :
مصرف همزمان متوكلوپراميد وداروهاي ديگر كه عوارض خارج هرمي ايجاد ميكنند مانند فنوتيازين ها بايد با احتياط باشد.
مصرف ليتيوم و متوكلوپراميد باعث افزايش سميت مي شود.
متوكلوپراميد و داروهاي سيستم عصبي مانند ضد افسردگي ها، ضد صرع ها و سمپاتوميمتيك ها (اپي نفرين، افدرين، آلبوترول، سالمترول و …. ) در صورت مصرف همزمان بايد احتياط شوند.
داروهاي آنتي موسكاريني و اپيوئيدي اثرات متوكلوپراميد بر دستگاه گوارش را از بين مي برند.
متوكلوپراميد باعث كاهش جذب ديگوكسين از معده و افزايش جذب آسپرين و استامينوفن از روده كوچك مي شود.
متوكلوپراميد غلظت خوني پرولاكتين را افزايش مي دهد و به همين دليل با بروموكريپتين تداخل دارد.
داروهاي سفالوتين، بي كربنات سديم و كلرآمفنيكل را نمي توان با محلول تزريقي متوكلوپراميد مخلوط كرد.
عوارض جانبي :
عارضه خارج هرمي كه معمولاً به صورت اختلالات حاد در كشش عضلاني رخ مي دهد از مهمترين مشكلات مصرف متوكلوپراميد است كه در بيماران خانم جوان بيشتر ايجاد مي شود. احتمال بروز عارضه را مي توان با نگهداشتن دوز روزانه در مقدار كمتر از mcg/kg500 كاهش داد. پاركينسونيسم و بي حركتي تاخيري هم گهگاه روي مي دهد، مخصوصاً در صورت مصرف طولاني مدت در بيماران سالمند.
ساير عوارض شامل بي قراري، خواب آلودگي، گيجي، سردرد، اسهال، هايپوتانسيون، افسردگي و واكنشهاي حساسيتي.
توصيه ها :
بهترين زمان مصرف دارو نيم ساعت قبل از غذا است.
دوزهاي تزريقي كمتر از mg10 نيازي به رقيق كردن ندارند و طي 1 تا 2 دقيقه قابل تجويز هستند.
تزريق سريع دارو باعث بي قراري، اضطراب و منگي مي شود.
آمپول و محلول هاي تزريقي متوكلوپراميد بايد از نظر تغيير رنگ و عدم رسوب بررسي شوند.
كار با وسايل سنگين و رانندگي براي بيمار مجاز نيست