معماری
لوفکسیدین

لوفکسیدین (Lofexidine)

لوفکسیدین یک آلفا- دو آگونیست دیگر است که در کارآزمایی‌های بالینی در کاهش علایم ترک به اندازه کلونیدین مؤثر بوده است اما درجات کمتری از افت فشار خون را نشان داده است. همچنین دیده شده است که در مقایسه با سم‌زدایی با متادون با سرعت بیشتری موجب کاهش علایم ترک می‌شود، خصوصاً چنانچه شیوه ترک ۵ روزه لوفکسیدین به کار برده شود. افت فشار خون ناشی از لوفکسیدین را می‌توان با کاهش دوز آن درمان کرد. پذیرش بیماران نسبت به لوفکسیدین بیش از کلونیدین است اگرچه  احتمالاً به اندازه پذیرش متادون نیست. این دارو بطور روزافزونی در سم‌زدایی اوپیوئیدها بکار برده می‌شود. در بریتانیا به صورت قرص‌های ۲/۰ میلی‌گرمی با نام تجارتی بریتلوفکس (BritLofex) به فروش می‌رسد. لوفکسیدین هنوز توسط FDA ایالات متحده پذیرفته نشده است . این دارو هنوز در ایران در دسترس نیست.

این دارو همانند کلونیدین چه به تنهایی و چه توأم با متادون در شیوه‌های سم‌زدایی سرپایی و بستری استفاده می‌شود و در کاهش علائم ترک اوپیوئیدها همچون لرز، تعریق، کرامپ شکمی، اسهال، درد عضلانی، آبریزش از بینی و اشک‌ریزش مؤثر است.

عوارض جانبی آن خواب‌آلودگی، خشکی مخاط‌ها (خصوصاً دهان، گلو و بینی)، افت فشارخون، برادی‌کاردی، فشارخون ریباند هنگام قطع دارو، رخوت و کما هنگام بیش‌مصرف است.

الکل و داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور  با لوفکسیدین تداخل اثر داشته و موجب افزایش آثار رخوت‌زایی (sedative) آن می‌شوند. لذا باید به بیماران توصیه کرد که از نوشیدن الکل در دوره مصرف لوفکسیدین خودداری کنند و نیز داروهای آرام‌بخش را صرفاً با توصیه پزشک مصرف کنند.

  • موارد تجویز

مشابه موارد تجویز کلونیدین است.

  • روش و مقدار تجویز دارو

در ابتدا با ۲/۰ میلی‌گرم دوبار در روز شروع می‌کنیم و چنانچه لازم باشد روزانه ۲/۰ تا ۴/۰ میلی‌گرم به میزان دارو می‌افزاییم تا به حداکثر ۴/۲ میلی‌گرم روزانه برسد. به شرطی که بیمار عدم مصرف اوپیوئیدها را رعایت کند، مدت درمان ۷ تا ۱۰ روز  است. (اگرچه گاهی مدت درمان لازم است طولانی‌تر شود). دارو را بتدریج در عرض ۴- ۲ روز و یا بیشتر قطع می‌کنیم (تا از ایجاد rebound hypertension جلوگیری شود). مصرف در کودکان توصیه نمی‌شود.

همانند سم‌زدایی با کلونیدین، می‌توان از سایر داروها در کنترل کامل علایم ترک استفاده کرد. موارد احتیاط و ممنوعیت

در بیماری کرونری شدید، سکته قلبی اخیر، بیماری عروق مغزی، برادی‌کاردی قابل‌توجه ( باید ضربان قلب را بطور مکرر کنترل کرد)، اختلال کلیوی، سابقه افسردگی(چنانچه قصد درمان طولانی‌مدت‌تر با لوفکسیدین داشته باشیم باید با احتیاط مصرف کرد). در حاملگی و شیردهی مصرف آن ممنوع است. مصرف آن در کودکان توصیه نمی‌شود.

پاسخ دهید