معماری

مضرات و اثرات داروی آمينوفيلين

اثرات و عوارض مصرف آمينوفيلين,نحوه مصرف و خوردن آمينوفيلين,فواید داروی آمينوفيلين,درمان با آمينوفيلين,دوز مصرفی آمينوفيلين,موارد کاربرد آمينوفيلين,خطرات آمينوفيلين
آمينوفيلين     Aminophylline

اشكال دارويي     Inj: 250mg/10ml

موارد و مقدار مصرف :
آسم شديد حاد
در درمان اسپاسم حاد برونشها آمينوفيلين به صورت داخل وريدي تزريق مي شود. دوز بارگيري      (Loading dose) ممكن است به 100 تا 200 ميلي ليتر دكستروز 5 درصد تزريقي يا Nacl 9/0 درصد تزريقي اضافه شود سرعت انفوزيون نبايد از mg25 در دقيقه بيشتر شود.

آمينوفيلين
دوز نگهدارنده:
بيماراني كه به تازگي از تركيبات تئوفيلين استفاده نكرده اند: mg/kg6
بيماراني كه به تازگي از تركيبات تئوفيلين استفاده كرده اند: بهتر است از تجويز آمينوفيلين تزريقي در بيماراني كه اخيراً از تركيبات تئوفيلين سرم ارزيابي شود و اگر اين امر امكان پذير نبود دوز بارگيري اوليه بايد نصف گردد.
توجه: سطح سرمي تئوفيلين نبايد از mcg/ml20 متجاوز شود.
دوز نگهدارنده:
به صورت انفوزيون وريدي تزريق مي شود.
مقدار و سرعت انفوزيون دوز نگهدارنده آمينوفيلين (mg/kg/hr)
بعد از 12 ساعت    12 ساعت اول    گروه بيماران
نبايد تجويز شود    نوزادان و اطفال كمتر از 6 ماه
1    2/1    كودكان 6 ماه تا 9 سال
5/0    7/0    كودكان 9 تا 16 سال و افراد جوان سيگاري
3/0    6/0    بيماران مسن وافراد مبتلا به  Cor Pulmonale*
2/0-1/0    5/0    بيماران مبتلا به CHF يا بيماري كبدي
Cor Pulmonale * : قلب ريوي يعني اتساع ناگهاني قلب راست و يا پرسازي قلب راست.
موارد منع مصرف و احتياط :
در صورت حساسيت به گزانتين ها، زخم معده، تشنج (مگر اينكه بيمار داروهاي ضد تشنج مناسب دريافت كند) و در نوزادان كمتر از 6 ماه ممنوعيت مصرف دارد.
دربيماران مبتلا به بيماري قلبي، هايپوكسي، بيماري كبدي، زيادي فشارخون، الكليسم، نارسايي احتقاني قلب (CHF)، افراد مسن به ويژه مردها و نوزادان با احتياط تجويز شود.
مصرف در بارداري و شيردهي :
در گروه C حاملگي قرار دارد. آمينوفيلين در شير ترشح مي شود.
تداخلات مهم :
داروهايي كه ممكن است سطح سرمي آمينوفيلين را كاهش دهند: باربيتوراتها، چاركول، هيدانتوئين ها، كتوكونازول، ريفامپين، ايزونيازيد، سولفين پيرازون، بتاآگونيستها(آلبوترول، متوپرولول، سالمترول، تربوتالين)، كاربامازپين، سيگار كشيدن،  اتاكرينيك اسيد و فورسمايد.
داروهايي كه ممكن است سطح سرمي آمينوفيلين را افزايش دهند: آلوپورينول، پروپرانولول، مسدود كننده هاي كانالهاي كلسيمي، سايمتيدين، ضد بارداريهاي خوراكي، كورتيكواستروئيدها، دي سولفيرام، افدرين، واكسن ويروس آنفولانزا، ماكروليدها.
كينولون ها، تيابندازول، هورمونهاي تيروئيد، كاربامازپين، ايزونيازيد، اتاكرينيك اسيد و فورسمايد.
عوارض جانبي :
عوارض جانبي و سميت در صورتيكه سطح سرمي كمتر از mcg/ml20 باشد معمولاً شايع نيست و اگر بالاتر از mcg/ml20 باشد. حدود 75 درصد بيماران دچار تهوع، استفراغ، اسهال، سردرد، سرگيجه،    بي خوابي، بي قراري، آريتمي، كاهش فشار خون و تشنج مي شوند.
توصيه ها :
قبل از تجويز دارو بايد مطمئن شد كه بيمار به تازگي تحت درمان با تئوفيلين قرار نگرفته است.
بيمار بايد از نوشيدن مقادير زياد نوشابه هاي حاوي گزانتين خودداري كند.
بيماران دريافت كننده آمينوفيلين بايد به دقت از نظر علائم كاهش فشار خون، آريتمي و تشنج تحت نظر باشد.
آمينوفيلين نبايد در يك سرنگ با ساير داروها مخلوط شود.
شرايط نگهداري :
در دماي 15 تا30 درجه سانتيگراد، در ظروف كاملاً بسته و دور از نور و هوا نگهداري شود. در صورت تغيير رنگ يافتن يا وجود كريستال در محلول آمينوفيلين نبايد مصرف شود